Raghavendra Vijaya – Part 2 by Guru Jagannatha Dasaru

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ವಿಜಯ Part 2

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ವಿಜಯ ಪೇಳುವೆ

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಕರುಣಬಲದಲಿ

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಭಕ್ತರಾದವರಿದನು ಕೇಳುವುದು ||

ಆದಿಯುಗದಲಿ ಧರಣಿ ಮಾನಿನಿ

ಆದಿ ದೈತ್ಯರ ಭಾಧೆತಾಳದೆ

ವೇದನಂಘ್ರಿಯ ಸಾರ್ದು ತನ್ನಯ ವ್ಯಸನ ಪೇಳಿದಳು

ಆದಿಕವಿ ಚತುರಾಸ್ಯನೀಪರಿ

ಮೇದಿನೀ ಶ್ರಮವಚನ ಲಾಲಿಸಿ

ಬಧೆಪರಿಹರ ಮಾಳ್ಪೆನೆಂದೂ ನುಡಿದೂ ತಾ ನಡೆದ ||೧||

ಶ್ವೇತದಿವಿಯನು ಸಾರ್ದು ಲಕುಮಿಸ-

ಮೇತಹರಿಯನು ತುತಿಸಿ ಭೂಮಿಯ

ಭೀತಿ ತಾ ಪರಿಹರಸೊಗೋಸುಗ ಹರಿಯ ಬೆಸಗೊಂಡ

ನಾಥ! ದಿತಿಜರ ಭಾರವತಿಶಯ

ಘಾತಿಪರು ತಾವಾರೊ ತಿಳೀಯೆನು

ತಾತ! ನೀ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡೀ ಭೀತಿ ಬಿಡಿಸುವುದು ||೨||

ಪುರುಟ ಲೋಚನ ಸ್ವರ‍್ರ್ಣ ಕಶಿಪು

ಉರುಟು ದೈತ್ಯರು ಸರ್ವಜನರನ

ಚರಟ ಹಾರಿಸಿ ಸಕಲ ಲೋಕಕೆ ದುಃಖ ಕೊಡುತಿಹರು

ಉರುಟು ಮಾತುಗಳಲ್ಲ ಶಿರದಲಿ

ಕರವ ಸಂಪುಟ ಮಾಡಿ ಬೇಡುವೆ

ಜರಠ ದೈತ್ಯರ ತರಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಸುಖವ ನೀಡೆಂದೆ ||೩||

ಚರುತವನನ ವಚನ ಕೇಳೀ

ಚತುರ ಭುಜ ತಾನಾದ ಹರಿಯೂ

ಚತುರ ತನದಲಿ ನಾನೆ ಸಂಹರ ಮಾಳ್ಪೆ ಚತುರಾಸ್ಯ

ಧೃತದಿ ನಡೆಯಲೊ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನಕೆ

ಯತನ ಮಾಡುವೆ ಶ್ರೀಘ್ರವಾಗಿ

ಜತನ ಮಾಡಲೊಯನ್ನ ವಚನವು ಎಂದಿಘುಸಿಯಲ್ಲ ||೪||

ತಾನೆ ಅವತರ ಮಾಡೊಗೋಸುಗ

ಏನು ನೆವನವಮಾಡಲೆಂದೂ

ನಾನಾ ಯೋಚನೆಮಾಡಿ ಯುಕುತಿಯ ತೆಗೆದ ಹರಿ ತಾನು

ಸಾನುರಾಗದಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ-

ಧೀನದೊಳಗಿರುತಿಪ್ಪ ವಿಷ್ವ-

ಕ್ಸೇನನಾಮಕ ವಾಯುಪುತ್ರನು ಶೇಷನವತಾರ ||೫||

ಎಂದಿಗಾದರು ನಿನ್ನೊಳಿಪ್ಪೆನು

ನಂದದಲೆ ನಾ ಪಂಚ ರೂಪದಿ

ಕುಂದದಲೆ ತಾ ಮಿನುಗುತಿಪ್ಪದು ಪ್ರಾಣನಾವೇಶ

ಪೊಂದಿ ಶೋಭಿತನಾಗಿ ಈ ಪುರ-

ದಿಂದ ಜಾಗ್ರತಿ ಭೂಮಿತಳಕೇ

ಇಂದು ನೀ ನುಡಿಯೆಂದು ಶ್ರೀಹರಿ ನುಡಿದ ದೂತನಿಗೆ ||೬||

ಸ್ವಾಮಿ ಲಾಲಿಸೊ ನಿನ್ನ ಶಿಭತಮ-

ಧಾಮಶಿರಿ ವೈಕುಂಠದಲಿ

ಆ ಮನೋಹರ ದೂತನೊಚನವ

ಸೀಮೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎನಗೆ ನುಡಿದತಿ

ತಾಮಸಾತ್ಮಕ ದೈತ್ಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸು ಪೋಗೆಂದ ||೭||

ಎನ್ನ ಶಾಪದಲಿಂದ ನೀ ತ್ವರ

ಮುನ್ನ ಪುಟ್ಟೆಲೊ ದೈತ್ಯರಾಗ್ರಣಿ

ಸ್ವಾನ್ನ ಕಶಿಪುನ ಧರ್ಮಸತಿಯಲ ಜಠರ ಮಂದಿರದಿ

ನಿನ್ನಗೋಸುಗ ನಾನೆ ನರಮೃಗ

ಘನ್ನ ರೂಪ ತಾಳಿ ಅಸುರನ

ಚೆನ್ನವಾಗೀ ಲೋಕದೀ ಕೀರ್ತಿ ನಿನಗಿಪ್ಪೆ ||೮||

ಅಂದ ಶ್ರೀಹರಿ ನುಡಿಯ ಮನಕೇ

ಗತ್ಂದು ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ ಮೊದಲೇ

ಬಂದು ಜನಿಸಿದನಸುರ ನಿಸತಿಯುದರದೇಶದಲಿ

ತಂದೆ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ತನ್ನಯ

ಕಂದನನು ತಾ ಊರು ದೇಶದಿ

ತಂದು ಕೂಡಿಸಿ ಕೇಳ್ದ ಸುರರೊಳಗಾವನುತ್ತಮನು ||೯||

ವಾರಿಚಾಸನ ವಿಷ್ಣು ಪಶುಪತಿ

ಮೂರು ಜನರೊಳಗಾವನುತ್ತಮ

ಧೀರ ನೀ ಪೇಳೆನಗೆಯೆನುತಲಿ ತಾನೆ ಬೆಸಗೊಂಡ

ಸೂರಿ ತಾ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ನುಡಿದನು

ನಾರ ಆಯನನ ಉಳಿದು ಸುರರೊಳು

ಆರು ಉತ್ತಮರಿಲ್ಲವೆಂದಿಗು ಹರಿಯೆ ಉತ್ತಮನು ||೧೦||

ಸರ್ವಗುಣ ಗನ ಪೂರ‍್ನ ಸರ್ವಗ

ಸರ್ವಪಾಲಕ ದೇವ ಸರ್ವಗ

ಸರ್ವತಂತರ್ಯಾಮಿ ತಾನೆ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ಪರಿಪೂರ‍್ರ್ಣ

ಶರ್ವಮೊದಲಾದಮರರೆಲ್ಲರು

ಸರ್ವಕಾಲದಿ ಹರಿಯಧೀನರು

ಸರ್ವಲೋಕಕೆ ಸಾರ್ವಭೌಮನು ಲಕುಮಿ ವಲ್ಲಭನು ||೧೧||

ಸುತನ ಮಾತನು ಕೇಳಿ ದೈತ್ಯರ

ಪತಿಯು ಕೋಪದಿ ತೋರಿಸೆನಲೂ

ವಿತತನಾಹರಿ ಸರ್ವದೇಶದಿ ಇರುವ ನೋಡೆಂದಾ

ಪತಿತ ದೈತ್ಯನು ಕಂಬ ತೋರೀ

ಯತನ ಪೂರ್ವಕ ಬಡಿಯಲಾಕ್ಷಣ

ಶ್ರೀತನ ವಚನವ ಸತ್ಯಮಾಡುವೆನೆಂದೂ ತಾ ಬಂದ ||೧೨||

ನರಮೃಗಾಕೃತಿತಾಳಿ ದುರುಳನ

ಕರುಳು ಬಗಿದಾ ನಾರಸಿಂಹನು

ತರುಳ ನಿನ್ನನು ಪೊರೆದನಾಗಲು ಕರುಣವಾರಿಧಿಯು

ಸ್ರಳ ಎನ್ನನು ಕಾಯೋ ಭವದೊಳು

ಮರುಳಮತಿ ನಾನಾಗಿ ಸಂತತ

ಇರುಳುಹಗಲೊಂದಾಗಿ ಪರಿಪರಿಮಾಳ್ಪೆ ದುಷ್ಕರ್ಮ ||೧೩||

ಆ ಯುಗದಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಾಮಕ

ರಾಯನೆನಿಸೀ ಹರಿಯ ಭಜಿಸೀ

ತೋಯನಿಧಿ ಪರಿಪಸನ ಮಂಡಲವಾಳ್ದೆ ಹರಿಬಲದಿ

ರಾಯಕುಲದಲಿ ಸಾರ್ವಭೌಮನ-

ಚೇಯ ಮಹಿಮನು ಸತತ ಜಗದಲ-

ಮೇಯ ದಿಷಣನುಯೆಂದು ಸುರಮುನಿ ಮಾಡ್ದನುಪದೇಶ ||೧೪||

ಗರ್ಭದಲೆ ಪರತತ್ವ ಪದ್ಧತಿ

ನಿರ್ಭಯದಿ ನೀ ತಿಳಿದು ಆವೈ

ದರ್ಭಿರಮಣನೆ ಸರ್ವರುತ್ತಮನೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ

ದುರ್ಭಗಾದಿಕವಾದವಗೆ ಸಂ-

ದರ್ಭವಾಗೋದೆ ನಿನ್ನ ಸೇವಾ

ನಿರ್ಭರಾಗದು ನಿನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿಹದೋ ||೫||

ದಿತಿಜ ಬಾಲ್ರಿಗೆಲ್ಲ ತತ್ವದಿ

ಮತಿಯ ಪುಟ್ಟಿಸಿ ನಿತ್ಯದಲಿ ಶ್ರೀ-

ಪತಿಯೆ ಸರ್ವೋತ್ತಮನುಯೆಂಬೀ ಜ್ಞಾನ ಬೊಧಿಸಿದೆ

ಇತರ ವಿಷಯ ವಿರಕ್ತಿ ಪುಟ್ಟಿತು

ಮತಿ ವಿಚಾರಾಸಕ್ತರಾದರು

ಸಿತನಸುತರೂ ಪೇಳ್ದುದೆಲ್ಲನು ಮನಕೆ ತರಲಿಲ್ಲ ||೧೬||

ನಿನ್ನ ಮತವನುಸರಿಸಿ ಬಾಲರು

ಘನ ಬೋಧ ಸುಭಕ್ತಿ ಪಡೆದರು

ಧನ್ಯರದರು ಹರಿಯ ಭಕುತರುಯೆನಿಸಿ ತಾವಂದು

ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗೆ ನಮನ ಮಾಡುವೆ

ಎನ್ನ ಪಾಲಿಸೊ ಭವದಿ ಪರಿಪರಿ

ಬನ್ನ ಬಡುವೆನೊ ದಾರಿಗಾಣದೆ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆನೊ ||೧೭||

ಪರಮ ಪಾವನ ರೂಪೆ ನೀನೂ

ಹರಿಯ ಶಾಪದಿ ಅಸುರಭಾವವ

ಧರಿಸಿ ದೈತ್ಯನುಯೆನಿಸಿಕೊಂಡೆಯೊ ಸುರವರೋತ್ತಮನು

ಹರಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಾದ ಕಾರಣ

ಹರಿವಿಭೂತಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನವು

ನಿರುತ ನಿನ್ನಲಿ ಪೇರ್ಚಿ ಮೆರೆವದು ಮರುತನೊಡಗೂರ‍್ಡಿ ||೧೮||

ಪ್ರಾಣನಿಹ ಪ್ರಹ್ಲಾದನೊಳಗೆ ಅ-

ಪಾನ ನಿಹ ಸಹ್ಲಾದನೊಳು ತಾ

ವ್ಯಾನನಿಹ ಕಹ್ಲಾದನೊಳುದಾನ ನಿಂತಿಹನೂ

ದಾನವಾಗ್ರಣಿ ಹ್ಲಾದನೊಳು ಸ-

ಮಾನ ತಾನನುಹ್ಲಾದನೊಳಗೇ

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪ್ರಾನ ಭಜಿಸುವ ಪಂಚರೂಪದಲಿ

ಐವರೊಳು ಹರಿ ವಾಯು ಕರುಣವು

ಈ ವಿಧಾನದಿ ಪೇರ್ಚಿ ಇರುವುದು

ಆವ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯಫಲವೋ ಆರಿಗಳವಲ್ಲ

ದೇವ ದೇವನು ನಿನ್ನಧೀನನು

ಆವ ಕಾಲಕು ತೊಗಲನಾತನು

ಸೇವಕಾಗ್ರಣಿ ತೆರದಿ ನಿಮ್ಮನು ಕಾದುಕೊಂಡಿಹನು ||೨೦||

ಲಕುಮಿ ನಿನ್ನನು ಎತ್ತಿತೋರಲು

ಸಕಲ ಸುರವರರೆಲ್ಲ ನೋಡಲು

ಭಕುತವತ್ಸಲನಾದ ನರಹರಿ ನಿನಗೆ ವಶನಾಗೆ

ವ್ಯಕುತವಾಯಿತು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯು

ನಿಖಿಳ ಸುರವರರೆಲ್ಲ ಪೊಗಳಲು

ಭಕುತಿ ಪೂರ್ವಕ ಕರೆದರಾಗಲೆ ಕುಸುಮ ವೄಷ್ಟಿಯನು ||೨೧||

ದೇವ ದುಂದಿಭಿ ವಾದ್ಯನಭದಲಿ

ತೀವಿತಾಗಲೆ ದಿವಿಜರೆಲ್ಲರು

ಭಾವಿಸೀ ಪರಿ ಜಯತು ಜಯಜಯವೆನುತ ನಿಂತಿಹರು

ಈ ವಸೂಮತಿ ತಲಕೆ ನರವರ

ದೇವ ಪಟ್ಟವಗಟ್ಟಿ ರಾಜ್ಯವ

ಏವಿಸೂವದುಯೆಂದು ಸುರಗುರು ಬೊಮ್ಮ ಪೇಳಿದನು ||೨೨||

ರಾಯ ರಾಜ್ಯವ ಮಾಡುತಿರಲ

ನ್ಯಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಸರ್ವಜನರೂ

ನ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗದಿ ನಡೆದರಾಗಲೆ ರಾಜನಾಜ್ಞದಲಿ

ಮಾಯ ಠಕ್ಕೂ ಠವಳಿ ಮಸಿಗಳ-

ಪಾಯ ಮೊದಲಾಗಿಪ್ಪ ದೋಷವು

ಕಾಯ ಜಾತನ ಉರುಬು ಜನರಲಿ ಜನಿಸದಾಪುರದಿ ||೨೩||

ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯವ ಭರದಿ ಮಾಡುತ

ವಾಜಿ ಮೇಧದ ಶತಕ ಪೂರ್ತಿಸಿ

ರಾಜ ರಾಜರ ತೇಜೋನಿಧಿ ತಾನೆನಿಸಿ ರಾಜಿಸಿದ

ಮಾಜದಲೆ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪದಯುಗ

ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯಬಲದಿ ವಿ-

ರಾಜಮಾನ ಮಹಾನುಭಾವನು ಲೋಕ ಮೂರರಲಿ ||೨೪||

ಸಾಧು ಜನತತಿ ಪೋಷ ಶುಭತಮ-

ವಾದ ಧೃತ ನಿಜ ವೇಷ ಸಂತತ

ಮೋದಮಯ ಸತ್ಕಾಯ ನಿರ್ಜಿತ ದೋಷ ಗುಣಭೂಷಾ

ಪಾದ ಭಜಿಸಲು ಇಚ್ಚೆ ಪೂರ್ತಿಪ-

ನದಿ ಕಾಲದಲಿಂದಲಿ ಜನಕೇ

ಬೋಧಸುಖ ಮೊದಲಾದ ವಿಧವಿಧ ಪೂರ‍್ರ‍್ರ್ಣಫಲ ನೀಡ್ದ ||೨೫||

ದಿತಿಜರೆಲ್ಲರು ನಿನ್ನ ಗೋವಿನ

ಸುತನಮಾಡೀ ಸರ್ವರಸಗಳ

ಮಿತಿಯುಯಿಲ್ಲದೆ ಧರೆಯು ಗೋವಿನ ಮಾಡಿ ಕರೆಸಿದರು

ರತುನ ದೇಮ ಸುಮೌಕ್ತಿಕಾವಳಿ

ತತಿಯ ಸಂತತಯೆಯ್ದಿ ಭೋಗದಿ

ವಿತತರಾದರು ನಿನ್ನ ಕರುಣವಯೆಂತು ವರ್ಣಿಸಲಿ ||೨೬||

ಗೋವು ಪಂಕದಿ ಮಗ್ನವಾಗಿರೆ

ಕಾವ ನರನನು ಕಾಣದೀಪರಿ

ಧಾವಿ ಶ್ಯಾಗಲೆ ಬಪ್ಪ ನರನಿಗೆ ಉಸರಲದನವನು

ಭಾವಿ ಶಾಕ್ಷಣ ವ್ಯಸನ ಕಳೆಯದೆ

ತೀವಿ ಕೊಂಡದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸೆ

ಗೋವು ಮಾಡುವದೇನು ದೇವನೆ ನೀನೆ ಪಾಲಕನೂ ||೨೮||

ಸ್ವಾತಿ ವೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದಿಹ

ಚಾತಕಾಸ್ಯದೊಳಗ್ನಿಕಣ ಜೀ-

ಮೂತನಾಥನು ಗರೆಯಲಾಕ್ಷಣ ಅದರ ತಪ್ಪೇನೋ

ನೀತ ಗುರುವರ ನೀನೆ ಎನ್ನನು

ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಪಾಲಿಸೆಂದೆಡೆ

ಮಾತು ಲಾಲಿಸದಿರಲು ಎನ್ನಯ ಯತನವೇನಿದಕೆ ||೨೯||

ಜನನಿ ತನಯಗೆ ವಿಷವ ನೀಡಲು

ಜನಕ ತನಯರ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳಲು

ಜನಪ ವೃತ್ತಿ-ಕ್ಷೇತ್ರ ಕಳೆದರೆ ಆರಿಗುಸರುವೆದೂ

ಘನ ಶಿರೋಮಣಿ ನೀನೆ ಎನ್ನನು

ಮನಕೆ ತಾರದೆ ದೂರ ನೋಡಲು

ಇನಗೆ ಶ್ರಮವನು ಪಾಲಿಪರಾರೋ ಪೇಳೆನಗೆ ||೩೦||

ನಿನಗೆ ತಪ್ಪದು ಎನ್ನ ಕಾಯ್ವದು

ಎನಗೆ ತಪ್ಪದು ನಿನ್ನ ಭಜಿಸೊದು

ಜನುಮ ಜನುಮಕೆ ಸಿದ್ಧವೆಂದಿಗು ಪುಸಿಯ ಮಾತಲ್ಲ

ಕನಸಿಲಾದರು ಅನ್ಯದೇವರ

ನೆನಿಸೆನೆಂದಿಗು ನಿನ್ನ ಪದಯುಗ

ವನಜವಲ್ಲದೆ ಪೆರತೆ ಎನಗೇನುಂಟೊ ಸರ್ವಜ್ಞ ||೩೧||

ಭೀತಿಗೊಳಿಸೌವ ಭವದ ತಾಪಕೆ

ಭೀತನಾದೆನೋ ಎನ್ನ ಪಾಲಿಸೊ

ಭೂತನಾಥನು ಭವದಿ ತೊಳಲುವ ಎನ್ನ ಪಾಡೇನು

ಭೂತದಯಪರನಾದ ಕಾರಣ

ಭೂತಿ ನೀ ಎನಗಿತ್ತು ಭವಭಯ

ಭೀತಿ ಪರಿಹರ ಮಾಡೊ ಗುರು ಜಗನ್ನಾಥವಿಠಲನೆ ||೩೨||

ಇತಿ ಕೌತಾಳದ ಶ್ರೀ ಗುರುಜಗನ್ನಾಥದಾಸರು ರಚಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವಿಜಯದ ಎರಡನೆಯ ಸಂಧಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಸೀತಾಸಮೇತ ಶ್ರೀ ಮೂಲರಾಮಚಂದ್ರಾರ್ಪಣಮಸ್ತು. ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಸಮೇತ ತಾಂದೋಣೀ ವೆಂಕಟರಮಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು.

Raghavendra Vijaya – Part 1 by Guru Jagannatha Dasaru

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ವಿಜಯ

ಕಲಿಯುಗದಲಿ ಪಹ್ಲಾದನ ಅವತಾರರಾದ, ಚಿತ್ತೇ ನಃ ಅಯುಕ್ತಮರ್ಥರಾದ ರಾಯರು; ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಪ್ರಭುಗಳು ಬಂದ ಹಿಂದೆಯೇ, ಅವರ ಸಹೊದರಾರ ಶ್ರೀ ಅಹ್ಲಾದರೂ ಕೂಡ ಧರೆಗಿಳಿದರು. ಅವರೇ ಕೌತಾಳದ ಶ್ರೀ ಗುರುಜಗನ್ನಾಥದಾಸರು. ಸ್ವಾಮಿರಾಯನೆಂದು ಜನ್ಮತಾಳಿ, ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಯವರೆಗೂ ಉಢಾಳನಾಗಿದ್ದು, ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು “ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಚನ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯ” ಎಂದು ಖಂಡಿಸೆ, ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಕಾರಣವನ್ನರಿತು, ರಾಯರಲ್ಲೇ ಮನಸಿಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣದಾಸರೆಂಬ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಶ್ರೀಗುರುಜಗನ್ನಾಥವಿಠಲನೆಂಬೋ ಅಂಕಿತ ಪಡೆದು, ರಾಯರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪದಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಸುಪ್ರಭಾತದಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡೂ, ರಾಯರನ್ನು ತೂಗಿ ಹಾಡಿ ಮಲಗಿಸುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತರು ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಾಪೂರವನ್ನೇ ಹರಿಸಲು ಕಾಲುವೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಯರ ಬಗ್ಗೆ ಇವರ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಮೇರು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ರಾಯರ ಮೂರಾವತಾರಿಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ನಮಗೆ, ರಾಯರು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ವಿಭೀಷಣ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಬಾಹ್ಲೀಕ, ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥ, ಮತ್ತು ರಾಘವೇಂದ್ರರೆಂಬೋ ಆರು ಅವತಾರಿಗಳೆಂದು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರಾಘವೇಂದ್ರ ವಿಜಯವೆಂಬೋ ಒಂಬತ್ತು ಸಂಧಿಯ ಹೂರಣವನ್ನು ಬಡಿಸಿರುವ ರೀತಿ-ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇವರು ದೈವಾಂಶಸಂಭೂತರೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರ ೧೦ ಸರ್ಗದ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವಿಜಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಕೃತಿ ಸಮಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದೆಂದೇ ಈ ರೀತಿ ೯ ಸಂಧಿಯ ಕೃತಿ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ, ದಾಸರು ತಾವು ರಾಯರ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಕ್ರ‍ೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು ಎಂದು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ಗೃಹ, ಹೆಂಡತಿ ಮೊದಲಾದ ಐಹಿಕ ಇಚ್ಚೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರ ಜೊತೆ, ಒಂದು ಜೀವಿಗೆ ತನ್ಮ ಸಾಫಲ್ಯತೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಮೋಕ್ಷಫಲವನ್ನೂ ಕೊಡಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ದಾಸರು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ರಾಘವೇಂದ್ರರ ವಿಜಯ ಪೇಳುವೆ, ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಕರುಣ ಬಲದಲಿ
ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಭಕುತರಾದರಿದನು ಕೇಳುವುದು ||
ಶ್ರೀರಮಣ ಸಿರಿದೇವಿ ಬೊಮ್ಮ ಸ-
ಮೀರ ವಾಣೀ ಭಾರತೀ ವಿಪ
ನೂರುದಶಮುಖ ಉರಗಭೂಷಣ ರಾಣಿಯರ ಪದಕೆ
ಸಾರಿ ನಮನವ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತ್ಯನು
ಸಾರ ಗುರುವರ ರಾಘವೇಂದ್ರರು-
ದಾರ ವಿಜಯವ ಪೇಳ್ವೆ ಸುಜನರು ಕೇಳಿ ಮೋದಿಪದು ||೧||

ಘನ್ನ ಗುಣಗನರನ್ನ ನಿಲಯಾ-
ಪನ್ನಪಾಲ ವಿಶಾಲ ಮಹಿಮಾ
ಎನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆ ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸಿದ ತನ್ನ ಮಹಮಹಿಮೆ
ಮುನ್ನ್ನ ಪೇಳೆಲೋ ಎಂದು ಅಭಯವ
ಘನ್ನ ಕೃಪೆಯಲಿ ನೀಡಿ ಕೃತಿಯನು
ಎನ್ನ ಮನದಲಿ ನಿಂತು ಪೇಳೀದ ತೆರದಿ ಪೇಳಿದೆನು ||೨||

ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪುರಾಣ-ಕಥೆಗಳ-
ನೋದಿ ಕೇಳ್ದವನಲ್ಲ ತತ್ವದ
ಹಾದಿ ತಿಳಿದವನಲ್ಲ ಬುಧ ಜನಸಂಗ ಮೊದಲಿಲ್ಲ
ಮೋದ ತೀರ್ಥ ಪದಾಬ್ಜಮಧುಕರ-
ರಾದ ಶ್ರೀ ಗುರು ರಾಘವೇಂದ್ರರ
ಪಾದ ಪದ್ಮಪರಾಗ ಲೇಶದ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರದಲಿ ||೩||

ಕೃತಿಯ ಮಾಡುವ ಶಕುತಿ ಪುಟ್ಟಿತು
ಮತಿಯ ಮಾಂದ್ಯವು ತಾನೇ ಪೋಯಿತು
ಯತನವಿಲ್ಲದೆ ಸಕಲ ವೇದಗಳರ್ಥ ತಿಳಿದಿಹದು
ಪತಿತಪಾವನರಾದ ಗುರುಗಳ
ಅತುಳಮಹಿಮೆಯವನಾವ ಬಲ್ಲನು
ಮತಿಮತಾಂವರ ಬುಧರಿಗಸದಳ ನರರ ಪಾಡೇನು ||೪||

ಪರಸು ಸೋಕಲು ಲೋಹ ಹೇಮವು
ಅರಸು ಮುಟ್ಟಲು ದಾಸಿ ರಂಭೆಯು
ಸರಸ ಗುರುಗಳ ಪಾದಧೂಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಲಿ
ಪರಮ ಪಾಮರನಾದ ನರನೂ
ಹರನ ತೆರದಲಿ ಜ್ಞಾನಯೈದುವ
ದುರಿತರಾಶಿಯ ದೂರಮಾಡುವ ದುರಿತವನದಾವ ||೫||

ಆವ ಗುರುಗಳ ಪಾದತೋಯದಿ
ದೇವ ನದಿ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗ-
ಳಾವ ಕಾಲದಲಿಂದ ತಾವೇ ಬೆರೆತು ನಿಂತಿಹವೋ
ಶ್ರೀವರನು ತಾ ಚಕ್ರರೂಪದಿ
ಜೀವರೋತ್ತಮ ಪ್ರಾಣ ದೇವನು
ಸಾವಿರಾಸ್ಯನೆ ರಾಯರೆಂದೂ ಸುರರು ನಿಂತಿಹರೂ ||೬||

ಅಲವ ಬೋಧ ಸುತೀರ್ಥ ಮುನಿಗಳು
ಹಲವು ಕಾಲದಿ ನಿಂತು ಜನರಘ-
ವಳಿದು ಕೀರುತಿಯಿತ್ತು ಲೋಕದಿ ಖ್ಯಾತಿ ಮಾಡಿಹರು
ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ
ಫಲಗಳೀವನು ಸರ್ವ ಜನರಿಗೆ
ಒಲಿಯನೀತನು ಎಂದಿಗಾದರು ಮಂದಭಾಗ್ಯರಿಗೆ ||೭||

ಈತನೊಲಿಯಲು ಪ್ರಾಣನೊಲಿವನು
ವಾತನೊಲಿಯಲು ಹರಿಯು ಒಲಿವಾ
ಈತ ಸಕಲಕೆ ಮುಖ್ಯಕಾರಣನಾಗಿ ಇರುತಿಪ್ಪ
ಈತನೇ ಬಲವಂತ ಲೋಕದಿ
ಈತನೇ ಮಹಾದಾತ ಜನರಿಗೆ
ಈತನಂಘ್ರಿ ಸರೋಜ ಕಾಮಿತ ಫಲಕೆ ಕಾರಣವು ||೮||

ರಾಯರಂಘ್ರಿಸುತೋಯ ಕಣಗಳು
ಕಾಯದಲಿ ಸಲ್ಲಗ್ನವಾಗಲು
ಹೇಯಕುಷ್ಟಭಗಂಧರಾದಿ ಸಮಸ್ತವ್ಯಾಧಿಗಳು
ಮಾಯ ಮಯಭೂತಾದಿ ಬಾಧವ-
ಪಾಯ ತಾನೇ ಪೊಂಬಪೋಪದ-
ಜೇಯ ತನ್ನಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವನು ||೯||

ದೃಷ್ಟಿಯೆಂಬ ಸುವಜ್ರದಿಂದದಿ
ಬೆಟ್ಟದಂತಿಹ ಪಾಪರಾಶಿಯ
ಅಟ್ಟಿಕಳಿಸುವ ದೂರದೇಶಕೆ ದುರಿತಗಜಸಿಂಹ
ಮುಟ್ಟಿ ತನಪದ ಸೇವೆಮಾಡಲು
ಇಷ್ಟ ಕಾಮಿತ ಸಿದ್ಧಿನೀಡುವ
ಕಷ್ಟಕೋತಿಯ ಸುಟ್ಟು ಬಿಡುವನು ಸರ್ವಕಾಲದಲಿ ||೧೦||

ಇಂದು ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಪರ್ವವು
ಬಂದ ಕಾಲದಿ ನೇಮಪೂರ್ವಕ
ಪೊಂದಿದಾಸನದಲಿ ಕುಳೀತಷ್ಟೋತ್ತರಾವರ್ತಿ
ಒಂದೆ ಮನದಲಿ ಮಾಡೆ ಗುರುವರ
ನಂದದಲಿ ಸಕಲಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಯ
ತಂದುಕೊಡುವನು ತನ್ನ ಸೇವಕೆ ಜನರ ಸಂತಗಿಗೆ ||೧೧||

ತನಯರಿಲ್ಲದ ಜನಕೆ ಸುತರನು
ಮನಿಯು ಮಾನಿನಿ ವೃತ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರವು
ಕನಕ ಧನ ಸಂತಾನ ಸಂಪತು ಇನಿತೆ ಫಲಗಳನು
ಜನ ಸಮೂಹಕೆ ಇತ್ತು ತೋಷದಿ
ವಿನಯಪೊರ್ವಕ ಸಲಿಸಿ ಕಾವನು
ಅನುಪಮೋಪಮ ಚರಿತ ಸದ್ಗುಣ ಭರಿತ ಯತಿನಾಥ ||೧೨||

ಶಾಪಾನುಗ್ರಹಶಕ್ತನೊಬ್ಬನು
ಲೋಪವಾಗದು ನುಡಿದ ವಾಕ್ಯವು
ವ್ಯಾಪಕನು ತಾನಾಗಿ ಇಪ್ಪನು ಸರ್ವಕಾಲದಲಿ
ಕೋಪವಿಲ್ಲವೋ ಜ್ಞಾನಮಯ ಸುಖ-
ರೂಪ ಸಂತತ ಸಾಧುವರ್ತಿಯು
ಪಾಪನಾಶಕ ಕವಿಕುಲೋತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಮಯ ಕಾಯ ||೧೩||

ಭೂತ ಪ್ರೇತ ಪಿಶಾಚಿ ಯಕ್ಷಿಣಿ
ಭೀತಿ ಬಡಕರ ಭೀತಿ ಬಿಡಿಸೀ
ಮಾತೆಯಂದದಿ ಪೊರೆವ ಸಂತತ ಭೀತಿವರ್ಜಿತನು
ದಾತ ಎನ್ನಯ ಮಾತು ಲಾಲಿಸೋ
ಯತಕೀ ತೆರ ಮಾಡ್ದ್ಯೋ ಗುರುವರ
ಪೋತ ನಾ ನಿನಗಲ್ಲೆ ಯತಿಕುಲನಾಥ ಸರ್ವಜ್ಞ ||೧೪|

ಮಾತ ಪಿತ ಸುತ ಭ್ರಾತ ಬಾಂಧವ
ದೂತ ಸತಿ ಗುರು ನಾಥ ಗತಿ ಮತಿ
ನೀತ ಸಖ ಮುಖವ್ರಾತ ಸಂತತ ಎನಗೆ ನೀನಯ್ಯ
ಭೂತಿದಾಯ ಸರ್ವಲೋಕದಿ
ಖ್ಯಾತ ಗುರುಪವಮಾನ ವಂದಿತ
ದಾತ ಗುರುಜಗನ್ನಾಥವಿಠಲನ ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆದಿರುವೆ ||೧೫||

ಇತಿ ಕೌತಾಳದ ಶ್ರೀ ಗುರುಜಗನ್ನಾಥದಾಸರು ರಚಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವಿಜಯದ ಮೊದಲನೆ ಸಂಧಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು.
ಶ್ರೀಸೀತಾಸಮೇತ ಶ್ರೀ ಮೂಲರಾಮಚಂದ್ರಾರ್ಪಣಮಸ್ತು. ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಸಮೇತ ತಾಂದೋಣೀ ವೆಂಕಟರಮಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು.

Sri Raghavendra Mangalashtakam

ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಪದಾರವಿಂದಮಧುಪಃ ಶ್ರೀಮದ್ವವಂಶಾಧಿಪಃ
ಸಚ್ಛಿಷ್ಯೋಡುಗಣೋಡುಪಃ ಶ್ರಿತಜಗದ್ಗೀರ್ವಾಣಸತ್ಪಾದಪಃ |
ಅತ್ಯರ್ಥಂ ಮನಸಾ ಕೃತಾಚ್ಯುತಜಪಃ ಪಾಪಾಂಧಕಾರಾತಪಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||1||

ಕರ್ಮಂದೀಂದ್ರಸುದೀಂದ್ರ ಸದ್ಗುರುಕರಾಂಭೋಜೋದ್ಭವ ಸಂತತಂ
ಪ್ರಾಜ್ಯಧ್ಯಾನವಶೀಕೃತಾಖಿಲಜಗದ್ವಾಸ್ತವ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಧವಃ |
ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾದಿವಿದೂಷಕಾಖಿಲಮೃಷಾವಾದೀಭಕಂಠೀರವಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||2||

ಸಾಲಂಕಾರಕಕಾವೈನಾಟಕಕಲಾಕಾಣಾದಪಾತಂಜಲ
ತ್ರಯ್ಯರ್ಥಸ್ಮøತಿಜೈಮಿನೀಯಕವಿತಾಸಂಗೀತಪಾರಂಗತಃ |
ವಿಪ್ರಕ್ಷತ್ರವಿಡಂಘ್ರಿಜಾತಮುಖರಾನೇಕಪ್ರಜಾಸೇವಿತಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||3||

ರಂಗೋತ್ತುಂಗತರಂಗಮಂಗಳಕರಶ್ರೀತುಂಗಭದ್ರಾತಟ
ಪ್ರತ್ಯಸ್ಥದ್ವಿಜಪುಂಗವಾಲುಲ ಸನ್‍ಮಂತ್ರಾಲಯಾಖ್ಯೇಪುರೇ |
ನವ್ಯೇಂದ್ರೋಪಲನೀಲಭವ್ಯಕರಸದ್ಬøಂದಾವನಾಂತರ್ಗತಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||4||

ವಿದ್ವದ್ರಾಜಶಿರಃ ಕಿರೀಟಖಚಿತಾನಘ್ರ್ಯೋರುರತ್ನಪ್ರಭಾ
ರಾಗಾಘೌಘಹಪಾದುಕದ್ವಯಚರಃ ಪದ್ಮಾಕ್ಷಮಾಲಾಧರಃ |
ಬಾಸ್ವದ್ದಂಡಕಮಂಡಲೋಜ್ವಲಕರಾ ರಕ್ತಾಂಬರಾಡಂಬರಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||5||

ಯದ್ಬøಂದಾವನಸತ್ಪ್ರದಕ್ಷಿಣನಮಸ್ಕಾರಾಭಿಷೀಕಸ್ತುತಿ
ಧ್ಯಾನಾರಾದನ ಮೃದ್ವಿಲೇಪನಮುಖಾನೇಕೋಪಚಾರಾನ್ ಸದಾ |
ಕಾರಂಕಾರಮಭಪ್ರಯಾಂತಿ ಚತುರೋ ಲೋಕಾಃ ಪುಮರ್ಥನ್ ಸದಾ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||6||

ವೇದವ್ಯಾಸಮುನೀಶಮದ್ವಯತಿರಾಟ್ಟೀಕಾರ್ಯವಾಖ್ಯಾಮೃತಂ
ಙõÁ್ಞತ್ವಾ ಅದ್ವೈತಮತಂ ಹಲಾಹಲಸಮಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಮಾಖ್ಯಾಪ್ತಯೇ |
ಸಂಖ್ಯಾವತ್ಸುಖದಾಂ ದಶೋಪನಿóದಾಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಂ ಸಮಾಖ್ಯನ್ಮುದಾ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||7||

ಶ್ರೀಮದ್ವೈಷ್ಣವಲೋಕಜಾಲಕಗುರುಃ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಿವ್ರಾಡ್ಭರುಃ
ಶಾಸ್ತ್ರೇ ದೇವಗುರುಃ ಶ್ರಿತಾಮರತರುಃ ಪ್ರತ್ಯೊಹಗೋತ್ರಸ್ವರುಃ |
ಚೇತೋತೀತಶಿರುಸ್ತಥಾ ಜಿತವರುಃ ಸತ್ಸೌಖ್ಯಸಂಪತ್ಕರುಃ
ಶ್ರೀಮತ್ಸದ್ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಂ ಮಂಗಲಂ ||8||

ಯಃ ಸಂಧ್ಯಸ್ವನಿಶಂ ಗುರೋವ್ರ್ರತಿಪತೇಃ ಸನ್ಮಂಗಲಸ್ಯಾಷ್ಟಕಂ
ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಹರಂ ಸ್ವಸೇವಿವಿದುಷಾಂ ಭಕ್ತ್ಯೈವ ಬಾಭಾಷಿತಂ |
ಭಕ್ತ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸುಸಂಪದಂ ಶುಭಪದಂ ದೀರ್ಘಾಯುರಾರೋಗ್ಯಕಂ
ಕೀರ್ತಿಂ ಪುತ್ರಕಳತ್ರಬಾಂಧವಸುಹೃನ್ಮೂರ್ತಿ ಪ್ರಯಾತಿ ಧ್ರವಮ್ ||9||

|| ಇತಿ ಶ್ರೀಅಪ್ಪಣಾಚಾರ್ಯಕೃತ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ಮಂಗಲಾಷ್ಟಕಂ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ||

Meaning

Sri Appannacharya one of the great devotee of Sri Guru Raghavendra has composed this priceless poem. This Raghavendra Mangalashtakam poem is of eight verses with an additional ninth verse that describes the benefits of reciting/chanting of the ashtakam.

The first verse

Sri Appannacharya describes the traits of the great rayaru and his profound devotion towards the Lord Sriman Narayana and the eternal guru Vayudevaru.

Rayaru is like a honeybee, which buzzes around the lotus feet of the almighty Prabhu Ram. By doing so, he draws auspicious energy and absorbs great spiritual knowledge, eternal bliss, and he spreads it to the welfare of the society that is under his shelter.

Rayaru is a true follower of Guru Mukhya Prana (Madhwacharya) and he is a king amongst the saints. He is like a moon in a group of twinkling stars (innumerable great saints) of the Madhwa lineage.

He is an epitome of karunya for those who seek sanctuary under his lotus feet, and he fulfils all the righteous wishes made by his devotees like the celestial tree Kalpavruksha. Forever, his mind is riveted on supreme lord Achyuta and he never stops meditating him. His tejas (aura) is as powerful as sun and destroys all sins and darkness created by ones’ ignorance and indolence.

May the king of gurus protects us and make every moment auspicious forever.

Notes:

Sri Appannacharya begins with the very auspicious “shrIkAra” in order to bless devotees and shower them with auspiciousness.

In this verse, the word ‘shrImad’ also means, the Lord of Shri Devi or the one who is inseparable from Lakshmi.

Also, Sri Appannacharya begins his description of Rayaru as as a very great devotee of Rama. Like the Ramayana, Hanuman introduces himself as “dAsoham kausalendrasya’ (“I am the humble servant of Lord Rama, the son of Kausalya”). Here, the first adjective Sri Appannacharya uses for Rayaru is “Srimat rAma pada aravinda madhupah”.

In the galaxy of Vishnu-bhaktas, Sri Appannacharya fits Rayaru with his second adjective as “Sri madhva vamshAdhipah”, i.e., he is a great saint in the lineage of Acharya Madhva!!

Sri Appannacharya is not interested in short term benefits like riches, job, health, etc. That is why he uses the words dhruvam mangaLam – basically meaning anything that leads to the Lord – devotion, detachment, gyAna etc.

‘Sat’ one of the many names used in the upanishads for Vayu is ‘sat’. Hence ‘sadguru’ means a respected teacher in the tradition of Vayu.

‘yatirAt’ makes it clear that Rayaru is no ordinary yati – he is the king of ascetics, he has the ability and power to grant us wishes that normal yatis would not be able to.

The auspiciousness associated with the name Raghavendra:

The ‘guru charite’ states that the name ‘Raghavendra’ was chosen by Moola Rama devaru and indicated to Sri Sudhindra tirtha in a dream.

  • it denotes Lord Rama since he is the indra of the Raghu kula.
  • It indicates Hanumanta since Raghav is his indra or Lord.
  • it means ‘one who destroys sins and bestows desired things’
  • it means one who destroys sins and provides all desires
  • as Sri Gopala dasaru describes – “Ra” destroys mountains of sins, “gha” provides deep rooted devotion, “Ven” gives speedy liberation from the cycle of life and death and “dra” blesses one with vision of the Lord who is celebrated in all shrutis.

The second verse

Due to his penance and immense Hari bhakti, Sri Sudheendra teertharu, venerable amongst ascetics – who conqured his senses, by means of a profuse amount of dhyAna (meditation), trained and educated Rayaru, and subsequently ordained him to the world of saint hood.

Sri Rayaru is fascinated, charmed, and enthralled by the greatness, splendor, and marvelous glory of Lord Madhava, the lord of Siri Lakshmi, one who pervades the entire universe. Rayaru meditates such an “omnipotent lord Sriman Narayana” always with immense devotion and respect.

Guru Raghavendra is like a lion who destroys the rogue elephants like egos of all critics who find fault and criticize the true shastras and teachings of Madhwacharya.

Let the great guru protect us and make every second of ours useful, right, and auspicious forever.

Notes:

In the Raghavendra stotra Sri Appannacharya uses the phrase “aparoxita shrIshah” to describe Rayaru. In this verse he expands on and explains why Rayaru got this status through the words “prAjya dhyAna vashIkR^ita akhila jagad vAstavya laxmIdhavaH”. This is a key step in the process of obtaining aparoxa gyAna – one needs to meditate on one’s bimba or antaryAmi (inner controller) as the Lord who pervades the entire universe, and then obtain darshan of this bimba. This darshan leads to aparoxa gyAna.

The third verse

Sri Guru Sarvabowma is multi-skilled and multi-talented. He is well versed in Alankara Shastra, Poetry, Playwright (drama), Music, fine arts, Philosophy and religious subjects such as Nyaya, Vaishesika, Yoga, Vedas, Upanishads, History (Puranas), Vedanta, Brahma Sutras, Mimamsa, and many more subjects. He is maestro with string instrument (Veena) and he used his fine art skills to sing and spread the glory of Lord and express gratitude to the lotus feet of Sri Rama.

He is synonymous to the word humility, and he uses the powers bestowed by lord on him to uplift the society. Everyone idealizes and worships him with reverence. He is in the hearts of his devotees, irrespective of their Varnas: Brahmins, Kshatriyas, Vaisyas, Shudras, and responds to their kind affection. For him the entire universe is his one big family.

May the great sadguru Sri Raghavendra, the king among ascetics, make every moment promising, fortunate, and bright.

Notes:

Most ascetics limit their area of expertise to shastraic aspects and matters associated with religion and philosophy. There are a few ascetics who transcend this and have command over areas like poetry, music, drama etc. Few Ascetics who come to our mind are Sri SripAdarAja, Sri vyAsa tIrtha, Sri vAdirAja tIrtha, Sri VijayIndra tIrtha, and Sri SudhIndra tIrtha. Sri Raghavendra tIrtha followed in their footsteps.

Rayara Bhatta Sangraha a work on BhAtta mImAmsa made Neelakanta Dikshita the prime minister of Madurai very thrilled and happy. He was all praise on RAyaru’s depth of knowledge in other doctrines. He had the work placed on the royal elephant and taken around the town on a ceremonial procession.

The fourth verse

Mantralaya puri situated on the banks of river Tungabhadra is full of positive and divine vibrations; the waves of Tungabhadra reflect countless colors of the nature adorned with greenery and rocks.

Mantralaya puri is home for several great scholars and pundits who chant Vedas and mantras constantly. Thus, making this town as a Shree Kshetra that has power to purify everyone.

In this town of Mantralaya resides Sri Guru Raghavendra teertharu in a brindravana that appears to be made of Indira neelamani. Although, Sri Rayaru chose a black stone for his brindravana, due to his presence, halo, and spiritual effulgence, the brindravana looks blue in color. In addition, one should remember that Rayaru chose this stone because Prabhu Rama sat on it during his van vasa.

Notes:

The greatness of Mantralaya where Rayara Brindavana is built:

Sri Prahalada rajaru (Mularoopa of Rayaru) performed yaagas in Satya Yuga, thus sanctifying it forever.

Prabhu Rama, Mate Seeta, and Lakshmana stayed here during their van vasa.

In the dvapara yuga, when arjuna was following the horse used in the ashvamedha yaga being conducted by dharmaraja he had to fight with a king called Anusalva in Manchale. By accident, Anusalva’s chariot was positioned over the yaaga kunda used by Prahlada, making him invincible. Perplexed by this, Arjuna prayed to Krishna for guidance. Krishna told him to move his chariot back a little. Anusalva thought arjuna was losing and so advanced to chase him. By doing so, he moved his chariot away from the auspicious spot, losing his invincibility. Arjuna was able to defeat him easily. Such was the power of the spot on which prahlada had performed his yaga.

The fifth verse

Vidwans and Kings seek Sri Rayaru’s lotus feet, when they prostrate before him to get his blessings and guidance, it reflects the glitter of gems studded in the crown of kings.

Sri Guru Raghavendra teertharu wears a pair of wooden sandals on his feet while walking. Blessed is one who receives and performs service to the padukas of rayaru, as it destroys all ill desires (raagas: kama — lust, krodha — anger, lobh — greed, moha — delusory emotional attachment or temptation, mada or ahankara — pride, matsarya — envy/jealousy) and sins (papa and dosha) due to those desires. He is wearing a rosary (string of 108 beads) made of lotus seed.

Sri Guru Raghavendra teertharu has a brilliant radiance due to his tapashakti. He carries a danda (Stick) and kamandala (pot) of water, in his hands, that is bright and glows with spiritual luster. He wears red robes (Hindu saints wear saffron color robes). Shree Appannacharya while composing this Mangalashtakam had a vision of swamiji wearing red robes. Although, he wears simple clothes and leads austere life, he appears grandeur.

The sixth verse

The people, who visit Sri Guru Raghavendra teertha’s brindavan should circumambulate, prostrate, perform, or watch abhishekam, chant vedas, mantras, hymns, bhajans, religious discourse on Sri Hari and Rayaru. In addition, they should meditate and perform daily aradhana seva, apply Mrithika (Mud from brindavanam) with reverence — the mrithika has tremendous curative and healing powers.

Rayara annual aradhana is celebrated on Shravana month, Krishna Paksha (Second half) Pratipada, Dwiteeya, and Triteeya.

Those who perform the afore mentioned services daily or whenever possible with great devotion and reverence to Sri Guru Raghavendra teertha’s brindavan, will earn the grace of Rayaru and attain the four purushaarthas (the 4 major wants – dharma or righteousness, artha or wealth, kama or lust, moksha or liberation) during their life time. Thus, they are content forever.

Notes:

The greatness of Rayara brindavana:

Sri Vijaya dAsaru one of the greatest haridAsas who is respected and adored, visited Mantralaya several times and is supposed to have seen and conversed with Rayaru personally several times. Some of the devaranamas composed by him reveal insights that ordinary people would never get. In one song (“noDide gurugaLa noDide ..”), he talks of seeing Lord Narasimha, Rama, VedavyAsa and Krishna on the four sides of the brindAvana, all the gurus from Acharya Madhva down to his own guru present within the brindavana, and Lord Lakshmi Narayana in the form of a discus (chakra) granting the desires of devotees.

The seventh verse

Sri Guru Raghavendra teertharu, comprehended the nectar (teachings) of Vedavyasa muni — the incarnation of Lord Narayana (God of Gods) and the lord of all ascetics, Acharya Madhwacharya — the proponent of Dwaita-Tatvavada philosophy, the foremost saint among the followers, Teekarayaru — the saint who wrote commentaries, notes and explanations to Acharya Madhwa’s treatise, works, and doctrines.

He understood Acharya Madhwa’s doctrine and knew that Adwaita doctrine of Acharya Sankara is like Halahala (poison) to the people who are seeking true knowledge and salvation (Mukti). Irrespective of the boundaries of cast, sect, and religion, Sri Rayaru responds and uplifts the true devotees’ wishes.

Sri Guru Raghavendra teertharu has written commentaries on Sankhyas, Dasha Upanishads, which is enriching the lives of scholars of past, present, and future. These commentaries, are well explained in every aspect and leaving no room for doubts in the mind of readers.

Notes:

The words ‘muni’ used in the verse have a special significance. As Acharya Madhwa in his Mandukya upanishad bhashya defines Muni as one who knows the meaning and significance of the Omkara. Hence, ‘munisha’ means:

  • one who is the Isha (greatest) amongst all those who know the Omkara
  • one who is regarded as Isha (or the Supreme Lord) by those who meditate on the OmkAra
  • the Isha who incarnated as a muni or ascetic.
  • one on whom even the Ishas meditate (here ‘Isha’ refers to any celestial being who is fairly high in the hierarchy and worshipped by humans i.e., Brahma, Vayu, Rudra, Indra etc. This meaning is similar to the phrase ‘varadesha-varapradam’ used by Acharya Madhva in the dvAdasha stotra)

The eighth verse

If one has to attain Srimath Vaishnavaloka, which is splendid, auspicious, and glorious due to the presence of Sri Hari, one should lead a pious and righteous life on earth, and Rayaru rules the group of lords devotee’s hearts and minds. Rayaru is the king of wandering monks who spread out to preach lords message.

As Acharya Brihaspati the guru of devatas is the master of all shastras, Sri Guru Raghavendra teertharu is also mastered all shastras. Rayaru is similar to the most sought after Kalpavriksha, the boon fulfilling tree, for those who surrender themselves to Rayaru as he fulfils all their desires (Manoabhista).

Rayaru his like a thunderbolt (vajraayudha) for all the mountains of dangers, difficulties, and hurdles. Due to his grace, all miseries become negligent and all sorrows are wiped out completely from his devotees’ lives.

Sri Rayaru has the power of eternal conscious and therefore aware of every single event that takes place in the universe. He has surpassed the past and future, his greatness is abysmal by even the greatest among scholars and pundits. He has conquered the senses and safeguards the wellbeing of his devotes who are satvik (pure in thought, word, and deed).

The ninth and final verse

Those who chant this Mangalashtakam during the Prathah Sandhya and Saayam Sandhya time constantly and with devotion fixing their minds on Rayaru are freed instantly from their sins.

The sins of the scholars, pundits, and even the puny beings is destroyed upon the chanting of this Mangalashtakam with devotion. In addition, they are benefited in leaps and bounds. They will be blessed with prosperity, higher career position, and status in their profession, long life with good health, and fame. Even their family lives will be peaceful with mutual understandings and respect. They will be blessed with good progeny. Their relationships with relatives and friends will be of great harmony and unity. Due to the mercy of Sri Guru Raghavendra teertha’s blessings, all of the above said fruits (results) and rewards will be on a permanent basis.

Thus, the Yathaa Shakthi English transaltion of Shree Raghavendra Mangalashtakam is completed. Shree Krishnarpanamastu.

Sri Guru Guna Stavanam – ಶ್ರೀಗುರುಗುಣಸ್ತವನಮ್

|| ಶ್ರೀಗುರುಗುಣಸ್ತವನಮ್ ||

ಉನ್ಮೀಲನ್ನೀಲನೀರೇರುಹನಿವಹಮಹ:ಪುಷ್ಟಿಮುಷ್ಟಿಂಧಯಿಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಭೂದುರ್ಗಾದೃಗಂತಪ್ರಚಯಪರಿಚಯೋದಾರಕಿರ್ಮೀರಭಾವ: |
ಸ್ವೈರಕ್ಷೀರೋದನಿರ್ಯಚ್ಚಶಿರುಚಿನಿಚಯಾಖರ್ವಗರ್ವಾಪನೋದೀ
ಪಾತು ಶ್ರೀನೇತುರಸ್ಮಾನ್ ಸಪದಿ ಬುಧಜನತ್ರಾಣದಕ್ಷ: ಕಟಾಕ್ಷ: || 1 ||

ಮಾತಸ್ತ್ವಾಮುಪಕಲ್ಪಿತಾಖಿಲಜಗತ್ಸರ್ಗೇ„ಜಭರ್ಗೇಡಿತೇ
ಚೇತೋ ನ ಪ್ರಜಹಾತು ಜಾತುಚಿದಿಹ ಸ್ವರ್ಗೇ„ಪವರ್ಗೇ„ಪಿ ನ: |
ಲಾವಣ್ಯಾದಧರೀಕೃತಾಮರವಧೂವರ್ಗೇ ನಿಸರ್ಗೇಹಿತಂ
ಕಾರುಣ್ಯಂ ಕುರು ಮಾ ಕೃಥಾ ಮಯಿ ಪುನರ್ದುರ್ಗೇ ವಿಸರ್ಗೇ ಮತಿಮ್ || 2 ||

ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಭಿರಾಮಾಮಿತಮಹಿಮಪದಪ್ರೌಢಪಾಥೋರುಹಾಲಿ:
ಕೃಷ್ಣಾನಿಷ್ಟಾಮಿತಕ್ಷ್ಮಾಪರಿವೃಢಪಟಲೀಪಾಟನೈಕಪ್ರವೀಣ: |
ವೇದವ್ಯಾಸೋಪದೇಶಾಧಿಕಸಮಧಿಗತಾನಂತವೇದಾಂತಭಾವೋ
ಭೂಯಾತ್ ಕೀಶಾವನೀಶವ್ರತಿತನುರನಿಲ: ಶ್ರೇಯಸೇ ಭೂಯಸೇ ನ: || 3 ||

ಉದ್ವೇಲವ್ಯಾಸತಂತ್ರವ್ಯವಸಿತನಿಖಿಲಾಭಿಜ್ಞಹೃದಾ„ನವದ್ಯಾ-
ನಂತತ್ರಯ್ಯಂತಭಾವಪ್ರಕಟನಘಟನಾಸರ್ವತಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರೇ |
ಸಂವಣ್ರ್ಯೇ ಮಂತ್ರವಣ್ರ್ಯೇರನಿತರವಿಷಯಸ್ಪರ್ಶಿಭಿ: ಪಾವಮಾನೇ
ರೂಪೇ ಲೋಕೈಕದೀಪೇ ಪ್ರಸರತು ಹೃದಯಂ ಮಾಮಕಂ ಮಧ್ವನಾಮ್ನಿ || 4 ||

ವಿಜ್ಞಾನೋದರ್ಕತರ್ಕಪ್ರತಿಪದಮಧುರೋದಾರಸಂದರ್ಭಗರ್ಭ-
ಪ್ರೌಢಾನೇಕಪ್ರಬಂಧಪ್ರಕಟಿತಭಗವತ್ಪಾದಭಾಷ್ಯಾದಿಭಾವ: |
ಮಿಥ್ಯಾವಾದಾಪವಾದಪ್ರಕುಪಿತವಿಮತಧ್ವಾಂತಸಂತಾನಭಾನು-
ರ್ಜೀಯಾದನ್ಯೈರಜಯ್ಯಸ್ತ್ರೀಭುವನವಿದಿತಾಶ್ಚರ್ಯಚರ್ಯೋ ಜಯಾರ್ಯ: || 5 ||

ಶ್ರೀಮತ್ಪೂರ್ಣಪ್ರಬೋಧಪ್ರಕಟಿತಪದವೀಧಾವಿಮೇಧಾವಿಧೀಮತ್-
ಸೇನಾನಾಸೀರಸೀಮಾಸಮುದಿತವಿದಿತಾಬಾಧಯೋಧಾಧಿನೇತಾ |
ಮಾಯಸಿದ್ಧಾಂತದೀಕ್ಷಾವಿಘಟನಘಟನಾಸರ್ವತಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರ:
ಶ್ರೀರಾಮವ್ಯಾಸದಾಸೋ ವಿಲಸತಿ ವಿಬುಧೇಂದ್ರಾಭಿಧ: ಸಂಯಮೀಂದ್ರ: || 6 ||

ಮಾಯಾತಂತ್ರಾಮರಾರಿಸ್ಮಯಮಪನಯತೋ ಮಧ್ವಸಿದ್ಧಾಂತನಾಮ್ನೋ
ನೇತ್ರಾಣೀವ ತ್ರಯೋ„ಪಿ ತ್ರಿಜಗತಿ ನೃಹರೇರಿಂಧತೇ ಯತ್ಪ್ರಬಂಧಾ: |
ಯದ್ವಾಗದ್ವೈತವಿದ್ಯಾಚಲಕುಲಕುಲಿಶಪ್ರೌಢಿಮಾಢೌಕತೇ ಸ:
ಶ್ರೇಯೋ ಭೂಯೋ ವಿದಧ್ಯಾತ್ ಸುಮಹಿತಮಹಿಮಾ ಸಂಪ್ರತಿ ವ್ಯಾಸರಾಜ: || 7 ||

ಚಾತುರ್ಯೈಕಾಕೃತಿರ್ಯಶ್ಚತುರಧಿಕಶತಗ್ರಂಥರತ್ನಪ್ರಣೇತಾ
ಧೂತಾರಾತಿಪ್ರಬಂಧ: ಸ್ಪುಟವಿದಿತಚತು:ಷಷ್ಠಿವಿದ್ಯಾವಿಶೇಷ: |
ಸೋ„ಯಂ ನ: ಶ್ರೀಸುರೇಂದ್ರವ್ರತಿವರತನಯೋ„ದ್ವೈತಶೈವಾಸಹಿಷ್ಣು:
ಪುಷ್ಣಾತು ಶ್ರೀಜಯೀಂದ್ರಸ್ತ್ರಿಭುವನವಿದಿತ: ಸರ್ವತಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರ: || 8 ||

ವ್ಯಾಧೂತಾವದ್ಯಹೃದ್ಯಾಮಿತಕೃತಿರಚನಚಾರುಚಾತುರ್ಯಹೃಷ್ಯತ್-
ಕರ್ಣಾಟಕ್ಷೀಣಿಪಾಲಪ್ರತಿಪದರಚಿತಾನೇಕರತ್ನಾಭಿಷೇಕ: |
ಪತ್ರೀಶಾರೂಢಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಪದನಲಿನೋದಗ್ರರೋಲಂಬಲೀಲೋ
ವಿಖ್ಯಾತ: ಶ್ರೀಸುಧೀಂದ್ರವ್ರತಿಪತಿರತುಲಂ ಭದ್ರಮುನ್ನಿದ್ರಯೇನ್ನ: || 9 ||

ಧೂತಾವದ್ಯೈರವಿದ್ಯಾವಿಘಟನಪಟುಭಿರ್ವಿದ್ವದಭ್ಯರ್ಥನೀಯೈ-
ರ್ವಾಚ: ಪ್ರಾಚಾಂ ಪ್ರವಾಚಾಮುಚಯಮಭಜನ್ ಯತ್ಕ್ರುತಗ್ರಂಥಜಾತೈ: |
ಸಂಖ್ಯಾವಂತೋ ಯಮಾಹುರ್ಮುಹುರಖಿಲರ್ಕಲಾಮೂರ್ಥಿಮುಧ್ವೇಲಕೀರ್ತಿ-
ರ್ಧೀರ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ: ಸ ದಿಶತು ಸತತಂ ಭವ್ಯಮವ್ಯಾಹತಂ ನ: || 10 ||

ಯೇ ರಾಮವ್ಯಾಸಪಾದಪ್ರಣಿಹಿತಮನಸೋ ಮಧ್ವತಂತ್ರಪತಿಷ್ಠಾ-
ಧುರ್ಯಾಮರ್ಯಾದಸಂವಿತ್ಸುಮಹಿತಸುಮತೀಂದ್ರಾರ್ಯಶಿಷ್ಯಾಗ್ರಗಣ್ಯಾ: |
ನಿತ್ಯತ್ರಯ್ಯಂತಚಿಂತಾಪರಿಣತವಿಶದಾಶೇಷತತ್ತ್ವಾವಬೋಧ-
ಪ್ರಖ್ಯಾತಾನ್‍ತಾನುಪೇಂದ್ರವ್ರತಿವಿಬುಧಮಣೀನ್ ದೇಶಿಕಾನಾಶ್ರಯೇ„ಹಮ್ || 11 ||

ಯೋಗೋ ಯ: ಕರ್ಮನಾಮಾ ಕವಿಭಿರಭಿಹಿತೋ ಯಶ್ವ ವಿಜ್ಞಾನಸಂಜ್ಞ:
ಶಕ್ತೋ ನಾಸಿದ್ಧಕಾಯಸ್ತನುಮತಿರನಯೋಸ್ತಾವದಾವರ್ಜನೇ„ಹಮ್ |
ಯಶ್ಚೋಪಾಯೈರುಪೇಯ: ಸ್ಥಿರಫಲವಿಧಯೇ ದೇಶಿಕಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದ-
ಸ್ತಸ್ಮೈ ತಸ್ಯ ಸ್ತುವೀಯಾನಿಶಮಪಿ ಚರಿತಂ ರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತೀಂದ್ರೋ: || 12 ||

ಏಷ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತಿವರಚರಿತಾಂಭೋನಿಧಿ:ಕ್ವಾತಿವೇಲ:
ಕ್ವಾಸೌ ಖದ್ಯೋತಪೆÇೀತಪ್ರಮುಷಿತವಿಭವಶ್ಚೇತಸೋ ನ ಪ್ರಕಾಶ: |
ವಂಧ್ಯೈವಾತ: ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ತದತುಲನಿಖಿಲಾಶ್ಚರ್ಯಚರ್ಯಾಭಿಧಾನೇ
ಸ್ಥಾನೇ„ಥಾಪಿ ಕ್ವಚಿತ್ ಸ್ಯಾದಿಹ ಪುನರುದಧಿಸ್ನಾನಸಂಕಲ್ಪವತ್ ಸಾ || 13 ||

ಯದ್ಭಾನೌ ಯತ್ಕ್ರುಶಾನೌ ಯದಮೃತಕಿರಣೇ ಯದ್ಗ್ರಹೇಷೂದಿತೇಷು
ಜ್ಯೋತಿರ್ಯತ್ತಾರಕಾಸು ಪ್ರಥಿತಮಣಿಷು ಯದ್ಯಶ್ಚ ಸೌದಾಮಿನೀಷು |
ಸಂಭೂಯೈತತ್ ಸಮಸ್ತಂ ತ್ವದಮಿತಹೃದಯಾಕಾಶನಿರ್ಯತ್ ಪ್ರಕಾಶೇ
ಧೀರ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತಿವರ ಭಜತೇ ಹಂತ ಖದ್ಯೋತರೀತಿಮ್ || 14 ||

ಚಿತ್ತೇ ನಾಯುಕ್ತಮರ್ಥಂ ಕಲಯತಿ ಸಹಸಾ ನಾಭಿಧತ್ತೇ ನ ಸದ್ಭಿ:
ಸಾಕಂ ಮೀಮಾಂಸತೇ ವಾನ ಲಿಖತಿ ವಚಸೋದ್ಘಾಟಯತ್ಯಾಶಯಂ ಸ್ವಮ್|
ಉಕ್ತಂ ನೋ ವಕ್ತಿ ಭೂಯ: ಕ್ವಚಿದಪಿ ಲಿಖಿತಂ ನೈವ ನಿರ್ಮಾಷ್ರ್ಟಿ ತಸ್ಮಾ-
ದಸ್ಮಾಭಿ: ಸತ್ಪ್ರಬಂಧಪ್ರಣಯನವಿಷಯೇ ಸ್ತೂಯತೇ ರಾಘವೇಂದ್ರ: || 15 ||

ಧೀರಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರಂ ಕೃತನಿಜವಿಜಯಸ್ರಗ್ಧರಾರ್ಥಪ್ರಕಾಶಂ
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂತುಷ್ಠಚೇತಾ ದಶಮತಿರಚಿರಾದಭ್ಯಷಿಂಚತ್ ಪದೇ ಸ್ವೇ |
ನೂನಂ ವಾಣೀ ತದೀಯಾನನನಲಿನಗತಾ ತತ್ಕೃತಸ್ವಪ್ರಿಯೈಕ-
ಪ್ರತ್ಯಾಸಂಗಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಸ್ವಯಮಪಿ ತದನು ಸ್ವೇ ಪದೇ ಚಾಭ್ಯಷಿಂಚತ್ ||16 ||

ಗ್ರಂಥೋ ವಾದಾವಲೀ ದ್ರಾಗಭಜತ ವಿದಿತೋ ದುರ್ಮತಾರಣ್ಯಾದಾಹಾ-
ದಾಪೂರ್ವಾರ್ಧಪ್ರತೀಪಕ್ರಮಪರಿಪಠಿತಸ್ವಾಭಿಧಾಗೋಚರತ್ವಮ್ |
ತಸ್ಯಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿವರ ಭವತೋ ವಾಯುವಂಶಪ್ರಸೂತೇ-
ರೇತಹ್ರ್ಯುದ್ದೀಪನಂ ಯತ್ತದುಚಿತಮಿತಿ ಮೇ ಮಾನಸೀ ವೃತ್ತಿರಿಂಧೇ || 17 ||

ವಂದಾರುಪ್ರಾಣಿಚೇತ:ಶ್ರೀತತಿಮಿರಪರೀಭಾವ ಕೌಶಲ್ಯಭಾಜ:
ತೇಜಸ್ತೇ ರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿವರ ಕಿಮಿತಿ ಶ್ರೀಮತೋ ವರ್ಣಯಾಮ: |
ಯೇನೈಷಾಚಂದ್ರಿಕಾ„ಪಿತ್ರಿಭುವನವಿಶದಾ ಸತ್ಪಥೋದಂಚಿತಶ್ರೀ:
ಲೇಭೇ ಸರ್ವಜ್ಞಮೌಲಿಪ್ರಕಟಿತವಿಭವಾ ತ್ವತ್ತ ಏವ ಪ್ರಕಾಶಮ್ || 18 ||

ಧೀರಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ತ್ವದತುಲರಸನಾರಂಗನೃತ್ಯತ್ಸ್ವಯಂಭೂ-
ಯೇಷಾಧಮ್ಮಿಲ್ಲಭಾರಶ್ಲಥಕುಸುನತತೀಸ್ತ್ವದ್ಗಿರ: ಸಂಗಿರಾಮ: |
ಯಾಭಿ: ಸಂಮಿಶ್ರಿತಾಭಿರ್ನಿರವಧಿವಸುಧಾ ವಿಶ್ರುತಾ ಸಾ ಸುಧಾ„ಪಿ
ಕ್ಷೋಣೀಗೀರ್ವಾಣಗಮ್ಯಂ ಪರಿಮಲಮತುಲಂ ಸಾಂಪ್ರತಂ ಸಂಪ್ರಪೇದೇ || 19 ||

ಪ್ರಾಯ: ಪ್ರಾಗನ್ಯದೀಯಾತನುತರವಿವೃತಿಗ್ರಂಥವಾಸೋವಿಹೀನಾ
ಹ್ರೀಣಾ ನಾದರ್ಶಿ ಧೀರೈರಪಿ ಕಿಲ ಯುವತಿರ್ಭಾಷ್ಯಟೀಕಾಭಿಧಾನಾ |
ಅದ್ಯ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತಿಕೃತವಿವೃತಿಪ್ರೌಢಕೌಶೇಯರತ್ನಂ
ಸ್ವೇಹಾಯುಕ್ತಂ ವಸಾನಾ ವಿಹರತಿ ಸುಧಿಯಾಮಗ್ರತ: ಸ್ವೈರಿಣೀವ || 20 ||

ಗ್ರಂಥೋ„ಯಂ ನ್ಯಾಯಮುಕ್ತಾವಲಿರಿತಿ ಭವತಾ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಪ್ರಣೀತೋ
ನೂನಂ ಮುಕ್ತಾವಲಿರ್ಯತ್ ಪ್ರಥಮಮುಪಚಿತಾದುದ್ಧೃತಸ್ತಂತ್ರಸಿಂಧೋ: |
ಪೆÇ್ರೀತಶ್ಚ ಜ್ಞಾನತಂತೋ ತದನು ತವ ಗುಣಪ್ರೌಢಿಮಾಶಂಸತಾಂ ನ:
ಕಂಠೇಷು ಪ್ರೇಮಭೂಮ್ನಾ ಬಹುಮತಿವಿಧಯೇ ವಾ„ಧುನಾ ಸನ್ನ್ಯಧಾಯಿ || 21||

ಹಂತನಂತೋ„ಣುಭಾಷ್ಯೇವಿಲಸತಿ ಭಗವತ್ಪಾದಸಂವರ್ಣಿತೋ„ರ್ಥ:
ಸತ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯೇತು ಲೋಕ: ಕಥಮಿದಮಧುನಾ ತಸ್ಯ ಟೀಕಾಂ ವಿನಾ ತೇ |
ಧೀರ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿವರ ನಿವಸದ್ವಿಶ್ವಮಾಸ್ಯಾಂತರಾಲೇ
ಸ್ತೋಕ್ತೇ ತೋಕಸ್ಯ ಶೌರೇರತಿಬೃಶಕುಪಿತಾಂ ತತ್ಪ್ರಸೂಮಂತರೇವ || 22 ||

ಭಿನ್ನೈರರ್ಥೈರನೇಕಪ್ರಕರಣಭಣಿತೈರದ್ಯ ಮಧ್ವಾಗಮಾಬ್ಧೌ
ಮತ್ಯಾ ಭೂಯೋ ವಿಚಿಂತ್ಯ ಶ್ರುತಿಪರಿಣತಯಾ ಶಸ್ತಯಾ ಸಂಗೃಹೀತೈ: |
ಸೂತ್ರೇಷ್ವೇಕೈಕಶೋ„ಪಿ ವ್ರತಿವರ ಭವತಾ ಯೋಜಿತೇಷು ಪ್ರವಾಚಾಂ
ಮೋದೋಯಾವನ್ನ ತಾದೃಕ್ ತವ ಪುನರಿತರೈ ರಾಘವೇಂದ್ರಪ್ರಬಂಧೈ: || 23 ||

ಧೀರಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತಿವರ ಸುಜನಾನುಗ್ರಹವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತೈ-
ರಾಚಾರ್ಯೈ: ಸಂಗೃಹೀತಾ: ಕತಿಚನ ಮನವ: ಸಾರಭೂತಾ: ಶ್ರುತಿಭ್ಯ: |
ತಾನೇವೋದ್ಧೃತ್ಯ ಭೂಯ: ಶ್ರುತಿಷು ನಿದಧಾತಾ ಶಿಷ್ಯವರ್ಗೋಪಕ್ಲೃಪ್ತ್ಯೈ
ಲೋಕೇ ಸಾಧುವ್ಯಧಾಯಿ ಶ್ರುತಗುಣಭವತಾ„„ಚಾರ್ಯಚರ್ಯಾನುವೃತ್ತಿ: || 24 ||

ಗೀತಾಮತ್ಯರ್ಥಧೂತಶ್ರೀತಜನದುರಿತಾಮಿಂದುವಂಶಪ್ರಸೂತೌ
ವ್ಯಾಚಕ್ಷಾಣೇ ಮುರದ್ವಿಷ್ಯಭಿಜನಮಭ ಭದ್ರಮಿಂದೋರನಿದ್ರಮ್ |
ಧೀರಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ತ್ವಯಿ ಪುನರನಘೇ ಹಂಸವಂಶೋದಿತೇ ತಾಂ
ವ್ಯಾಕುರ್ವತ್ಯದ್ಯ ಭವ್ಯಂ ಕಥಮಿವ ನ ಭಜೇದಾಶು ಮಿತ್ರಾನ್ವವಾಯು: || 25 ||

ನಸ್ಯಾದೀಶಪ್ರಸಾದೋ ಗುರುವರಕರುಣಮಂತರೇಣೇತಿ ರೂಢೋ
ಧೀರಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿವರ ಸುದೃಢಶ್ಚೇತಸಸ್ತೇ ವಿಪಾಕ: |
ಯೇನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಯ ಗೀತಾಮಪಿ ಗುರುಚರಣೋದಾರತದ್ಭಾಷ್ಯಟೀಕಾ-
ವ್ಯಾಖ್ಯಾ ವಿಖ್ಯಾತವಿದ್ವನ್ಮಣಿಗಣವಿನುತಾ„ಕಾರಿ ಭೂಯಸ್ತ್ವಯೈವ || 26 ||

ನಾನಾತಂತ್ರಪ್ರಸಂಗತ್ರಿಭುವನವಿದಿತೊದಾರಸಾರಸ್ವತೋ„ಪಿ
ಪ್ರತ್ನಾನೇಕ ಪ್ರಬಂಧಪ್ರವಚನರಚನಾವಿತ್ತ ತತ್ಕೌಶಲೋ„ಪಿ |
ಶಶ್ವದ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಗೀತಾಕೃತಿರ್ಪಿ ವಿಬುಧಾನುಗ್ರಹೈಕಾಗ್ರಚಿತ್ತೋ
ಗೀತಾತಾತ್ಪರ್ಯಟೀಕಾವಿವರಣಮಕರೋದದ್ಭುತಂ ರಾಘವೇಂದ್ರ || 27 ||

ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾರ್ಯಸ್ತವ ತನಯಮಣಿ: ಸತ್ಸು ಸರ್ವೇಷು ಧನ್ಯೋ
ಯಸ್ಮಾದೃಗ್ಭಾಷ್ಯಟೀಕಾ„ತನುತರವಿವೃತೇರಂಜಸಾ ತತ್ಕೃತಾಯಾ: |
ಪ್ರೇಮ್ಣ ವಿದ್ವತ್ಸು ಭೂಯ: ಪ್ರಚಯಮಭಿಲಷನ್ ರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತೀಂದ್ರ
ಪ್ರಾವೋಚಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರತೀತವ್ರತ ನಿಚಯಮೃಚಾಮೇವ ಭಾಷ್ಯಾನುರೋಧಾತ್ || 28 ||

ಹೃದ್ಯತಯ್ಯಂತವಿದ್ಯಾಮುಖನಿಖಿಲಕಲಾತತ್ತ್ವಬೋಧೈಕಮೂರ್ತೇ
ಧೀರ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿವರಸಕಲಾನ್ಯೇವ ಸುಕ್ತಾನಿ ಸಮ್ಯಕ್ |
ವ್ಯಾಕುರ್ವಂತಂ ಭವಂತಂ ವ್ಯವಸಿತಮತಯೋ ಹಂತ ನಿಧ್ಯಾಸಯಂತ:
ಸರ್ವೇ ಭೂಯ: ಸ್ಮರಂತಿ ವ್ರತಸಮಿತಿಮಣೇಬ್ರ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಪ್ರೇಣೇತು: || 29 ||

ಯಾವದ್ವೇದಾಂತಖಂಡಪ್ರವಚನಕೃತಿನಿ ಪ್ರೇಮಭೂಮಾ ನ ತಾದೃತ್
ಸರ್ವಾಮ್ನಾಯಪ್ರವಕ್ತರ್ಯನುಪಮಚರಿತೇ ರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತೀಂದ್ರೇ |
ಇತ್ಯೇತದ್ದೇಹಭಾಜಾಮತಿವಿಶದರುಚೌ ಜಾಗರೂಕೇ„ಪಿ ಲೋಕೇ
ರಾಕಾಚಂದ್ರೇ ದ್ವಿತೀಯಾಶಶಿಶಕಲನತಿನ್ಯಾಯಮೇವಾನುರುಂಧೇ || 30 ||

ಹೃದ್ಯಾ ಟೀಕಾ„ನವದ್ಯಾ ಪರವುವೃತಯಜುಸ್ಸಾಮಸಂಬಂಧಿನೀ ತೇ
ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಷಾಲನಾಂಭ: ಸ್ವಯಮಜನಿ ಹರೇರುತ್ತರಾಂಗೇ ಚ ಮೂಧ್ರ್ನಿ |
ಸೈವರ್ಚಾಂ ರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿಸಮಿತಿಮಣೇ„ನನ್ಯಸಂಪರ್ಕಭಾಜಾಂ
ಓಜಿಷ್ಠೇ ದಕ್ಷಿಣಾಂಗೇ ಮೃಗಮದಮಿಲಿತೋದಾರಪಾಟೀರಸಾರ: || 31 ||

ನೂನಂ ವಾಕ್ಯಾನುರೋಧಿಪ್ರಕರಣಮಖಿಲಂ ನೇಯಮಿತ್ಯುಕ್ತಮುಚ್ಚೈ:
ಪ್ರಾಚಾಂ ವಾಚಂಯಮೇನ ಪ್ರಕಟಿತವಿಭವಾನಂತವೇದಾಂತವಾಚಾ |
ಸ್ವಾಮಿನ್ನೇತತ್ಪ್ರತೀಯ: ಕಥಮಿವ ಕವಯೋ ರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತೀಂದೋ
ಯೇನ ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯಜಾತಂ ಪ್ರಕರಣನಿಕರಂ ತಾವದದ್ಯಾನುರುಂಧೇ || 32 ||

ವಿಖ್ಯಾತಶ್ರೀಸುಧೀಂದ್ರವ್ರತಿಸುತಭವತಾ ಸಾಧುಗೀತೇ ಸುತರ್ಕೇ ಸದ್ಯ:
ಪ್ರತ್ಯರ್ಥಿಹೃದ್ಯೇ ಮುನಿಮಣಿರಚಿತೇ ತಾಂಡವೇ ಯೋಜಿತಾರ್ಥೇ |
ಪ್ರತಾಖ್ಯಾತಪ್ರಕಾಶ: ಸಮಜನಿ ಭುವನೇ ಹಂತ ಚಿಂತಾಮಣಿಸ್ತ್ವಂ
ಬ್ರೂಹಿ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರವ್ರತಿವಿಬುಧಮಣೇ ಕಸ್ತ್ವದನ್ಯೋ ವದಾನ್ಯ: || 33 ||

ಪ್ರೌಢಾನೇಕಪ್ರಬಂಧಪ್ರವಚನರಚನಾಲಬ್ಧವಿಸ್ರಬ್ಧಕೀರ್ತೇ-
ಸ್ತೇ ಕಿಂ ನ್ಯಾಯಾಮೃತಸ್ಯಾವಿವರಣವಿಧಿನಾ ರಾಘವೇಂದ್ರಾಯಶ: ಸ್ಯಾತ್ |
ಯದ್ರಾಜ್ಯಪ್ರಚ್ಯವೇನಾಖಿಲಭುವನಪತೇ ರಾಘವಸ್ಯೇವ ಕೀರ್ತಿ:
ಲಬ್ದೈವ ಪ್ರತ್ಯುತಾಲಂ ಗುರುಚರಣಕೃತಾಮೋದನಿರ್ವಾಹಜನ್ಯಾ || 34 ||

ವಾಚಾ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಯಾ ಯದ್ಬಹುಚರಿತಮುಪಾವರ್ಣಯಸ್ತ್ವಂ ಮುರಾರೇ
ಕಿಂಚ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿಪ ರಘುಪತೇಸ್ತೇನ ನೋ ವಿಸ್ಮಯೇ„ಹಮ್ |
ಕಿಂ ವಾದು:ಸಾಧ್ಯಮಸ್ತಿ ತ್ರಿಜಗತಿ ಮಹತಾಮಾತ್ಮನ: ಪಾಣಿಪದ್ಮೇ
ಪಶ್ಯಾಮಂದೋ ಮರಂದ ಕಿಲಘಟಜನುಷಾಚೋಲಿರಾಕಾರಿ ಸಿಂಧು: ||35 ||

ಮಂತ್ರಿಶ್ರೀನೀಲಕಂಠಾಭಿಧಮಖಿಮಣಿನಾ ಭಟ್ಟತಂತ್ರಾನುಬಂಧೇ
ಗ್ರಂಥೇ ತಾವತ್ತ್ವದೀಯೇ ಕರಿಣಿ ಗುಣವಿದಾ„ರೋಪಿತೇ„ಭ್ಯರ್ಹಣಾಯ |
ಕೀರ್ತಿಸ್ತೇ ರಾಘವೇಂದ್ರ ವ್ರತಿಸುಮತಿಮಣೇ ನೂನಮನ್ಯೂನವೇಗಾ
ದಿಘಾÐ್ನಗಾನಾರುರುಕ್ಷು: ಸ್ವಯಮಪಿ ಸಹಸಾ„ಧಾವದಷ್ಟೌ ದಿಗಂತಾನ್ || 36 ||

ವ್ಯಾಸೇನ ವ್ಯುಪ್ತಬೀಜ: ಶ್ರುತಿಭುವಿ ಭಗವತ್ಪಾದಲಬ್ಧಾಂಕುರಶ್ರೀ:
ಪ್ರತ್ನೈರೀ ಷತ್ಪ್ರಭಿನ್ನೋ„ಜನಿ ಜಯಮುನಿನಾ ಸಮ್ಯಗುದ್ಭಿನ್ನಶಾಖ: |
ಮೌನೀಶೋವ್ಯಾಸರಾಜಾದುದಿತಕಿಸಲಯ: ಪುಷ್ಟಿತೋ„ಯಂ ಜಯೀಂದ್ರಾ-
ದದ್ಯ ಶ್ರೀರಾಘವೇಂದ್ರಾದ್ವಿಲಸತಿ ಫಲಿತೋ ಮಧ್ವಸಿದ್ಧಾಂತಶಾಖೀ || 37 ||

ಇತಿ ಶ್ರೀರಾಘವೆಂದ್ರಾರ್ಯೋಭಯವಂಶಾಬ್ಧಿಚಂದ್ರಮಾ: |
ಉಪೇಂದ್ರ ಸೂನುಃ ವಾದೀಂದ್ರಶ್ಚಕ್ರೇ ಗುರುಗುಣಸ್ತವಮ್ ||
ಮಾದ್ಯದದ್ವೈತವಿದ್ಯಾವದ್ಗರ್ವನಿರ್ವಾಪಣಕ್ಷಮ: |
ವಾದೀಂದ್ರಯತಿರಾಟ್ ತೇನೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗುರುಗುಣಸ್ತವಮ್ ||

|| ಇತಿ ಶ್ರೀ ವಾದೀಂದ್ರತೀರ್ಥವಿರಚಿತಂ ಶ್ರೀಗುರುಗುಣಸ್ತವನಮ್ ||

Meaning

Verse1:

In this verse Sri Vaadeendra teertharu prays to Sripathi Narayana and asks him to have a glance on us and protect us with the utmost promptitude. He compares the beauty, attraction and the brightness of a group of just blosssoming Lillies, which is nothing and incomparable, against Sri-Bhu-Durga Devi’s side glance. This glance of goddess Lakshmi wipe out the arrogance of the moon rising from the milky ocean. This beautiful glance reaches the eyes of the Lord Pundarikaaksha and enhances it whose power is capable of protecting the devas and virtuous men.

Note:

This verse is a prayer to Lakshmi Narayana, and is similar to Srimadaacharya’s verse “Sriyat kattaaksha balavatyajitham namami…”.

Verse 2:

In the second verse, Sri Vaadeendra teertharu praises Sri-Bhu-Durga Devi, and highlights the greatness of Her qualities. He prays to her as the mother of this whole universe, and the creator of Brahmaadi Devaas (under the auspices of Lord Narayana). You are the one who is lauded with hymns by Brahma-Rudra and other Devatas. Oh Mother! please bless us and ensure that we think about your holy feet always. Wherever we might be, in this earth or in heaven, please ensure that we do not live a life oblivious of you. Be kind enough to grant our deserving wishes (according to the svaroopa of the soul) and when we are in poverty (materialistic and spiritual) kindly do not foresake us. Your mercy is most important at all times.

Verse 3:

In this verse Sri Vaadeendra teertharu praises the three avataras of Sri Mukhyapraanaa, who took avatara as Hanuma (Treta yuga), Bheema (Dwapara yuga), and Madhwa (Kaliyuga). May Mukhyapraanaa, the son of god, who is very dear to the Lord is like a bee hovering in the vicinity of the lovely lotus feet of Sri Ramachandra. As Sri Bheemasena (personified for his strength), he destroyed single handedly innumerable kings like Jarasanda, Duryodana, Keechaka and others who were enemies of Sri Krishna (Draupadi who is also called as Krishna).In his last incarnation as Sri Madhaachaarya he learnt the purport of the Vedas, Upanishads and other shastras under the holy feet of Sri Vedavyaasaa and rendered the meaning of the same in the form of the Brahma Sutra Bhasya, bless us bountifully with all the Purushaarthaas including Moksha.

Note:

Vaayu Jeevothama is refered as a bee, since, it is not satisfied by drawing out nectar from one flower and goes on various flowers to absorb nectar. This quality should be followed by Haribhaktas and should endlessly drink the elixir of various divine names of Lord Narayana.

Verse 4:

In this verse too Sri Vaadeendra teertharu continues to pray Sri Madhvacharya the foremost preceptor of Tatvavada tradition with utmost reverence as it is the foremost philosophy that leads one to Moksha. Sri Vadindraru prays to Madhvacharyaru (parama guru) that his mind and heart reach and hover around his lotus feet, as he has grasped all the prameyaas flawlessly and also the upanishad vaakyaas, brahma meemasa, and works of Sri Vedavyasa. Sri Madhvacharya teaches and guides all saativika souls the right knowledge, that is blemishless and acceptable to all sugnanis. He is sarvatantra, svatantra, samvarnye, and mantravarnye — the vedas (Balittha suktha etc) glorify him, and he is the one who increases the sat-gnaana in the intellect of the saativika souls and purifies them.

Verse 5:

In this verse Sri Teekachaaryaru is being revered by Sri Vaadeendraru. Sri Jayateertharu is a personification of supreme and auspicious knowledge, devotion, and is unconquerable. In his Sriman Nyaya Sudha (the essence of the Sutra Bhaashyaa of Srimadaachaaryaru and the sarva moola) and other works he has used words that are beautiful, elegant, grammatically correct, devoid of unwanted jargon, replete with logic, and that is of high quality and calibre. His literary works have captivated the minds of the scholars and he is like resplendent sun, which removes the rows of darkness (mithyajnaanaa). He is famous in all the three worlds, and stand none to excel.

Verse 6:

In this verse Sri Vaadeendraru eulogises the 11th pontiff of his matha, the extraordinary Sri Vibhudendra tirtha who is a role model for all learned men to emulate. Let Sri Vibhudendratirtha, the ardent disciple of the brilliant Sri Madaachaaryaru and the foremost of the unbeatable warriors of the batallion of the demi-gods and pandits, who can establish the dvaita vedanta without help from anyone and defeat the maayaavaadins and who continuously worships Sri Veda Vyaasaru and Sri Moola Raamachandramurthi, let such a pious saint shine effulgently.

Note:

In this verse it is highlighted that Sri Madhvacharya and Vibhudendra tirtha both have in common the nature of silencing opposition (durvaadis) with their knowledge. Sri Vibhudendra has mastered all senses and he is Indira amongst saints (who are self-controlled), and he is always bold and does not have remorse in condemning wrog interpretations.

Verse 7:

In this verse, Sri Vaadeendraru, offers prayer to the great Vyaasaraaja Gurusaarvabhauma. May Sri Vyasaraja who is famous for his ratnatraya (Taatparya Chandrika, Nyaayaamrita and Tarkataandava) which resemble the three glowing eyes of Sri Narahari in the garb of Dvaita Siddhanta in obliterating the arrogance of Hiranyakashipu the foe of the gods who declared himself as god, as a Vajraayudhaa or the thunderbolt of Indra which could smother the Advaitic mountains, take compassion on me and bless me here and hereafter. The mere utterence of Vyasatraya is capable of destroying the mountains of wrong philosophies. May such a great saint and the ruler of Karnataka Sri Vyasaraja bless us.

Verse 8:

Sri Vaadeendraru proceeds to offer obeisances to Sri Vijayeendraru, Chatushashtih Kalaa Purna (who is mastered 64 branches of art and science like music, crafts, dance, idol making and others). Sri Vijayeendra tirtha who has to his credit one hundred and four wonderful books which are effective in opposing other shastras and establishing Tatvavada, , who staunchly opposed the Saiva and Advaita religions, who suceeded to the pontificate after Sri Surendra tirtha, who is a sarva tantra svatanra (do not need external help to know other sidhantaas) and famous in the three worlds, may be pleased to take care of us.

It is said that the Saint used to carve within half an hour a Udupi Krishna idol and present it to some lucky devotee. The Saint had written 104 works superseding Appayya Diskhitar who had written 103 works. He is the ashrama guru of the Saint, Sri Surendra tirtha who was known for his penance and Bhoo pradakshina and honoured by one and all.

May such a great personality as Sri Vijayeendraru protect us.

Note:

64 Kala (Activities in fine arts and crafts):

1 Music Singing
2 Music Instrument, Flute
3 Dance Nartana
4 Alekhya Drawing
5 VishEshaka ChEdyam Tilaka rachane
6 Drawing Drawing Padmakruti in front of pooja hall in Coloured rice and flowers
7 PushpastaraNa Spreading flowers in a beautiful way
8 Vastralankara
9 Manibhoomika karma Designing with valuable jewels and pearls
10 Shayana Rachanam Alankara of bed
11 Udakavaadya Jalataranga Instrument
12 UdaakaaGaata JalataaDana art
13 Chitrayoga An yoga which makes our Indriyas inactive
14 Maalyagrathanakalpaa Creating Different flower maalika
15 SheKarakaapIDayOjanam Alankara of hair in head
16 Nepatya prayoga Disguise Dressing
17 Karnapatrabhanga Making ornaments on ears
18 Gandha yukti: Sugandha dravya rachana
19 Bhooshana yojana Ornaments arranging and wearing
20 Aindrajala- kuchumaarayoga Aindrajala vidya & rectifying loss in the body
21 Hastalaghava Kaichalaka, Handworks
22 Vichitra shaakayoosha bhakshya vikaraka kriya Preparing different bhakshya, bhojya
23 Paanakarasaraagaasavayojana Preparing paanaka, etc juice
24 Soocheevaanakarma Tailoring
25 SootrakreeDa Thread game
26 VeeNa, Damaruka vaadya playing Veena, Damaruka, etc
27 Prahelika Puzzling
28 Pratimaala Antakshari game
29 Durvaachaka yoga Using harsh (difficult) words for arguments and for fun
30 Pustaka Vaachanam Reading books based on respective “rasa prayoga”
31 NaTakaaKyaayikaa darshanam Telling the situation through abhinaya (acting)
32 KaavyasamasyaapooraNam When given a particular part of a shloka (one paada) Preparing the shloka to give full shlokabhipraya
33 PaTTikaavEtravaana vikalpa Preparing Vessel,  cloth, weaving, etc
34 Takshakarmaani Carpentry work
35 TakshaNam Toy making
36 Vaastuvidya House construction
37 Roopyaratna pareeksha Examining Silver and other ornaments
38 Dhaatuvaada Examining stones, pearls, soil, etc
39 MaNiraagaakaara Jnaana identifying pearl’s different colours, group.
40 Vrukshayurvedayoga Preparing medicine from medicinal plants
41 Mesha, Kukkuta, Laavakayuddavidhi llearning animal-birds systems
42 Shukashaarikapralapanam Birds language
43 Keshamardana, nerve improvement, health
44 Akshara mushtikaa kathanam Telling Secret news through finger vinyasa
45 Mlenchitavikalpaa Telling Secret news through secret words
46 Deshabhaasha vijnaana Different regional languages
47 PuShpashakaTika Preparing different items from flowers
48 Nimitta jnaanam Shakuna parichaya
49 Yantramaatrukaa jnaanam Machine related
50 Dharanamatruka Ashtavadhana, shatavadhana vidya
51 SampaaTyam Reading
52 Maanasee Locating item which is invisible through mind
53 Kaavyakriya Shrungaara kavya rachana
54 Abhidhana kosha Well versed in Dictionary, Ekakshara kosha, medina, etc
55 ChandojNnanam Chandassu in chandashastra
56 Kriyakalpa Knowledge of Planning
57 Chalitakayogaa: Winning capacity in Gambling through deceiving or confusing
58 Vastragopanani Protection of cloths from insects
59 Dyotavisheshaa Knowledge of Different Gambling games
60 Attractive sports Stambheekarana, vasheekarana, goohana, akarshana,
61 Balakreedanakaani Knowledge of children plays
62 Vaijayikeenaam vidya Winning over opponents in any situation
63 Vyaayamikinaam cha vidyaanaam vijnanam Yogasana shastra
64 Vainayikeenam vidya Teaching of good behaviour

 

Granthas of Vijayeendra Tirtharu

Adhikaranamala, Adwaitha Shiksha, AitarEyopanishad bhashya Vyakya, Ananda taratamya vadarthah, Anubhashya Tippani, Anuvyakyana Tippani, Appayya kapolachapetika, Brahmasootra Nyayasangraha, Bruhadaranyopanishad, bhashya vyakya, Bheda vidyavilasah, Bheda Prabha, Bheda Sanjeevini, Bhedaagama Sudakara, Bheda chintamani (Bhedakalpataru), Bheda kusumanjali, Bhedaprabha (Bhedarathnaprabha), Bhuttoji Kuttanam, Chakra meemamsa, Chandrikodahrutha Nyayavivaranam, Chandogyopanishad bhashya vyakya, Dwasuparnam ityaadinam Bedaparatva samarthanam, Eashavasyopanishad bhashya Teeka Tippani, Geetaksharaartha, Geetabhashya prameyadeepika vyakya, Geethatatparya nyaayadeepika vyakyanam, Kathalakshana teeka vyakhya, Karma Nirnaya Teeka Tippani, KaTakopanishad bhashya Vyakya, Kenopanishad bhashya Teeka, Kuchodya kutharah, Lingamoolanveshana khandanam, Madhwadhwa kantakoddharah, Madhwa siddhantha sarodharah, Mandookopanishad bhashya vyakya, Mayavada Kandana Teeka Tippani, Meemasa nyaaya koumudee, Mityatvanumanu Kandana Teeka Tippani, Mundakopanishat Bhashya Vyakya, Narasimha stutih, Narayana shabdartha Nirvachanam, Nyayadeepika tippani, Nyayavivarana tippani, Nyaayamrutha Gurvamoda, Nyaayadhwa Deepika, Nyaayamrutha Nyayarathnamala, Nyaayamruta Madhyamamodha, Nyayamrutaamoda, Nyaaya moukthikamala, Nyayamala (Chandrikavyakhya), Nyaya champakamala, Nyayamruthodahruitha Jaimineeya Nyayamala, Nyayasudha vyaakyaa bindu, Nyayamukurah, Nayanamanjaree, Omkara vaadaartha, Paapavimochana stotram (Duritapahara stotra), Padartha sangrahah, Pancha sanskara deepika, Parameyadeepika tippani, Paratattva prakashika, Pramana paddhathi vyakhya, Pramana lakshana teeka vyakhya, Pranava darpana khandanam, Pishtapashu Meemamsa, Panchasamskara deepika, Ramanuja matha reethya Sootrartah, Rugbhashya Tippani, Sarva siddhantha saraasaara vivekah, Sanmarga deepika, Shruthi taatparya Koumudee, Shruti Tatva prakashika, Shruthyartha saara, Shaivasarvasva khandanam, Siddhantha saraasara vivechanam,Shatprashnopanishad bhashya Teeka Tippani, Sripadarajashtakam, Shravana Vidhivilaasa, Sri Vyasaraja Stotram, Subhadra Dhananjayah (Kavya), Sootraartha sangraha, Taittareeyopanishad bhashya Teeka, Tattvamanikya petika (Tattvaprakashika tippani), Tureeya Shivakhandanam, Tattvasankhyana teekavyakhya, Tattvodyotha goodhabhava prakashah, Tatparya Chandrika Vyakya, Tatparya Chandrika bhooshanam, Tatparya Chandrika Kuchodya KuTara, Upasamhara vijayah, Ubhayagrasta Rahoodayah (Play), Upadhikandana Teeka Tippani, Vaadamalika, Vagvaikharee, Virodhoddharah, Vishnu Stuti Vyakya, Vishnu tattva nirnaya teeka, Vyasaraja vijayah ( Kavyaa), Yukti ratnakara (tarkatandava vyakya).

Verse 9:

In this verse, Sri Vadaeendraru prays to Sri Sudheendra Teertharu who is the personification of fame and glory. He has authored manu granthas and one cannot find any deficiency in them, his style was beautiful and wonderful like “sahityasamrajya.” He was honoured by the king (many kings) of Karnataka, and showered Ratnabhisheka (showering of priceless gems and diamonds) not once but on several occasions. The famed saint is compared to a bee that hovers around the feet of “Garudarooda” (the Lord Lakshmi sametha Narayana on top of Garuda). Sri Vadeendra prays that such a holy saint may be kind enough to bless us with all auspicious merits.

Note:

Sri Sudheendraru was well versed in six darshana like Samkhya, Yoga, Nyaya, Vaiseshika, Purvamimaamsaa and Uttaramimaamsa. His holiness had composed granthas like Sadyulesi Ratnavali (on Tarka tandava of Vyasaraja Teertha), Sutra Pradipa (on mimamsa), Alankara manjari & Nikhasa (on alankara), Subadra parinaya (drama), Dayalu Shatakam (a stotra), and a lucid commentary on the Bhagavata Purana (2nd and 11th skanda). The Gwalior Maharaja, Raghunatha Bhoopala Nayaka of Tanjavur and the Vijayanagara Samrat has accepted His Holiness as their Raja guru, and the Vijayanagara King had conferred the title “Digvijaya Simhasanaadeeswara.”

His Holiness ordained Mantralaya Mahaprabhu Guru sarvabhouma Sri Raghavendra Teertha into sainthood and gave us the Kaliyuga Kalpataru Kamadhenu.

Verse 10:

In this verse, Sri Vaadeendraru, prostrate to Guru Sarvabowma Sri Raghavendra teertharu (who is immensly famous) bestow on us his blessings always. Sri Rayaru has authored several granthas that remove ignorance, and that are revered by many scholars, one highlights the great works of his predecessors. His works are extensively used to educate all. He is glorified by many people, and even till date his glory has not demished. He is the bhimba of mere-mortals like us.

Verse 11:

In this verse, Sri Vaadeendraru praises the greatness of his ashrama guru Sri Upendra teertharu and describes him as the one who always meditates on Sri Rama and Vedavysa. He is one of the famous disciples of Sri Sumateendra swami and also One who is always contemplating on shastras, and praised by saadhoo janas. Sri Upendra Teertharu was a great teacher, and was a great grammarian in Sanskrit, and he knew the intricacies of logic and arguments, which he used very skillfully against opponents. He read the works of Vedavyasa and Madhwacharya always with utmost care and focus.

Verse 12:

In this verse, Sri Vaadeendraru accepts with great humbleness that it is impossible to attain Moksha without the grace of Guru. In addition, Sri Vaadeendraru says that to attain Moksha thru:

  • Shravana (Study using the jnanendriyas like hearing, seeing, and feeling),
  • Manana (Reflection using the inner speech to remember, think, and ponder),
  • Nididhyasana (quest of the moola roopa with intense meditation and in turn aproksha gnana/saksatkara).

is impossible due to the fragile body, in-capable mind, uncontrollable desires, and short life-span.

Sri Vaadeendraru feels he is not capable to do both (jnana marga and karma marga) because of not having firm conviction and not smart enough. Only Sri Rayaru’s grace can make it possible, and for this, one has to cherish constantly the greatness and compositions of Sri Rayaru. Hence, he is chanting and narrating the story of great Guru Sri Raghavendra.

Verse 13:

In this verse, Sri Vadeendraru admits though he is not able to capture fully the greatness of Sri Rayaru, and his mere attempt is as if one is contended of having taken bath in the sea by doing so in the corner of its shore. His Holiness, exhibits great humility and compares himself with a newborn fireflies light (anthakarana prakasha) and questions is it ever possible to fully capture the greatness of Sri Raghavendra swamy. In fact, Sri Vadeendraru feels that even highlighting few of the glories of Shree Rayaru itself is a fair attempt.

Verse 14:

In this verse, Sri Vadeendraru continues to praise the greatness of the compassionate saint Sri Raghavendra guru sarvabowma. He contemplates that all the light generated by:

  • the scorching brilliance of the sun,
  • the scathing heat of fire,
  • the cool and pleasant light of the moon,
  • the scintillating radiance of all the stars put together,
  • the rays emanating from all the gems

are like a firefly before the radiance emanating from the heart of Sri Rayaru which hosts the Lord. The light emanating from Hridayakasa of Sri Rayaru shows the god for good unlike other lights that illuminates both good and bad.

Sri Rayara style of defeating opponents with logical arguments, clearing the doubts of disciples, and his humble and helpful life is more powerful than the million suns put together.

Verse 15:

In this verse Sri Vadeendraru describes that Sri Rayaru never thinks illogical, inappropriate, impertinent, or unfairly. He always thinks about correct knowledge, never mentions anything that has not been uttered by jnanins and are not approved by Sastras. He never imposes his views, and there is absolutely no redundancy in any of his works. He never erases or corrects that he writes once so it is imperative that all glorify Sri Rayara great works. Sri Vadeendraru says that this is the reason why he does not forget to praise, worship, and pray Sri Rayaru in all his works.

Verse 16:

In this Verse, Sri Vaadeendraru continues to appreciate the commentary writing style of Sri Rayaru. His Holiness, references the gloss on the Prameya Navamaalika – Anu Madhwa Vijaya (which comprises of 32 Verses and is in Sragdhara meter). This wonderful work known as gooda bhaava prakaashika helps scholars to understand the original work. Ma Bharati and Sri Madhwacharya was happy and blessed Venkatanatha to be the emperor of Vedanta Vidya Samrajya.

Note:

Sragdhara (garland thread) is a meter formed with 21 letters – a break after every 7 letters 7-7-7.

Prameya Navamaalika contains 84 letters in 4 lines (21 letters / line). A pause/break is taken/given after every 7 letters (3/line). ((7*3)*4) = 84

Verse 17:

In this verse, Sri Vaadeendraru opines that the Bhavadeepa the brief-note on Sri Teekaakritpaada’s Vaadavalli is burning brightly in his hear and is like a forest fire.

Sri Teekaakritpaadaru (Sri Jayatheertharu) had written a work called vaadavaali to help to remove the ignorance caused by ill treaties and philosophies. If the first two letters of “Vaadavaali” are interchanged it becomes “Davaavaali or forest fire” destroys ignorance. Thus, Sri Rayara Bhavadeepa burns other philosophies like a wild fire.

Verse 18:

In this verse, Sri Vaadeendraru highlights the greatness of Prakaasha (a commentary – tippani on Tatparya Chandrika of Sri Vyasrajaru). Can there be any doubt that the Prakaasha (light) of Chandrika (moonlight) will dispel the darkness of ignorance of devotees. Sri Raghavendra Guru Sarvabhauma! The moon which is flawless spreads its light all over the world so also Chandrika Prakaasha too gives light of knowledge to saadhu jana samuha.

Sri Vaadeendraru says he is at loss of words to describe the greatness of such a saint!!

Verse 19:

Sri Raghavendra Guru Sarvabhauma is also hailed as Parimalacharya as His holiness had written a work on the famous Sri Man Nyaaya Sudha of Sri Jaya teertharu (Teekakrit padaru). It is believed that Rayaru in his poorvashrama Venkatanatha used to spend late hours writing this memorable work and once Sri Sudhendra Teertharu himself saw the young boy lying down after writing for that day and His Holiness was much impressed and conferred the title of Parimalacharya’ on him since it gave an exotic fragrance to the intellect.

Sri Vaadeendraru here in all poetical excellence compares the tongue of Sri Rayaru as a stage and Sri Saraswati devi joyfully dances on it and the flowers strewn on it from here are the words by which this fragrant work has been done. Is it not natural that it should be hailed as Sri Sudhaa Parimala.

Verse 20:

In this verse, Sri Vadeendraru compares the wonderful work Tatva Prakashika (a teeka to Brahma Sutra Bashya) as a young maiden who rarely ventured out due to paucity of a good dress in the form of a gloss. Fortunately, Sri Raghavendra Swami wrote a remarkable work Bhaavadeepa on Tatva Prakashika, which is like a silk robe. This removed the concerns of the maiden and she started venture out in fron of the pandits sporting the new suitable dress.

Verse 21:

In this verse, Sri Vaadeendraru compares the Nyaya Muktavali to a necklace made of pearls. He compares to the divers who dive deep into the sea and with great effort take the pearls, make beautiful necklace out of it, and present to deserving people. Simlarly, Sri Raghavendra Swami take out the pearls called adhikaranas from the sea of siddanta and wove them into a garland (using the intellect of your Holiness as the sacred thread) called the wonderful work called Nyaya Muktavali and presented to the scholars with your blessings. Indeed, it is the greatest khanta bhooshana (necklace) to the scholars.

Verse 22:

In this verse, Sri Vaadeendraru eulogises the greatness of Tattva Manjari a unique gloss by Sri Rayaru on the anubhasya of Sri Madhwacharya. It comprises of 32 verses in four chapters, which encompass the meaning of the Brahma Sutras. There is a traditional story, which avers that Sri Madwacharyaru composed it to enable Achyuta Preksharu to do parayana on sadana dwadashi when entire recitation of Brahma Sutra Bhasya was difficult.

Sri Vadindraru beautifully refers this with the incident of Lord Sri Krishna showing the entire universe to mother Yashoda in his small mouth. Sri Rayaru in Tattwa Manjari has clearly brought out the fact that Anubhashya embeds the meaning of entire Bramha Sutra in it. I bow to the great Rayaru who has composed such a wonderful work.

Verse 23:

In this verse, Sri Vaadeendraru praises and respects Sri Raghavendra Gurusarvabhaumas kindness and great mercy showered by him on devotees by diving repeatedly in the ocean of Madhva Sastra (Bashya, Nyaya Vivarana, Anu Vyakhyana, and others) and brings out various meanings for the sutras of Badarayana in the great work called Tantra Deepika. The learned scholars are exhilerated over this great blessing by Your Holiness. This indeed serves as a beacon light for the learners of Brahma Sutras and brings happiness to the students of Vedanta.

Verse 24:

In this verse, Sri Vaadeendraru praises Sri Rayaru on the great mercy shown by his holiness on his disciples by selecting mantras and explains them in his work Mantroddhaara. Madhwacharaya had presented to the devotees a collection of many mantras in the composition called Tantra Saara Sangraha. Jagadguru Sri Madwacharya while explaining the efficacy of this grantha says, “Grantoyam paata maatrena sakalaabheesta siddhitah”. The recitation of this grantha itself is sufficient to get all our desires fulfilled. What can be said if one attempts to understand it?

Sri Vaadeendraru uses the word sruti for both vedas and the ears that receives the mantras mentioned.  Indeed the sajjanaaas are highlyindebted to His Holiness for this grantha.

Verse 25:

In this verse, Sri Vaadeendraru highlights the greatness of the excellent work (Geethartha Sangraha) on the Bhagawat Geetha by Sri Rayaru popularly known as ‘Geetha Vivritthi’. Exalted was Chandra vamsha because of the Lord Krishna telling Geetha to Arjuna. Sri Raghavendra Swami wrote vivrithi the Hamsa vamsha felt honoured similarly (Hamsa in one context means sanyasis in another aspect can be taken as soorya and hence soorya vamsha also felt glad, and in another sense it means the lineage of Madhwacharya starting from Hamsa Roopi (Namaka) God.

Verse 26:

In this verse, Sri Vaadeendraru praises Sri Raghavendra swami’s karunya and guru bhakti. Sri Rayaru’s great respect towards Guru Teekarayaru has no parallel, even though his holiness authored Geetha Vivritthi and of sheer mercy on the scholars, your holiness decided to write a commentary (Bhaava Deepa) on the Pramey Deepika (tippani on the geetha bhasya of Jagadguru Sri Madhvacharyaru).

This great work also brought to light that without guru’s grace Lord’s grace is not possible.

Verse 27:

In this verse, Sri Vaadeendraru writes that Sri Rayaru is already a well-known saint in the three world as a great scholar in all kind of Shastra-Siddanthas. He has written several gloss on previous Guru’s Vyakhyanas, yet his pure benign attitude towards scholars and studends makes him write commentary on Nyaaya deepika (a commentary on the teeka of the Geetha Taatparya of Sri Madaacharyaru by Sri Teekakridpaadaru).

Verse 28:

In this verse, Sri Vaadeendraru glorifies the compassion of Sri Rayaru on Lakshmi Narayana acharya (purvaashrama son). Lakshmi Narayana acharya had presented a small work on Rig Veda to His Holiness, and Holiness was extremely pleased by the work (Lakshmi naaryanaaya tava tanayamani satsu sarveshu dhanya…). Sri Guru Rayaru wanted that work to be hailed by all at the same time he had also decided to comment upon all the important teekas. Therefore, His Holiness decided to compose a work, which is popularly known as Rigaartha manjari.

Verse 29:

In this verse, Sri Vaadeendraru writes about Sri Rayaru’s great elucidation on pancha sooktas namely Purusha sooktha, Hiranyagarbha sooktha, Ambhrini sooktha, Manyu sookta, and Karma sooktha. This has created such a great impact on the scholars that it has impelled them to think immediately about Lord Sri Vedavyasaru the king of Paila, Vaishampaayana, Jaimini, Sumantu, Romaharshana, and many more sages. Such is the greatness of Dheera Sri Raghavendra Teerthas work!

Verse 30:

In this verse, Sri Vaadeendraru prays to Sri Guru Rayaru “O Guru Sarvabhauma your concern and benign blessings on your shishyas has been very much in this work!” Your Holiness has been kind enough to write a wonderful Kandartha on the ten principal upanishads like aitreya, shatprasna, brihadaranyaka, etc that had been commented upon Sri Madhvacharya. It can be said that Your Holiness have beeen appreciated and honoured for this work the most.This work makes the scholars to understand the dashopanishads more clearly and hence all are wholeheartedly thankful to Your Holiness for the same. Although, Vedatraya Vivruti is a bigger grantha compared to Kandartha but your disciples felt Khandartha as apyaamana. These can be compared to how people think abut the shukla paksha bidige chandra darshana.

Verse 31:

In this verse, Sri Vadindra teertharu recites “Oh yatisreshta Sri Raghavendra Swamin!” The gloss on Yajur and Sama veda written by Your Holiness is so wonderful that it has cleared all doubts on them hitherto like clearing the left shoulder of Sri Hari created by commentaries written by Bhatta, Bhaskara and others. Whereas that on the rig veda and upanishads have annointed sacred musk on the right shoulder of the Lord. Indeed great are your works!

Verse 32:

In this verse, Sri Vaadeendraru teertharu highlights the greatnesss of Mantralaya Mahaprabhu of giving a very lucid commentary on the dasaprakaranas of Srimad Ananda teertha bhagawad padaru in such a way that the readers can easily understand it. Only a great saintly scholar like your holiness can only undertake such an arduous task and help the scholars.

Sri Vadindraru states, that the tippani of Sri Rayaru brings to light the means of both the moola grantha and the teekas of the dasaprakarana.

Verse 33:

In this verse, Sri Vaadeendraru describes that Sri Raghavendra Gurusarvabhauma, the uttama shishya of the renowned and famous Sri Sudeendra Teertha and a great sanyasin is Your holiness is renowned for only being of great help to others. The great gloss called Nyyaya deepa on the wonderful workn of Tarka Tandava of Sri Vyasa Raja Gurusarvabhaumaru is so exquisite that it melts one’s heart and makes one dance with joy.

Verse 34:

In this verse, Sri Vaadeendraru says that Mantralaya Mahaprabhu might not have written a commentary on the Nyaayamrita, even then the eminence of Guru Rayaru does not diminish. However, it is been enhanced since His Holiness has exclusively taken paatha on it. As Lord Rama left his throne to follow his father’s order and went to forest did not dimish, his glory but brought him more laurel. Since, Sri Vijayeendra Gurusarvabhauma had already written a work called Amodha which has wonderfully explaination of Nyaamritha, you choosinf not to comment, brought you more keerthi had enhanced it manifold.

Note: Sri Vaadeendraru highlights that Sri Guru Rayaru had commented upon two works of Sri Vyasa Raja Gurusarvabhauma.

Verse 35:

In this verse, Sri Vaadeendraru highlights the greatness of two works Sri Rama charitra manjari and Sri Krishna charitra manjari, which comprises of 11 verses and 28 verses respectively. The greatness of Sri Rayaru is evident in these works where the great saint has condensed the crux of the great epic in just 11 verses and the entire dashama skanda of Sri Mad Bhagawatha in 28verses. The author of this poem also says that for great saints like Sri Rayaru it is not a very big task.

Sri Vadindraru beautifully gives an allusion about sage agastya who had just shrunk the entire ocean to help the gods. Indeed what is not possible by great personalities?

Verse 36:

In this verse, Sri Vaadeendraru remembers an event that took place in Madurai involving the ruler Tirumalai Naicker and his minister a great scholar Neelakanta Dikshitar. Sri Rayaru in the course of his divine sojourn comes to Madurai where Neelakant Dikshitar is highly impressed by the Bhaatta Sangraha on Mimamsa and he places the work on an elephant and takes it in a big procession throughout the streets of Madurai. Sri Vaadeendraru wonderfully completes by opining, “The fame of Your Holiness also spread all over the eight directions like how the glory of the book is spread.”

Verse 37:

The earth, called as Veda, had a seed sown by Lord Vedavyasa in the form of Brahma Sutra and other epic works. With Madhwachrarya’s Sarva Moola the seed offset (bud), and with old-time gurus like Sri Padmanabha Teertha and others, it sprouted. With Sri Jaya Teerthas commentaries and works, it grew into beautiful branches. With Sri Vyasa Teerthas works, it became stronger and taller with leaves. With Sri Vijayeendra Teerthas works, it started to bloom. Finally, with Sri Raghavendra Guru Sarvabowma’s great works, the tree of Madhwa Siddantha, radiated brillliant effulgence all over, and started to bear fruits.

Verse 38, 39:

In this way, the Moon of the Lineage of Sri Guru Raghavendra’s Guru Vamsha and Shishya Vamsha Ocean, and Sri Upendran Teertha’s Vara Kumara Sri Vaadeendra Yati Complied this Guru Guna Stavanam. Sri Vaadeendraru who destroyed the pride of ill debaters, wrote this Guru Guna Stavana with immense bhakti (devotion).

Charama sloka of Sri Guru Raghavendra Teertha:

Doorvaadidvaantaravaea vaishnaveandeevareandavea Sri Raghaveandra guruve namotyantadayaluve ||

He is like the sun in removing the darkness of propagation of untruth; He is like the moon in causing the flowering up of the devotees of Sri Vishnu; He is merciful to the greatest extent. I bow to Sri Guru Raghavendra.

Poojyaaya Raghaveandraaya satyadharmaratayacha Bhajataam kalpavrukshaaya namataam kaamadheanuve ||

I bow to Sri Raghavendra Swamy of the following reputation: Revered; he guides us in the straight path of truth and good conduct; He fulfils the prayers of devotees completely just like the divine tree (kalpavrisksha) and the holy cow (kamadenu).

Mookopi yathprasadena |Mukunda Shayanaayathe || Raja raajayathe riktho |Raghavendram tamaashraye ||

With whose blessings even a dumb can speak as eloquently as Sri Adi Sesha (Thousand Headed Serpent on which Lord Sri Vishnu rests) and with whose blessings a pauper turns into a rich, to them, Sri Guru Raghavendra Swamygalu, I am surrendering my self.

Sthree Japa Karma – ಸ್ತ್ರೀ ಜಪ ಕರ್ಮ

ಸ್ತ್ರೀ ಜಪ ಕರ್ಮ

ಸುವಾಸಿನಿಯರು ಮೈತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಚ್ಚ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೂರವ/ಉತ್ತರ ಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಒಂದು ಉದ್ದರಣೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು – “ಅಪವಿತ್ರ: ಪವಿತ್ರೊ ವಾ ಸರ್ವಾವಸ್ಥಾಂಗತೊಽಪಿ ವಾ | ಯಃ ಸ್ಮರೆತ್ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಮ್ ಸ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯಂತರಃ-ಸುಚಿಃ”. ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಂತರ, ಗೋಪೀ ಚಂದನವನ್ನು ತೇಯ್ದು, ಹಣೇಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಳಕ ಧರಿಸಬೇಕು. ಗಧಾ ಹಾಗು ನಾರಾಯಣ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಎರಡು ಕೈಗಳ ಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲೂ, ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲೂ, ಎಡ-ಬಲ ಪಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲೂ, ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.

ಆಮೇಲೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಸೂರಯನಿಗೆ ಮೂರು ಸಲ ಅರ್ಘ್ಯ ಕೊಡಬೇಕು – “ಸೂರ್ಯಂತರ್ಗತ ಭಾರತಿರಮಣ ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಾಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣಾಯ ಇದಮರ್ಘ್ಯಂ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಆಮೇಲೆ- ಕೇಶವಾಯ ನಮಃ | ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ | ಮಾಧವಾಯ ನಮಃ | ಗೊವಿಂದಾಯ ನಮಃ | ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ | ಮಧುಸೂದನಾಯ ನಮಃ | ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಾಯ ನಮಃ | ವಾಮನಾಯ ನಮಃ | ಶ್ರೀಧರಾಯ ನಮಃ | ಹೃಷೀಕೇಶಾಯ ನಮಃ | ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ನಮಃ | ದಾಮೋದರಾಯ ನಮಃ | ಸಂಕರ್ಷನಾಯ ನಮಃ | ವಾಸುದೇವಾಯ ನಮಃ | ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ ನಮಃ | ಅನಿರುದ್ಧಾಯ ನಮಃ | ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಯ ನಮಃ | ಅಧೋಕ್ಷಜಾಯ ನಮಃ | ನಾರಸಿಂಹಾಯ ನಮಃ | ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಃ | ಜನರ್ದನಾಯ ನಮಃ | ಉಪೇಂದ್ರಾಯ ನಮಃ | ಹರಯೇ ನಮಃ | ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ | ಎಂದು ಎರಡು ಸಲ ಹೇಳಬೇಕು.

ಭೂತಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವುದು – ’ಅಪಸರ್ಪಂತ್ವಿತ್ಯಸ್ಯ ವಾಮದೇವಋಷಿಃ | ಭೂತಾನಿ ದೇವತಾಃ | ಅನುಷ್ತುಪ್ ಚಂದಃ | ಸಮಸ್ತಭೂತೋಚ್ಚಾಟನೇ ವಿನಿಯೋಗಃ’ – “ ಅಪಸರ್ಪಂತು ಯೇ ಭೂತಾ ಯೇ ಭೂತಾ ಭುವಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ | ಯೇ ಭೂತಾ ವಿಘ್ನಕರ್ತಾರಃ ತೇ ನಶ್ಯಂತು ಶಿವಾಜ್ಞಯಾ | ಅಪಕ್ರಾಮಂತು ಭೂತಾನಿ ಪಿಶಾಚಾಃ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಂ | ಸರ್ವೇಷಾಮವಿರೋಧೇನ ಜಪಕರ್ಮ ಸಮಾರಭೇ |”

ಆಸನ್ಶುದ್ದೀಃ (ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರರ್ಥಿಸುವುದು) – ’ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಮೇರುಪೃಷ್ಋಷಿಃ | ಕೂರ್ಮೋ ದೇವತಾ | ಸುತಲಂ ಛಂದಃ | ಆಸನೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ’ — “ ಪೃಥ್ವಿತ್ವಯಾ ಧೃತಾ ಲೋಕಾ ದೇವಿ ತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಧೃತಾ | ತ್ವಂ ಚ ಧಾರಯಾ ಮಾಂ ದೇವಿ ಪವ್ವಿತ್ರಂ ಕುರು ಚ್ಚಾಸನಂ | ಮಾಂ ಚ ಪೂತಂ ಕುರು ಧರೇ ನತೋಽಸ್ಮಿ ತ್ವಾಂ ಸುರೇಶ್ವರಿ || ಇತಿ ಭೂಪ್ರಾರ್ಥನಾ

ಆಸನಸ್ಪರ್ಶ – “ಆಸನೇ ಸೋಮಮಓಡಲೇ ಕೋರ್ಮಸ್ಕಂಧೇ ಉಪವೀಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ

ನಮಸ್ಕಾರಮಾಡುವುದು (ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ): ಆಂ ಅನಂತಾಸನಾಯ ನಮಃ | ಮಂ ಮಂಡೂಕಾಯ ನಮಃ | ಕೂಂ ಕೂರ್ಮಾಯ ನಮಃ | ವಂ ವರಹಾಯ ನಮಃ | ಶೇಂ ಶೇಷಾಯ ನಮಃ | ಕಾಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿ ರುದ್ರಾಯ ನಮಃ | ವಂ ವಜ್ರಾಯ ನಮಃ | .

ಅಥ ಕರಶುದ್ದಿಃ – (ಕೈಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ದಿ ಮಾಡುವುದು) – “ಮಣಿಬಂಧೇ ಪ್ರಕೋಷ್ಠೇ ಚ ಕೂರ್ಪರೇ ಹಸ್ತಸಂಷು | ತತ್ಪೃಷ್ಠಪಾರ್ಶ್ವಯೋಶ್ಚೈವ ಕರಶುದ್ಧಿರುದಾಹೃತಾ ||”

ಗುರುನಮಸ್ಕರಃ – ಶ್ರೀಗುರುಭ್ಯೋನಮಃ, ಪರಮಗುರುಭ್ಯೋನಮಃ, ಶ್ರೀಮದಾನಂದತೀರ್ಥ ಭಗವತ್ಬಾದಾಚಾರ್ಯೆಭ್ಯೋನಮಃ, ವೇದವ್ಯಾಸಾಯ ನಮಃ, ಭಾರತೈ ನಮಃ, ಸರಸ್ವತ್ಯೈ ನಮಃ, ವಾಯವೇ ನಮಃ, ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ, ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೈ ನಮಃ, ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ, ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ, ವಾಸುದೇವಾಯ ನಮಃ | ಹೃತ್ಕಮಲಸ್ಥಿತ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಸುಷುಮ್ನಾಮಾರ್ಗೇಣ ಮೂರ್ಧ್ನಿನ್ಯಸೇತ್ |

ಪಾಪಪುರುಷನ ಚಿಂತನೆ – ಶ್ರೀ ಯಂ ಶ್ರೀ, ಶ್ರೀ ರಂ ಶ್ರೀ, ಶ್ರೀ ವಂ ಶ್ರೀ | ಎಂದು ನಲ್ಕು ಬಾರಿ ಹೇಳಿ

ಎಡ ಹೋಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ – ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಶಿರಸ್ಕಂ ಚ ಸ್ವರ್ಣಸ್ತೇಯ ಭುಜದ್ವಯಮ್ | ಸುರಾಪಾನ ಹೃದಾಯುಕ್ತಂ ಗುರುತಲ್ಪಕಟಿದ್ವಯಮ್ | ತತ್ಸಂಯೋಗಪದದ್ವಂದ್ವಂ ಅಂಗ ಪ್ರತ್ಯಂಗ ಪಾತಕಮ್ | ಉಪಪಾತಕ ರೋಮಾಣಂ ರಕ್ತಶ್ಮಶ್ರುವಿಲೋಚನಮ್ | ಖಡ್ಗಚರ್ಮಧರಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಕುಕ್ಷೌಪಾಪಂ ವಿಚಿಂತಯೇತ್ | ಎಂದು ಹೇಳಿ.

ನಾಭಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ – “ಷಟ್ಕೋಣಮಂಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ನೀಲವರ್ಣೋ ವಾಯ್ವಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀ ಪದ್ಯುಮ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಮಚ್ಛರಿರಸ್ಥಪಾಪಪುರುಷಂ ವಾಯುನಾ ಶೋಷಯತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ ಯಂ ಶ್ರೀ (೬ ಸಾರಿ ಜಪಿಸಿ).

ಹೃದಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ – “ತ್ರಿಕೋಣಮಂಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ರಕ್ತವರ್ಣಃ ಅಗ್ನ್ಯಂತರ್ಗತ್ ಶ್ರೀ ಸಂಕರ್ಷಣೋ ಭಗವಾನ್ ಮಚ್ಛರಿರಸ್ಥಪಾಪಪುರುಷಂ ಅಗ್ನಿನಾ ನಿರ್ದಹತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ ರಂ ಶ್ರೀ (೧೨ ಸಾರಿ ಜಪಿಸಿ). “ತಂ ದಗ್ಧಂ ಭಾವಯೇತ್ ತದ್ಬಸ್ಮ ವಾಮನಾಸಾಪುಟೇನ ಬಹಿರ್ನಿಸ್ಸಾರಯೇತ್” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಎಡಗಡೆಯ ಮೂಗಿನಹೋಳ್ಳೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಉಸಿರು ಬಿಡುವುದು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಶಿರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ – “ವರ್ತುಲಮಂಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಶ್ವೇತವರ್ಣಃ ವರುಣಾಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವೋ ಭಗವಾನ್ ಮಚ್ಛರಿರಮಮೃತವೃಷ್ಟ್ಯಾ ವರುಣೇನ ಆಪ್ಲಾವಯತು ||” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ ವಂ ಶ್ರೀ (೨೪ ಸಾರಿ ಜಪಿಸಿ).

ಬಲ ಹೋಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ – “ಅಶ್ವಮೇಧ ಶಿರಸ್ಕಂ ಚ ಮಹಾದಾನ ಭುಅಜದ್ವಯಮ್ | ಸೋಮಪಾನ ಹೃದಾಯುಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಕಟಿದ್ವಯಮ್ | ತತ್ಸಂಯೋಗಪದದ್ವಂದ್ವಂ ಸಾಂಗೋಪಾಂಗ ಶುಭತ್ರಯಮ್ | ಸರ್ವವ್ರತಾಂಗರೋಮಾಣಂ ಗುರುಸೇವಾದಿಲೋಚನಮ್ |”

ಶ್ರೀ ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರ ಧ್ಯಾನಶ್ಲೋಕ – ತಪ್ತಕಾಂಚನಸಂಕಾಶಂ ಅಕ್ಷಮಾಲಾ ಕಮಂಡಲಂ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ದಧಾನಂ, ಕಾಷಾಯವಸನಂ ರಾಮಮಾನಸಂ | ಯೋಗೀಂದ್ರತೀರ್ಥವಂದ್ಯಾಂಘ್ರೀಂ ತುಲಸೀದಾಮಭೂಷಿತಂ ಜ್ಞಾನಭಕ್ತಿತಪಃಪೂರ್ಣಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಸರ್ವಾಥಸಿದ್ಧಯೇ || ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅನಂತರ “ಗುರುರಾಜಾಂತರ್ಗತ ಭಾರತಿರಮಣಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಾಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀಮೂಲರಾಮಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ಗುರುಮಂತ್ರಜಪಂ ಕರಿಷ್ಯೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿ (೧೦೮ ಸಲ) ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರಯ ನಮಃ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿ.

ಅಥ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರಃ

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ – “ಶ್ರೀ ಕ್ಲೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀ” ಎಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡುವುದು.

ಷಡಂಗನ್ಯಾಸ – ಶ್ರೀ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾತ್ಮನೇ ಹೃದಯಾಯ ನಮ್ಮಃ (ಎದೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ) | ಶ್ರೀ ಪುರ್ಣಐಶ್ವರ್ಯಾತ್ಮನೇ ಶಿರಸೇ ಸ್ವಾಹಾ (ತಲೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ) | ಶ್ರೀ ಪುರ್ಣಪ್ರಭಾತ್ಮನೇ ಶಿಖಾಯೈವೌಷಟ್ (ಶಿಖೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ) | ಶ್ರೀ ಪುರ್ಣನಂದಾತ್ಮನೇ ಕವಚಾಯ ಹುಂ (ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಕವಚದಂತೆ ಮೋಳಕೈಗಳು ವಕ್ಷಃಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಗಲುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು) | ಶ್ರೀ ಪುರ್ಣತೇಜಾತ್ಮನೇ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ವೌಷಟ್ (ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ) | ಶ್ರೀ ಪುರ್ಣಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮನೇ ಅಸ್ತ್ರಾಯಫಟ್ (ಒಂದು ಸಲ ಚಪ್ಪಾಳೆತಟ್ಟಿ).

ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಷಡಕ್ಷರಮಹಾಮಂತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಋಷಿಃ | ಗಾಯತ್ರೀಚ್ಛಂದಃ | ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೋ ದೇವತಾ | ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ರಿತ್ಯರ್ಥೇ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ |

ಧ್ಯಾನ – “ಧ್ಯಾಯೇದ್ಧರಿನ್ಮಣಿನಿಭಂ ಜಗದೇಕವಂದ್ಯಂ ಸೌಂದರ್ಯಸಾರಮರಿಶಂಖವರಾಭಯಾನಿ | ದೋರ್ಭಿರ್ದಧಾನಮಜಿತಂ ಸರಸಂ ಚ ಬೈಷ್ಮೀ ಸತ್ಯಾಸಮೇತಮಖಿಲಪ್ರದಮಿಂದಿರೇಶಮ್ |” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ ಕ್ಲೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀ ಎಂದು ಜಪ (೧೦, ೨೦, ….., ೧೦೮, ೧೦೦೮) ಬಾರಿ ಮಾಡಿ. ನಂತರ ಶ್ರೀ ಕ್ಲೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀ ಎಂದು ೧೦ಕ್ಕೆ ೧ರಂತೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಕೊಡಿ.

ಪುನಃ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಅಂಗನ್ಯಾಸ, ಕರನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯನವನ್ನು ಮಾಡಿ.

ಆನೇನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಷಡಕ್ಷರಮಹಾಮಂತ್ರ ಜಪೇನ ಮಧ್ವಾಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀಗೋಪಾಲ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರೀಯತಾಂ | ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು.

ನಾಮತ್ರಯ ಜಪ – ಜಪಕಾಲೇ ಮಂತ್ರತಮ್ತ್ರಸ್ವರವರ್ಣಭಕ್ತಿಲೋಪದೋಷಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತಾರ್ಥಂ ನಾಮತ್ರಯಜಪಮಹಂ ಕರಿಷ್ಯೇ –
ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಃ, ಅನಂತಾಯ ನಮಃ, ಗೋವಿಂದಾಯ ನಮಃ ಎಂದು ಕಡಿಮೆಯಂದರೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ).

Sri Shesha Chandrikacharyara (Sri Raghunatha teertha) Stotra

ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾತ್ನಾಕರತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದಂಗಳವರಿಂದ ರಚಿತವಾದ
ಶ್ರೀ ಶೇಷಚಂದ್ರಿಕಾಚಾರ್ಯರ (ಶ್ರೀ ರಘುನಾಥತೀರ್ಥರ) ಸ್ತೋತ್ರ

Here is the stotra in tamil script: Raghunathara Stotra_tml 

ಶ್ರೀಪೂರ್ಣಬೋಧಸಮಯಾಂಬುಧಿಚಂದಿರಾಯ
ವಿಜ್ಞಾನಭಕ್ತಿಮುಖಸದ್ಗುಣಮಂದಿರಾಯ
ಹೃನ್ನೀರಜಾಂತರವಭಾಸಿತಸೇಂದಿರಾಯ
ಕುರ್ವೆನಮಾಂಸಿರಘುನಾಥಯತೀಶ್ವರಾಯ ||1||
 
ಗೋಪಾಲಪಾದಸರಸೀರುಹಸಕ್ತಚಿತ್ತಂ
ದ್ವೈಪಾಯನಾರ್ಯಸಮಯೇನಿಶಮಪ್ರಮತ್ತಂ
ಪಾಪಾದ್ರಿ ಭೇದಕುಲಿಶಾಯಿತಭವ್ಯವೃತ್ತಂ
ಭೂಪಾರಿಜಾತಮನಿಶಂ ಸ್ಮರ ಶುದ್ಧಹೃತ್ತಂ ||2||
 
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಖ್ಯ ವ್ರತಿವರಕರಸಂಜಾತಜಾತಸ್ಸ್ವಧೀತ
ಕ್ಷಿತಿಸುರನಿಕರಾರಾಧಿತಾಂಘ್ರ್ಯಬ್ಜಯುಗ್ಮಃ ಸಹ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಭೃದ್ದುಹಿತ್ರಾ
ಸ್ಪಟಿಕಕಪಿಲಯೋಃಸಂಗಮೇಜಾತವೇದೋ ಮೂರ್ಧನ್ಯೇ ರಾನಮಾನೋ
ವಹತು ಮಯಿ ಕೃಪಾಂ ಸ್ವೀಯದಾಸಾನುದಾಸೇ ||3||
 
ವಂದಮಾನಜನಸಂಸದಪೇರ್ಕ್ಷಂ ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮಿತಿಸ್ಥಿರದೀಕ್ಷಂ
ಸಂಸದಿಕ್ಷಣವಿಧೂತವಿಪಕ್ಷಂ ಕಂಸಭಿತ್ಸುಗನಸಾಧನದಕ್ಷಂ ||4||
 
ವ್ಯಾಸರಾಜಯತಿವರ್ಯಮುಖೋದ್ಯ ಚ್ಚಂದ್ರಿಕೋರ್ವರಿತಪೂರ್ತಿಕೃತಂತಂ
ಭಾವಯಾಮಿಸುರಭೂತಿರುಹಂಗಾಂ ಅಗತಂ ಕ್ಷಿತಿಸುರಾರ್ಥನಯಾಹಂ ||5||

ಘೋರಹೃತ್ತಿಮಿರಸಂತತಿಸೂರ್ಯಂ ಧೀರಶೇಖರಮಪಾತಕಚರ್ಯಂ
ನೋನವೀಷಿಯದಿ ಮಸ್ಕರಿವರ್ಯಂ ಭೂಸುರವ್ರಜಸಿಸಂಸದಿಶೌರ್ಯಂ ||6||
 
ರೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಲಭತೇರಘೂದ್ವಹಕೃಪಾಂ ಘ್ವಿತ್ಯೇತದುಕ್ತ್ವಾಕ್ಷಣಾತ್
ಸ್ವಾದೇವೈಷಘುಧಾತುವಾಚ್ಯ ಕೃತಿಮಾನ್ ನಾಶಬ್ಧತೋನಾಥವಾನ್
ಥಸ್ಯೋಚಾರಣತೋಲಭೇತತಫಸಃ ಸಿದ್ಧಿಂಯದಾಖಾಕ್ಷರೈಃ
ಸರ್ವಂಚೈತದವಾಪ್ನುತೇ ಕಿಮುತತ ನ್ನಾಮ್ನೋಖಿಳಸ್ಯೋಕ್ತಿತಃ ||7||

ರುಕ್ಶ್ಮಿಣೀಷಚರಣಾಂಬುಸೇವಾ ಸಾದಿತಾನಿತರಲಭ್ಯವಿಭೂತೇ
ವ್ಯಾಸರಾಜಯಥಿಶೇಖರ ವಿದ್ಯಾ ವಿಷ್ಟರೇಶ ಕರುಣಾಂ ಮಯಿ ಕುರ್ಯಾಃ ||8||
 
ಪದವಾಖ್ಯಪ್ರಮಾಣಾಂಭೋನಿಧಿಪಾರೀಣತಾಭೃತೇ
ಸರ್ವತರ್‍ಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರಾಯ ಪ್ರಣಮಾಮಿಮುಹಿರ್ಮುಹುಃ ||9||
 
ಶ್ರೀಶೇಷಚಂದ್ರಿಕಾಚಾರ್ಯಪದಪಂಕಜಸಂಸ್ಕೃತಿಃ
ಅತಿಶೇತೇ ದೇವಗವಿಂಚಿತಾಮಣಿಸುರದ್ರುಮಾನ್ ||10||
 
ರಘುನಾಥಯತೀಶಾನಃ ಪಾತು ಮಾಂ ಶರಣಾಗತಂ
ಶರಣಾಗತವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮಾತ್ಮೀಯಂ ದರ್ಶಯನ್ಮಯಿ ||11||
 
ಸ್ರ್ವೋತ್ತಮೋಹರಿರಶೇಷಜಗನ್ನಮಿಥ್ಯಾ
ಭೇದಶ್ಚ ಜೀವನಿಕರೋರುಚರೋಜಿತಸ್ಯ
ನೀಚೋಚ್ಚತಾಸ್ಯಚಮಿಥೋನಿಜಮೋದಲಾಭೋ
ಮುಕ್ತಿಸ್ಸಭಕ್ತಿತ ಉರುಕ್ರಮಣೇಅಖಿಲೇಶೇ ||12||
 
ಅಕ್ಷಾದಿತ್ರಿತಯಂ ಪ್ರಮಾನಮುಖಿಲಾ ಮ್ನಾವೈಕವೇದ್ಯೋಹರಿಃ
ವ್ರೃತ್ತಿರ್ಮುಖ್ಯತಮಾಯತೋಸ್ಯಕಮಲಾನಾಥೇ ಸ್ವತಂತ್ರೋಹರಿಃ
ಸರ್ವಂಚೈತನದಧೆನಮಿತ್ಯಪಿ ಧೃಢಂ ಸಂಸಾಧಯಿತ್ವಾಖಿಳಂ
ದುರ್ವಾದಂಸಿ ಸಮುಖಂಡಯತ್ಸದಸೆಯೋ ಮೇಧಾಂ ದಿಶೇತ್ಸೋಮಲಾಂ ||13||
 
ಕಂಠೇಶ್ರೀತುಳಸೀಸ್ರಜಂಹೃದಿದಧತ್ ಶ್ರೀವಲ್ಲಭಂ ಕರ್ಣಯೋಃ
ಧ್ರ್ವಂದ್ವೇ ಶ್ರೀತುಳಸೀದಳೇ ಕರಸರೋ ಜಾತದ್ವಯೇಪುಸ್ತಕಂ
ಮುದ್ರೋಲ್ಲಾಸಿತಮೂದ್ರ್ವಪುಂಡ್ರನಿಕರಂ ಕಾಯದದಾನೋಂತಿಕ
ಭ್ರಾಜದ್ದಂಡಕಮಂಡಲುರ್ಗುರುವರಃ ಶ್ರೆಯೋರ್ಥಿಭಿಶ್ಚಿಂತ್ಯತಾಂ ||14||
 
ರಘುನಾಥ ಯತೀಶತಾವಕೀನಾಖಿಲ ಲಕ್ಷ್ಮಾಣ್ಯನಿಸಂಧಭನ್ನಿಜಾನಿ
ಹರತೇ ಕುಮತಿರ್ಯಃ ಆರ್ಯವರ್ಯದೃಹಿ ತಸ್ಮಿನ್
ಅನುಕೂಲತಾಂ ನಯಾಯಾಃ ||15||
 
ವ್ಯಾಸರಾಜಮಠೋಸ್ಮಾಕಂ ಮಠಏವೇತಿವಾದಿನಂ
ಶಿಕ್ಷಸ್ವ ಗುರುವರ್ಯಾಶು ಯದ್ಯಾಸ್ತ್ಯಾತ್ಮಮಠೇ ಕೃಪಾ ||16||
 
ರಘುನಾಥಯಾತೀಶಾನ ಸ್ತ್ವದೀಯಾನ್ಸ್ಮರ ಕಾರುಣ್ಯದೃಶೋ ವಿಧೇಹಿ ಪಾತ್ರಂ
ಗಣಯೇರ್ಭವದೀಯದಾಸ ದಾಸೇಷ್ವಿತಿ ಯಾಚೇ ರಚಿತಾಂಜಲಿಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ||16||
 
ವಿದ್ಯಾರತ್ನಾಕರೋಕ್ತಾಂ ಗುರುವಾರನುತಿಮಾದರೇಣಯಃಪಠತಿ
ತಸ್ಮಿನ್ನಾಗಿರೀಶೋ ನರಹರಿರಜಿತಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ||17||

Manmathanama Samvatsara Panchanga

As usual my good friend compiled all four mutts panchangam and created a consolidate one with important festivals and aradhane.

Print version: Manmatha_4Mata(PrintVersion)(21Mar2015)
Non print version (Colour): Manmatha_4Mata(DontPrint)(21Mar2015)

Links to Rayara mutt panchanga: http://raghavendramutt.org/articles/sri-manmathanama-samvatsara

Rayara mut panchangam in Tamil_Rayaramutt

Madhva Bandhu: Tamil_Panchangam

Tanjavur Panchangam: Thanjavur Panchangam

Links to Uttaradi mutt panchanga:

Sanskrit, Kannada, Marathi and Telugu is posted below:

1. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Uttaradi-Math-Manmatha-Nama-Samvatsara-Surya-Siddhanta-San-Panchangam-2015-16.pdf

2. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/KAN%20Calendar%202015-16.pdf

3. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Marathi%20Calendar%202015-16.pdf

4. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Telugu%20Calendar%202015-16.pdf

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 573 other followers

%d bloggers like this: