Sri Shesha Chandrikacharyara (Sri Raghunatha teertha) Stotra

ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾತ್ನಾಕರತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದಂಗಳವರಿಂದ ರಚಿತವಾದ
ಶ್ರೀ ಶೇಷಚಂದ್ರಿಕಾಚಾರ್ಯರ (ಶ್ರೀ ರಘುನಾಥತೀರ್ಥರ) ಸ್ತೋತ್ರ

Here is the stotra in tamil script: Raghunathara Stotra_tml 

ಶ್ರೀಪೂರ್ಣಬೋಧಸಮಯಾಂಬುಧಿಚಂದಿರಾಯ
ವಿಜ್ಞಾನಭಕ್ತಿಮುಖಸದ್ಗುಣಮಂದಿರಾಯ
ಹೃನ್ನೀರಜಾಂತರವಭಾಸಿತಸೇಂದಿರಾಯ
ಕುರ್ವೆನಮಾಂಸಿರಘುನಾಥಯತೀಶ್ವರಾಯ ||1||
 
ಗೋಪಾಲಪಾದಸರಸೀರುಹಸಕ್ತಚಿತ್ತಂ
ದ್ವೈಪಾಯನಾರ್ಯಸಮಯೇನಿಶಮಪ್ರಮತ್ತಂ
ಪಾಪಾದ್ರಿ ಭೇದಕುಲಿಶಾಯಿತಭವ್ಯವೃತ್ತಂ
ಭೂಪಾರಿಜಾತಮನಿಶಂ ಸ್ಮರ ಶುದ್ಧಹೃತ್ತಂ ||2||
 
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಖ್ಯ ವ್ರತಿವರಕರಸಂಜಾತಜಾತಸ್ಸ್ವಧೀತ
ಕ್ಷಿತಿಸುರನಿಕರಾರಾಧಿತಾಂಘ್ರ್ಯಬ್ಜಯುಗ್ಮಃ ಸಹ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಭೃದ್ದುಹಿತ್ರಾ
ಸ್ಪಟಿಕಕಪಿಲಯೋಃಸಂಗಮೇಜಾತವೇದೋ ಮೂರ್ಧನ್ಯೇ ರಾನಮಾನೋ
ವಹತು ಮಯಿ ಕೃಪಾಂ ಸ್ವೀಯದಾಸಾನುದಾಸೇ ||3||
 
ವಂದಮಾನಜನಸಂಸದಪೇರ್ಕ್ಷಂ ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮಿತಿಸ್ಥಿರದೀಕ್ಷಂ
ಸಂಸದಿಕ್ಷಣವಿಧೂತವಿಪಕ್ಷಂ ಕಂಸಭಿತ್ಸುಗನಸಾಧನದಕ್ಷಂ ||4||
 
ವ್ಯಾಸರಾಜಯತಿವರ್ಯಮುಖೋದ್ಯ ಚ್ಚಂದ್ರಿಕೋರ್ವರಿತಪೂರ್ತಿಕೃತಂತಂ
ಭಾವಯಾಮಿಸುರಭೂತಿರುಹಂಗಾಂ ಅಗತಂ ಕ್ಷಿತಿಸುರಾರ್ಥನಯಾಹಂ ||5||

ಘೋರಹೃತ್ತಿಮಿರಸಂತತಿಸೂರ್ಯಂ ಧೀರಶೇಖರಮಪಾತಕಚರ್ಯಂ
ನೋನವೀಷಿಯದಿ ಮಸ್ಕರಿವರ್ಯಂ ಭೂಸುರವ್ರಜಸಿಸಂಸದಿಶೌರ್ಯಂ ||6||
 
ರೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಲಭತೇರಘೂದ್ವಹಕೃಪಾಂ ಘ್ವಿತ್ಯೇತದುಕ್ತ್ವಾಕ್ಷಣಾತ್
ಸ್ವಾದೇವೈಷಘುಧಾತುವಾಚ್ಯ ಕೃತಿಮಾನ್ ನಾಶಬ್ಧತೋನಾಥವಾನ್
ಥಸ್ಯೋಚಾರಣತೋಲಭೇತತಫಸಃ ಸಿದ್ಧಿಂಯದಾಖಾಕ್ಷರೈಃ
ಸರ್ವಂಚೈತದವಾಪ್ನುತೇ ಕಿಮುತತ ನ್ನಾಮ್ನೋಖಿಳಸ್ಯೋಕ್ತಿತಃ ||7||

ರುಕ್ಶ್ಮಿಣೀಷಚರಣಾಂಬುಸೇವಾ ಸಾದಿತಾನಿತರಲಭ್ಯವಿಭೂತೇ
ವ್ಯಾಸರಾಜಯಥಿಶೇಖರ ವಿದ್ಯಾ ವಿಷ್ಟರೇಶ ಕರುಣಾಂ ಮಯಿ ಕುರ್ಯಾಃ ||8||
 
ಪದವಾಖ್ಯಪ್ರಮಾಣಾಂಭೋನಿಧಿಪಾರೀಣತಾಭೃತೇ
ಸರ್ವತರ್‍ಂತ್ರಸ್ವತಂತ್ರಾಯ ಪ್ರಣಮಾಮಿಮುಹಿರ್ಮುಹುಃ ||9||
 
ಶ್ರೀಶೇಷಚಂದ್ರಿಕಾಚಾರ್ಯಪದಪಂಕಜಸಂಸ್ಕೃತಿಃ
ಅತಿಶೇತೇ ದೇವಗವಿಂಚಿತಾಮಣಿಸುರದ್ರುಮಾನ್ ||10||
 
ರಘುನಾಥಯತೀಶಾನಃ ಪಾತು ಮಾಂ ಶರಣಾಗತಂ
ಶರಣಾಗತವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮಾತ್ಮೀಯಂ ದರ್ಶಯನ್ಮಯಿ ||11||
 
ಸ್ರ್ವೋತ್ತಮೋಹರಿರಶೇಷಜಗನ್ನಮಿಥ್ಯಾ
ಭೇದಶ್ಚ ಜೀವನಿಕರೋರುಚರೋಜಿತಸ್ಯ
ನೀಚೋಚ್ಚತಾಸ್ಯಚಮಿಥೋನಿಜಮೋದಲಾಭೋ
ಮುಕ್ತಿಸ್ಸಭಕ್ತಿತ ಉರುಕ್ರಮಣೇಅಖಿಲೇಶೇ ||12||
 
ಅಕ್ಷಾದಿತ್ರಿತಯಂ ಪ್ರಮಾನಮುಖಿಲಾ ಮ್ನಾವೈಕವೇದ್ಯೋಹರಿಃ
ವ್ರೃತ್ತಿರ್ಮುಖ್ಯತಮಾಯತೋಸ್ಯಕಮಲಾನಾಥೇ ಸ್ವತಂತ್ರೋಹರಿಃ
ಸರ್ವಂಚೈತನದಧೆನಮಿತ್ಯಪಿ ಧೃಢಂ ಸಂಸಾಧಯಿತ್ವಾಖಿಳಂ
ದುರ್ವಾದಂಸಿ ಸಮುಖಂಡಯತ್ಸದಸೆಯೋ ಮೇಧಾಂ ದಿಶೇತ್ಸೋಮಲಾಂ ||13||
 
ಕಂಠೇಶ್ರೀತುಳಸೀಸ್ರಜಂಹೃದಿದಧತ್ ಶ್ರೀವಲ್ಲಭಂ ಕರ್ಣಯೋಃ
ಧ್ರ್ವಂದ್ವೇ ಶ್ರೀತುಳಸೀದಳೇ ಕರಸರೋ ಜಾತದ್ವಯೇಪುಸ್ತಕಂ
ಮುದ್ರೋಲ್ಲಾಸಿತಮೂದ್ರ್ವಪುಂಡ್ರನಿಕರಂ ಕಾಯದದಾನೋಂತಿಕ
ಭ್ರಾಜದ್ದಂಡಕಮಂಡಲುರ್ಗುರುವರಃ ಶ್ರೆಯೋರ್ಥಿಭಿಶ್ಚಿಂತ್ಯತಾಂ ||14||
 
ರಘುನಾಥ ಯತೀಶತಾವಕೀನಾಖಿಲ ಲಕ್ಷ್ಮಾಣ್ಯನಿಸಂಧಭನ್ನಿಜಾನಿ
ಹರತೇ ಕುಮತಿರ್ಯಃ ಆರ್ಯವರ್ಯದೃಹಿ ತಸ್ಮಿನ್
ಅನುಕೂಲತಾಂ ನಯಾಯಾಃ ||15||
 
ವ್ಯಾಸರಾಜಮಠೋಸ್ಮಾಕಂ ಮಠಏವೇತಿವಾದಿನಂ
ಶಿಕ್ಷಸ್ವ ಗುರುವರ್ಯಾಶು ಯದ್ಯಾಸ್ತ್ಯಾತ್ಮಮಠೇ ಕೃಪಾ ||16||
 
ರಘುನಾಥಯಾತೀಶಾನ ಸ್ತ್ವದೀಯಾನ್ಸ್ಮರ ಕಾರುಣ್ಯದೃಶೋ ವಿಧೇಹಿ ಪಾತ್ರಂ
ಗಣಯೇರ್ಭವದೀಯದಾಸ ದಾಸೇಷ್ವಿತಿ ಯಾಚೇ ರಚಿತಾಂಜಲಿಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ||16||
 
ವಿದ್ಯಾರತ್ನಾಕರೋಕ್ತಾಂ ಗುರುವಾರನುತಿಮಾದರೇಣಯಃಪಠತಿ
ತಸ್ಮಿನ್ನಾಗಿರೀಶೋ ನರಹರಿರಜಿತಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ||17||

Manmathanama Samvatsara Panchanga

As usual my good friend compiled all four mutts panchangam and created a consolidate one with important festivals and aradhane.

Print version: Manmatha_4Mata(PrintVersion)(21Mar2015)
Non print version (Colour): Manmatha_4Mata(DontPrint)(21Mar2015)

Links to Rayara mutt panchanga: http://raghavendramutt.org/articles/sri-manmathanama-samvatsara

Rayara mut panchangam in Tamil_Rayaramutt

Madhva Bandhu: Tamil_Panchangam

Tanjavur Panchangam: Thanjavur Panchangam

Links to Uttaradi mutt panchanga:

Sanskrit, Kannada, Marathi and Telugu is posted below:

1. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Uttaradi-Math-Manmatha-Nama-Samvatsara-Surya-Siddhanta-San-Panchangam-2015-16.pdf

2. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/KAN%20Calendar%202015-16.pdf

3. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Marathi%20Calendar%202015-16.pdf

4. http://www.uttaradimath.org/panchangas/pdf/Telugu%20Calendar%202015-16.pdf

ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ದಶಾವತಾರ – Sri Narayana’s Dashavatara

Dashavatara

|| ಶ್ರೀ ದಶಾವತಾರಸ್ತೋತ್ರಮ್ ||

ನಮೋಸ್ತು ನಾರಾಯಣಮಂದಿರಾಯ ನಮೋಸ್ತು ಹಾರಾಯಣಕಂಧರಾಯ |
ನಮೋಸ್ತು ಪಾರಾಯಣಚರ್ಚಿತಾಯ ನಮೋಸ್ತು ನಾರಾಯಣ ತೇ„ರ್ಚಿತಾಯ || 1 ||
ನಮೋಸ್ತು ಮತ್ಸ್ಯಾಯ ಲಯಾಬ್ಧಿಗಾಯ ನಮೋಸ್ತು ಕೂರ್ಮಾಯ ಪಯೋಬ್ಧಿಗಾಯ |
ನಮೋ ವರಾಹಾಯ ಧರಾಧರಾಯ ನಮೋ ನೃಸಿಂಹಾಯ ಪರಾತ್ಪರಾಯ || 2 ||
ನಮೋಸ್ತು ಶಕ್ರಾಶ್ರಯವಾಮನಾಯ ನಮೋಸ್ತು ವಿಪ್ರೋತ್ಸವಭಾರ್ಗವಾಯ | |
ನಮೋಸ್ತು ಸೀತಾಹಿತರಾಘವಾಯ ನಮೋಸ್ತು ಪಾರ್ಥಸ್ತುತಯಾದವಾಯ || 3 ||
ನಮೋಸ್ತು ಬುದ್ಧಾಯ ವಿಮೋಹಕಾಯ ನಮೋಸ್ತು ತೇ ಕಲ್ಕಿಪದೋದಿತಾಯ |
ನಮೋಸ್ತು ಪೂರ್ಣಾಮಿತಸದ್ಗುಣಾಯ ನಮೋಸ್ತು ನಾಥಾಯ ಹಯಾನನಾಯ || 4 ||
ಕರಸ್ಥಶಂಖೋಲ್ಲಸದಕ್ಷಮಾಲಾಪ್ರಬೋಧಮುದ್ರಾಭಯಪುಸ್ತಕಾಯ |
ನಮೋಸ್ತು ವಕ್ತ್ರೋದ್ಗಿರದಾಗಮಾಯ ನಿರಸ್ತಹೇಯಾಯ ಹಯಾನನಾಯ || 5 ||
ರಮಾಸಮಾಕಾರಚತುಷ್ಟಯೇನ ಕ್ರಮಾಚ್ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ನಿಷೇವಿತಾಯ |
ನಮೋಸ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವದ್ವಯಗದ್ವಿರೂಪಶ್ರಿಯಾಭಿಷಿಕ್ತಾಯ ಹಯಾನನಾಯ || 6 ||
ಕಿರೀಟಪಟ್ಟಾಂಗದಹಾರಕಾಂಚೀಸುರತ್ನಪೀತಾಂಬರನೂಪುರಾದ್ಯೈಃ |
ವಿರಾಜಿತಾಂಗಾಯ ನಮೋ„ಸ್ತು ತುಭ್ಯಂ ಸುರೈಃ ಪರೀತಾಯ ಹಯಾನನಾಯ || 7 ||
ವಿದೋಷಕೋಟೀಂದುನಿಭಪ್ರಭಾಯ ವಿಶೇಷತೋ ಮಧ್ವಮುನಿಪ್ರಿಯಾಯ |
ವಿಮುಕ್ತವಂದ್ಯಾಯ ನಮೋ„ಸ್ತು ವಿಷ್ವಗ್ವಿಧೂತವಿಘ್ನಾಯ ಹಯಾನನಾಯ || 8 ||
ನಮೋಸ್ತು ಶಿಷ್ಟೇಷ್ಟದವಾದಿರಾಜಕೃತಾಷ್ಟಕಾಭಿಷ್ಟುತಚೇಷ್ಟಿತಾಯ |
ದಶಾವತಾರೈಸ್ತ್ರಿದಶಾರ್ಥದಾಯ ನಿಶೇಶಬಿಂಬಸ್ಥಹಯಾನನಾಯ || 9 ||

|| ಇತಿ ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜತೀರ್ಥಶ್ರೀಚರಣವಿರಚಿತಂ ದಶಾವತಾರಸ್ತೋತ್ರಮ್ ||

Introduction to Sri Vadiraja Guru’s ‘dashAvatAra stuti’

Sri Vadiraja on his regular periodic victory travel (digvijaya) visited famous Pandarapura. During that time, one fine morning when he opened his box of worshipping idols (devara pettige, which contains worshipping idols and saligramas) he could not see his diety Sri Hayagriva idol, but through his vision he could realize what has happened and started walking towards the Bhimarathi River. At the same time one farmer (krishivala, one who does the farming of land) came running towards him and told him that swamiji’s horse has eaten his nursery plants of Bengal gram (khadale) resulted him huge loss and look to be depressed about the happening. Then Sri Vadiraja told him not to worry about the happening and not get wild about it and assured him that he will compensate the loss. And also told him to show the place where his horse has eaten his plants in the morning.

On telling this the saint started walking towards the farmers farm. On seeing the swamiji’s coolness the farmer also accompanied him. While going towards the farm Sri Vadiraja started composing Sri Dashavatara Stotra in Ashwa Dhati (raga of horse footsteps) with utmost devotion. During that time one white horse came near to them with dancing, laughing and putting the footsteps according to the swamiji’s stotra’s tune. On seeing the horse the farmer pointed swamiji towards the horse and told the swamiji it is the same horse which has eaten his farm plants.

Then Swamiji assured him that he will take care of the horse and started going near to the horse, suddenly the horse disappeared from the scene. The farmer was surprised and astonished about the happening, then the farmer and swamiji went and saw the place where the horse has eaten the bengal gram plants, there they could see where ever the horse has eaten the plants they saw golden bengal grams. The farmer was very surprised about it and recollected that the horse which he could see for the second time also disappeared and he could see the golden bengal grams in his farm, made him very astonished, then swamiji told him that the horse which he saw was none other than God and it is not normal horse and he has been blessed with the wealth and he can take those and live happily. Then farmer has decided to take the golden wealth which was blessed by the God and give all his lands as donation to the temple.

Since that time this Stotra is considered to be initative to get love from Sri Hari and it has been a custom among the devotees to pray or worship through this stotra while concluding daily pujas or devara pooja. This practice is continuing in all vaishnas groups, temples, mutts etc. even today.

|| ಅಥ ದಶಾವತಾರ ಸ್ತುತಿಃ ||

|| ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ ||
|| ಅಥ ದಶಾವತಾರ ಸ್ತುತಿಃ ||
|| ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹಯಗ್ರೀವಾಯ ನಮಃ || [ ಅಶ್ವ ಧಾಟೀ ]

ಓಂ ಮತ್ಸ್ಯಾಯ ನಮಃ
ಪ್ರೋಷ್ಠೀಶ ವಿಗ್ರಹ ಸುನಿಷ್ಠೀವನೋದ್ಧೃತವಿಶಿಷ್ಟಾಂಬುಚಾರಿಜಲಧೇ ಕೋಷ್ಠಾಂತರಾಹಿತವಿಚೇಷ್ಟಾಗಮೌಘಪರಮೇಷ್ಠೀಡಿತ ತ್ತ್ವಮವ ಮಾಮ್ |
ಪ್ರೇಷ್ಠಾರ್ಕಸೂನುಮನುಚೇಷ್ಟಾರ್ಥ ಮಾತ್ಮವಿದತೀಷ್ಟೋ ಯುಗಾಂತಸಮಯೇ ಸ್ಥೇಷ್ಠಾತ್ಮಶೃಂಗಧೃತಕಾಷ್ಠಾಂಬುವಾಹನ ವರಾಷ್ಟಾಪದಪ್ರಭತನೋ    || 1 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಹಯಗ್ರೀವಾಯ ನಮಃ
ಖಂಡೀಭವದ್ಬಹುಲಡಿಂಡೀರಜೃಂಭಣ ಸುಚಂಡೀ ಕೃತೋ ದಧಿ ಮಹಾ ಕಾಂಡಾತಿ ಚಿತ್ರ ಗತಿ ಶೌಂಡಾದ್ಯ ಹೈಮರದ ಭಾಂಡಾ ಪ್ರಮೇಯ ಚರಿತ |
ಚಂಡಾಶ್ವಕಂಠಮದ ಶುಂಡಾಲ ದುರ್ಹೃದಯ ಗಂಡಾ ಭಿಖಂಡಾಕರ ದೋಶ್ಚಂಡಾ ಮರೇಶಹಯ ತುಂಡಾಕೃತೇ ದೃಶಮ ಖಂಡಾ ಮಲಂ ಪ್ರದಿಶ ಮೇ || 2 ||

ಓಂ ಕೂರ್ಮಾಯ ನಮಃ
ಕೂರ್ಮಾಕೃತೇ ತ್ವವತು ನರ್ಮಾತ್ಮ ಪೃಷ್ಠಧೃತ ಭರ್ಮಾತ್ಮ ಮಂದರ ಗಿರೇ ಧರ್ಮಾವಲಂಬನ ಸುಧರ್ಮಾ ಸದಾಕಲಿತ ಶರ್ಮಾ ಸುಧಾವಿತರಣಾತ್ |
ದುರ್ಮಾನ ರಾಹುಮುಖ ದುರ್ಮಾಯಿ ದಾನವಸುಮರ್ಮಾ ಭಿಭೇದನ ಪಟೋಘರ್ಮಾರ್ಕ ಕಾಂತಿ ವರ ವರ್ಮಾ ಭವಾನ್ ಭುವನ ನಿರ್ಮಾಣ ಧೂತ ವಿಕೃತಿಃ || 3 ||

ಓಂ ಧನ್ವಂತರೇ ನಮಃ

ಧನ್ವಂತರೇಂಗರುಚಿ ಧನ್ವಂತರೇ„ರಿತರು ಧನ್ವಂಸ್ತರೀಭವಸುಧಾಭಾನ್ವಂತರಾವಸಥ ಮನ್ವಂತರಾಧಿಕೃತ ತನ್ವಂತರೌಷಧನಿಧೇ |
ಧನ್ವಂತರಂಗಶುಗುಧನ್ವಂತಮಾಜಿಶುವಿ ತನ್ವನ್ಮಮಾಬ್ಧಿ ತನಯಾಸೂನ್ವಂತಕಾತ್ಮಹೃದತನ್ವಂತರಾವಯವ ತನ್ವಂತರಾರ್ತಿಜಲಧೌ || 4 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣಾಯೈ ನಮಃ
ಯಾಕ್ಷೀರವಾರ್ಧಿಮದನಾಕ್ಷೀಣದರ್ಪದಿತಿಜಾಕ್ಷೋಭಿತಾಮರಗಣಾ ಪೇಕ್ಷಾಪ್ತಯೇ„ಜನಿವಲ­ಕ್ಷಾಂಶುಬಿಂಬಜಿದತೀಕ್ಷ್ಣಾ­ಕಾವೃತಮುಖೀ |
ಸೂಕ್ಷಮಾವ­ಗ್ನವಸನಾ„„ಕ್ಷೇಪಕೃತ್ಕುಚ ಕಟಾಕ್ಷಾಕ್ಷಮೀಕೃತಮನೋ ದೀಕ್ಷಾಸುರಾಹೃತಸುಧಾ„ಕ್ಷಾಣಿನೋ„„ವತು ಸುರೂಕ್ಷೇಕ್ಷಣಾದ್ಧರಿತನುಃ || 5 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣಾಯೈ ನಮಃ
ಶಿಕ್ಷಾದಿಯುಜ್ಞಗಮ ದೀಕ್ಷಾಸುಲಕ್ಷಣ ಪರೀಕ್ಷಾಕ್ಷಮಾವಿಧಿಸತೀ ದಾಕ್ಷಾಯಣೀ ಕ್ಷಮತಿ ಸಾಕ್ಷಾದ್ರಮಾಪಿನಯ ದಾಕ್ಷೇಪವೀಕ್ಷಣವಿಧೌ    |
ಪ್ರೇಕ್ಷಾಕ್ಷಿಲೋಭಕರಲಾಕ್ಷಾರ ಸೋಕ್ಷಿ ತಪ ದಾಕ್ಷೇಪಲಕ್ಷಿತಧರಾ ಸಾ„ಕ್ಷಾರಿತಾತ್ಮತನು ಭೂಕ್ಷಾರಕಾರಿನಿಟಿ ಲÁಕ್ಷಾ„ಕ್ಷಮಾನವತು ನಃ    || 6 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ವರಾಹಾಯ ನಮಃ
ನೀಲಾಂಬುದಾಭಶುಭ ಶೀಲಾದ್ರಿದೇಹಧರ ಖೇಲಾಹೃತೋದಧಿಧುನೀ ಶೈಲಾದಿಯುಕ್ತ ನಿಖಿಲೇಲಾ ಕಟಾದ್ಯಸುರ ತೂಲಾಟವೀದಹನ ತೇ    |
ಕೋಲಾಕೃತೇ ಜಲಧಿ ಕಾಲಾಚಯಾವಯವ ನೀಲಾಬ್ಜದಂಷ್ಟ್ರ ಧರಿಣೀ ಲೀಲಾಸ್ಪದೋರುತಲಮೂಲಾಶಿಯೋಗಿವರಜಾಲಾಭಿವಂದಿತ ನಮಃ || 7 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹಾಯ ನಮಃ
ದಂಭೋಲಿತೀಕ್ಷ್ಣನಖ ಸಂಭೇದಿತೇಂದ್ರರಿಪು ಕುಂಭೀಂದ್ರ ಪಾಹಿ ಕೃಪಯಾ ಸ್ತಂಭಾರ್ಭ ಕಾಸಹನಡಿಂಭಾಯ ದತ್ತವರ ಗಂಭೀರ ನಾದ ನೃಹರೇ |
ಅಂಭೋದಿಜಾನುಸರಣಾಂಭೋಜಭೂಪವನ ಕುಂಭೀನ ಸೇಶ ಖಗರಾಟ್ ಕುಂಭೀಂದ್ರ ಕೃತ್ತಿಧರ ಜಂಭಾರಿ ಷಣ್ಮುಖ ಮುಖಾಂಭೋರು ಹಾಭಿ ನುತ ಮಾಂ || 8 ||
ಓಂ ಶ್ರೀ ವಾಮನಾಯ ನಮಃ
ಪಿಂಗಾಕ್ಷ ವಿಕ್ರಮ ತುರಂಗಾದಿ ಸೈನ್ಯ ಚತುರಂಗಾ ವಲಿಪ್ತ ದನುಜಾ ಸಾಂಗಾ ಧ್ವರಸ್ಥ ಬಲಿ ಸಾಂಗಾವಪಾತ ಹೃಷಿತಾಂಗಾ ಮರಾಲಿನುತ ತೇ |
ಶೃಂಗಾರ ಪಾದನಖ ತುಂಗಾಗ್ರಭಿನ್ನ ಕನ ಕಾಂಗಾಂಡಪಾತಿ ತಟಿನೀ ತುಂಗಾತಿ ಮಂಗಲ ತರಂಗಾ ಭಿಭೂತ ಭಜ ಕಾಂಗಾಘ ವಾಮನ ನಮಃ || 9 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ವಾಮನಾಯ ನಮಃ
ಧ್ಯಾನಾರ್ಹ ವಾಮನ ತನೋನಾಥ ಪಾಹಿ ಯಜಮಾನಾ ಸುರೇಶವಸುಧಾ ದಾನಾಯ ಯಾಚನಿಕ ಲೀನಾರ್ಥ ವಾಗ್ವಶಿತ ನಾನಾಸದಸ್ಯ ದನುಜ |
ಮೀನಾಂಕ ನಿರ್ಮಲ ನಿಶಾನಾಥ ಕೋಟಿಲ ಸಮಾನಾತ್ಮ ಮೌಂಜಿಗುಣಕೌ ಪೀನಾಚ್ಛ ಸೂತ್ರಪದ ಯಾನಾತ ಪತ್ರಕರ ಕಾನಮ್ಯದಂಡವರಭೃತ್ || 10 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಪರಶುರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಧೈರ್ಯಾಂಬುಧೇ ಪರಶುಚರ್ಯಾಧಿಕೃತ್ತಖಲ ವರ್ಯಾವನೀಶ್ವರ ಮಹಾ ಶೌರ್ಯಾಭಿಭೂತಕೃತ ವೀರ್ಯಾತ್ಮಜಾತಭುಜ ವೀರ್ಯಾವಲೇಪನಿಕರ |
ಭಾರ್ಯಾಪರಾಧಕುಪಿತಾರ್ಯಾಜ್ಞಯಾಗಲಿತನಾರ್ಯಾತ್ಮ ಸೂಗಲ ತರೋ ಕಾರ್ಯಾ„ಪರಾಧಮವಿಚಾರ್ಯಾರ್ಯ ಮೌಘಜಯಿ ವೀರ್ಯಾಮಿತಾ  ಮಯಿ ದಯಾ || 11 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಶುಕಾರಾಮ ಭೂರವತುಗೌರಾಮಲಾಮಿತಮಹೋ ಹಾರಾಮರಸ್ತುತ ಯಶೋರಾಮಕಾಂತಿಸುತ ನೋರಾಮಲಬ್ಧಕಲಹ     |
ಸ್ವಾರಾಮವರ್ಯರಿಪು ವೀರಾಮಯಾರ್ಧಿಕರ ಚೀರಾಮಲಾವೃತಕಟೇ ಸ್ವಾರಾಮ ದರ್ಶನಜಮಾರಾಮಯಾಗತಸುಘೋರಾಮನೋರಥಹರ || 12 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಕೇಶವಪ್ರದಿಶನಾಕೇಶ ಜಾತಕಪಿಲೋಕೇಶ ಭಗ್ನರವಿಭೂಸ್ತೋಕೇತರಾರ್ತಿಹರಣಾಕೇವಲಾರ್ತಸುಖಧೀಕೇಕಿಕಾಲಜಲದ     |
ಸಾಕೇತನಾಥವರಪಾಕೇರಮುಖ್ಯಸುತ ಕೋಕೇನ ಭಕ್ತಿಮತುಲಾಂ ರಾಕೇಂದು ಬಿಂಬಮುಖ ಕಾಕೇಕ್ಷಣಾಪಹ ಹೃಷೀಕೇಲಿÀ ತೇಂ„ಘ್ರಿಕಮಲÉೀ || 13 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ರಾಮೇನೃಣಾಂ ಹೃದಭಿರಾಮೇನರಾಶಿಕುಲ ಭೀಮೇಮನೋದ್ಯರಮತಾಂ ಗೋಮೇದಿನೀಜಯಿತಪೋ„ಮೇಯಗಾಧಿಸುತ ಕಾಮೇನಿವಿಷ್ಟ ಮನಸೀ |
ಶ್ಯಾಮೇ ಸದಾ ತ್ವಯಿಜಿತಾಮೇಯ ತಾಪಸಜ ರಾಮೇ ಗತಾಧಿಕಸಮೇ ಭೀಮೇಶಚಾಪದಲನಾಮೇಯಶೌರ್ಯಜಿತ ವಾಮೇ ಕ್ಷಣೇ ವಿಜಯಿನೀ     || 14 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಸೀತಾಸ್ವರೂಪಿಣೈ ಶ್ರೀಯೈ ನಮಃ
ಕಾಂತಾರಗೇಹಖಲ ಕಾಂತಾರಟದ್ವದನ ಕಾಂತಾಲಕಾಂತಕಶರಂ ಕಾಂತಾರ„„ಯಾ„ಂಬುಜನಿ ಕಾಂತಾನ್ವವಾಯವಿಧು ಕಾಂತಾಶ್ಮಭಾದಿಪಹರೇ |
ಕಾಂತಾಲಿಲೋಲದಲ ಕಾಂತಾಭಿಶೋಭಿತಿಲ ಕಾಂತಾಭವಂತಮನುಸಾ ಕಾಂತಾನುಯಾನಜಿತ ಕಾಂತಾರದುರ್ಗಕಟ ಕಾಂತಾರಮಾತ್ವವತು ಮಾಂ || 15 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ದಾಂತಂ ದಶಾನನ ಸುತಾಂತಂ ಧರಾಮಧಿವಸಂತಂ ಪ್ರಚಂಡ ತಪಸಾ ಕ್ಲಾಂತಂ ಸಮೇತ್ಯ ವಿಪಿನಾಂತಂ ತ್ವವಾಪ ಯಮನಂತಂ ತಪಸ್ವಿ ಪಟಲಮ್|
ಯಾಂತಂ ಭವಾರತಿ ಭಯಾಂತಂ ಮಮಾಶು ಭಗವಂತಂ ಭರೇಣ ಭಜತಾತ್ ಸ್ವಾಂತಂ ಸವಾರಿ ದನುಜಾಂತಂ ಧರಾಧರನಿಶಾಂತಂ ಸ ತಾಪಸವರಮ್    || 16 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಶಂಪಾಭಚಾಪಲವ ಕಂಪಾಸ್ತ ಶತೃಬಲ ಸಂಪಾದಿತಾಮಿತಯಶಾಃ ಶಂ ಪಾದ ತಾಮರಸ ಸಂಪಾತಿ  ನೋ„­ ಮನು ಕಂಪಾರ ಸೇನ ದಿಶಮೇ |
ಸಂಪಾತಿ ಪಕ್ಷಿ ಸಹಜಂಪಾಪ ರಾವಣ ಹತಂ ಪಾವನಂ ಯದ ಕೃಥಾ ತ್ವಾಂ ಪಾಪ ಕೂಪ ಪತಿ ತಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ತದಪಿ ಪಂಪಾ ಸರಸ್ತ ಟಚರ || 17 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಲೊಲಾಕ್ಶ್ಯಪೇಕ್ಷಿತಸುಲೀಲಾಕುರಂಗವದ ಖೇಲಾಕುತೂಹಲ ಗತೇ ಸ್ವಾಲಾಪಭೂಮಿಜನಿಬಾಲಾಪಹಾರ್ಯನುಜ ಪಾಲಾದ್ಯಭೋ ಜಯ ಜಯ    |
ಬಾಲಾಗ್ನಿದಗ್ಧಪುರ ಶಾಲಾನಿಲಾತ್ಮಜನಿ ಫಾಲಾತ್ತಪತ್ತಲರಜೋ ನೀಲಾಂಗದಾದಿಕಪಿ ಮಾಲಾಕೃತಾಲಿಪಥ ಮೂಲಾಭ್ಯತೀತ ಜಲಧೇ || 18 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ

ತೂಣೀರಕಾರ್ಮುಕಕೃಪಾಣೀಕಿಣಾಂಕಭುಜ ಪಾಣೀ ರವಿಪ್ರತಿಮಭಾಃ ಕ್ಷೋಣಿಧರಾಲಿನಿಭ ಘೋಣೀ ಮುಖಾದಿಘನವೇಣೀಸುರಕ್ಷಣಕರಃ    |
ಶೋಣಿಭವನ್ನಯನ ಕೋಣೀ ಜಿತಾಂಬುನಿಧಿ ಪಾಣೀ ರಿತಾರ್ಹಣಮಣೀ ಶ್ರೇಣೀವೃತಾಂಘ್ರಿರಿಹ ವಾಣೀಶಸೂನುವರ ವಾಣೀಸ್ತುತೋ ವಿಜಯತೇ    || 19 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಹುಂಕಾರಪೂರ್ವಮಥಟಂಕಾರನಾದಮತಿ ಪಂಕಾ„ವಧಾರ್ಯ ಚಲಿತಾಲಂಕಾಶಿಲೋಚ್ಚಯವಿಶಂಕಾ ಪತದ್ಭಿದುರ ಶಂಕಾಸಯಸ್ಯ ಧನುಷಃ |
ಲಂಕಾಧಿಪೋಮನುತಯಂಕಾಲರಾತ್ರಿಮಿವ ಶಂಕಾಶತಾಕುಲಧಿಯಾ ತಂಕಾಲದಂಡಶತ ಸಂಕಾಶಕಾರ್ಮುಖ ಶರಾಂಕಾನ್ವಿತಂ ಭಜ ಹರಿಂ || 20 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ಧೀಮಾನಮೇಯತನುಧಾಮಾ„„ರ್ತಮಂಗ­ದನಾಮಾ ರಮಾಕಮ­ಭೂ ಕಾಮಾರಿಪನ್ನಗಪ ಕಾಮಾಹಿ ವೈರಿಗುರು ಸೋಮಾದಿವಂದ್ಯ ಮಹಿಮ |
ಸ್ಥೇಮಾದಿನಾಪಗತ ಸೀಮಾ„ವತಾತ್ಸಖ­ ಸಾಮಾಜ ರಾವಣರಿಪೂ ರಾಮಾಭಿದೋ ಹರಿರಭೌಮಾಕೃತಿಃ ಪ್ರತನ ಸಾಮಾದಿ ವೇದವಿಷಯಃ || 21 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯ ನಮಃ
ದೋಷಾ„ತ್ಮಭೂವಲಿÀತುರಾಷಾಡತಿಕ್ರಮಜ ರೋಷಾತ್ಮಭರ್ತೃವಚಸ ಪಾಷಾಣಭೂತಮುನಿಯೋಷಾವರಾತ್ಮತನುವೇಶಾದಿದಾಯಿಚರಣಃ    |
ನೈಷಾಧಯೋಷಿಧಸುಭೇಷಾಕೃದಂಡಜನಿ ದೋಷಾಚರಾದಿ ಸುಹೃದೋ ದೋಷಾಗ್ರಜನ್ಮಮೃತಿಲಿÉೂೀಷಾಪಹೋ„ವತು ಸುದೋಷಾಂಘ್ರಿಜಾತಹನನಾತ್ || 22 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ವೃಂದಾವನಸ್ಥಪಶು ವೃಂದಾವನಂ ವಿನುತ ವೃಂದಾರಕೈಕಶರಣಂ ನಂದಾತ್ಮಜಂ ನಿಹತ ನಿಂದಾ ಕೃದಾ ಸುರಜನಂದಾಮಬದ್ಧ ಜಠರಮ್    |
ವಂದಾಮಹೇ ವಯಮ ಮಂದಾವದಾತರುಚಿ ಮಂದಾಕ್ಷಕಾರಿವದನಂ ಕುಂದಾಲಿದಂತಮುತ ಕಂದಾಸಿತಪ್ರಭತನುಂದಾವರಾಕ್ಷಸಹರಮ್    || 23 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ಗೋಪಾಲಕೋತ್ಸವಕೃತಾಪಾರಭಕ್ಷ್ಯರಸ ಸೂಪಾನ್ನಲೋಪಕುಪಿತಾ ಶಾಪಾಲಯಾಪಿತಲಯಾಪಾಂಬುದಾಲಿಸಲಿಲಾಪಾಯಧಾರಿತಗಿರೇ    |
ಸಾಪಾಂಗದರ್ಶನಜತಾಪಾಂಗ ರಾಗಯುತ ಗೋಪಾಂಗ ನಾಂಶುಕ ಹೃತಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಶೌಂಡವಿವಿಧಾಪಾಯ ತಸ್ತ್ವಮವ ಮವ ಗೋಪಾರಿಜಾತಹರಣ    || 24 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ಕಂಸಾದಿಕಾಸದವತಂಸಾ ವನೀಪತಿವಿಹಿಂಸಾಕೃತಾತ್ಮಜನುಷಂ ಸಂಸಾರಭೂತಮಿಹ ಸಂಸಾರಬದ್ಧಮನ ಸಂಸಾರಚಿತ್ಸುಖತನುಮ್    |
ಸಂಸಾಧಯಂತಮನಿಶಂಸಾತ್ವಿಕವ್ರಜಮಹಂಸಾದರಂ ಭತ ಭಜೇ ಹಂಸಾದಿತಾಪಸರಿರಂಸಾಸ್ಪದಂ ಪರಮಹಂಸಾದಿ ವಂದ್ಯ ಚರಣಮ್ || 25||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ರಾಜೀವ ನೇತ್ರವಿದುರಾಜೀವಮಾಮವತು ರಾಜೀವ ಕೇತನವಶಂ ವಾಜೀಭಪತ್ತಿನೃಪರಾಜೀ ರಥಾನ್ವಿತಜ ರಾಜೀವ ಗರ್ವಶಮನ|
ವಾಜೀಶವಾಹಸಿತ ವಾಜೀಶ ದೈತ್ಯ ತನು ವಾಜೀಶ ಭೇದಕರದೋ- ರ್ಜಾಜೀಕದಂಬನವ ರಾಜೀವ ಮುಖ್ಯಸುಮ ರಾಜೀಸುವಾಸಿತಶಿರಃ    || 26 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ಕಾಲೀಹೃದಾವಸಥ ಕಾಲೀಯಕುಂಡಲಿಪ ಕಾಲೀಸ್ಥಪಾದನಖರಾ ವ್ಯಾಲೀನವಾಂಶುಕರ ವಾಲಿಗಣಾರುಣಿತ ಕಾಲೀರುಚೇ ಜಯ ಜಯ |
ಕೇಲೀಲವಾಪಹೃತ ಕಾಲೀಶದತ್ತವರ ನಾಲೀಕದೃಪ್ತದಿತಿಭೂ ಚೂಲೀಕಗೋಪಮಹಿಲಾಲೀತನೂಘಸೃಣಧೂಲೀಕಣಾಂಕಹೃದಯ    || 27 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ಕೃಷ್ಣಾದಿ ಪಾಂಡುಸುತ ಕೃಷ್ಣಾ ಮನಃಪ್ರಚುರ ತೃಷ್ಣಾ ಸುತೃಪ್ತಿಕರವಾಕ್ ಕೃಷ್ಣಾಂಕಪಾಲಿರತ ಕೃಷ್ಣಾಭಿಧಾಘಹರ ಕೃಷ್ಣಾದಿಷಣ್ಮಹಿಲ ಭೋಃ |
ಪುಷ್ಣಾತು ಮಾಮಜಿತ ನಿಷ್ಣಾದ ವಾರ್ಧಿಮುದ ನುಷ್ಣಾಂಶು ಮಂಡಲ ಹರೇ ಜಿಷ್ಣೋ ಗಿರೀಂದ್ರ ಧರ ವಿಷ್ಣೋ ವೃಷಾವರಜ ಧೃಷ್ಣೋ ಭವಾನ್ ಕರುಣಯಾ || 28 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ರಾಮಾಶಿರೋಮಣಿಧರಾಮಾಸಮೇತಬಲರಾಮಾನುಜಾಭಿಧರತಿಂ ವ್ಯೋಮಾಸುರಾಂತಕರ ತೇ ಮಾರತಾತ ದಿಶಮೇ ಮಾಧವಾಂಘ್ರಿಕಮಲೆ |
ಕಾಮಾರ್ತಭೌಮಪುರ ರಾಮಾವಲಿಪ್ರಣಯ ವಾಮಾಕ್ಷಿಪೀತತನುಭಾ ಭೀಮಾಹಿನಾಥಮುಖವೈಮಾನಿಕಾಭಿನುತ ಭೀಮಾಭಿವಂದ್ಯ ಚರಣ    || 29 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ
ಸ್ವಕ್ಷ್ವೇಲಭಕ್ಷ್ಯಭಯ ದಾಕ್ಷಿಶ್ರವೋ ಗಣಜ ಲಾಕ್ಷೇಪಪಾಶಯಮನಂ ಲಾಕ್ಷಗೃಹಜ್ವಲನ ರಕ್ಷೋ ಹಿಡಿಂಬಬಕ ಭೈಕ್ಷಾನ್ನಪೂರ್ವವಿಪದಃ |
ಅಕ್ಷಾನುಬಂಧಭವರೂಕ್ಷಾಕ್ಷರಶ್ರವಣ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹಿಷ್ಯವಮತೀ ಕಕ್ಷಾನುಯಾನಮಧಮಕ್ಷ್ಮಾಪಸೇವನಮಭೀಕ್ಷ್ಣಾಪಹಾಸಮಸತಾಂ || 30 ||

ಚಕ್ಷಾಣ ಏವನಿಜ ಪಕ್ಷಾಗ್ರಭೂದಶಶತಾಕ್ಷಾತ್ಮಜಾದಿ ಸುಹೃದಾ ಮಾಕ್ಷೇಪಕಾರಿಕುನೃಪಾಕ್ಷೌಹಿಣೀಶತಬಲಾಕ್ಷೋಭದೀಕ್ಷಿತಮನಾಃ |
ತಾಕ್ಷ್ರ್ಯಾಸಿಚಾಪಶರತೀಕ್ಷ್ಣಾರಿಪೂರ್ವನಿಜ ಲಕ್ಷ್ಮಾಣಿಚಾಪ್ಯಗಣಯನ್ ವೃಕ್ಷಾಲಯಧ್ವಜರಿರಕ್ಷಾಕರೋ ಜಯತಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿರ್ಯದುಪತಿಃ || 31 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಬುದ್ಧಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಶ್ರೀ ಕಲ್ಕಿನೇ ನಮಃ
ಬುದ್ಧಾವತಾರಕವಿ ಬದ್ಧಾನುಕಂಪಕುರು ಬದ್ಧಾಂಜಲೌ ಮಯಿ ದಯಾಂ ಶೌದ್ಧೋದನಿಪ್ರಮುಖ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕಾ ಸುಗಮ ಬೌದ್ಧಾಗಮಪ್ರಣಯನ |
ಕೃದ್ಧಾಹಿತಾಸುಹೃತಿಸಿದ್ಧಾಸಿಖೇಟಧರ ಶುದ್ಧಾಶ್ವಯಾನಕಮಲಾ ಶುದ್ಧಾಂತಮಾಂರುಚಿಪಿ ನದ್ಧಾಖಿಲಾಂಗ ನಿಜ ಮದ್ಧಾ„ವ ಕಲ್ಕ್ಯಭಿಧ ಭೋಃ    || 32 ||

ಓಂ ಶ್ರೀ ಬದರೀ ನಾರಾಯಣ ನಮಃ
ಸಾರಂಗ ಕೃತ್ತಿಧರ ಸಾರಂಗ ವಾರಿಧರ ಸಾರಂಗ ರಾಜವರದಾ ಸಾರಂಗ ದಾರಿತರ ಸಾರಂಗ ತಾತ್ಮಮದ ಸಾರಂಗತೌಷಧಬಲಂ |
ಸಾರಂಗ ವತ್ಕುಸುಮ ಸಾರಂ ಗತಂ ಚ ತವ ಸಾರಂಗ ಮಾಂಘ್ರಿಯುಗಲಂ ಸಾರಂಗ ವರ್ಣಮಪ ಸಾರಂಗ ತಾಬ್ಜಮದ ಸಾರಂಗ ದಿಂಸ್ತ್ವಮವ ಮಾಮ್ || 33 ||

ಮಂಗಳಾ ಚರಣ
ಗ್ರೀವಾಸ್ಯ ವಾಹತನು ದೇವಾಂಡಜಾದಿದಶ ಭಾವಾಭಿರಾಮ ಚರಿತಂ ಭಾವಾತಿಭವ್ಯಶುಭ ದೀವಾದಿರಾಜಯತಿ ಭೂವಾಗ್ವಿಲಾಸ ನಿಲಯಂ    |
ಶ್ರೀವಾಗಧೀಶಮುಖ ದೇವಾಭಿನಮ್ಯ ಹರಿಸೇವಾರ್ಚನೇಷು ಪಠತಾಮಾವಾಸ ಏವಭವಿತಾ„ವಾಗ್ಭವೇತರಸುರಾವಾಸಲೋಕನಿಕರೇ    || 34 ||

|| ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣ ವಿರಚಿತಂ ಶ್ರೀದಶಾವತಾರಸ್ತುತಿಃ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ||
|| ಭಾರತೀರಮಣಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಾಂತರ್ಗತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು ||

English translation for Dashavatara Stuti is sourced from http://www.dvaita.org/haridasa/songs/vadiraja/dash_stuti.html

OM mathsyAya namaH:

Sri Vadiraja started praising Sri Hari’s different manifestation with mathsyavatara (fish form) and he is explaining the special qualities of this manifestation.

Sri Hari, you are wearing a very special and useful body of Fish, like any other fishes who lives in water, if you push the water the whole ocean starts overflowing (swelling) by your great push. The ocean also looks dangerous by the presence of big whales and other similar animals, in the same ocean you are roaming (viharisu). In your stomach you have kept all vedas (scriptures) permanently (firmly without any movement). These vedas has been given to Brahma and from whom you are getting praised through the same vedas.

You have protected through your golden horns the vehicle, which is made out of special wood, which contained all the seeds of creation during the extinction time which were to be needed by Vyvasvatha Manu, son of Sun who will act as creator in the next manvanthara. You possess golden shining body and you are always loved by Gyanis (one who has learnt vedic knowledge), please protect me.

OM sri HayagrIvaya namaH

Sri Hayagriva, one will get fear after seeing the dangerous and ferocious ocean with foams (froth) which swell and spattering all over. In that ocean you will roam and run in an astonishing way. You are the root cause of this universe, you are decorated by the bridle (kadivana)(pointed tooths). One cannot understand fully (know) your greatness. You have broken the dangerous looking Hayagrivasura’s breast portion (kumbhastala), the one who was acting like a mad elephant. You are the leader of demi gods (devataas), who is in the form of Sri Hayagriva, please bless me with complete knowledge.

OM kUrmAya namaH

One who is in the form of tortoise (turtle) Sri Hari, you have taken (weared) the golden mandara mountain (this was the mountain which was used for churning of the ocean by gods and demons, which is considered to be large huge and bulky) without any problems (with ease). You have killed demon rahu (who is supposed to swallow the sun and moon and thus cause eclipse) the one who has bad violence/obstinacy and also other demons by breaking their vital organs when they tried to compete with the demi gods (devataas) though they are not capable of taking amrutha (divine drink which came while churning of the ocean). During that time in the court of Sudharma you have distributed the above amrutha to those who has taken shelter (refuge) of dharma and looked after their welfare. Your protected (shielded) jacket (coat) is shining like summer Sun. You were not tired while creating this universe and also after the creation . Please specially protect me.

OM dhanvantharE namaH

OH Dhanvantari, your body is shining like sun and you are destroying the enemies of trees like the dessert drying the trees. You are present in the form of sparkles in moon which is full of amrutha (divine drink). In different manvantara (different yugas) like svayabhuva you have manifested in different forms like kapila, yagna etc. For all medicines you are the resource (You are protecting all medicines). In all wars you have killed (destroyed) all bad people thus creating miseries to the mother ‘dhanu’ (whose heart is full of miseries) (one who destroys (kills) bad people and thus creating miseries to the mothers) and you are being called ‘dushta shikshaka’ (one who gives torments to bad people).

Manamatha who is the son of Sri Lakshmi Devi (who is the daughter of Ocean) was killed (destroyed, burnt) by Sri Rudra who is being called passionless (vairagya). Sri Rudra was attracted by your beautiful Sri Naraynai form (Mohani form, women form) and fell in love (fondness) with you. Sri Narayani form is none other than Sri Hari’s (yourown) manifestation.

The same Dhanvantari please protect the devotees like a ship in the ocean of miseries.

OM srI nArAyaNayaI namaH

Though demons churned the milky ocean through mandara mountain there egotism (pride) (sense of pride) has not reduced. They were not interested in giving amrutha to demi gods (devataas). At that point of time, in order to fulfill the desires of demi gods you have incarnated as women. Your face was beautiful, shining (splendor) and had the moon’s reflection and was decorated by soft curly hairs. You have dressed in special cloths, you were shaking your breasts and your sexual look (lusty look, vision) has shaken the egoistic demons mind. You have spoiled the desires (wishes) of demons of not giving amrutha kalasha (vessel) to demi gods (devataas) and you took the possession of the same. The same dhanvanthari please do not make us to fall in the bad vision or please protect us from making a sin by seeing bad things.

Sri Vadiraja has taken three devataas (devi’s) ie Saraswathi, Dakshayani (Ishwara’ s wife) and Lakshmi and explained their qualities.

Sri Saraswathi Devi, one who possess shiksha (knowledge) and other organs of veda with their meaning and explanations, one who is expert in conducting examinations of good qualities and one who is knowledge based (vidya abhimani). Sri Dakshayani and saxat (manifestly) Sri Lakshmi devi also associates all the above superior qualities. Although these three devataas are having such qualities, after seeing Sri Hari in the form of Sri Naryani (Mohani, women) their minds were disturbed.

Sri Narayani, you are having special (very good) knowledge and there is no abnormality (vikara) and with you at any given point of time and at all times. The earth is getting beautified by your foot steps where you have pasted gumlac (sealing-wax) (aragu) and the superior womens such as Saraswathi, Dakshayani and Sri Lakshmi minds were shaken on seeing your form.

Ishwara (Rudra deva) who is suppose to be passionless and the one who has killed Manmatha (Manmatha is the son of Sri Lakshmi) was also disturbed in his mind and fell in love with you (Narayani) and later felt shy and shame for the above act. OH Sri Hari who is in the form of Sri Narayani you are so beautiful and charming, please protect me.

OM srI varAhAya namaH

Sri Varaha is shining like a black (dark) clouds full of water in the sky. He has the quality of sacredness. He is wearing a body which is equal to a huge mountain. Previously, when demon called Adi Hiranyaksha took (theft) away by his lila (bad play) the ocean, rivers, mountains and whole earth like a folded mat (chape), Sri Hari killed (destroyed) him like a fire igniting to the forest (heap) of cotton destroying (burning) by a fraction of a second.

Sri Varaha has used water (ocean) as his play ground (jala kride). When he lifted the earth from his pointed tooth (kore hallu), with the black portion of the earth and his white pointed tooth were looking like decorated black water-lily (naidele) flowers. The earth (bhoomi devataa) has used Sri Varaha’s thigh portion as her roaming (viraha) place. The god men (saints, yogi’s) who does continuous penance and austerity in forests and who eats roots and bulbous roots are saluting to him and they are happy & pleased by doing the same.

OM srI narasImhAya namaH

Lord Narasimha has killed Indra’s enemy Hiranya Kashipu through his sharpest nails which is equal to ‘vajrayudha’ (Indra’s defence weapon) this act is similar to the Lion brutally killing (breaking) an elephant. Like many others Lord Narasimha was not born out of any relationship with the parents, he was born out of wall pillar and he may be called pillar son. Lord Narasimha will not excuse any enemies of Vaishnavas (Vishnu) or he will not pardon enemies of Vaishnavas (Vishnu). He was very much pleased to the prayers of small kid Prahlada, who is the son of Hiranya Kashipu and Lord has blessed him for his devotion. Narasimha’s, (one of the paramathma’s manifestation) roaring sound is very pleasant to hear. Sri Lakshmi Devi is pleasing (praying) Sri Narasimha without any interruption. Others like Brahma, Vayu, Shesha, Garuda, Rudra, Indra, Shanumkha (Subramanya) and other demi gods are praying him through their lotus face. Sri Vadiraja is praying Sri Narasimha to protect him.

OM srI vAmanAya namaH

Sri Vadiraja is explaining Sri Vamana’s manifestation. Asura’s (demons) use to have Horses, Elephants, Chariots, Cavalry and Infantry army (it is called chaturanga bala) which are all as powerful and courageous as lions. Because of this they were very egoistic (proud) by themselves. They also use to do burnt offer (yaga) through vedas. But these yaga’s are without Vishnu’s remembrance, that’s why these yaga’s are defective (incomplete) and which were not giving any results (virtues). Bali Chakravarthy also started one such yaga. Vishnu who manifested in the form of Vamana went to Bali who was the leader of the yagna, and seeks him three foots of land (earth) as donation. In the form of Tivikrama (head of three regions), he measures one complete foot of upper region, one complete foot with lower region and third foot he kept on Bali’s head and pushed him (live body) to the pathala (abode of serpents and demons). On seeing this wonderful incident devataas were astonished and bristling, and started praying (worshiping) Sri Hari in the form of Sri Vamana and Sri Tivikrama. When Sri Tivikrama took off his beautiful foot at the height,(for measuring) his foot nails touched Brahmanda (universe) resulting in making hole (broken) and God Ganga river which was there outside the universe started flowing inside the universe through this. Sri Hari’s devotees who are in contact with the Ganga’s waves which is at certain height and which is considered to be sacred has cleaned (purified) the stains (dirt) of their bodies both inside and outside. Sri Vadiraja is praying that the same Sri Vamana who has done and doing wonderful things, remembering him and saluting to him.

OM srI vAmanAya namaH

Sri Hari who is in the form of Sri Vamana is worthy of praying. Sri Vamana went to Balichakravarthy who has taken the oath of doing yaga (burnt offer) asked land as donation as a seeker (Yachaka, beggar). Sri Vamana sudued (tamed, mesmerized) other members who are with Balichakravarthy by his secretive and interesting talks. Sri Vamana who was wearing a bachelor form (brahmachari) was shining (brightening, splendour) which is equal to the crores of Manmatha’s put together and even he was as bright as moon which does not have any defects (full moon). He was wearing ‘maunji’ in his waist portion (it is made out of maunji grass, usually bachelors (brahmachari’s) wear this twisted form after the upanayana) kaupina (langoti, a piece of cloth to cover the vital portion of the body) and yagnopavita (sacred thread, janivara). He was holding umbrella, kamandalu (vessel containing water) and special stick (danda)in his hands . He was coming to the yaga’s place by his foot while muttering Veda lessons from his mouth. Sri Vadiraja is praying that the same Sri Hari who is the form of Sri Vamana to protect him (all).

OM srI parashurAmAya namaH

Sri Parashurama Deva has got the ocean of courage. He has used his axe (kodali) in a surprising (variegated) manner to kill (destroy) many kshatr^iya kings. With his powerful shoulders he destroyed Karthvirayaarjuna’s shoulder’s pride the one who has cheated his father. At one time when his mother Renuka Devi while bringing water, she was attracted and fell in love with one Gandharva King in her mind. On knowing her adultery (vyabhichara) mind her husband Sri Jamadagni saint has ordered his youngest son Sri Parashurama to cut off (chip off) her head. On hearing his orders and without knowing the cause (fault) of his mother Sri Parashurama has chipped off her head like axe chipping off the tree. This heroic (powerful) act is more than equal to the powers of Sun group (surya samuha). Sri Vadiraja is praying Sri Parashurama to be kind enough (sympathy towards him) to him always.

OM srI rAmAya namaH

Sri Ramachandra, you are like roaming garden for parrot like lakshmana. (This means that Lakshmana will be pleased (feels utmost happy) in serving Sri Rama). You are wearing Perl necklace which is as pure in white (whitish) and very splendour. All Devataas (demi gods) are praising your fame continuously. Your body is beautiful and charming. While returning from Mithile (mithila) after marrying Sita you had a fight (difference) with Parasurama who is entirely different from you, just to show the lila (play). You have faught with demons who are Indra’s enemies and made them diseased (psychological disease, manoroga). You have destroyed the desires of demon called Shoorpanaki resulting in loosing her ears and nose after she fell love with you at first sight. This has happened when you were roaming in Panchavati with virtuous fibre (linen, naru) cloth covering your charming waist portion. Sri Vadiraja is praying Sri Hari who is in the form of Sri Ramachandra please protect him.

Sri Rama has rescued (given shelter) to Sugriva, who was beaten and thrown out by his elder brother Indra who was in the form of Vali. Also Sri Rama blessed Sugriva be getting back his kingdom from his brother and destroyed (cleared) all his miseries. Brahmagyanis (those who are having knowledge about vedas, scriptures etc) are like peacocks they possess special quality of keeping away their materialistic happiness and having their mind always with Sri Hari. For these Brahmagyanis, Sri Ramachandra will act as clouds with full of water to keep them happy. Sri Ramachandra is virtous son of Dasharatha who was the king of Ayodhya. For Mukhya Prana’s son Hanumantha he keeps happy like Sun keeping happy to Chakra vaka bird (This is suppose to be ruddy goose which male and female keep together and are patterns of connubial happiness). Sri Rama’s has got beautiful face and it reflects full moon. He destroyed one eye of demon called Kakasura and his supporters ie crows, when he tormented (hurted) Sita (refer context). One who controls all organs of the body and the one who is superior (leader) to Sri Lakshmi Devi, Brahma, Rudra, and all demi Gods. Sri Vadiraja is praying to Sri Ramachandra to give him pure devotion to pray through his (Sri Rama’s) lotus foots.

While living in the forest once, Sri Rama was sleeping keeping his head in Sita’s thigh portion at that time Kuranga (in the lineage of Jayantha) a demon bited Sri Sita’s waist portion. After getting up and after knowing the incidence Sri Rama made virtuous weapon out of grass (darbe, kusa grass) launched the same to Kakasura. The weapon attacked Kakasura where ever he goes, he went for rescue (asking shelter) with all the people in vain and finally he came to Sri Rama’s rescue. For all crows, Kuranga was the leader. Kuranga was staying in Jayantha’s eye who was in the form of Crow. Sri Ramachandra destroyed Kuranga by destroying Jayatha’s one eye where he was residing. After this incidence and the result of giving shelter to the demon all crows from then onwards were having only one eye.

The powerful (mighty) Sri Ramachandra is pleasant to the minds of all the people. When great saint Vishwamitra, who acquired heaven and earth by doing penance, invited Sri Rama to the forest he fulfiled his ambition and blessed him by going along with him. Sri Ramachandra, one who has got pleasant (beautiful) dark-coloured body, while on his way from the place called Mithale, he faced invitation for war from Parashurama, one who was born in saint family (dynasty, vamsha). Although Sri Rama & Parashurama are different incarnation of same Sri Hari, at that time Sri Rama has shown his play (lila) by winning the war. There is nobody in the world who is superior and/or equal to Sri Hari. Before meeting Parashurama, Sri Rama has shown his unmeasured (unlimited) courage and fame to the world, by breaking dangerours looking Shiva’s (Rudra’s) bow. After the incidence Sita devi weds to Sri Rama. Sri Vadiraja is telling that like this Sri Rama has won all the times at all the places and prays that his mind should always be winning and roaming around with Sri Hari who is in the form of Sri Rama.

Sri Ramachandra, you are shining like moon-stone (fabulous gem) to the Sun Dynasty. Your wife Sri Sita is following you on the borders of the mountains and forests which are difficult to access. Her face is looking like shining black bees, she is decorated her face with curly hairs which are fickle (unsteady, shaky) and has the edges of tilaka in her forehead (tilaka= ornamental mark on the forehead with coloured earth). The Forest which you are walking (roaming) possess dangerous demons (rakshaas, asuras) who are living with their wives. These she demons are always talking and speaking vulgar (bad) words and their face is decorated by curly hairs. When you destroyed all of them their face decoration was looking very ugly. Sri Sita is following your bow without any fear, which has concluded (finished) the she demons curly hairs decoration. Sri Vadiraja is praying Sri Lakshmi who is in the form of Sri Sita to protect him.

In Chitrakoota parvatha (mountain, forest) when Sri Ramachandra was living there were many saints were also there. They were doing vigourous penance and are observing strict austerity and control over their organs (indriya nighraha), because of that they were very weak. Ravana and his followers (demons) were disturbing (giving torments) these saints. When Sri Rama was living in this mountain he destroyed all demons who were disturbing the yaga’s (burnt offer) which the saints were doing, because of that all saints were living there without any fear and also without having any samsaric miseries. Like this Sri Vadiraja is praying that the God who has the wealth of resources is Sri Ramachandra and praying him to give peace of mind and utmost devotion towards him at all times (always).

Sri Ramachandra bow is shining like lightening sparkles and with mere (little) shakening (movement) it destroyed many armies of enemies. By doing this (winning of enemies) Sri Rama has earned unmeasured fame. Sri Vadiraja is praying to Sri Ramachandra to be kind enough (pitiful, merciful) to him and prays him to bless the quality of bowing and praying his feet always which gives him happiness.

Sri Vadiraja also prays Sri Ramachandra to lift him from the well of sins (paapa kupa) (pit, hole) and protect him like the wise he has blessed the bird Jatayu with moksha (adobe), while on his way to Pampa sarovara (pond). Jatayu is the brother of the bird Sampathi and the one who has made war and lost with sinful Ravana.

On seeing (from her fickle/shaky eyes) beautiful golden studded (illusion) jugglery deer, Sita Devi (daughter of earth) desired (wanted) to have it her own and to play with it. Though Sri Rama knew that it is shrewd (clever) Maricha who is in the form of animal deer and by showing others curiosity he went behind the same. Later when Ravana theft (robbed) Sita and Sri Rama went in search of her near Lanka, Vibhishana approached him for help and shelter. Sri Rama blessed Vibhishana and promised him with the kingdom of Lanka.

Hanumantha, Vayu’s son has been assigned the job of searching Sita. In order to accomplish his responsibility he crossed the ocean, went to the city of Lanka, entered Ashoka park (vana), met Sita and given the message from Sri Rama. On completing the mission, Hanumatha started destroying the trees of Ashoka Vana and there he faced big war with Ravana’s followers (asuras). Though Hanumantha can sustain Indrajit’s Brahmastra, he acted as if he has mesmerised (went to coma) by the weapon, then he was taken to Ravana’s court. There Ravana did not like Sri Hanumatha behaviour of not respecting (disrespecting) him and went on to put fire to Sri Hanumatha’s long tail. From the same fire Hanumantha has burnt the Chandra Shale (upper room of the palace) and other buildings of Lanka. Then he crossed the ocean to give the message to Sri Rama from Sita Devi. The same Hanumantha always keeps Sri Rama’s foot dust (particales) in his fore head.

Sri Rama crossed the ocean and went near Lanka by the bridge which was constructed by the monkey’s army consisting of Nila, Angada, Nala and others under his direction. Sri Vadiraja is praying and praising Sri Ramachandra that he is always winning and winning.

Sri Ramachandra always wearing quiver (bithalike), bows, sword while defending in the war. That’s why he has got the marks of holding these weapons in his body (ie in hands and shoulders). Sri Ramachandra’s radiance (splendour) is equal to or more than the Sun radiance. He has protected the large mountain battalion (lines) of monkey armies and had control over all of them. When Sri Rama saw king of Ocean, Varuna shouting (behaving abnormally, arbhata) before constructing the bridge accross the ocean, by seeing through the edges of his eyes, King of ocean surrendered by bowing to him with lots (lines) of gems (jewels, precious stones and perl) to his feet. Sri Rama’s feet was looking beautiful by the decoration of these jewels. Hanumantha, one who is the husband of Bharathi and son of Mukhya Prana after burning Lanka from his tail fire came to Sri Rama and made Sri Rama’s feet dust (particales) as tilaka (ornamental mark made on the forehead with coloured earth). Sri Rama along with Nila, Angadha monkeys has built a bridge across the ocean and crossed the same. Sri Vadiraja is praising Sri Ramachandra that he is always excellent and winning.

After constructing the bridge across the ocean and on reaching the out skirts of Lanka Sri Rama roared with “HUM” and from his bows he made ‘TINKARA’ ( Tinkara is the sound one makes through the threads of bow). On hearing this sound, sinful land Lanka city and other conceited devataas starting suspecting that it may be of Vajrayudha (Indra’s defence weapon) which has come to destroy (cut off) the wings of mountains, which in turn may fall on them and started fearing about it. In Ravana’s mind also there were hundreds of suspicion were born on hearing the above sounds. His mind was shaken by that and started feeling that he might be on his way to death time through the form of Sri Rama. Sri Hari who is in the form of Sri Rama, one who is wearing bows and arrows which are equal to hundreds of Yama’s sticks (Yama danda), and he has been called ‘Kodanda Rama’.

Sri Vadiraja is praying Sri Ramchandra to give him mind to pray him always.

Sri Ramachandra is all wise (sarvagna, all knowing). His body is charming which one cannot be explained (understand) fully (aprameya). For those who are suffering (worried) praying through his name will make them auspicious (sacred, good). Sri Lakshmi Devi, Brahma, Rudra, Shesha, Kama (manmatha), Indra, Guru, Chandra are all praising him continuously without any interuuptions. Sri Hari’s business of Protecting and extinction cannot be understood fully (beyond one’s understanding and imagination). The same Sri Hari who is in the form of Sri Rama became killer (destroyer) for Ravana and his ministers.

Sri Narayana is the one who doesnot have definite (natural, fixed form) body (apakrita) and one who is being proved (fit) to be explained from the ancient Vedas which are being called apourasheyaa. Sri Vadiraja Yathi is praying the same Sri Narayana who is in the form of Sri Ramachandra to protect all the people.

One night Indra (who is afflicted to kama (lust)) who enacted like Gautama saint and destroyed the fidelity (loyalty to a husband) of beautiful looking Ahalya, who is the wife of saint Gautama. On knowing this act saint wildered Gautama cursed Ahalya to become stone (even he cursed Indra also). By touching the stone of Ahalya Sri Rama blessed her with previous body with all wearing dresses and jewels as it is. He also blessed great people like Shabari, the tribal born women, Jatayu, the one who is born in the family of eating dead bodies and flushes etc and Vibhishana, the one who is born in the family of demons. Sri Rama blessed these great people with all good and sacred things.

Long time back in Ayodhya, Shambuka who has born as Sudra (man from fourth caste) did penance which is not eligible for him and was born to a Brahmana’s (born first from God) son. Because of that he (Brahmana’s son) had very brief (short) life. On knowing this, Sri Rama killed Shambuka and saved Brahmana’s son.

Sri Vadiraja is praying the same Sri Ramachandra to protect him.

OM srI kR^ishnAya namaH

Sri Krishna use to protect all the groups of cows which are living in Vrindavana. For Indra and other devataas, who are sheltering and praying him he will act as chief protector. He has manifested as son of Nanda Gopa. He destroyed all demons (asuras) who are abusing devataas. He has been called ‘Damodara’ because when he broke the curds vessel his mother Yashodara got wild for his knotty play and tied his beautiful looking stomach with the tag to the grinding stone. His face is shining (splendour) like complete sixteen arts of moon (shodasha kala pari poorna). By seeing his beautiful face even moon himself feeling shy. His teeths are shining like a lines of Jasmine (vertical length) which are grown usually in the month of maga (11th lunar month). His body is charming (splendour) like black clouds with full of water. The same Sri Krishna use to roam around Vrindavan by killing all demons living there.

Sri Vadiraja is praying that all devotees are saluting the same Sri Krishna paramathma again and again.

Nandadi (those living in the place called Nanda Gokula) Gopala’s (those who are looking after cows are called Gopala’s) started doing customery festival to Indra (called Indrotsava). In that festival Gopala’s have prepared Holige (sweet cake), Payasa (liquid sweet dish), Tovve (dish prepared from Toor dal) and different types of rices (cooked rice, mixture rice) to offer the same to Indra. But Krishna suggested to perform the same puja (festival) to Govardhana Mountain in Vridavana instead of Indra. On Sri Krishna suggestion Gopala’s offered all the above items to Govardhana Mountain, Sri Krishna received all these offerings by his presence in one form inside the Govardhana Mountain. Indra got very wild with the stopping of his puja (festival). Then Indra sent clouds with full of water and started pouring heavy rains in Vridavana. This rain was equal to the waters gushing during the extinction time. By this Indra created dangers to all cows and Gopala’s. Then Sri Krishna lifted Govardhana mountain and protected and given shelter to all Gopala’s and their cows (below) under the mountain.

Sri Krishna who has the quality of Manmatha by attracting beautiful Gopika ladies by seeing through the edges of his eyes. By attracting all these Gopika ladies all of them desired to have him as their husband. By showing his play Sri Krishna robbed the sarees of these beautiful looking ladies when they were taking bath in the river Yamuna and kept on the top of the trees. He also realised their pure love and devotion and blessed all them. The same Sri Krishna has stolen the Parijatha Tree which was there in adobe and brought to Dwaraka. He also killed the demon called Vyamasura who is the enemy of Gopala’s.

Sri Vadiraja is praying that Sri Krishna has done like this many wonderful things and has solved many dangers and he is praying to solve many dangers.

When demons like Kamsa were born in this earth (bhuloka, world) and were giving torments (trouble) to good (sacred) people, Sri Krishna has manifested to kill (destroy) them. Sri Narayana who manifested in the form of Sri Krishna is Sarvothama (has all the good qualities). For those who are praying him (hari bhaktas, devotees) he will oblige to bless them according to their devotion gradation and liberates them. He (Sri Krishna) will bless knowlege, Ananda (Happiness which is above materialistic happiness) in the present form of body and he will give continuous satisfaction in all their endevours. The great saints like Hamsa, Paramahamsa are remembering and praying Sri Krishna continuously (without any interruptions) and are feeling happy (pleasure) in doing the same. Sanaka-Sanandadi saints (since ancient time seers, r^ishis) are praying Sri Hari and saluting to his auspicious feet in particular.

Sri Vadiraja is telling that the same foot he is praying (devoting) continuously (without any interuptions).

Sri Vadiraja is praying Sri Krishna to bless him to destroy the desires of all organs in the body.

Sri Krishna has the eyes which is similar to the lotus flowers. Vidura and other similar gyanis (knowledge people) believe that Sri Krishna is their protector and they are all sheltered (depend) on him. Jarasanda who is the king of Magadha with his armies which constitutes elephants, horses, cavalary, ratha’s (car) and infantry armies along with the dependent kings armies attacked Mathura city many a times and each time he was lost against Sri Krishna and Sri Krishna not only won against him and also destroyed his egotism (pride). Garuda one who is the king (leader) of birds is Sri Krishna vechicle (carrier). Sri Krishna is acting as the master to Arjuna, who is sitting in the car (ratha) which constitutes white horses. (That’s why his ratha (car) is being called ‘Shwetha Vahana’ (white vechicle)).

Sri Krishna has destroyed one demon called ‘Keshi’ who came in the form of horse and was giving torments (troubles) to Gopala’s by putting his hand inside the horse mouth and blocking the respiratory system.

Sri Krishna’s head is decorated by the fragrant flowers like Jasmine, Cadamba, Lotus and other flowers.

Sri Vadiraja is praying Sri Krishana that Manmatha (Kama’s master) is trying (wishing, desire) to enter his body and please destroy him (chase him).

On the deep waters of river Yamuna there lived a serpent king cobra by name Kaliya. By the snake’s presence there was air of poison and living beings like cows, Gopala’s and animal birds were having uncomfortable (difficulty) in their living. In order to destroy (kill) Kaliya Sri Krishna jumped into the deep water of Yamuna and started doing dance on the heads (expanded hood of a cobra, hede) of Kaliya. By doing so he made Kaliya to ommit all the poison from him and made him to go to some other place. When Sri Krishna has put his foot on the top of Kaliya’s head (expanded hood of a cobra, hede) his nails were shining like a Sun. When reddish sun’s sparkles are falling on the nails of Sri Krishna and reflecting on the river Yamuna, Yamuna river was looking full of red.

Demons who acquired boons (blessings) from the devataas like Ishwara (Rudra) were having lot of egoism (pride) and were troubling good people. Sri Krishna kidnapped all these demons and destroyed their heads comfortably without any problems.

Sri Krishna was decorated by the dusts (small particles) of fragrance smell in his heart (chest) place which he got from the beautiful looking Gopika ladies. Sri Vadiraja is praying Sri Krishna that he is always wining and winning.

Five Pandava sons (brothers) and Drupadi were having strong (intensive) desire in their minds to destroy (kill) Duryodhana & co. and are having a feeling that by doing so (killing them) Dharma can be reinstated. Sri Krishna assured (promised) them that he will help in this regard and made them to feel happy about the same. The same Sri Krishna will protect for those who wear his symbols like conch-shell and discuss (these people are his devotees) and he will destroy all their sins also. He is accompanied by Kalindi and other six prime wives. Sri Krishna will act as a river to the ocean of happiness for sacred (good) people. He has been called Ajitha (one who cannot win against him), Jishnu (winner), Vishnu (Omini present), Giridhara, (wearing Govardhana mountain), Vamana (Indra’s brother) and Courageous by the very popular name Sri Krishna.

Sri Vadiraja is praying him to be kind enough towards him and also praying him for further growth.

Bhudevi, Sridevi and Rukmini are considered to be supreme (most) beautiful devataas are Sri Krishna’s wives. Though Sri Krishna is not young in any respect (to any body) he has manifested as Balarama’s younger brother and shown his lila and has become very popular. He has killed demon called Vyamasura who was giving trouble to Gopala’s and Gopika’s and made them to feel happy about it.

When Narakasura was tormenting (troubling) good people, Sri Krishna went to Pragjyothipur in the city of Narakasura and destroyed him by liberating 16,000 beautiful ladies. These beautiful ladies were knowing Sri Krishna’s good qualities and after seeing him they were all showing interest to marry him. By their beautiful eyes they started doing ‘amruthapana’ (happiness which is equal to drinking Amrutha) to Sri Krishna. Later Sri Krishna has accepted all of them as his wives.

The same Sri Krishna is being prayed by Brhma, Rudra and other devataas and Bhimasena is saluting to his lotus feet. Sri Vadiraja is praying that Sri Krishna has to give him complete devotion to pray to his lotus feet.

Sri Vadiraja is explaining Sri Krishna concern towards devotees and love towards Pandavas.

Tormented Duryodhana made Bhimasena who is considered to be equal to his nature to under go the follwing troubles :

Duryodhana made Bhimasena to eat poisonous sweets like laddu and other sweets, because of Sri Krishnas blessings Bhima digested all those eatables.

Duryodhana made poisonous snakes to bite Bhimasena, by doing so snakes lost their teeths, but it has not affected Bhima.

When Bhimasena was fast asleep, Duryodhana tied him with strong threads and with his assistants he has thrown him to the deep waters of Ganga, even at that time Bhima was not affected. At that time Bhima went to Pathala (lower region) and drank eight pots of Amrutha which Vasuki (snake) has given and came out with more powers.

When Pandavas were living in the woods jealous (envious) Duryodhana tried to kill (destroy) them by burning inside the wax house where they were residing. By the blessing of Sri Krishna they all (Pandavas) escaped from this trouble.

Bhimasena crossed the river Ganga, there he killed the demon called Hidimba. Later in the city of Ekachakra when all pandavas are living as Seekers (bhikshakaru), Bhimasena killed Bhakasura.

From there they moved to the city of Panchala there they got married to Drupadi and returned to Hastinavati where they were all living on getting the half of their share of their kingdom.

Again tormented Duryodhana invited Pandavas for betting and through deceitful Shakuni made pandavas to lose the game and sent them to the woods (forests) again.

Duryodhana and company were always talking very bad about Pandavas. By the blessings of Sri Krishna Pandavas completed the period of living in woods (vanavasa) and were living in disguise in the court of the king Virata who is lower in their cadre.

At all these times many bad people were making radicule (mockery) of sacred Padavas again and again and were laughing.

All these things were seen by Sri Krishna and according to his will (wish, purpose) he made arrangements for the great Mahabharatha War.

Sri Krishna along with his own man Bhimasena, his eldest brother Dharamaraja and Indra’s son Arjuna and many good people decided to wage war and destroy Duryodhana and his associates and Akshohini army. For this purpose he left Garuda his vechicle and king of birds, sword called Nanda, bow called Shagrya & arrows, sharpened sudharshana wheel and became the driver (sarathi) to Arjuna’s vechicle (ratha) where Hanuma’s flag has been hoisted, mainly to protect him. This decision (will, purpose) is very great.

Sri Vadiraja is praying that Sir Krishna paramathama is big by doing all these things.

OM srI bhuddhAya namaH, OM srI kalkIne namaH

There was a time, when the whole world (kaliyuga) was full of divine culture and vaidic (sacred) environment and at the same time many demons (asuras) were also born and started following the divine culture and learning divine knowledge. Because of this dharma started decaying (spoilt) in their hands.

During that time for the king of Shakya by name Shudhodhana a baby was born. It is understood that Sri Paramathma in the form of this baby started talking and preached that this world is void (shunya, empty) and all things which are happening are all miseries. This is suppose to be Bhuddha philosophy. (Sri Hari who is in the form of Baby has preached this).

In order to prove this philosophy is true to the people Sri Hari has swallowed all the weapons which devataas has attacked to the baby. After seeing these wonders and these incidents the King Shuddodaka and his followers started believing the new philosophy and started practising the same, by leaving aside the vedic philosophy.

After sometime the Paramathma who was in the form of baby has disappeared. and Shuddodaka son appeared again. Shuddodaka son grown up as Bhudda started preaching Bhudda philosophy which Paramathma has publicised previously. Even in Devaloka (adobe) Sri Paramathma has preached devataas (demi gods) the real essence of Bhudda philosophy which he has preached as Bhudda in this world. Sri Paramathma preached demi gods the essence of Bhudda philosophy which is publishised as ‘Prashanthavidya’ which even Shuddodaka’s son Bhudda and his followers cannot understand this philosophy.

Sri Vadiraja is praying Sri Hari who is in the form of Bhudda to be kind to him by doing bhuddanjali.

Sri Vadiraja is praying Sri Hari who is in the form of Sri Kalki as one who is destroying (killing) wildered enemies and one who is wearing (holding) sword and shield and sitting on top of the pleasant horse. His body with all organs of the body are shining like splendour and Sri Vadiraja is praying that he is his own person who has to protect him.

PS : The original preaching of Bhudda philosophy was preached and publisised by Sri Narayana in the form of Bhudda. The preaching are meant in two ways. The original meaning was told to demi gods or devataas by himself in deva loka (adobe). But the sinful asuras or demons taken (understood) his preaching in wrongful meaning and started practising the same by blaming the vaidic dharama. Like this Paramathma will incarnate to get love from Asuras to Devataas has been told in Bhagavatha prathama scanda chapter 32 shloka 24.

In order to attract the Asuras who are enemies of devataas Sri Hari will incarnate as Bhudda as son of Jinana in the place called Gaya in the land of Magadha. This has been told in Mahabharata Tatparya Nirnaya Chapter 32 shloka 139.

Further, it has also been told that after completing 1000 years of Kaliyuga when all the devataas who were there in that yuga reached adobe and one who is killed by (destroyed by) Rudra by name Tripurasura was reborn in this world. At that time even Sri Vedavysa has disappeared and divine culture was existent by removing all faulty practices. At that time even demons had the opportunity to learn divine knowledge. But devataas and Paramathma did not like the idea of demons gaining divine knowledge. All devataas went to the ocean of milk where Sri Hari is residing and prayed him to bless them the solution for the above scene. During the same time in the place called Gaya (land of Magadha) Tripurasura was born to Shuddodana or Jinana. Paramathma disappeared the new born child and incarnated as a child. When Shuddodaka started doing ritual for the new born baby, the baby started smiling. They all stunned by the happening and the baby started preaching the new siddhanta called Bhudda sidhanta. Because of the prevailing situation ie divine culture they all did not believe the new philosophy, Paramathma remembered (called) his devataas and those devataas started launching different weapons on the new born baby. But that baby swallowed all the weapons like trishula etc and even when Vishnu attacked the baby with his discuss (chakra), even that the paramathma in the form baby made it as its seat and sat. On seeing the wonders of this child, Shuddodana and his followeres started believing and accepted the new philosophy by leaving divine culuture which they were following. After that the Paramathma disappeared from there and preached the real meaning of the new philosophy to the devataas, but demons were attracted by this new preaching and started following the same.

Even before this incident there is mention in Bhagavatha that Bhudda manifested earlier to attract Tripurasura’s wives.

The Bhudda who was born during 3000 AD is not the incarnation of Sri Narayana. Goutama Bhudda is one who has publicised the Bhudda philosophy which was preached by Sri Narayana as a child. It should be assumed that Goutama Bhudda is not the manifestation of Sri Narayana.

OM srI badari nArAyana namaH

There is bird called ‘Jataka’ (which belongs to cuculus melnoleucus family which suppose to live upon rain drops) which depends on rain and this bird eagerly waits for the rain and when it sees clouds this bird feel very happy and joyous. Sri Vadiraja is comparing the Jataka bird to the R^ishis (saints) who wear deer skins as cloths and they will be very happy to devote to Sri Hari and inturn Sri Hari act as clouds to them like the same for Jataka bird. When king of Elephant was in difficulty and having misery with the crocodile Sri Hari rushed towards him for rescue and to bless him. (Great epic Gajendra Moksha)

Further, Sri Vadiraja is explaining for and behalf of the devotees who are living in this world to Sri Hari. In this materialistic world most of the devotees are attacked by the bhava roga (great disease, materialistic needs disesase) and are weakened by the same. Their pledges for doing good things, dharma etc are failing because of their egotism (assuming ‘I’, myself etc). There is no medicine to solve this kind of samsaric diseases or conlude (retire) these miseries except Sri Hari’s rescue and shelter. All devotees are going to Sri Hari like the black bees going in search of flower to suck the juice.

Sri Vadiraja is praying that Sri Hari’s feets are so beautiful even Lotus flower feel shy on seeing the same and the same feets are roaming on all parts of adobe (vaikunta). The same two feet Sri Vadiraja is taking refuge continuously (without any interruptions) and praying Sri Tivikrama who is wearing mace (club, gada) to protect him.

manGAlA charana

Sri Vadiraja Yathi composed this stotra out of his complete devotion and pure auspcious mind towards Sri Hari. This stotra is sheltered by the saints wisdom of knowledge (eloquent, power of speaking/narrating) and command over the language. This stotra is sung by the Yathi to show his complete devotion towards paramathma. This stotra includes pleasant history (charita) of different manifestation of Sri Hayagriva who has the face like horse and who is the manifestation of Sri Narayana and other forms like Matsya, kurma etc. Sri Hari is being saluted by Brahma & others and the any one who mutters this auspicious and sacred Stotra during the worshipping (devara puja) time of the same Sri Hari and those devotees will not have residence (living) at any time in Yama loka (Yama is the leader of the south dik (pole) where his loka is located).

Further, Sri Vadiraja is narrating that Sri Hari will bless happiness to those who pray through this stotra devotedly and not only that he will accommodate (keep) these devotees in his place (sanidya).

Jaganathadasara Tatva Suvali (ಜಗನ್ನಾಥದಾಸರ ತತ್ವ ಸುವ್ವಾಲಿ)

|| ಶ್ರೀ: ||
|| ಶ್ರೀಪತಿರ್ಮಾನದೋ ನ: ||
ಶ್ರೀ ಜಗನ್ನಾಥ ದಾಸಾರ್ಯ ವಿರಚಿತ

ತತ್ವ  ಸುವ್ವಾಲಿ

 || ಹರಿ: ಓಂ ||

ಗಣಪತಿ ಸ್ತೋತ್ರ

ರಾಗ – ಆನಂದ ಭೈರವಿ    ಏಕತಾಳ

ಅಂಬಿಕಾತನಯ ಭೂತಾಂಬರಾಧಿಪ ಸುರಕ- ದಂಬಸಂಪೂಜ್ಯ ನಿರವದ್ಯ |
ನಿರವದ್ಯ ನಿನ್ನ ಪಾ- ದಾಂಬುಜಗಳೆಮ್ಮ ಸಲಹಲಿ || 1 ||

ಗಜವಕ್ತ್ರ ಷಣ್ಮುಖಾನುಜ ಶಬ್ದ ಗುಣಗ್ರಹಕ ಭುಜಗಕಟಿಸೂತ್ರ ಸುಚರಿತ್ರ |
ಸುಚರಿತ್ರ ತ್ವತ್ಪದಾಂಬುಜಗಳಿಗೆ ಎರಗಿ ಬನ್ನೈಪೆ || 2 ||

ವಿತ್ತಪತಿಮಿತ್ರಸುತ ಭೃತ್ಯಾನುಭೃತ್ಯನ ವಿಪತ್ತುಪಡಿಸುವ ಅಜ್ಞಾನ |
ಅಜ್ಞಾನ ಬಿಡಿಸಿ ಮಮ ಚಿತ್ತಮಂದಿರದಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳೋ || 3 ||

ಕಕುಭೀಶ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನ ಬಿನ್ನಪವ ಚಿತ್ತಕೆ ತಂದು ಹರಿಯ ನೆನೆವಂತೆ |
ನೆನೆವಂತೆ ಕರುಣಿಸೋ ಅಕುಟಿಲಾತ್ಮಕನೆ ಅನುಗಾಲ || 4 ||

ಮಾತಂಗವರದ ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಠ್ಠಲನ ಸಂಪ್ರೀತಿಂದ ಭಜಿಸಿ ಸಾರೂಪ್ಯ |
ಸಾರೂಪ್ಯವೈದಿ ವಿ- ಖ್ಯಾತಿಯುತನಾದೆ ಜಗದೊಳು || 5 ||

ಗ್ರಹಸ್ತೋತ್ರಗಳು

ಶ್ರೀ ಸೂರ್ಯದೇವರ ಸ್ತೋತ್ರ

ಆದಿತ್ಯ ತ್ವತ್ಪಾದಯುಗಳಕೆ ಅಭಿವಾದನವ ಮಾಳ್ಪೆ ಅನುದಿನ |
ಅನುದಿನದಿ ಸಜ್ಜನರವ್ಯಾಧಿಗಳ ಕಳೆದು ಸುಖವೀಯೋ || 6 ||

ಸಂಜ್ಞಾರಮಣ ನಿನಗೆ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸುವೆನು ಸರ್ವಜ್ಞ ನೀನೆಂದು ಸರ್ವತ್ರ |
ಸರ್ವತ್ರ ಎನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಭಕುತಿ ಕರುಣಿಸೋ || 7 ||

ಸೂರಿಗಮ್ಯನೆ ವಾಕ್‍ಶರೀರಬುದ್ಧಿಜವಾದಪಾರದೋಷಗಳ ಎಣಿಸದೆ |
ಎಣಿಸದೆ ಭಗವಂತನಾರಾಧನೆಯನಿತ್ತು ಕರುಣಿಸೊ || 8 ||

ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರದೇವರ ಸ್ತೋತ್ರ

ರೋಹಿಣೀರಮಣ ಮದ್ದೇಹಗೇಹಾದಿಗಳ ಮೋಹಪರಿಹರಿಸಿ ಮನದಲ್ಲಿ |
ಮನದಲ್ಲೆನಗೆ ಗರುಡವಾಹನನ ಸ್ಮರಣೆಯನು ಕರುಣಿಸೋ || 9 ||

ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಜಾತ ಮಾರಾರಿಮಸ್ತಕಸದನ ವಾರಿಜೋದ್ಭವನ ಆವೇಶ |
ಆವೇಶಪಾತ್ರ ಪರಿಹಾರ ಗೈಸೆನ್ನ ಭವತಾಪ || 10 ||

ದತ್ತದೂರ್ವಾಸಾನುಜಾತ್ರಿ ಸಂಭವನೆ ತ್ವದ್ಭೃತ್ಯನಾನಯ್ಯ ಎಂದೆಂದೂ |
ಎಂದೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವೆ ಹೃತ್ತಿಮಿರ ಕಳೆದೆನ್ನ ಸಂತೈಸೋ || 11 ||

ಶ್ರೀ ಅಂಗಾರಕಸ್ತುತಿ

ಕೋಲಭೂನಂದನ ಪ್ರವಾಳಸಮವರ್ಣ ಕರವಾಳ ಸಮಖೇಟ ನಿಶ್ಶಂಕ |
ನಿಶ್ಶಂಕಪಾಣಿ ಗುರುಮೌಳಿ ನೀ ಎನ್ನ ಸಂತೈಸೊ || 12 ||

ಮಂಗಳಾಹ್ವಯನೆ ಸರ್ವೇಙ್ಗುತಜ್ಞನೆ ಅಂತರಂಗದಲಿ ಹರಿಯ ನೆನೆವಂತೆ |
ನೆನೆವಂತೆ ಕರುಣಿಸೊ ಅಂಗಾರವರ್ಣ ಅನುದಿನ || 13 ||

ಭೌಮರಾಜನೆ ತ್ವನ್ಮಹಾಮಹಿಮೆ ತುತಿಸಲ್ಕೆ ಪಾಮರನಿಗಳವೇ ಎಂದೆಂದು |
ಎಂದೆಂದು ಸಜ್ಜನರ ಕಾಮಿತಾರ್ಥವನು ಕರುಣಿಸೊ || 14 ||

ಶ್ರೀ ಬುಧಸ್ತುತಿ

ಬುಧನೆ ನೀ ಸುಗುಣವಾರಿಧಿ ಎಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ ಕ್ಷುಧೆಯ ಪರಿಹರಿಸಿ ಸುಜ್ಞಾನ |
ಸುಜ್ಞಾನ ಸದ್ಭಕ್ತಿಸುಧೆಯ ಪಾನವನು ಕರುಣಿಸೊ || 15 ||

ಚಂದ್ರನಂದನ ಸತತ ವಂದಿಸುವೆ ಮನ್ಮನದ ಸಂದೇಹ ಬಿಡಿಸಯ್ಯ ಮಮದೈವ |
ಮಮದೈವ ಸರ್ವ ಗೋವಿಂದನಹುದೆಂದು ತಿಳಿಸಯ್ಯ || 16 ||

ತಾರಾತ್ಮಜನೆ ಮಚ್ಛರೀರದೊಳು ನೆಲೆಗೊಂಡು ತೋರೊ ಸಜ್ಜನರ ಸನ್ಮಾರ್ಗ |
ಸನ್ಮಾರ್ಗತೋರಿ ಉದ್ಧಾರಗೈಸೆನ್ನ ಭವದಿಂದ || 17 ||

ಶ್ರೀ ಗುರುಸ್ತುತಿ

ನುತಿಸಿ ಬೇಡುವೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಗುರುವೆ ಎನ್ನ ದುರ್ಮತಿಯ ಪರಿಹರಿಸಿ ಸುಜ್ಞಾನ |
ಸುಜ್ಞಾನವಿತ್ತು ಶ್ರೀಪತಿಯ ತೋರೆನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ || 18 ||

ಸುರರಾಜಗುರುವೆ ತ್ವಚ್ಚರಣಾರವಿಂದಗಳಿಗೆರಗಿ ಬಿನ್ನೈಪೆ ಇಳಿಯೊಳು |
ಇಳೆಯೊಳುಳ್ಳಖಿಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಂತೈಸೋ ದಯದಿಂದ || 19 ||

ತಾರಾರಮಣನೆ ಮದ್ಭಾರ ನಿನ್ನದು ಮಹಾಕಾರುಣಿಕ ನೀನೆಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ |
ಬಿನ್ನೈಪೆ ದುರಿತವ ನಿವಾರಿಸಿ ತೋರೋ ತವ ರೂಪ || 20 ||

ಶ್ರೀ ಶುಕ್ರ ಸ್ತುತಿ

ಶಕ್ರಾರಿಗಳ ಗುರುವೆ ಶುಕ್ರಮುನಿರಾಯ ದರ- ಚಕ್ರಾಬ್ಜಪಾಣಿ ಗುಣರೂಪ |
ಗುಣರೂಪ ವ್ಯಾಪಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯವ ತಿಳಿಸೋ ಪ್ರತಿದಿನ || 21 ||

ಕವಿಕುಲೋತ್ತಂಸ ಭಾರ್ಗವ ಬೇಡಿಕೊಂಬೆ ಭಾಗವತ ಭಾರತವೆ ಮೊದಲಾದ |
ಮೊದಲಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಶ್ರವಣ ಸುಖವೆನಗೆ ಕರುಣಿಸೋ || 22 ||

ನಿಗಮಾರ್ಥಕೋವಿದನೆ ಭೃಗುಕುಲೋತ್ತಂಸ ಕೈಮುಗಿದು ಬೇಡುವೆನೋ ದೈವಜ್ಞ |
ದೈವಜ್ಞ ಹರಿಯ ಓಲಗದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಇರಲೆಂದೂ || 23 ||

ಶ್ರೀ ಶನಿಸ್ತುತಿ

ತರಣಿನಂದನ ಶನೈಶ್ಚರ ನಿನ್ನ ಪಾದಾಬ್ಜಕೆರಗಿ ಬಿನ್ನೈಪೆ ಬಹುಜನ್ಮ |
ಬಹುಜನ್ಮಕೃತಪಾಪಪರಿಹಾರಮಾಡಿ ಸುಖವೀಯೋ || 24 ||

ಛಾಯಾತನುಜ ಮನ:ಕಾಯಕ್ಲೇಶಗಳಿಂದ ಆಯಾಸ ಪಡುವಂಥ ಸಮಯದಿ |
ಸಮಯದಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣನ ಸ್ಮರಣೆ ಕರುಣಿಸೋ || 25 ||

ಇದನೆ ಬೇಡುವೆ ಪದೋಪದಿ ಪುಷ್ಕರನ ಗುರುವೆ ಹೃದಯ ವದನದಲಿ ಹರಿಮೂರ್ತಿ |
ಹರಿಮೂರ್ತಿ ಕೀರ್ತನೆಗಳೊದಗಲೆನಗೆಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ || 26 ||

ಅಹಿಕಪಾರತ್ರಿಕದಿ ನೃಹರಿದಾಸರ ನವಗ್ರಹದೇವತೆಗಳು ದಣಿಸೋರೇ |
ದಣಿಸೋರೆ ಇವರನ್ನ ಅಹಿತರೆಂದೆನುತ ಕೆಡಬೇಡಿ || 27 ||

ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಠ್ಠಲನ ಬದಿಗರಿವರಹುದೆಂದು ಹಗಲಿರಳು ಬಿಡದೆ ನುತಿಸುವ |
ನುತಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಸುಗತಿಗಳನಿತ್ತು ಸಲಹೋರು || 28 ||

ಶ್ರೀ ತುಲಸೀಸ್ತುತಿ

ಬೃಂದಾವನಿ ಜನನಿ ವಂದಿಸುವೆ ಸತತ ಜಲಂಧರನ ರಾಣಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ |
ಕಲ್ಯಾಣಿ ತುಳಸಿನಿಜ ಮಂದಿರೆ ಎನಗೆ ದಯವಾಗೆ || 29 ||

ಜಲಜಾಕ್ಷನಮಲಕಜ್ಜಲಬಿಂದು ಪೀಯೂಷಕಲಶದಲಿ ಬೀಳೆ ಜನಿಸಿದಿ |
ಜನಿಸಿ ಹರಿಯಿಂದ ಶ್ರೀತುಲಸಿ ನೀನೆಂದು ಕರೆಸಿದಿ || 30 ||

ಶ್ರೀತರುಣಿವಲ್ಲಭನ ಪ್ರೀತಿವಿಷಯಳೆ ನಿನ್ನ ನಾ ತುತಿಸಿ ಕೈಯ ಮುಗಿವೆನು |
ಮುಗಿವೆ ಎನ್ನಯ ಮಹಾಪಾತಕವ ಕಳೆದು ಪೆÇರೆಯಮ್ಮ || 31 ||

ತುಲಸಿ ನಿನ್ನಡಿಗೆ ನಾ ತಲೆಬಾಗಿ ಬಿನ್ನೈಪೆ ಕಲುಷಕರ್ಮಗಳ ಎಣಿಸದೆ |
ಎಣಿಸದೆ ಸಂಸಾರ- ಜಲಧಿಯಿಂದೆಮ್ಮ ಕಡೆಹಾಯ್ಸು || 32 ||

ನೋಡಿದವ ದುರಿತ ಈಡ್ಯಾಡಿದವ ನಿನ್ನ ಕೊಂ- ಡಾಡಿದವ ನಿತ್ಯ ಹರಿಪಾದ |
ಹರಿಪಾದಕಮಲಗಳ ಕೂಡಿದವ ಸತ್ಯ ಎಂದೆಂದು || 33 ||

ನಿಂದಿಸಿದವರೆಲ್ಲ ನಿಂದ್ಯರಾಗುವರು ಅಭಿವಂದಿಸಿದ ಜನರು ಸುರರಿಂದ |
ಸುರರಿಂದ ನರರಿಂದ ವಂದ್ಯರಾಗುವರು ಜಗದೊಳು || 34 ||

ಕಲುಷವರ್ಜಿತೆ ನಿನ್ನ ದಳಗಳಿಂದಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಿಲಯನಂಘ್ರಿಗಳ ಪೂಜಿಪ |
ಪೂಜಿಪರಿಗೆ ಪರಮಮಂಗಲದ ಪದವಿತ್ತು ಸಲಹುವಿ || 35 ||

ಶ್ರೀತುಳಸಿದೇವಿ ಮನ್ಮಾತ ಲಾಲಿಸು ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ಚರಣಾಬ್ಜ |
ಚರಣಾಬ್ಜ ಎನ್ನ ಹೃತ್ಪದ್ಮದಲಿ ನೀ ತೋರೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ || 36 ||

ಶ್ರೀ ಮಹದೇವರ ಸ್ತುತಿ

ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಸುಮನಸೇಂದ್ರಪೂಜಿತಚರಣಾಹೀಂದ್ರ ಪದಯೋಗ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯ |
ವೈರಾಗ್ಯಪಾಲಿಸಮ- ರೇಂದ್ರ ನಿನ್ನಡಿಗೆ ಶರಣೆಂಬೆ || 37 ||

ನಂದಿವಾಹನ ವಿಮಲಮಂದಾಕಿನೀಧರನೆ ವೃಂದಾರಕೇಂದ್ರ ಗುಣಸಾಂದ್ರ |
ಗುಣಸಾಂದ್ರ ಎನ್ನ ಮನಮಂದಿರದಿ ನೆಲೆಸಿ ಸುಖವೀಯೋ || 38 ||

ಕೃತ್ತಿವಾಸನೆ ನಿನ್ನ ಭೃತ್ಯಾನುಭೃತ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತ ನೋಡಯ್ಯ ಶುಭಕಾಯ |
ಶುಭಕಾಯ ಭಕ್ತರಪ ಮೃತ್ಯು ಪರಿಹರಿಸಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 39 ||

ನೀಲಕಂಧರ ರುಂಡಮಾಲಿ ಮೃಗವರಪಾಣಿ ಶೈಲಜಾರಮಣ ಶಿವರೂಪಿ |
ಶಿವರೂಪಿ ಎನ್ನವರ ಪಾಲಿಸೋ ನಿತ್ಯ ಪರಮಾಪ್ತ || 40 ||

ತ್ರಿಪುರಾರಿ ನಿತ್ಯ ಎನ್ನಪರಾಧಗಳ ನೋಡಿ ಕುಪಿತನಾಗದಲೆ ಸಲಹಯ್ಯ |
ಸಲಹಯ್ಯ ಬಿನ್ನೈಪೆ ಕೃಪಣವತ್ಸಲ ಕೃಪೆಯಿಂದ || 41 ||

ಪಂಚಾಸ್ಯ ಮನ್ಮನದ ಚಂಚಲವ ಪರಿಹರಿಸಿ ಸಂಚಿತಾಗಾಮಿಪ್ರಾರಬ್ಧ |
ಪ್ರಾರಬ್ಧದಾಟಿಸು ವಿ- ರಿಂಚಿಸಂಭವನೆ ಕೃತಯೋಗ || 42 ||

ಮಾನುಷಾನ್ನವನುಂಡು ಜ್ಞಾನಶೂನ್ಯನು ಆದೆ ಏನುಗತಿ ಎನಗೆ ಅನುದಿನ |
ಅನುದಿನದಿ ನಾ ನಿನ್ನಧೀನದವನಯ್ಯ ಪ್ರಮಥೇಶ || 43 ||

ಅಷ್ಟಮೂರ್ತ್ಯಾತ್ಮಕನೆ ವೃಷ್ಣಿವರ್ಯನ ಹೃದಯಧಿಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಇರದೋರೋ |
ಇರದೋರು ನೀ ದಯಾ- ದೃಷ್ಟಿಯಲಿ ನೋಡೋ ಮಹದೇವ || 44 ||

ಮೃಡದೇವ ಎನ್ನ ಕೈಪಿಡಿಯೊ ನಿನ್ನವನೆಂದು ಬಡವ ನಿನ್ನಡಿಗೆ ಬಿನ್ನೈಪೆ |
ಬಿನ್ನೈಪೆನೆನ್ನ ಮನ- ದೃಢವಾಗಿ ಇರಲಿ ಹರಿಯಲ್ಲಿ || 45 ||

ಉಗ್ರತಪ ನಾ ನಿನ್ನನುಗ್ರಹದಿ ಜನಿಸಿದೆ ಪರಿಗ್ರಹಿಸಿ ಎನ್ನ ಸಂತೈಸು |
ಸಂತೈಸು ಇಂದ್ರಿಯವ ನಿಗ್ರಹಿಪಶಕ್ತಿ ಕರುಣಿಸೋ || 46 ||

ಭಾಗೀರಥೀಧರನೆ ಭಾಗವತಜನರ ಹೃದ್ರೋಗ ಪರಿಹರಿಸಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ |
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೊಡು ಎನಗೆ ಮರೆಯದೆ || 47 ||

ವ್ಯೋಮಕೇಶನೆ ತ್ರಿಗುಣನಾಮ ದೇವೋತ್ತಮ ಉಮಾಮನೋಹರನೆ ವಿರುಪಾಕ್ಷ |
ವಿರುಪಾಕ್ಷ ಮಮ ಗುರು ಸ್ವಾಮಿ ನೀ ಎನಗೆ ದಯವಾಗೊ || 48 ||

ಲೋಚನತ್ರಯ ನಿನ್ನ ಯಾಚಿಸುವೆ ಸಂತತವು ಖೇಚರೇಶನ ವಹನ ಗುಣರೂಪ |
ಗುಣರೂಪ ಕ್ರಿಯೆಗಳಾಲೋಚನೆಯ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯ || 49 ||

ಮಾತಂಗಷಣ್ಮುಖರ ತಾತ ಸಂತತ ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ಮಹಿಮೆಯ |
ಮಹಿಮೆಯನು ತಿಳಿಸು ಸಂಪ್ರೀತಿಂದಲೆಮಗೆ ಅಮರೇಶ || 50 ||

ಭೂತನಾಥನ ಗುಣ ಪ್ರಭಾತಕಾಲದಲೆದ್ದು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕದಿ ಪಠಿಸುವ |
ಪಠಿಸುವರ ಶ್ರೀಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನು ಸಲಹುವ || 51 ||

ಶ್ರೀ ಪ್ರಾಣದೇವರ ಸ್ತುತಿ

ಹನುಮಭೀಮಾನಂದಮುನಿರಾಯ ಎನ್ನ ದು- ರ್ಗುಣಗಳೆಣಿಸದಲೆ ಸಲಹೆಂದು | ಸಲಹೆಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ ವಿ- ಜ್ಞಾನರೂಪ ವಿಜತಾತ್ಮ || 52 ||

ಪ್ರಾಣನಾಯಕ ನಿನ್ನ ಕಾಣಬೇಕೆಂದೆನುತ
ಸಾನುರಾಗದಲಿ ನಮಿಸುವೆ | ನಮಿಸುವೆನು ಮೂಜಗ-
ತ್ರಾಣ ಪಂಚಾಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿ || 53 ||

ಚತುರವಿಂಶತಿ ತತ್ವಪತಿಗಳಾಳುವ ಶಕ್ತ
ನತಿಸುವೆನು ನಿನ್ನ ಚರಣಕ್ಕೆ | ಚರಣಕಮಲವ ತೋರಿ
ಕೃತಕೃತ್ಯನೆನಿಸೋ ಕೃಪೆಯಿಂದ || 54 ||

ತ್ರಿದಶತ್ರಿಂಶತಿರೂಪ ಸುದತಿಯಿಂದೊಡಗೂಡಿ |
ಪದುಮಜಾಂಡದೊಳು ಸರ್ವತ್ರ | ಸರ್ವತ್ರ ಭಕುತರ
ಬಡಿಗನಾಗಿದ್ದು ಸಲಹುವಿ || 55 ||

ಕೋಟಿತ್ರಯಸ್ವರೂಪ ದಾಟಿಸು ಭವಾಬ್ಧಿಯ ನಿಶಾಟಕುಲವೈರಿ ಭಯಹಾರಿ |
ಭಯಹಾರಿ ರಣದೊಳು ಕಿ- ರೀಟಿಯನು ಕಾಯ್ದಿ ಧ್ವಜನಾಗಿ || 56 ||

ಮೂರೇಳುಸಾವಿರದ ಆರ್ನೂರುಮಂತ್ರ ಈರೇಳು ಜಗದಿ ಜನರೊಳು |
ಮಾಡಿ ಉ- ದ್ಧಾರಗೈಸುವಿಯೋ ಸುಜನರ || 57 ||

ಪವಮಾನರಾಯ ನೀ ತ್ರಿವಿಧಜೀವರೊಳಿದ್ದು ವಿವಿಧವ್ಯಾಪಾರ ನೀ ಮಾಡಿ |
ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸಿಅವರವರ ಗತಿಯ ಕೊಡುತಿಪ್ಪ || 58 ||

ಪವಮಾನಗುರುವೆ ನಿನ್ನವರ ಸೇವಕ ನಾನು ಶ್ರವಣಮನನಾದಿಭಕುತಿಯ |
ಭಕುತಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾ- ಧವನಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯ || 59 ||

ಮಿಶ್ರಜೀವರೊಳಗಿದ್ದು ಮಿಶ್ರಜ್ಞಾನವನಿತ್ತು ಮಿಶ್ರಸಾಧನವ ನೀ ಮಾಡಿ |
ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ಮಿಶ್ರಗತಿಗಳನೇ ಕೊಡುತಿಪ್ಪಿ || 60 ||

ಅನಿಲದೇವನೆ ದೈತ್ಯದನುಜಗಣದೊಳಗಿದ್ದು ಅನುಚಿತಕರ್ಮಗಳ ನೀ ಮಾಡಿ |
ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ದಣಿಸುವಿಯೊ ಅವರ ದಿವಿಜೇಶ || 61 ||

ಕಾಲನಿಯಾಮಕನೆ ಕಾಲತ್ರಯಂಗಳಲಿ ಕಾಲಗುಣಕರ್ಮ ಅನುಸಾರ |
ಅನುಸಾರವಿತ್ತು ಪರಿ-ಪಾಲಿಸುವಿ ಜಗವ ಪವಮಾನ || 62 ||

ಆಖಣಾಶ್ಮನೆ ನಿನ್ನ ಸೋಕಲರಿಯೆವು ದೋಷ ಶ್ರೀಕಂಠಮುಖ್ಯಸುರರಿಗೆ |
ಸುರರಿಗಿಲ್ಲವೊ ಭಾರ- ತೀಕಾಂತ ನಿನಗೆ ಬಹದೆಂತೋ || 63 ||

ಕಲ್ಯಾದಿದೈತ್ಯಕುಲದಲ್ಲಣ ದಯಾಸಾಂದ್ರ ಬಲ್ಲಿದನು ಜಗಕೆ ಭಯದೂರ |z
ಭಯದೂರ ಭಕ್ತರನು ಎಲ್ಲಕಾಲದಲಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 64 ||

ಕಾರುಣ್ಯನಿಧಿ ಜಗದ ಉದ್ಧಾರಕನು ನೀನೆ ಉ- ದ್ಧಾರ ಮಾಡದಿರೆ ಭಕತರ |
ಭಕತರನು ಕಾವರಿನ್ನಾರು ಲೋಕದಲಿ ಜಯವಂತ || 65 ||

ತ್ರಿಜದ್ಗುರುವರೇಣ್ಯ ಋಜುಗಣಾಧಿಪ ಪದಾಂಬುಜಯಗ್ಮಕೆರಗಿ ಬಿನ್ನೈಪೆ |
ಬಿನ್ನೈಪೆ ಮನ್ಮನದಿ ನಿಜರೂಪ ತೋರಿ ಸಂತೈಸು || 66 ||

ಅನಿಲದೇವನೆ ನಿನ್ನ ಜನುಮಜನುಮಗಳಲ್ಲಿ ಇನಿತು ಬೇಡುವೆನು ಎಂದೆಂದು |
ಎಂದೆಂದು ವಿಷಯ ಚಿಂ- ತನೆಯ ಕೊಡದೆನ್ನ ಸಲಹೆಂದು || 67 ||

ತಾರತಮ್ಯಜ್ಞಾನ ವೈರಾಗ್ಯಸದ್ಭಕ್ತಿ ದಾರಢ್ಯವಾಗಿ ಇರಲೆಂದು |
ಇರಲೆಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ ಭಾರತೀರಮಣ ನಿನಗಾನು || 68 ||

ಮರಣಜನನಗಳು ಬಂದರೆ ಬರಲಿ ಪ್ರದ್ವೇಷ ಗುರುಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಹರಿಯಲ್ಲಿ |
ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡದೆ ಉ- ದ್ಧರಿಸಬೇಕೆನ್ನ ಪರಮಾಪ್ತ || 69 ||

ವಿಷಯದಾಶೆಯ ಬಿಡಿಸಿ ಅಸುನಾಥ ಎನ್ನ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಮನಸು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ |
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಲಿಸಿ ಸಂ- ತಸದಿ ಕಾಯೆನ್ನ ಮರುದೀಶ || 70 ||

ಅಂಜಿದವರಿಗೆ ವಜ್ರಪಂಜರನು ನೀನೆ ಪ್ರಭಂಜನಪ್ರಭುವೆ ಪ್ರತಿದಿನ |
ಪ್ರತಿದಿನದಿ ನಮ್ಮ ಭಯ ಭಂಜಿಸಿ ಕಾಯೋ ಬಹುರೂಪ || 71 ||

ಕಲಿಮುಖ್ಯದೈತ್ಯರುಪಟಳವ ಪರಿಹರಿಸಿ ಮತ್ಕುಲಗುರುವೆ ಸಲಹೋ ಕಾರುಣ್ಯ |
ಕಾರುಣ್ಯಸಿಂಧು ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯೊಂದಿರಲು ಹರಿ ಕಾಯ್ವ || 72 ||

ಭಾರತೀರಮಣ ಮದ್ಭಾರ ನಿನ್ನದು ಎನ್ನಪಾರದೋಷಗಳ ಎಣಿಸದೆ |
ಎಣಿಸದೆ ಸಂತೈಸೊ ಕಾರುಣ್ಯಸಿಂಧು ಎಂದೆಂದು || 73 ||

ಶ್ರೀಶಸದ್ಮನೆ ಜೀವರಾಶಿಯೊಳಗೊಂದಧಿಕವಿಂಶತಿಸಹಸ್ರದಾರ್ನೂರು |
ಆರ್ನೂರು ಹಗಲಿರಳು ಶ್ವಾಸಜಪಮಾಡಿ ಹರಿಗೀವಿ || 74 ||

ಭವಿಷ್ಯದ್ವಿಧಾತ ತವ ಚರಣಸೇವಿಪೆ ನಾ ಶ್ರವಣಮನನಾದಿ ಭಕುತಿಯ |
ಭಕುತಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಧವನಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯ || 75 ||

ತಾಸಿಗೊಂಭೈನೂರು ಶ್ವಾಸಜಪಗಳ ಮಾಡಿ ಬೇಸರದೆ ನಮ್ಮ ಸಲಹುವಿ |
ಸಲಹುವಿ ಶ್ರೀಭಾರ- ತೀಶ ನಿನ್ನಡಿಗೆ ಶರಣೆಂಬೆ || 76 ||

ಬಲದೇವ ನೀನೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಇರಲು ದುರ್ಬಲಕಾಲಕರ್ಮ ಕೆಡಿಸೋದೆ |
ಕೆಡಿಸೋದೆ ನಿನ್ನ ಹಂಬಲು ಉಳ್ಳ ಜನರ ಜಗದೊಳು || 77 ||

ಹಾಲಾಹಲವನುಂಡು ಪಾಲಿಸಿದೆ ಜಗವ ಕರುಣಾಳು ಪವಮಾನ ವಿಜ್ಞಾನ |
ವಿಜ್ಞಾನಭಕುತಿ ಶ್ರೀಲೋಲನಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯ || 78 ||

ವಾತಾತ್ಮಜನೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನೆ ಪಡೆದ ಖದ್ಯೋತನಂದನನ ಪೆÇರೆದಂತೆ |
ಪೆÇರೆದಂತೆ ಪೆÇರೆಯನ್ನ ನೀನಿಂತು ಕ್ಷಣದಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ || 79 ||

ಅಪರಾಜಿತನೆ ಮನದೊಳಪರೋಕ್ಷವಿತ್ತೆನಗೆ ಅಪವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖವೀಯೋ |
ಸುಖವೀಯೋ ನೀ ಭಾವಿ ಲೋ- ಕಪಿತಮಹನೆ ದಯವಾಗೊ || 80 ||

ಬುದ್ಧಿಬಲಕೀರ್ತಿಪರಿಶುದ್ಧಭಕ್ತಿಜ್ಞಾನ ಸದ್ಧೈರ್ಯಾಜಾಡ್ಯ ಆಯುಷ್ಯ |
ಆಯುಷ್ಯವಿತ್ತಭಿವೃದ್ಧಿಯೈದಿಸುವಿ ಪವಮಾನ || 81 ||

ದ್ರೌಪದೀರಮಣ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸುವೆ ನಿನ್ನಡಿಗೆ ತಾಪತ್ರಯಗಳ ಭಯಶೋಕ |
ಭಯಶೋಕ ಪರಿಹರಿಸಿ ಶ್ರೀಪತಿಯ ಧ್ಯಾನಸುಖವೀಯೋ || 82 ||

ಪಾಲ್ಗಡಲಮಗಳಾಳ್ದ ನಾಳ್ಗಳೊಳಗಪ್ರತಿಮ ಓಲೈಪ ಜನರ ಸಲಹೆಂದು |
ಸಲಹೆಂದು ಬಿನ್ನೈಪೆ ಫಲ್ಗುಣಾಗ್ರಜನೆ ಪ್ರತಿದಿನ || 83 ||

ಅದ್ವೈತಮತವಿಪಿನಪ್ರಧ್ವಂಸಕಾನಲನೆ ಮಧ್ಯಗೇಹಾಖ್ಯದ್ವಿಜಪತ್ನಿ |
ದ್ವಿಜಪತ್ನಿಜಠರದೊಳು ಉದ್ಭವಿಸಿ ಮೆರೆದೆ ಜಗದೊಳು || 84 ||

ಮಧ್ವಾಖ್ಯವೆಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧಶ್ರುತಿಪ್ರತಿಪಾದ್ಯ ಮಧ್ವಮುನಿರಾಯ ತವ ಕೀರ್ತಿ |
ತವ ಕೀರ್ತಿ ವಾಣಿ- ರುದ್ರಾದಿಗಳಿಗರಿದು ತುತಿಸಲ್ಕೆ || 85 ||

ಹುಣಿಸೆಬೀಜದಿ ಪಿತನ ಋಣವ ತಿದ್ದಿದ ಪೂರ್ಣ- ಗುಣವಂತ ಗುರುವೆ ದಯವಾಗೊ |
ದಯವಾಗೊ ನೀನೆನ್ನ ಋಣಮೂರರಿಂದ ಗೆಲಿಸಯ್ಯ || 86 ||

ಯತ್ಯಾಶ್ರಮವ ವಹಿಸಿ ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥಗ್ರಂಥಮೂವತ್ತೇಳು ರಚಿಸಿ ದಯದಿಂದ |
ದಯದಿಂದ ನಿನ್ನವರಿ- ಗಿತ್ತು ಪಾಲಿಸಿದಿ ಕರುಣಾಳು || 87 ||

ನಾಮತ್ರಯಾಂಕಿತ ಸುಧೀಮಂತಕುಲಗುರುವೆ ಶ್ರೀಮದಾಚಾರ್ಯ ಗುರುವರ್ಯ |
ಗುರುವರ್ಯ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷದನೆ ದಯವಾಗೋ || 88 ||

ಮೂರೇಳುಕುಮತಘೋರಾರಣ್ಯಪಾವಕ ಸಮೀರಾವತಾರ ಗಂಭೀರ |
ಗಂಭೀರ ತ್ವತ್ಪದಾಂಭೋರುಹಧ್ಯಾನ ಕರುಣಿಸೋ || 89 ||

ಈ ಚರಾಚರದೊಳು ಅನಾಚಾರದಲಿ ನಡೆವ ನೀಚಮಾಯಿಗಳ ಗೆಲಿದಿರ್ಪ |
ಗೆಲಿದಿರ್ಪ ಶ್ರೀಮದಾಚಾರ್ಯರಡಿಗಳಿಗೆ ಶರಣೆಂಬೆ || 90 ||

ನಿನಗಿಂದಧಿಕರಾದ ಅನಿಮಿತ್ತಬಾಂಧವರು ಎನಗಿಲ್ಲ ಶ್ರೀಮಧ್ವಮುನಿರಾಯ |
ಮುನಿರಾಯನಿರಲು ಯೋಚನೆಯಾಕೆ ಜಗದಿ ನಮಗಿನ್ನು || 91 ||

ಶ್ರೀಮತ್ಸಮಸ್ತಗುಣಧಾಮ ವಿಷ್ಣೋರಂಘ್ರಿ- ತಾಮರಸಮಧುಪ ಭವತಾಪ |
ಭವತಾಪ ಗುರುಸಾರ್ವಭೌಮ ಪರಿಹರಿಸಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 92 ||

ಉದ್ಧರಿಪುದೆಮ್ಮ ಹನುಮದ್ಭೀಮಸೇನಗುರುಮಧ್ವಮುನಿರಾಯ ಕವಿಗೇಯ |
ಕವಿಗೇಯ ಎನ್ನ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಗಳ ಬಿಡಿಸೋ ದಯದಿಂದ || 93 ||

ನಮೋನಮೋ ಭಾರತೀರಮಣ ಹನುಮದ್ಭೀಮ- ಯತಿಕುಲೋತ್ತಂಸಗುರುಮಧ್ವ |
ಗುರುಮಧ್ವ ದುರ್ವಾದಿ- ತಿಮಿರಮಾರ್ತಾಂಡ ಸುರಶೌಂಡ || 94 ||

ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಪಾದ ಒಮ್ಮೆ ನೆನೆಯಲು ಜನ್ಮ- ಜನ್ಮಕೃತಪಾಪ ಪರಿಹಾರ |
ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಸ- ದ್ಬ್ರಹ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ಸುಖಿಸೋರು || 95 ||

ವಾಯುಹನುಮದ್ಭೀಮರಾಯಮಧ್ವರ ಸ್ತೋತ್ರ ಬಾಯೊಳುಳ್ಳವಗೆ ಜನ್ಮಾಧಿ |
ಜನ್ಮಾಧಿರೋಗಭಯವೀಯನೆಂದೆಂದೂ ಭಗವಂತ || 96 ||

ಮಾತರಿಶ್ವನೆ ಎನ್ನ ಮಾತ ಲಾಲಿಸಿ ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ಮನದಲ್ಲಿ |
ಮನದಲ್ಲಿ ತೋರಿ ಭವಭೀತಿ ಬಿಡಿಸಯ್ಯ ಭವ್ಯಾತ್ಮ || 97 ||

ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಸ್ತುತಿ

ಸತ್ಯಲೋಕವೆ ಸದನ ತತ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳು
ಭೃತ್ಯರೆನಿಸುವರು ಮಹಲಕ್ಷ್ಮೀ | ಮಹಲಕ್ಷ್ಮಿಜನನಿ ಪುರು_
ಷೋತ್ತಮನೆ ಜನಕನೆನಿಸುವ || 98 ||

ಚತುರದಶಲೋಕಾಧಿಪತಿಯೆನಿಪ ನಿನಗೆ ಸರ-
ಸ್ವತಿಯು ನಿಜರಾಣಿ ವಿಹಗೇಂದ್ರ | ವಿಹಗೇಂದ್ರ ಶೇಷಪಾ-
ರ್ವತಿಪರಾತ್ಮಜರು ಎನಿಸೋರು || 99 ||

ದ್ವಿಶತಕಲ್ಪದಿ ತಪವೆಸಗಿ ಅಸುದೇವ ಪೆÇಂ-
ಬಸಿರಪದ ಪಡೆದೆ ಹರಿಯಿಂದ | ಹರಿಯಿಂದ ಮಿಕ್ಕ ಸುಮ-
ನಸರಿಗುಂಟೇ ಈ ಭಾಗ್ಯ || 100 ||

ಋಜುಗಣಾಧೀಶ್ವರನೆ ಅಜಪದವಿಗೋಸುಗದಿ
ಭಜಿಸಿದವನಲ್ಲ ಹರಿಪಾದ | ಹರಿಪಾದಸೇವೆಯು ಸ-
ಹಜವೆ ಸರಿ ನಿನಗೆ ಎಂದೆಂದು || 101 ||

ಚತುರಾಸ್ಯ ತತ್ವದೇವತೆಗಳಂತರ್ಯಾಮಿ
ನುತಿಸಿ ಬಿನ್ನೈಪೆ ಅನುಗಾಲ |  ಅನುಗಾಲ ಭಕ್ತಿ ಶಾ-
ಶ್ವತವಾಗಿ ಇರಲಿ ಹರಿಯಲ್ಲಿ || 102 ||

ಸತ್ಯಲೋಕೇಶನೆ ಬಳಿತ್ಥಾದಿಶ್ರುತಿವಿನುತ
ಮೃತ್ಯುಂಜಯಾದಿ ಸುರಪೂಜ್ಯ | ಸುರಪೂಜ್ಯ ಭಕ್ತರ ವಿ-
ಪತ್ತು ಪರಿಹರಿಸಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 103 ||

ಇನಿತಿದ್ದ ನೀ ಸಲಹದಿಪ್ಪುದು ನಮ್ಮ
ಅನುಚಿತನುಚಿತವೋ ನೀ ಬಲ್ಲಿ | ನೀ ಬಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ-
ವನಿತೆಯ ರಮಣ ದಯವಾಗೋ || 104 ||

ಸತ್ವಾತ್ಮಕಶರೀರ ಮಿಥ್ಯಾದಿಮತಗಳೊಳು
ಉತ್ಪತ್ತಿ ಸಂಪತ್ತು ಕೊಡದಿರು | ಕೊಡದಿರೆನಗೆಂದೂ ಸಂ-
ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವೆ ನಿನಗೆ ನಮೊ ಎಂದು || 105 ||

ಮಾತರಿಶ್ವನೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಜಗ-
ನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ಕರುಣಕ್ಕೆ | ಕರುಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣೆಮ-
ಯಾತನೆಯು ಬರಲು ನಾನಂಜೆ || 106 ||

ಶ್ರೀ ಶ್ರೀಭೂದರ್ಗಾ ಸ್ತುತಿ

ಶ್ರೀಭೂಮಿದುರ್ಗೆ ಮತ್ತೇಭೇಂದ್ರಗಮನೆ ಸ್ವ- ರ್ಣಾಭಗಾತ್ರೇ ಸುಚರಿತ್ರೆ | ಸುಚರಿತ್ರೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ-
ನಾಭನ್ನ ಜಾಯೆ ವರವೀಯೆ || 107 ||

ತ್ರಿಗುಣಾಭಿಮಾನಿ ಎನ್ನವಗುಣದ ರಾಶಿಗಳ
ಬಗೆಯದಲೆ ಕಾಯೆ ವರವೀಯೆ | ವರವೀಯೆ ನಿನ್ನ ಪದ- ಯುಗಳಕ್ಕೆ ನಮಿಪೆ ಜಗದಂಬೆ || 108 ||

ದರಹಸಿತವದನಸುಂದರಿ ಕಮಲಸದನೆ ನಿ-
ರ್ಜರಸಿದ್ಧಗೀತೇ ವಿಧಿಮಾತೇ | ವಿಧಿಮಾತೆ ಲೋಕಸುಂ-
ದರಿಯೆ ನೀ ನೋಡೇ ದಯಮಾಡೇ || 109 ||

ಪ್ರಳಯಕಾಲದಿ ಪತಿಯು ಮಲಗಬೇಕೆನುತ ವಟ- ದೆಲೆಯಾಗಿ ಹರಿಯ ಒಲಿಸಿದಿ | ಒಲಿಸಿದಿ ಜಗದ ಮಂ- ಗಳದೇವಿ ನಮಗೆ ದಯವಾಗೆ || 110 ||

ತಂತುಪಟದಂತೆ ಜಗದಂತರ್ಬಹಿರದಲ್ಲಿ ಕಾಂತನೊಡಗೂಡಿ ನೆಲೆಸಿರ್ಪೆ | ನೆಲೆಸಿರ್ಪೆ ನೀನೆನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳೆ || 111 ||

ಈಶಕೋಟಿಪ್ರವಿಷ್ಟೆ ಈಶಭಿನ್ನಳೆ ಸರ್ವ-
ದೋಷವರ್ಜಿತಳೆ ವರದೇಶೇ | ವರದೇಶೇ ಪತಿಯೊಡನೆ
ವಾಸವಾಗೆನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ || 112 ||

ಆನಂದಮಯಹರಿಗೆ ನಾನಾಭರಣವಾದೆ
ಪಾನೀಯವಾದೆ ಪಟವಾದೆ | ಪಟವಾದೆ ಪಂಕಜ-
ಪಾಣಿ ನೀನೆಮಗೆ ದಯವಾಗೆ || 113 ||

ಮಹದಾದಿತತ್ವಗಳ ಧರಿಸಿ ನಿನ್ನುದರದೊಳು
ದೃಹಿಣಾಂಡಪಡೆದೆ ಪತಿಯಿಂದ | ಪತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ
ಮಹಮಹಿಮಳೆ ಎಮಗೆ ದಯವಾಗೆ || 114 ||

ಆವ ಬ್ರಹ್ಮಭವಾದಿ ದೇವರೆಲ್ಲರು ತವ ಕೃ-
ಪಾವಲೋಕನದಿ ಕೃತಕೃತ್ಯ |  ಕೃತಕೃತ್ಯರಾಗಿಹರು
ದೇವಿ ನಾ ಬಯಸುವದು ಅರಿದಲ್ಲ || 115 ||

ಪಕ್ಷೀಂದ್ರವಾಹನನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳನಿವಾಸಿ
ಅಕ್ಷಯಜ್ಞಾನಿ ಸುಖಪೂರ್ಣೆ | ಸುಖಪೂರ್ಣೆ ಕಮಲದ-
ಳಾಯತಾಕ್ಷಿ ನೋಡು ದಯದಿಂದ || 116 ||

ಹಲವು ಮಾತೇಕೆ ಶ್ರೀಲಲನೆ ಜಗನ್ನಾಥವಿ |
ಠ್ಠಲನಿಂದ ಕೂಡಿ ಮನದಲ್ಲಿ |  ಮನದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾ- ಗ್ಹಲವು ಕಾಲದಲಿ ಅವಿಯೋಗಿ || 117 ||

ಶ್ರೀ ರುಕ್ಮಿಣೀವಿಲಾಸ

ಫಣಿರಾಜಶಯನ ರುಕ್ಮಿಣಿದೇವಿಯೊಡಗೂಡಿ
ಮಣಿಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರ್ದು | ಕುಳಿತಿರ್ದು ಸತಿಯೊಡನೆ ಅಣಕವಾಡಿದನು ಇನಿತೆಂದು || 118 ||

ಹೇ ರಾಜಕನ್ನಿಕೆ! ಭೂರಮಣ ನಾನಲ್ಲ
ವಾರಿಧಿಯೊಳಗಿದ್ದು ಬದುಕುವ | ಬದುಕುವಗೆ ಮರುಳಾದೆ
ನಾರದನ ನುಡಿಗೆ ನಳಿನಾಕ್ಷಿ || 119 ||

ಶಿಶುಪಾಲಮೊದಲಾದ ವಸುಧೆಪಾಲರ ಬಿಟ್ಟು
ಪಶುಪಾಲಗೊಲಿದೆ ಸುಕುಮಾರಿ | ಸುಕುಮಾರಿ ಎನಲು ಪರ-
ವಶಳಾದಳಾಗ ಮಹಲಕ್ಷ್ಮಿ || 120 ||

ಈ ಮಾತ ಕೇಳಿ ಕೈಚಾಮರವನೀಡಾಡಿ
ಭೂಮಿಗೊರಗಿದಳು ಭುಗಿಲೆಂದು | ಭುಗಿಲೆಂದು ಮಲಗಿದಾ- ಕಾಮಿನಿಯ ಕಂಡ ಕಮಲಾಕ್ಷ || 121 ||

ಕಂಗೆಟ್ಟಳೆಂದು ತನ್ನಂಗನೆಯ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ
ಮುಂಗುರುಳ ತಿದ್ದಿ ಮುದ್ದಿಸಿ | ಮುದ್ದಿಸಿ ಮಾತಾಡ್ದ ಕಂಗಳಶ್ರುಗಳ ಒರಸುತ್ತ || 122 ||

ಸಲಿಗೆಮಾತುಗಳ ಬಗೆ ತಿಳಿಯದಲೆ ಹೀಗೆ ಚಂ- ಚಲವನೈದುವರೆ ಚಪಲಾಕ್ಷಿ |  ಚಪಲಾಕ್ಷಿ ಏಳೆಂದು
ಲಲನೆಯಳ ನಗಿಸಿ ನಗುತಿರ್ದ || 123 ||

ಶ್ರೀದೇವಿ ನಿನ್ನೊಳು ವಿನೋದವನೆ ಮಾಡಲು ವಿ-
ಷಾದಪಡಲ್ಯಾಕೆ ಅನುದಿನ | ಅನುದಿನ ಸ್ಮರಿಸುವರ
ಕಾಡುಕೊಂಡಿಹನೆ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ || 124 ||

ಹಿಗ್ಗಿದಳು ಮನದಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಭಾಮಿನಿಯು ಅಪ-
ವರ್ಗದ ನುಡಿಗೆ ಹರುಷದಿ | ಹರುಷದಿಂದಲಿ ಪಾದ- ಯುಗ್ಮಕೆರಗಿದಳು ಇನಿತೆಂದು || 125 ||

ಜಗದೇಕಮಾತೆ ಕೈಮುಗಿದು ಲಜ್ಜೆಯಲಾಗ
ಮುಗುಳುನಗೆಸೂಸಿ ಮಾತಾಡಿ | ಮಾತಾಡಿದಳು ಪತಿಯ
ಮೊಗವನೋಡುತಲಿ ನಳಿನಾಕ್ಷಿ || 126 ||

ಪರಿಪೂರ್ಣಕಾಮ ನೀ ಕರುಣದಿಂದೀಗ ಸ್ವೀ- ಕರಿಸಿದೆಯೊ ಎನ್ನ ಸತಿಯೆಂದು | ಸತಿಯೆಂದಕಾರಣಾ- ಕ್ಷರಳೆನಿಸಿಕೊಂಡೆ ಶ್ರುತಿಯಿಂದ || 127 ||

ಭುವನಾಧಿಪತಿ ನೀನು ಅವಿಯೋಗಿ ನಿನಗಾನು ಅವಿವೇಕಿನೃಪರ ಪತಿಯೆಂದು | ಪತಿಯೆಂದು ಬಗೆವೇನೇ
ಸವಿಮಾತಿದಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ || 128 ||

ಭಗವಂತ ನೀನು ದುರ್ಭರದೇಹಗತರವರು
ತ್ರಿಗುಣವರ್ಜಿತವು ತವ ರೂಪ | ತವ ರೂಪ ಗುಣಗಳನು
ಪೆÇಗಳಲೆನ್ನಳವೆ ಪರಮಾತ್ಮ || 129 ||

ಭಾನು ತನ್ನಯ ಕಿರಣಪಾಣಿಗಳ ದೆಶೆಯಿಂದ
ಪಾನೀಯಜಗಳ ಅರಳಿಸಿ | ಅರಳಿಸಿ ಗಂಧವನಾ-
ಘ್ರಾಣಿಸಿದಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಿದಿ || 130 ||

ಬೈದವನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಕೊಯ್ದು ಅಂಧಂತಮಸಿ-
ಗೊಯ್ದು ಹಾಕಿದೆಯೊ ಪರಿಪಂಥಿ | ಪರಿಪಂಥಿನೃಪರನ್ನು
ಐದುವೆನೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ || 131 ||

ನಿಮ್ಮನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರಾದಿಗಳ
ನಿರ್ಮಿಸಿ ಸಲಹಿ ಸಂಹಾರ | ಸಂಹಾರಮಾಡುವೆನು
ದುರ್ಮದಾಂಧರನು ಬಗೆವೆನೆ || 132 ||

ಮಂಜುಲೋಕ್ತಿಯ ಕೇಳಿ ಅಂಜಲೇಕೆಂದು ನವ- ಕಂಜಲೋಚನೆಯ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ | ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಪೇಳಿದ ಧ-
ನಂಜಯಪ್ರಿಯ ಸಥೆಯಿಂದ || 133 ||

ನಿನಗೆ ಎನ್ನಲಿ ಭಕ್ತಿ ಎನಿತಿಹುದು ನಾ ಕಂಡೆ
ಎನಗಿಹುದು ಕರುಣ ಎಂದೆಂದು | ಎಂದೆಂದು ಇಹುದಿದಕೆ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ ವನಜಾಕ್ಷಿ || 134 ||

ದೋಷವರ್ಜಿತರುಕ್ಮಿನೀಶನ ವಿಲಾಸ ಸಂ-
ತೋಷದಲಿ ಕೇಳಿ ಪಠಿಸಿದ | ಪಠಿಸಿದಂಥವರ ಅಭಿ-
ಲಾಷೆ ಪೂರೈಸಿ ಸಲಹುವ || 135 ||

ನೀತಜನಕನು ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲ ಜಗ-
ನ್ಮಾತೆಯೆನಿಸುವಳು ಮಹಲಕ್ಷ್ಮೀ | ಮಹಲಕ್ಷ್ಮಿಸುತ ಬ್ರಹ್ಮ-
ಭ್ರಾತನೆನಿಸುವನು ಗುರುರಾಯ || 136 ||

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಸ್ತೋತ್ರ

ಜ್ಞಾನಸುಜ್ಞಾನಪ್ರಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನಮಯ
ಮಾಣವಕರೂಪ ವಸುದೇವ |  ವಸುದೇವತನಯ ಸು- ಜ್ಞಾನವನು ಕೊಟ್ಟು ಕರುಣಿಸೊ || 137 ||

ಆದಿನಾರಾಯಣನು ಭೂದೇವಿಮೊರೆಕೇಳಿ
ಯಾದವರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ | ಜನಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ಪಾದಕ್ಕೆ ಶರಣೆಂಬೆ ದಯವಾಗೊ || 138 ||

ವಸುದೇವನಂದನನ ಹಸುಗೂಸು ಎನಬೇಡಿ
ಶಿಶುವಾಗಿ ಕೊಂದ ಶಕಟನ್ನ | ಶಕಟವತ್ಸಾಸುರರ ಅಸುವಳಿದು ಪೆÇರೆದ ಜಗವನ್ನ || 139 ||

ವಾತರೂಪಿಲಿ ಬಂದ ಆ ತೃಣಾವರ್ತನ್ನ
ಪಾತಾಳಕಿಳುಹಿ ಮಡುಹಿದ | ಮಡುಹಿ ಮೊಲೆಯುಣಿಸಿದಾ
ಪೂತಣಿಯ ಕೊಂದ ಪುರುಷೇಶ || 140 ||

ದೇವಕೀಸುತನಾಗಿ ಗೋವುಗಳ ಕಾಯ್ದರೆ
ಪಾವಕನ ನುಂಗಿ ನಲಿವೋನೆ | ನಲಿವೋನೆ ಮೂರ್ಲೋಕ ಓವ ದೇವೇಂದ್ರ ತುತಿಪೆÇನೆ || 141 ||

ಕುವಲಯಾಪೀಡನನು ಲವಮಾತ್ರದಲಿ ಕೊಂದು
ಶಿವನ ಚಾಪವನು ಮುರಿದಿಟ್ಟ | ಮುರಿದಿಟ್ಟ ಮುಷ್ಟಿಕನ
ಬವರದಲಿ ಕೆಡಹಿದ ಧರೆಯೊಳು || 142 ||

ಕಪ್ಪ ಕೊಡಲಿಲ್ಲೆಂದು ದರ್ಪದಲಿ ದೇವೇಂದ್ರ
ಗುಪ್ಪಿದನು ಮಳೆಯ ವ್ರಜದೊಳು | ವ್ರಜದೊಳು ಪರ್ವತವ
ಪುಷ್ಪದಂತೆತ್ತಿ ಸಹಹಿದ || 143 ||

ವಂಚಿಸಿದ ಹರಿಯೆಂದು ಸಂಚಿಂತೆಯಲಿ ಕಂಸ
ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರ್ದ |  ಕುಳಿತಿರ್ದ ಮದಕರಿಗೆ
ಪಂಚಾಸ್ಯನಂತೆ ಎರೆಗಿದ || 144 ||

ದುರ್ಧರ್ಷಕಂಸನ್ನ ಮಧ್ಯರಂಗದಿ ಕೆಡಹಿ
ಗುದ್ದಿಟ್ಟ ತಲೆಯ ಜನ ನೋಡೆ | ಜನ ನೋಡೆ ದುರ್ಮತಿಯ
ಮರ್ದಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ ಸಲಹೆಮ್ಮ || 145 ||

ಉಗ್ರಸೇನಗೆ ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಘ್ರದಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಕಾ- ರಾಗೃಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನನಿಯ | ಜನನಿಜನಕರ ಬಿಡಿಸಿ
ಅಗ್ರಜನ ಕೂಡಿ ಹೊರವಂಟ || 146 ||

ಅಂಬುಜಾಂಬಕಿಗೊಲಿದು ಜಂಭಾರಿಪುರದಿಂದ ಕೆಂಬಲ್ಲನಮರ ತೆಗೆದಂಥ | ತೆಗೆದಂಥ ಕೃಷ್ಣನ ಕ- ರಾಂಬುಜಗಳೆಮ್ಮ ಸಲಹಲಿ || 147 ||

ಒಪ್ಪಿಡಿಯವಲಕ್ಕಿಗೊಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಮುಕುಂದ
ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸೌಭಾಗ್ಯ | ಸೌಭಾಗ್ಯ ಕೊಟ್ಟ ನ-
ಮ್ಮಪ್ಪಗಿಂದಧಿಕ ದೊರೆಯುಂಟೆ || 148 ||

ಗಂಧವಿತ್ತಬಲೆಯಳ ಕುಂದನೆಣಿಸದೆ ಪರಮ-
ಸುಂದರಿಯ ಮಾಡಿ ವಶನಾದ | ವಶನಾದ ಗೋ-
ವಿಂದ ಗೋವಿಂದ ನೀನೆಂಥ ಕರುಣಾಳೋ || 149 ||

ಎಂದು ಕಾಂಬೆನೊ ನಿನ್ನ ಮಂದಸ್ಮಿತಾನನವ ಕಂದರ್ಪನಯ್ಯ ಕವಿಗೇಯ |  ಕವಿಗೇಯ ನಿನ್ನಂಥ
ಬಂಧುಗಳು ನಮಗಿರಲೊ ಅನುಗಾಲ || 150 ||

ರಂಗರಾಯನೆ ಕೇಳು ಶೃಂಗಾರಗುಣಪೂರ್ಣ
ಬಂಗಪಡಲಾರೆ ಭವದೊಳು | ಭವಬಿಡಿಸಿ ಎನ್ನಂತ- ರಂಗದಲಿ ನಿಂತು ಸಲಹಯ್ಯ || 151 ||

ದಾನವಾರಣ್ಯಕೆ ಕೃಶಾನು ಕಾಮಿತಕಲ್ಪ-
ಧೇನು ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಮುಖಪದ್ಮ | ಮುಖಪದ್ಮನವಸುಸ- ದ್ಭಾನು ನೀನೆಮಗೆ ದಯವಾಗೊ || 152 ||

ತಾಪತ್ರಯಗಳು ಮಹದಾಪತ್ತು ಪಡಿಸೋವು
ಕಾಪಾಡು ಕಂಡ್ಯ ಕಮಲಾಕ್ಷ | ಕಮಲಾಕ್ಷ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು
ದ್ರೌಪದಿಯ ಕಾಯ್ದೆ ಅಳುಕದೆ || 153 ||

ಕರಣನಿಯಾಮಕನೆ ಕರುಣಾಳು ನೀನೆಂದು
ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ ನಾನಾಪರಿಯಲ್ಲಿ | ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ವೇಶ
ಮರುಳುಮಾಡುವುದು ಉಚಿತಲ್ಲ || 154 ||

ಮತದೊಳಗೆ ಮಧ್ವಮತ ವ್ರತದೊಳಗೆ ಹರಿದಿನವು
ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಭಾಗವತಕಥೆಯೆನ್ನಿ | ಕಥೆಯೆನ್ನಿ ಮೂರ್ಲೋಕ-
ಕತಿಶಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ರತಿಮೆನ್ನಿ || 155 ||

ನೀನಲ್ಲದನ್ಯರಿಗೆ ನಾನೆರಗೆನೋ ಸ್ವಾಮಿ
ದಾನವಾಂತಕನೆ ದಯವಂತ |  ದಯವಂತ ಎನ್ನಭಿ-
ಮಾನ ನಿನಗಿರಲೋ ದಯವಾಗೊ || 156 ||

ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ದೇಶ ತುಕ್ಕಿದರೆ ಫಲವೇನು
ಶಕ್ತನಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಫಲವೇನು | ಫಲವೇನು ನಿನ್ನ ಸ- ದ್ಭಕ್ತರನು ಕಂಡು ನಮಿಸದೆ || 157 ||

ನರರ ಕೊಂಡಾಡಿ ದಿನ ಬರಿದೆ ಕಳೆಯಲುಬೇಡ
ನರನ ಸಖನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ | ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮೂರ್ತಿಯ ಚರಿತೆ ಕೊಂಡಾಡೋ ಮನವುಬ್ಬಿ || 158 ||

ಪಾಹಿ ಪಾಂಡವಪಾಲ ಪಾಹಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಲೋಲ
ಪಾಹಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಅಭಿಮಾನ | ಅಭಿಮಾನ ಕಾಯ್ದ ಹರಿ ದೇಹಿ ಕೈವಲ್ಯ ನಮಗಿಂದು || 159 ||

ಪಾಹಿ ಕರುಣಾಕರನೆ ಪಾಹಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀರಮಣ
ಪಾಹಿ ಗೋಪಾಲ ಗುಣಶೀಲ | ಗುಣಶೀಲ ಪಾಪಸಂ-
ದೋಹ ಕಳೆದೆನ್ನ ಸಲಹಯ್ಯ || 160 ||

ಏಕಾಂತಿಗಳ ಒಡೆಯ ಲೋಕೈಕರಕ್ಷಕಾ-
ನೇಕಜನವಂದ್ಯ ನಳಿನಾಕ್ಷ | ನಳಿನಾಕ್ಷ ನಿನ್ನ ಪಾ- ದಕ್ಕೆ ಕೈಮುಗಿವೆ ದಯವಾಗೋ || 161 ||

ಬಾಹಿರಂತರದಲ್ಲಿ ದೇಹಾಭಿಮಾನಿಗಳು
ನೀ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡಿಸೋರು |  ನಡಿಸೋರು ನುಡಿಸೋರು
ದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಎನ್ನ ಗುರಿಮಾಳ್ಪೆ || 162 ||

ಏಕಾದಶೇಂದ್ರಿಯಗಳೇಕಪ್ರಕಾರದಲಿ
ಲೋಕೈಕನಾಥ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ | ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಮೃತಿಯ ಕೊಡಲು
ವೈಕುಂಠ ನಾನೊಲ್ಲೆ || 163 ||

ನಿನ್ನವರ ನೀ ಮರೆದರಿನ್ನು ಸಾಕುವರ್ಯಾರು
ಪನ್ನಂಗಶಯನ ಪುರುಷೇಶ |  ಪುರುಷೇಶ ಸತತ ಶರಣ- ರನು ಬಿಡುವೋದುಚಿತಲ್ಲ || 164 ||

ಸ್ವಚ್ಛಗಂಗೆಯ ಒಳಗೆ ಅಚ್ಯುತನ ಸ್ಮರಿಸಿದೊಡೆ ಅಚ್ಚಮಡಿಯೆಂದು ಕರೆಸೋರು | ಕರೆಸೋರು ಕೈವಲ್ಯ
ನಿಶ್ಚಯವು ಕಂಡ್ಯ ಎಮಗಿನ್ನು || 165 ||

ಆನಂದನಂದ ಪರಮಾನಂದ ರೂಪ ನಿ- ತ್ಯಾನಂದವರದ ಅಧಮರ | ಅಧಮರಿಗೆ ನಾರಾಯ- ಣಾನಂದಮಯನೆ ದಯವಾಗೊ || 166 ||

ಏನೆಂಬೆ ನಿನ್ನಾಟಕಾನಂದಮಯನೆ ಗುಣಿ-
ಗುಣಗಳೊಳಗಿದ್ದು ಗುಣಕಾರ್ಯ | ಗುಣಕಾರ್ಯಗಳ ಮಾಡಿ
ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗುಣಿಸುವಿ ಸುಖದು:ಖ || 167 ||

ಕುಟ್ಟಿ ಬೀಸಿ ಕುಯ್ದು ಸುಟ್ಟು ಬೇಯ್ಸಿದ ಪಾಪ ಕೆಟ್ಟುಪೆÇೀಪುದಕೆ ಬಗೆಯಿಲ್ಲ |  ಬಗೆಯಿಲ್ಲದದರಿಂದ
ವಿಠ್ಠಲನ ಪಾಡಿ ಸುಖಿಯಾಗು || 168 ||

ಶುಕನಯ್ಯ ನೀನೆ ತಾರಕನೆಂದು ನಿನ್ನ ಸೇ-
ವಕರು ಪೇಳುವುದು ನಾ ಕೇಳಿ | ನಾ ಕೇಳಿ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ
ಭಕುತವತ್ಸಲನೆ ದಯವಾಗೋ || 169 ||

ಎನ್ನ ಪೆÇೀಲುವ ಪತಿತರಿನ್ನಿಲ್ಲ ಲೋಕದೊಳು ಪತಿತಪಾ-
ವನ ನಿನಗೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲ | ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಲೋಕದೊಳು ಅನ್ಯಭಯ ಎನಗೆ ಮೊದಲಿಲ್ಲ || 170 ||

ನೀ ನುಡಿದು ನಡೆದಂತೆ ನಾ ನುಡಿದು ನಡೆವೆನೋ
ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅರಸ ಗುಣಪೂರ್ಣ | ಗುಣಪೂರ್ಣ ನೀನೆನ್ನ
ಹೀನತೆಯ ಮಾಡಿ ಬಿಡುವೊದೇ || 171 ||

ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಮಾನಿ ಶ್ರೀರಮಾಭೂದುರ್ಗೆ
ನಾರೇರ ಮಾಡಿ ನಲಿದಾಡಿ |  ನಲಿದಾಡಿ ಜೀವಿಗಳ
ದೂರತರ ಮಾಡಿ ನಗುತಿರ್ಪೆ || 172 ||

ವಿಷಯದೊಳು ಮನವಿರಿಸಿ ವಿಷಯ ಮನದೊಳಗಿರಿಸಿ
ವಿಷಯೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅಭಿಮಾನಿ | ಅಭಿಮಾನಿ ದಿವಿಜರಿಗೆ
ವಿಷಯನಾಗದಲೆ ಇರುತಿರ್ಪೆ || 173 ||

ಲೋಕನಾಯಕನಾಗಿ ಲೋಕದೊಳು ನೀನಿದ್ದು
ಲೋಕಗಳ ಸೃಜಿಸಿ ಸಲಹುವಿ | ಸಲಹಿ ಸಂಹರಿಸುವ
ಲೋಕೇಶ ನಿನಗೆ ಎಣೆಗಾಣೆ || 174 ||

ಜಗದುದರ ನೀನಾಗಿ ಜಗದೊಳಗೆ ನೀನಿಪ್ಪೆ
ಜಗದಿ ಜೀವರನು ಸೃಜಿಸುವಿ |  ಸೃಜಿಸಿ ಜೀವರೊಳಿದ್ದು
ಜಗದನ್ನನೆಂದು ಕರೆಸುವಿ || 175 ||

ಏಸು ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ತಾ ಸಮನಿಸಿತೊ ಎನಗೆ
ವಾಸುಕಿ ಶಯನ ಜನರೆಲ್ಲ | ಜನರೆಲ್ಲ ವೈಕುಂಠ- ದಾಸನೆಂದೆನ್ನ ತುತಿಸೋರು || 176 ||

ಮಣಿಕುಂದಣಗಳು ಕಂಕಣದಿ ಶೋಭಿಸುವಂತೆ ತೃಣದಿ ನಿನ್ನಖಿಳ ಶ್ರೀದೇವಿ |  ಶ್ರೀದೇವಿಸಹಿತ ನಿ- ರ್ಗುಣನು ಶೋಭಿಸುವಿ ಪ್ರತಿದಿನ || 177 ||

ಈತನ ಪದಾಂಬುಜ ವಿಧಾತೃಮೊದಲಾದ ಸುರ-
ವ್ರಾತ ಪೂಜಿಪುದು ಪ್ರತಿದಿನ |  ಪ್ರತಿದಿನದಿ ಶ್ರೀಜಗ-
ನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ನೆನೆ ಕಂಡ್ಯ || 178 ||

ಶ್ರೀ ದಶಾವತಾರಸ್ತೋತ್ರ

ವೇದತತಿಗಳನು ಕದ್ದೊಯ್ದವನ ಕೊಂದು ಪ್ರಳ- ಯೋದಧಿ ಯೊಳಗೆ ಚರಿಸಿದಿ | ಚರಿಸಿ ವೈವಸ್ವತನ ಕಾಯ್ದ ಮಹಮಹಿಮ ದಯವಾಗೋ || 179 ||

ಮಂದ್ರರಾದ್ರಿಯ ಧರಿಸಿ ಸಿಂಧುಮಥನವ ಮಾಡಿ
ವೃಂದಾರಕರಿಗೆ ಅಮೃತವ | ಅಮೃತವನುಣಿಸಿದ
ಇಂದಿರಾರಾಧ್ಯ ದಯವಾಗೋ || 180 ||

ಸೋಮಪನ ನುಡಿ ಕೇಳಿ ಹೇಮಾಂಬಕನ ಕೊಂದಿ
ಭೂಮಿಯ ನೆಗಹಿದಿ ದಾಡಿಂದ | ದಾಡಿಂದ ನೆಗಹಿದ
ಸ್ವಾಮಿಭೂವರಹ ದಯವಾಗೋ || 181 ||

ಕಂದ ಕರೆಯಲು ಕಂಬದಿಂದುದಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದಿ
ವಂದಿಸಿದ ಸುರರ ಸಲಹಿದಿ | ಸಲಹಿದಿ ನರಸಿಂಹ
ತಂದೆ ನೀನೆಮಗೆ ದಯವಾಗೋ || 182 ||

ವೈರೋಚನಿಯ ಭೂಮಿ ಮೂರುಪಾದವು ಬೇಡಿ ಈರಡಿಯೊಳಗಳದೆ ಭೂವ್ಯೋಮ | ಭೂವ್ಯೋಮವಳೆದ ಭಾ- ಗೀರಥಿಯ ಜನಕ ದಯವಾಗೋ || 183 ||

ಕುವಲಯಾಧೀಶ್ವರರ ಬವರಮುಖದಲಿ ಕೊಂದು ಅವನಿಭಾರವನು ಇಳುಹಿದ |  ಇಳುಹಿದ ಸ್ವಾಮಿಭಾ ರ್ಗವರಾಮ ಎಮಗೆ ದಯವಾಗೋ || 184 ||

ಶತಧೃತಿಯ ನುಡಿಗೆ ದಶರಥನ ಗರ್ಭದಿ ಬಂದಿ
ದಿತಿಜರನು ಒರಿಸಿ ಸುಜನರ |  ಸುಜನರನು ಪೆÇರೆದ ರಘು
ಪತಿಯೆ ನೀನೊಲಿದು ದಯವಾಗೋ || 185 ||

ವಸುದೇವದೇವಕೀಬಸುರಿಲಿ ಜನಿಸಿದಿ
ವಸುಧೆಭಾರವನು ಇಳುಹಿದಿ |  ಇಳುಹಿ ಪಾಂಡವರ ಪೆÇೀ
ಷಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ದಯವಾಗೋ || 186 ||

ಜಿನನೆಂಬ ದನುಜ ಸಜ್ಜನಕರ್ಮವನು ಮಾಡೆ
ಜನಿಸಿ ಅವರಲ್ಲಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ |  ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಕವಿಸಿದ
ವಿನುತ ಶ್ರೀಬುದ್ಧ ದಯವಾಗೋ || 187 ||

ಕಲಿಯ ವ್ಯಾಪಾರ ವೆಗ್ಗಳವಾಗೆ ತಿಳಿದು ಶಂ-
ಫಲಿ ಎಂಬ ಪುರದಿ ದ್ವಿಜನಲ್ಲಿ | ದ್ವಿಜನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಕಲಿ-
ಮಲವ ಹರಿಸಿದ ಕಲ್ಕಿ ದಯವಾಗೋ || 188 ||

ಈ ರೀತಿ ಹತ್ತವತಾರದಲಿ ಸಜ್ಜನರ
ನೀ ರಕ್ಷಿಸಿದಿ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗನ್ನಾಥ | ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಠ್ಠಲನೆ ಉ- ದ್ಧಾರ ಮಾಡಯ್ಯ ಭವದಿಂದ || 189 ||

ಶ್ರೀ ವೇಂಕಟೇಶಸ್ತೋತ್ರ

ಶರಣಾಗತರ ಕಲ್ಪತರುವೆ ವೇಂಕಟಧರಾ-
ಧರನಾಥ ನಿನ್ನ ಚರಣಾಬ್ಜ | ಚರಣಾಬ್ಜ ಯುಗಳ ಸಂ- ದರುಶನವನೀಯೋ ಎಂದೆಂದೂ || 190 ||

ವೇಂಕಟಾಚಲನಿಲಯ ಪಂಕಜೋದ್ಭವನಯ್ಯ
ಶಂಕರಪ್ರಿಯ ಕವಿಗೇಯ | ಕವಿಗೇಯ ನಿನ್ನ ಪದ- ಕಿಂಕರ ನೆನಿಸೋ ಶುಭಕಾಯ || 191 ||

ಸ್ವಾಮಿತೀರ್ಥನಿವಾಸ ಕಾಮಿತಪ್ರದ ಕುಲ-
ಸ್ವಾಮಿ ಸರ್ವಜ್ಞ ಸರ್ವೇಶ | ಸರ್ವೇಶ ಸುರಸಾರ್ವ-
ಭೌಮ ನೀನೆನಗೆ ದಯವಾಗೋ || 192 ||

ದೇವಶರ್ಮನ ತುತಿಗೆ ನೀನೊಲಿದು ಪಾಲಿಸಿದೆ ದೇವಕೀಕಂದ ದಯದಿಂದ | ದಯದಿಂದ ಒಲಿದೆನ್ನ ತಾವಕರೊಳಗಿಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯ || 193 ||

ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ ಜಗದತ್ಯಂತಭಿನ್ನ ಸ-
ರ್ವೋತ್ತಮ ಪುರಾಣಪುರುಶೇಷ | ಪುರುಶೇಷ ಸತತ ತ್ವ ದ್ಭೃತ್ಯನ್ನ ಕಾಯೋ ಕರುಣಾಳೋ || 194 ||

ಕೃತಿಪತಿಯೆ ನಿನ್ನ ಸಂಸ್ಮೃತಿಯೊಂದಿರಲಿ ಜನ್ಮ-
ಮೃತಿನರಕಭಯವು ಬರಲಂಜೆ | ಬರಲಂಜೆ ಎನಗೆ ಸಂ- ತತ ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ಕರುಣಿಸೋ || 195 ||

ಸುಚಿಸದ್ಮನೆ ಮನೋವಚನಾತ್ಮಕೃತಕರ್ಮ-
ನಿಚಯ ನಿನಗೀವೆ ಸುಚರಿತ್ರ |  ಸುಚರಿತ್ರ ಸುಗುಣಗಳ- ರಚನೆಸುಖವೀಯೋ ರುಚಿರಾಂಗ || 196 ||

ಹೃದಯದಲಿ ತವ ರೂಪ ವದನದಲಿ ತವ ನಾಮ ಉದರದಲಿ ನೈವೇದ್ಯ ಶಿರದಲ್ಲಿ | ಶಿರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ
ಪದಜಲಗಳಿರಲು ಭಯವುಂಟೆ || 197 ||

ಸತತ ಸ್ಮರಿಸುವ ನಿನ್ನ ನುತಿಸಿ ಬೇಡಿ ಕೊಳುವೆ
ಹಿತದಿಂದ ನಿನ್ನ ವಿಜ್ಞಾನ | ವಿಜ್ಞಾನ ನಿಜಭಾಗ-
ವತರ ಸಂಗವನೆ ಕರುಣಿಸೋ || 198 ||

ಝುಷಕೇತುಜನಕ ದುರ್ವಿಷಯಕೊಳಗಾಗಿ ಸಾ-
ಹಸಪಡುವ ಚಿತ್ತ ಪ್ರತಿದಿನ | ಪ್ರತಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿ-
ನ್ನೊಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ವನಜಾಕ್ಷ || 199 ||

ಮಲಮೂತ್ರರಕ್ತಕಶ್ಮಲದೇಹಪೆÇೀಶಣೆಗೆ
ಬಳಲಿದೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಭಜಿಸದೇ | ಭಜಿಸದೆ ಪರರ ಬಾ ಗಿಲ ಕಾಯ್ದು ಕಳೆದೆ ದಿವಸವ || 200 ||

ಶ್ವಾನಸೂಕರನೀಚಯೋನಿಯೊಳು ಬರಲಂಜಿ
ಶ್ರೀನಾಥ ನಿನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಸ್ವರ್ಗ | ಸ್ಮೃತಿಸ್ವರ್ಗಸುಖ ನಿನ- ಗಾನು ಬೇಡುವೆನು ಕರುಣಿಸೋ || 201 ||

ನಿನ್ನ ವಿಸ್ಮೃತಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಕೊಡದಿರು
ಎನ್ನ ಕುಲದೈವ ಎಂದೆಂದು | ಎಂದೆಂದು ನಿನಗಾನು
ಬಿನ್ನೈಪೆ ಬಿಡದೆ ಇನಿತೆಂದು || 202 ||

ಪ್ರಕೃತಿಗುಣಗಳ ಕಾರ್ಯ ಸುಖದು:ಖಮೂಲ ಜಡ-
ಪ್ರಕೃತಿಗಭಿಮಾನೀ ಮಹಲಕ್ಷ್ಮೀ | ಮಹಲಕ್ಷ್ಮಿಪತಿ ನಿನ್ನ
ಭಕತ ನಾನಯ್ಯ ಎಂದೆಂದು || 203 ||

ಪುಣ್ಯಪಾಪಾದಿಗಳು ನಿನ್ನಧೀನದೊಳಿರಲು
ಎನ್ನದೆಂದರುಹಿ ದಣಿಸುವಿ | ದಣಿಸುವುದು ಧರ್ಮವೇ
ನಿನ್ನರಿವ ಜ್ಞಾನ ಕರುಣಿಸೊ || 204 ||

ಇನಿತಿದ್ದ ಬಳಿಕ ಯೋಚನೆಯಾಕೆ ಗರುಡವಾ-
ಹನನೆ ಮಹಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹ | ನರಸಿಂಹ ಬಿನ್ನೈಪೆ
ಘನತೆ ನಿನಗಲ್ಲ ಕರುಣಾಳು || 205 ||

ಸುಲಭರಿನ್ನುಂಟೆ ನಿನ್ನುಳಿದು ಲೋಕತ್ರಯದಿ
ಬಲವಂತರುಂಟೆ ಸುರರೊಳು | ಸುರರೊಳು ನೀನು ಬೆಂ-
ಬಲವಾಗಿ ಇರಲು ಭಯವುಂಟೆ || 206 ||

ಹಯವದನ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿಲಯಕಾರಣನು ನೀನೆ
ದಯವಾಗಲೆಮಗೆ ದುರಿತೌಘ | ದುರಿತೌಘಗಳು ಬಟ್ಟ-
ಬಯಲಾಗುತಿಹವೋ ಸ್ಮೃತಿಯಿಂದ || 207 ||

ಕಲುಷವರ್ಜಿತನೆ ಮಂಗಳಚರಿತ ಭಕ್ತವ-
ತ್ಸಲ ಭಾಗ್ಯಪುರುಷ ಬಹುರೂಪ | ಬಹುರೂಪ ಎನಗಚಂ- ಚಲಭಕುತಿ ನೀನೇ ಕರುಣಿಸೋ || 208 ||

ಫಾಲಾಕ್ಷಪ್ರಿಯ ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಗಳ ಮರೆಯದಲೆ ಕಾಲಕಾಲದಲಿ ಸ್ಮರಿಸುವ | ಸ್ಮರಿಸಿ ಹಿಗ್ಗುವ ಭಾಗ್ಯ
ಪಾಲಿಸೋ ಎನಗೆ ಪರಮಾತ್ಮ || 209 ||

ಕನಸಿಲಾದರು ವಿಷಯನೆನೆಹನೀಯದೆ ಎನ್ನ
ಮನದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳೋ | ನೆಲೆಗೊಳ್ಳೊ ಲೋಕಪಾ-
ವನಚರಿತ ಪಾರ್ಥಸಖ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ || 210 ||

ಚತುರವಿಧಪುರುಷಾರ್ಥ ಚತುರಾತ್ಮ ನೀನಿರಲು
ಇತರ ಪುರುಷಾರ್ಥ ನಾನೊಲ್ಲೆ | ನಾನೊಲ್ಲೆ ತ್ವತ್ಪಾದ- ರತಿಭಾಗ್ಯ ನೀನೆ ಕರುಣಿಸೋ || 211 ||

ಜಯ ಮತ್ಸ್ಯ ಕೂರ್ಮ ಜಯ ಜಯ ವರಹ ನರಸಿಂಹ
ಜಯತು ವಾಮನದೇವ ಭೃಗುರಾಮ | ಭೃಗುರಾಮ ರಘುರಾಮ
ಜಯ ಕೃಷ್ಣ ಬೌದ್ಧ ಕಲಿಹರ್ತಾ || 212 ||

ಜಯ ವಿಶ್ವ ತೈಜಸನೆ ಜಯ ಪ್ರಾಜ್ಞ ತುರ್ಯಾತ್ಮ
ಜಯ ಅಂತರಾತ್ಮ ಪರಮಾತ್ಮ | ಪರಮಾತ್ಮ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮ ಜಯತು ಅನಿರುದ್ಧ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ || 213 ||

ಜಯತು ಸಂಕರ್ಷಣನೆ ಜಯ ವಾಸುದೇವನೆ
ಜಯಜಯತು ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ | ನಾರಾಯಣಾನಂತ
ಜಯತು ಶ್ರೀಗೋವಿಂದ ಅಚ್ಯುತ || 214 ||

ಜಯ ಪೂರ್ಣಜ್ಞಾನಾತ್ಮ ಜಯ ಪೂರ್ಣಐಶ್ವರ್ಯ ಜಯ ಪ್ರಭಾಪೂರ್ಣ ತೇಜಾತ್ಮ | ತೇಜಾತ್ಮ ನಂದಾತ್ಮ ಜಯಜಯ ಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮ ಕೃದ್ಧೋಲ್ಕ || 215 ||

ಜಯಜಯತು ಮಹೋಲ್ಕ ಜಯಜಯತು ವೀರೋಲ್ಕ ಜಯಜಯತು ದ್ಯುಲ್ಕ ಸಹಸ್ರೋಲ್ಕ | ಸಹಸ್ರೋಲ್ಕ ಜಯಜಯ ಜಯ ಜಗನ್ನಾಥವಿಠಲಾರ್ಯ || 216 ||

ಶ್ರೀ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ತೋತ್ರ

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪೆÇೀಲ್ವ ದೀನವತ್ಸಲರುಂಟೆ ದಾನಿಗಳುಂಟೆ ಜಗದೊಳು | ಜಗದೊಳು ಇಹರೆಂಬ ಜ್ಞಾನಿಗಳುಂಟೆ ಅನುಗಾಲ || 217 ||

ಏನು ಕರುಣಾನಿಧಿಯೊ ಶ್ರೀನಿತಂಬಿನಿರಮಣ
ತಾ ನಮ್ಮನಗಲಿ ಸೈರಿಸ | ಸೈರಿಸದ ಕರುಣಿಯ
ನಾನೆಂತು ತುತಿಸಿ ಹಿಗ್ಗಲಿ || 218 ||

ಶ್ರೀನಾಥ ನಿನ್ನವರ ನಾನಾಪರಾಧಗಳ
ನೀನೆಣಿಸದವರ ಸಲಹಿದಿ | ಸಲಹಿದಿ ಸರ್ವಜ್ಞ ಏನೆಂಬೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣಕ್ಕೆ || 219 ||

ಅಚ್ಯುತನೆ ನಿನ್ನಂಥ ಹುಚ್ಚುದೊರೆಗಳ ಕಾಣೆ
ಕಚ್ಚಿ ಬೈದೊದ್ದ ಭಕತರ | ಭಕತರಪರಾಧಗಳ
ತುಚ್ಛಗೈದವರ ಸಲಹಿದಿ || 220 ||

ತಂದೆ ತಾಯಿಯು ಭ್ರಾತೃ ಬಂಧು ಸಖ ಗುರು ಪುತ್ರ ಎಂದೆಂದು ನೀನೇ ಗತಿ ಗೋತ್ರ | ಗತಿ ಗೋತ್ರ ಇಹ ಪರದಿ ಇಂದಿರಾರಾಧ್ಯ ಸಲಹೆಮ್ಮ || 221 ||

ಎನ್ನ ಪೆÇೀಲುವ ಭಕ್ತರನ್ನಂತ ನಿನಗಿಹರು
ನಿನ್ನಂಥ ಸ್ವಾಮಿ ಎನಗಿಲ್ಲ | ಎನಗಿಲ್ಲವದರಿಂದ
ಬಿನ್ನೈಪೆನಿನ್ನೂ ಸಲಹೆಂದು || 222 ||

ಇಂದಿರಾಪತಿ ನೀನು ಮಂದಭಾಗ್ಯನು ನಾನು
ವಂದ್ಯನೋ ನೀನು ಸುರರಿಂದ | ಸುರರಿಂದ ನರರಿಂದ
ನಿಂದ್ಯನೋ ನಾನು ಜಗದೊಳು || 223 ||

ಶರಣು ಶರಣರ ದೇವ ಶರಣು ಸುರವರಮಾನ್ಯ
ಶರಣು ಶಶಿಕೋಟಿಲಾವಣ್ಯ | ಲಾವಣ್ಯಮೂರುತಿಯೆ
ಶರಣೆಂಬೆ ಸ್ವಾಮಿ ಕರುಣಿಸೋ || 224 ||

ಎನ್ನೊಳಿಪ್ಪ ಮಹಾತ್ಮ ಅನ್ಯರೊಳು ನೀನಿದ್ದು ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿ ಮಮತೆಯ |  ಮಮತೆಯ ಕಲ್ಪಿಸಿ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನೀನೇ ರಮಿಸುವಿ || 225 ||

ಪತಿತನಾನಾದರೂ ಪತಿತಪಾವನ ನೀನು ರತಿನಾಥಜನಕ ನಗಪಾಣಿ | ನಗಪಾಣಿ ನೀನಿರಲು ಇತರ ಚಿಂತ್ಯಾಕೋ ಎನಗಿನ್ನು || 226 ||

ನಡೆನುಡಿಗಳಪರಾಧ ಒಡೆಯ ನೀನೆಣಿಸಿದರೆ
ಬಡವ ನಾನೆಂತು ಬದುಕಲೋ | ಬದುಕಲೋ ಕರುಣಾಳು ಕಡೆಬೀಳ್ವದೆಂತೋ ಭವದಿಂದ || 227 ||

ಏಸೇಸು ಜನ್ಮದಲಿ ದಾಸ ನಾ ನಿನಗಯ್ಯ
ಈಶ ನೀನೆಂಬೋ ನುಡಿ ಸಿದ್ಧ | ನುಡಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಲು- ದಾಸೀನ ಮಾಡಲುಚಿತಲ್ಲ || 228 ||

ಆವಯೋನಿಯೊಳಿರಿಸು ಆವ ಲೋಕದೊಳಿರಿಸು ಆವಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನೆವಂತೆ | ನೆನೆವಂತೆ ಕರುಣಿಸೋ ದೇವಕೀಕಂದ ದಯದಿಂದ || 229 ||

ಶಿಷ್ಟನೆಂದೆನಿಸೆನ್ನ ಭ್ರಷ್ಟನೆಂದೆನಿಸು ಸ-
ರ್ವೇಷ್ಟಮೂರುತಿಯೇ ಜನರಿಂದ | ಜನರಿಂದ ನುಡಿಸಿದ್ದು
ಇಷ್ಟವೇ ಕಾಣೋ ಎನಗಿನ್ನು || 230 ||

ಶರಣಪಾಲಕನೆಂಬ ಬಿರುದಿದ್ದಮೇಲಿನ್ನು
ಪೆÇರೆಯದಿರಲೆನ್ನ ನಗರೇನೊ | ನಗೆರೇನೊ ಮೂರ್ಲೋಕ- ದರಸ ನೀನಾಗಿ ಇರುತಿರ್ದು || 231 ||

ಶ್ರೀಯರಸನೆ ನಿನ್ನ ಮಾಯಕ್ಕೆ ಎಣೆಗಾಣೆ
ಹೇಯವಿಷಯಗಳ ಜನರಿಗೆ | ಜನರಿಗುಣಿಸಿ ಉಪಾ- ದೇಯವೆಂತೆಂದು ಸುಖಿಸುವಿ || 232 ||

ಸರ್ವಸ್ವತಂತ್ರ ನೀನೋರ್ವನಲ್ಲದೆ ಮ- ತ್ತೋರ್ವರಿನ್ನುಂಟೇ ಜಗದೊಳು | ಜಗದೊಳಗಜಾದಿಗಳು ದರ್ವಿಯಂದದಲಿ ಚರಿಸೋರು || 233 ||

ಏನುಕೊಟ್ಟರು ಕೊಡೋ ಶ್ರೀನಿವಾಸನೆ ನಿನ್ನ-
ಧೀನದವನಯ್ಯ ಎಂದೆಂದು | ಎಂದೆಂದು ಸುಖದು:ಖ-
ಮಾನಾದಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಭು ನೀನು || 234 ||

ಮುನ್ನಾವ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ತಾ ಪಲಿಸಿತೋ
ನಿನ್ನಂಥ ಸ್ವಾಮಿ ಎನಗಾದಿ | ಎನಗಾದಿ ಅದರಿಂದ
ಧನ್ಯರೋ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು || 235 ||

ಮನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಚಿಂತನೆ ಉಳ್ಳ ನರನಿಗೆ
ಮನೆಯಾದರೇನು ವನವೇನು | ವನವೇನು ಸತತ ದು- ರ್ಜನರ ಸಂಗದೊಳು ಇರಲೇನು || 236 ||

ಬಿಂಬ ನೀನೆನಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನಾ ನಿನಗೆ ಕ್ಷೀ- ರಾಂಬುಧಿ ಶಾಯಿ ನರಸಿಂಹ |  ನರಸಿಂಹ ನೀನಿರಲು
ಹಂಬಲಿಪುದ್ಯಾಕೆ ಜಗದೊಳು || 237 ||

ಏನುಮಾಡುವ ಕರ್ಮ ನೀನೆ ಮಾಡಿಪೆ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನವೇ ಎನಗೆ ಜಿತವಾಗಿ |  ಜಿತವಾಗಿ ಇರಲಿ ಮ- ತ್ತೇನು ನಾನೊಲ್ಲೆ ನಿನ್ನಾಣೆ || 238 ||

ಅಪರಾದಿ ನಾನೆಂಬುದುಪಚಾರ ಮಾತ್ರ ನಿನ- ಗಪರಾಧವೆಂಬೋದಿಳೆಯೊಳು | ಇಳೆಯೊಳು ಇನ್ನುಂಟೆ ಅಪರಾಧಿ ಎಂಬೋದಪರಾಧ || 239 ||

ಎಲ್ಲಿ ಈಶತ್ವ ಮತ್ತಲ್ಲಿಹುದು ಕರ್ತೃತ್ವ
ಹುಲ್ಲುಮನುಜರಿಗೆ ಕರ್ತೃತ್ವ |  ಕರ್ತೃತ್ವವೆಂಬುದು
ಎಲ್ಲಿಹುದು ಬರಿದೆ ಅಪವಾದ || 240 ||

ಹಗಲು ಇರಳು ಸ್ಮರಣೆಯೊದಗುತಿರೆ ಜಿಹ್ವೆಯೊಳು
ಬಗೆಯಲಿನ್ನುಂಟೆ ಸಾಧನಗಳು | ಸಾಧನಗಳೇತಕ್ಕೆ
ಜಗದೊಳಗೆ ಇನ್ನು ಅವರಿಗೆ || 241 ||

ನಿನ್ನ ವಿಸ್ಮೃತಿಕೊಡುವ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳೊಲ್ಲೆ
ನಿನ್ನನೇ ನೆನೆವ ಮಹಪಾಪ |  ಮಹಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳು
ಜನ್ಮಜನ್ಮದಲಿ ಇರಲಯ್ಯ || 242 ||

ಗುಣಕಾಲಕರ್ಮಗಳ ಮನೆಮಾಡಿ ಜೀವರಿಗೆ
ಉಣಿಸುವಿ ನೀನೇ ಸುಖದು:ಖ | ಸುಖದು:ಖಮಿಶ್ರಫಲ ಉಣದೆ ಸರ್ವತ್ರ ಬೆಳಗುವಿ || 243 ||

ನಿನಗಸಮ್ಮತವಾದ ಅನಿಮಿಷೇಶನ ಲೋಕ ಎನಗ್ಹತ್ತದಯ್ಯ ಯದುನಾಥ | ಯದುನಾಥ ನೀನಿತ್ತ ಘನನರಕವೆನಗೆ ಪುರುಷಾರ್ಥ || 244 ||

ನೀನಿಲ್ಲದಾಸ್ಥಾನ ಈ ನಳಿನಜಾಂಡದೊಳು
ನಾನೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆ ನರಸಿಂಹ | ನರಸಿಂಹ ನರಕ ಬಂ- ದೇನುಮಾಡುವುದೋ ಎನಗಿನ್ನು || 245 ||

ದ್ರುಹಿಣಪಿತ ನಿನ್ನವರ ಸಹವಾಸ ನಿನ್ನನು-
ಗ್ರಹವೆಂದು ತಿಳಿವೆ ಅನುಗಾಲ | ಅನುಗಾಲ ಸುಖವೀವ
ಮಹರಾದಿಲೋಕ ನಾನೊಲ್ಲೆ || 246 ||

ಎನಗೆ ದಾತನು ನೀನು ನಿನಗೆ ದೂತನು ನಾನು ಇನಿತಿದ್ದ ಬಳಿಕ ಅಧಮರ | ಅಧಮಮಾನವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲ್ಯಾಕೋ ನಾನಿನ್ನು || 247 ||

ಪೂಜ್ಯಪೂಜಕ ನೀನು ಪೂಜೋಪಕರಣಸ್ಥ
ಮೂಜಗತ್ಪತಿಯೆ ನೀನಾಗಿ | ನೀನಾಗಿ ಭಕತರಿಗೆ
ನೈಜಸುಖವ್ಯಕ್ತಿ ಕೊಡುತಿರ್ಪೆ || 248 ||

ಸನ್ನಿಧಾನವು ನಿನ್ನದೆನ್ನಲಿ ಇರಲಾಗಿ
ಮನ್ನಿಸುತ್ತಿಹರು ಜನರೆಲ್ಲ | ಜನರೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಕಾ- ರುಣ್ಯ ಕಾರಣವೋ ಕಮಲಾಕ್ಷ || 249 ||

ಏನು ಬಗೆಯಾದರೂ ನೀ ಸಲಹಬೇಕೆನ್ನ
ವಾಸವವಂದ್ಯ ವರದೇಶ | ವರದೇಶ ನಿನ್ನವರ
ದಾಸನಾನೆಂದು ದಯದಿಂದ || 250 ||

ಜ್ಞಾನಗಮ್ಯನೆ ಕೇಳು ನೀನರಿಯದಪರಾಧ
ನಾನೊಮ್ಮೆಮಾಡೆ ನಳಿನಾಕ್ಷ |  ನಳಿನಾಕ್ಷ ಕಾಯೊ ಕೊ-
ಲ್ಲೇನನ್ನ ಮಾಡೋ ಶರಣನ್ನ || 251 ||

ವಿಧಿನಿಷೇಧಗಳೆಂಬುದಧಮಾಧಿಕಾರಿಗ-
ಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ನಾಮ ಸರ್ವತ್ರ |  ಸರ್ವತ್ರ ಚಿಂತಿಪ
ಬುಧರಿಗಿನ್ನುಂಟೆ ಜಗದೊಳು || 252 ||

ಜಲದೊಳಗೆ ಮಿಂದು ನಿರ್ಮಲರಾದೆವೆಂದು ತ-
ಮ್ಮೊಳು ತಾವೆ ಹಿಗ್ಗಿಸುಖಿಸೋರು | ಸುಖಿಸೋರು ಪರಮ ಮಂ- ಗಳಮೂರ್ತಿ ನಿನ್ನ ನೆನೆಯದೆ || 253 ||

ಜಡಭೂತಜಲ ಜನರ ಮಡಿಮಾಡಲಾಪವೆ
ಜಡಧಿಮಂದಿರನ ಶುಭನಾಮ | ಶುಭನಾಮ ಮೈಲಿಗೆಯ
ಬಿಡಿಸಿ ಮಂಗಳವ ಕೊಡದೇನೊ || 254 ||

ಓಡಿಹೋಗುವ ಮಡಿಯ ಮಾಡಿ ದಣಿಯಲುಬೇಡ
ನೋಡು ಸರ್ವತ್ರ ಹರಿರೂಪ |  ಹರಿರೂಪ ನೋಡಿ ಕೊಂ
ಡಾಡಿ ಸುಖಿಯಾಗೋ ಮನವುಬ್ಬಿ || 255 ||

ಮೀನುಮೊಸಳೆಗಳ ತಪ್ಪೇನೊ ಜಲದೊಳಗಿಹವು
ಸ್ನಾನಫಲವ್ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ | ಬರಲಿಲ್ಲ ಜಲಚರ-
ಪ್ರಾಣಿಗಿನ್ನಜ್ಞರಿಗೆ ಕೊರೆತೇನೋ || 256 ||

ಮನವೆ ಆಲೋಚಿಸಿಕೊ ನಿನಗಿದ್ದ ಚಿಂತೆ ನ-
ಮ್ಮನಿರುದ್ಧಗಿಲ್ಲೇ ಈ ಅನುಗಾಲ | ಅನುಗಾಲ ಸಲಹುವ
ಬಿನಗುಮಾನವರ ಬಿಡು ಕಂಡ್ಯ || 257 ||

ಬಂಡಮನವೆ ಕೇಳು ಕಂಡಕಂಡವರಿಗೆ
ಅಂಡಲೆದರೇನೋ ಪುರುಷಾರ್ಥ | ಪುರುಷಾರ್ಥ ಸ್ವಾಮಿಪದ-
ಪುಂಡರೀಕವನೇ ನೆರನಂಬು || 258 ||

ಅಶನ ವಸನಗಳೀವ ವಸುದೇವಸುತನಿರಲು
ಹುಸಿಯಾಗಿ ಬದುಕೋ ನರರಿಗೆ | ನರರಿಗಾಲ್ಪರಿದರೆ
ಹಸಿವೆಯಡಗುವುದೇ ಎಲೆ ಜೀವ || 259 ||

ಹಿಂದೆ ಜನ್ಮಾಂತರದಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟವರಾರು
ಇಂದು ಮುಂದೀವ ಪ್ರಭುವಾರು | ಪ್ರಭುವಾರು ಎಲೆ ಮನವೆ
ಮಂದಮತಿಯಾಗಿ ಕೆಡಬೇಡ || 260 ||

ಅನ್ನವಿಲ್ಲೆಂದು ನೀನನ್ಯರಿಗೆ ಹಲುಬದಿರು ಅನ್ನಮಯನಾದ ಅನಿರುದ್ಧ | ಅನಿರುದ್ಧ ಜಗಕೆ ದಿ-
ವ್ಯಾನ್ನ ತಾ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹುವ || 261 ||

ಏಸೇಸು ಜನಮದಲಿ ಬೇಸರಾಗದೆ ಜೀವ-
ರಾಶಿಗಳಿಗನ್ನ ಕೊಡುತಿರ್ಪ | ಕೊಡುತಿರ್ಪ ನಮ್ಮನು ಉ- ದಾಸೀನಮಾಡಿ ಬಿಡುವೋನೆ || 262 ||

ಅನ್ನದನ್ನಾದ ಸಪ್ತನ್ನ ಕಲ್ಪಕನಾಗಿ
ಅನ್ನಮಯರೂಪೀ ಅನಿರುದ್ಧ |  ಅನಿರುದ್ಧ ಜಗಕೆ ದಿ-
ವ್ಯಾನ್ನಗಳ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹುವ || 263 ||

ಪ್ರಾಣಪಂಚಕರೂಪ ಪ್ರಾಣಾಂತರಾತ್ಮಕನು
ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಳಗಿದ್ದು ಪ್ರತಿದಿನ |  ಪ್ರತಿದಿನವು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ
ಪ್ರಾಣಮಯನೆಂದು ಕರೆಸುವ || 264 ||

ಎಂತೆಂತು ನೀ ನಡೆಸಿದಂತೆ ನಾ ನಡೆವೆನೋ
ಎಂತು ನೀ ನುಡಿಸೆ ನುಡಿವೆನು | ನುಡಿವೆನಲ್ಲದೆ ರಮಾ- ಕಾಂತ ಎನ್ನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನೋ || 265 ||

ನಿಲ್ಲಲು ನಿಲ್ಲುವೆನು ಮಲಗಿದರೆ ಮಲಗುವೆನು
ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸಿದರೆ ತಿಳಿವೆನು | ತಿಳಿವೆನೊ ದೇಹದ
ನೆಳಲಂತೆ ಇರ್ಪೆ ನಿನಗಾನು || 266 ||

ಸರ್ವಜ್ಞ ಸರ್ವೇಶ ಸರ್ವಾಂತರಾತ್ಮಕನೆ
ಶರ್ವಾದಿವಂದ್ಯ ಶಿವರೂಪಿ | ಶಿವರೂಪಿ ಸಜ್ಜನರ
ಸರ್ವಕಾಲದಲಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 267 ||

ಉಂಡು ಉಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲಖಂಡನ ಮಖವೆನ್ನಿ
ಕಂಡದ್ದು ಹರಿಯ ಪ್ರತಿಮೆನ್ನಿ | ಪ್ರತಿಮೆನ್ನಿ ಮೂರ್ಜಗಕೆ
ಪಾಂಡವಪ್ರಿಯನೇ ದೊರೆಯೆನ್ನಿ || 268 ||

ಮನವಚನಕಾಯದಿಂದನುಭವಿಪ ವಿಷಯಗಳ
ನಿನಗರ್ಪಿಸುವೆನೋ ನಿಖಿಳೇಶ | ನಿಖಿಳೇಶ ನಿನ್ನ ಪಾ-
ವನಮೂರ್ತಿ ತೋರಿ ಸುಖವೀಯೋ || 269 ||

ನಿಖಿಳಾಗಮೈಕವೇದ್ಯಕಳಂಕ ಸುಚರಿತ್ರ
ವಿಖನಸಾರಾಧ್ಯ ಸುಖರೂಪ |  ಸುಖರೂಪ ನಿನ್ನಂಥ
ಸಖನಿರಲು ದುರಿತ ಬರಲುಂಟೆ || 270 ||

ಭೋಜ್ಯವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜ್ಯನಾಮಕನಾಗಿ
ತಜ್ಜನ್ಯರಸವ ಹರಿ ತಾನು | ಹರಿ ತಾನು ಉಂಡುಣಿಸಿ
ನಿರ್ಜರೋತ್ತಂಸ ಸುಖವೀವ || 271 ||

ಭೂಮಂಡಲವೆ ಪೀಠ ವ್ಯೋಮಮಂಡಲ ಛತ್ರ
ಸೋಮಸೂರ್ಯರೇ ಮಹದೀಪ | ಮಹದೀಪ ನಕ್ಷತ್ರ-
ಸ್ತೋಮಗಳೆ ನಿನಗೆ ಉಪದೀಪ || 272 ||

ಮಳೆಯೆ ಮಜ್ಜನವು ದಿಗ್ವಲಯಂಗಳೇ ವಸನ
ಬೆಳೆವ ಬೆಳಸುಗಳೇ ನೈವೇದ್ಯ | ನೈವೇದ್ಯ ಜನರ ಕಂ- ಗಳ ಕಾಂತಿ ನಿನಗೆ ಆರಾರ್ತಿ || 273 ||

ತರುಗಳೇ ಚಾಮರಗಳಾಗಿರ್ಪವು ನಿನಗೆ
ಶರಧಿಗರ್ಜನಯೇ ಮಹವಾದ್ಯ | ಮಹವಾದ್ಯ ಜೀವರ-
ಸ್ವರಗಳೇ ನಿನಗೆ ಸಂಗೀತ || 274 ||

ಪಾತಾಳ ಪಾದುಕ ವಿಧಾತೃಲೋಕವೆ ಮುಕುಟ
ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವೆ ನಿನಗೆ ಒಡ್ಯಾಣ | ಒಡ್ಯಾಣ ವೈಕುಂಠ ಆತಪತ್ರವೇ ನಿನಗೀವೆ || 275 ||

ನಡೆವುದೇ ಹರಿಯಾತ್ರೆ ನುಡಿವುದೇ ಹರಿನಾಮ
ಕುಡಿವ ನೀರುಗಳೇ ಅಭಿಷೇಕ | ಅಭಿಷೇಕ ದಿನದಿನದಿ ಒಡಲಿಗುಂಬನ್ನ ನೈವೇದ್ಯ || 276 ||

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಿನಗಾದರುಪಚಾರವು
ಹಾದಿ ನಡೆಯುವುದೇ ನರ್ತನ | ನರ್ತನವು ಸಜ್ಜನರ
ವಾದಸಂವಾದಗಳು ಉಯ್ಯಾಲೆ || 277 ||

ನಕ್ಷತ್ರ ಮಂಡಲವು ಲಕ್ಷದೀಪವು ನಿನಗೆ ಋಕ್ಷೇಶತರಣಿ ಆಕಾಶ | ಆಕಾಶದೀಪಗಳು
ವೃಕ್ಷವಲ್ಲಿಜವೇ ಫಲಪುಷ್ಪ || 278 ||

ಕುಂಡವೇ ಗೋಳಕವು ಕೆಂಡವೇ ಕರಣಗಳು
ಉಂಡುಡುವ ವಿಷಯ ಅವದಾನ | ಅವದಾನ ಕೈಗೊಂಡು
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ದಯವಾಗೋ || 279 ||

ಗೋಳಕಗಳೆಲ್ಲ ನಿನಗಾಲಯವು ಕರಣಗಳ-
ಸಾಲುಗಳೆ ದೀಪ ತದ್ಭೋಗ್ಯ |  ತದ್ಭೋಗ್ಯವಿಷಯಗಳ
ಮೇಳನವೆ ನಿನಗೆ ಮಹಪೂಜೆ || 280 ||

ತತ್ತತ್ಪದಾರ್ಥದಲಿ ತತ್ತದಾಕಾರನಾ-
ಗೆತ್ತನೋಡಿದರು ಇರತಿರ್ಪ |  ಇರುತಿರ್ಪ ಹರಿಗೆ ನಾ
ಭೃತ್ಯನೆಂಬುವುದೇ ಬಲುಧರ್ಮ || 281 ||

ಸದಸದ್ವಿಲಕ್ಷಣನೆ ಅಧಿಭೂತ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ- ಅಧಿದೈವದರಸ ರಸರೂಪೀ | ರಸರೂಪನಾಗಿ ಸ-
ನ್ಮುದ ತುಷ್ಟಿ ಕೊಡುತಿರ್ಪೆ || 282 ||

ಮನದೊಳಗೆ ನೀನಿದ್ದು ಮನವೆಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡು
ಮನದ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸುವಿ | ಸೃಜಿಸಿ ಸಂಕರ್ಷಣನೆ
ನಿನ್ನ ಕರುಣಕ್ಕೆ ಎಣೆಗಾಣೆ || 283 ||

ಅಧಿಭೂತ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಅಧಿದೈವತಾಪ ಕಳೆ-
ವುದು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯತ್ರಯನಾಮ | ತ್ರಯನಾಮ ಸರ್ವದಾ ಒದಗಲೋ ಬಂದು ವದನಕ್ಕೆ || 284 ||

ನಾನಾಪದಾರ್ಥದಲಿ ನಾನಾಪ್ರಕಾರದಲಿ ನೀನಿದ್ದು
ಜಗವ ನಡೆಸುವಿ | ನಡೆಸುವಿ ಹರಿ ನೀನೆ
ನಾನೆಂಬ ನರಗೆ ಗತಿಯುಂಟೆ || 285 ||

ಸೇವ್ಯಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಸೇವ್ಯ ಸೇವಕನಾಗಿ ಅವ್ಯಕ್ತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರ್ಪೆ | ನೆಲೆಸಿರ್ಪೆ ಸರ್ವದಾ
ಸೇವ್ಯ ನಾ ನಿನಗೆ ಸರಿಗಾಣೆ || 286 ||

ಮರಳು ಮನವೇ ಕೇಳು ಮರೆವರೇ ಹರಿನಾಮ ಕರುಣಾಬ್ಧಿಕೃಷ್ಣ ಅನುಗಾಲ |  ಅನುಗಾಲ ಸಲಹುವನು
ಬರಿದೆ ಚಿಂತ್ಯಾಕೋ ನಿನಗಿನ್ನು || 287 ||

ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳನು ಪೆÇರೆವಂದದಲಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಎಂದೆಂದು ತನ್ನ ಭಕತರ | ಭಕತರ ಸಲಹುವ
ಸಂದೇಹವ್ಯಾಕೋ ನಿನಗಿನ್ನು || 288 ||

ಅಂಬುಜಭವಾಂಡದೊಳು ಒಂಬತ್ತು ವಿಧವಿಪ್ಪ ಅಂಬುಜಾಂಬಕನ ವಿಭೂತಿ |  ವಿಭೂತಿರೂಪವನು ಕಾಂಬುವನೆ ಯೋಗೀ ಜಗದೊಳು || 289 ||

ಕರ್ತೃಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಣಕ್ರಿಯೆಗಳಲಿ
ನಿತ್ಯ ನೀನಿದ್ದು ನಡೆಸುವಿ | ನಡೆಸುವಿ ಜೀವರ ಕೃತಕೃತ್ಯರನು ಮಾಡಿ ಸಲಹುವಿ || 290 ||

ನಿತ್ಯಬದ್ಧನು ನಾನು ನಿತ್ಯಮುಕ್ತನು ನೀನು
ಭೃತ್ಯನು ನಾನು ಪ್ರಭು ನೀನು | ಪ್ರಭು ನೀನು ಮೂರ್ಲೋಕ-
ವ್ಯಾಪ್ತನು ನೀನು ಅಣು ನಾನು || 291 ||

ಹೃಷಿಕನಿಯಾಮಕನೆ ವಿಷಯದೊಳು ನೀ ನಿಂತು
ಪ್ರಸುಖಾತ್ಮನಾಗಿ ರಮಿಸುವಿ | ರಮಿಸಿ ಜೀವರನು ಮೋ-
ಹಿಸಿ ತಿಳಿಯಗೊಡದೆ ಇರುತಿರ್ಪೆ || 292 ||

ಶ್ರೀಪ್ರಾಣನಾಯಕನೆ ನೀ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ
ಸುಪ್ರೀತನಾಗಿ ಸಲಹೆಂದು | ಸಲಹೆಂದು ಸರ್ವದಾ
ನಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವೆನೋ ಪರಮಾತ್ಮ || 293 ||

ಅನಘ ರೋಗಘ್ನ ಎಂದನಿತು ಮಂಗಳನಾಮ
ನೆನೆಯೆ ದುರಿತಗಳು ಬರಲುಂಟೆ | ಬರಲುಂಟೆ ಲೋಕದ
ಜನರ ಧನ್ವಂತ್ರಿ ಕಾಪಾಡೋ || 294 ||

ನಿನ್ನ ಕೊಂಡಾಡಿದಂತನ್ಯರನು ಕೊಂಡಾಡೆ
ನಿನ್ನನೇ ನೋಡ ಬಯಸುವೆ |  ಬಯಸುವೆ ಬೇಸರದೆ ಎನ್ನ ಕುಲದೈವ ಸುಖವೀಯೋ || 295 ||

ನೀರುತೃಣವೀಯೆ ಗೋ ಕ್ಷೀರವನು ಕರೆದಂತೆ
ಸೂರಿಗಳು ಮಾಳ್ಪ ಅಪರಾಧ | ಅಪರಾಧ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ
ಸಾರೂಪ್ಯವೀವೆ ಸರ್ವಜ್ಞ || 296 ||

ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಅನ್ಯಥಾವಾಗಿಪ್ಪ
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳ ನಾನೊಲ್ಲೆ |  ನಾನೊಲ್ಲೆ ಶ್ರೀಹರಿಯೆ
ಮನ್ನಿಸೈ ನಿನ್ನ ಮನದಂತೆ || 297 ||

ನಿನ್ನ ತುತಿಪುದಕಿಂತ ಪುಣ್ಯಬೇರೇನಯ್ಯ
ನಿನ್ನಂಘ್ರಿಭಜನೆಸುಖಕಿಂತ | ಸುಖಕಿಂತ ಪುರುಷಾರ್ಥ
ಇನ್ನುಂಟೆ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದೊಳು || 298 ||

ದೇಶಕಾಲಾದಿಗಳಿಗೀಶ ನೀನೆಂದರಿದು-
ಪಾಸನೆಯ ಗೈವ ಭಜಕರು | ಭಜಕರೆಲ್ಲಿದ್ದರೂ
ದೋಷವೆಲ್ಲಿಹುದೋ ಅವರಿಗೆ || 299 ||

ಅನಿರುದ್ಧ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಅನಲಧರಣೀಧರನೆ ಅನುವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ | ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಘನಮಹಿಮ ಎನಗೆ ದಯವಾಗೋ || 300 ||

ವಾಸುದೇವಾನಂತ ವಾಸವಾನುಜ ವರ-
ವಾಸುಕೀಶಯನ ವನಮಾಲಿ |  ವನಮಾಲಿ ವೀತಭಯ
ವಾಸವಾಗೆನ್ನಮನದಲ್ಲಿ || 301 ||

ನಾರಾಯಣಾಚ್ಯುತ ಮುರಾರಿ ಮುನಿಗಣಸೇವ್ಯ
ನಾರದಪ್ರಿಯ ನರಸಿಂಹ | ನರಸಿಂಹ ನಿನ್ನವರಿ- ಗಾರೋಗ್ಯಭಾಗ್ಯ ಕರುಣಿಸೋ || 302 ||

ಮೃತ್ಯುಂಜಯಾರಾಧ್ಯ ಮೃತ್ಯುಮೃತ್ಯುವೆ ಮೃಕಂ- ಡಾತ್ಮಜ ಪ್ರಿಯ ಕವಿಗೇಯ |  ಕವಿಗೇಯ ಭಕ್ತರಪ-
ಮೃತ್ಯುಪರಿಹರಿಸಿ ಸಲಹಯ್ಯ || 303 ||

ಇಂದಿರಾರಮಣ ಗೋವಿಂದ ಕೇಶವ ಭಕ್ತ-
ಬಂಧು ನೀನೆಂದೂ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ | ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ ಕಾರುಣ್ಯ
ಸಿಂಧು ನೀನೆನಗೆ ದಯವಾಗೋ || 304 ||

ನೋಕನೀಯನೆ ನಿನ್ನ ಶ್ರೀಕಮಲಜಾದಿಗಳು ಏಕದೇಶವನು ಅರಿಯರೊ |  ಅರಿಯದಾಮಹಿಮೆಗಳು ಈ ಕುಮತಿಜನರು ತಿಳಿವೋರೇ || 305 ||

ವಾಸುದೇವನ ಬಿಟ್ಟು ಲೇಸು ಹಾರೈಸಿಕೊಂ-
ಡೇನು ದೈವಗಳ ಭಜಿಸಲು |  ಭಜಿಸಲು ಬರಿದೆ ಆ- ಯಾಸವಲ್ಲದೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ || 306 ||

ನಾನಿನ್ನ ಮರೆತರೂ ನೀನೆನ್ನ ಮರೆಯದಲೆ
ಸಾನುರಾಗದಿ ಸಲಹುವಿ | ಸಲಹುವಿ ಸರ್ಜಜ್ಞ ಏನೆಂಬೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣಕ್ಕೆ || 307 ||

ಜೀವನಾಮಕನಾಗಿ ಜೀವರೊಳು ನೀ ನಿಂತು ಜೀವಕೃತಕರ್ಮ ನೀ ಮಾಡಿ | ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ಜೀವರಿಗೆ ಕೊಡುವೆ ಸುಖದು:ಖ || 308 ||

ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ ತ್ವಚ್ಚಿತ್ತಾನುಸಾರ ಮ-
ಚ್ಚಿತ್ತ ವರ್ತಿಸಲಿ ಸರ್ವತ್ರ | ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ
ಭಕ್ತಿ ಇರಲೆನಗೆ ಅನುಗಾಲ || 309 ||

ನರಕಸ್ವರ್ಗಗಳೆರಡು ಇರುತಿಹವು ಇಲ್ಲೆ ವಿ-
ಸ್ಮರಣೆಯೇ ನರಕ ಸ್ಮೃತಿ ಸ್ವರ್ಗ | ಸ್ಮೃತಿಸ್ವರ್ಗವಿರೆ ಬಾಹ್ಯ
ನರಕಭಯಕಂಜೆ ಎಂದೆಂದು || 310 ||

ಪ್ರಾಣಭಯಬಂದಾಗ ಕಾಣದಲೆ ಹಲುಬಿದರು
ಪ್ರಾಣಮಯನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ | ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮೂಜಗ- ತ್ತ್ರಾಣನಾಗಿನ್ನು ಸಲಹುವ || 311 ||

ವಾಮನ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ನಿರಾಮಯ ನಿರಾಧಾರ
ರಾಮ ರಾಜೀವದಳನೇತ್ರ | ದಳನೇತ್ರ ಮಮ ಕುಲ-
ಸ್ವಾಮಿ ನೀನೆಮಗೆ ದಯವಾಗೋ || 312 ||

ಶೋಕನಾಶನ ವಿಗತಶೋಕ ನೀನೆಂದರಿದು
ನಾ ಕರವಮುಗಿವೆ ಕರುಣಾಳು | ಕರುಣಾಳು ಭಕತರ-
ಶೋಕಗಳ ಕಳೆದು ಸುಖವೀಯೋ || 313 ||

ಆನಂದನಂದ ವಿಜ್ಞಾನಮಯ ವಿವಿಧ ಸ-
ನ್ಮಾನದ ಪ್ರವರಸಮವರ್ತಿ | ಸಮವರ್ತಿ ಸುಮನಸ- ತ್ರಾಣ ನೀನೆಮಗೆ ದಯವಾಗೋ || 314 ||

ನೀನಿಪ್ಪಲೋಕ ನಿರ್ವಾಣವೆಂದಾಗಮಪು-
ರಾಣ ಪೇಳುವುವು ಅನುದಿನ | ಅನುದಿನದಿ ನರಕ ವಿ-
ದ್ದೇನು ಮಾಡುವುದೋ ಎನಗಿನ್ನು || 315 ||

ಕೃಪಣವತ್ಸಲ ಎನ್ನಪರಾಧಗಳ ನೋಡಿ ಕುಪಿತನಾಗುವುದೆ ಕಮಲಾಕ್ಷ |  ಕಮಲಾಕ್ಷ ನೀನೆನಗೆ ಉಪಕಾರಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುವೆ || 316 ||

ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ ಜಗದತ್ಯಂತಭಿನ್ನ ಸ-
ರ್ವೋತ್ತಮೋತ್ತಮನೇ ಸುಖಪೂರ್ಣ | ಸುಖಪೂರ್ಣ ನೀನೆನ್ನ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅಗಲದಿರು ಕಂಡ್ಯ || 317 ||

ಜ್ಞಾನಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳಾನಂದಮಯಗಧಿ-
ಷ್ಠಾನವೆಂದರಿದು ಪ್ರತಿದಿನ | ಪ್ರತಿದಿನ ಉಂಬನ್ನ-
ಪಾನಾದಿವಿಷಯ ಹರಿಗೆನ್ನಿ || 318 ||

ಎನಗೆ ನಿನ್ನಲಿ ಭಕುತಿ ಇನಿತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ಅನಿಮಿತ್ತ ಬಂಧು ಸಲಹುವಿ |  ಸಲಹುವಿ ಸರ್ವದಾ ಎಣೆಗಾಣೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣಾಕ್ಕೆ || 319 ||

ಮಾನಧನವನಿತೆಸಂತಾನಗಳ ಬಯಸುತ್ತ
ಸ್ನಾನಜಪಹೋಮಉಪವಾಸ | ಉಪವಾಸ ವ್ರತನೇಮ
ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಹರಿಮೆಚ್ಚ || 320 ||

ಶ್ರೀವರನೆ ನೀ ತತ್ವದೇವತೆಳೊಳಗಿದ್ದು
ಯಾವತ್ತು ಕರ್ಮ ನೀ ಮಾಡಿ | ನೀ ಮಾಡಿಸುತ
ಜೀವರಿಗೆ ಈವ ಸುಖದು:ಖ || 321 ||

ವೈಷಮ್ಯಮೊದಲಾದ ದೋಷರಹಿತನೆ ನಿರಭಿ-
ಲಾಷೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಸರ್ವತ್ರ | ಸರ್ವತ್ರ ಚಿಂತಿಪರ
ತೋಷಿಸುವೆ ಒಲಿದು ಸುಖವಿತ್ತು || 322 ||

ಭೂರಮಣ ನಿತ್ಯಸಂಸಾರಿಗಳಲಿದ್ದು ಧನ-
ದಾರಾದಿಗಳಲಿ ಮಮತೆಯ |  ಮಮತೆಯ ಕೊಟ್ಟು ಸಂ- ಚಾರಮಾಡಿಸುವೆ ಭವದೊಳು || 323 ||

ಕ್ರೂರಕರ್ಮವ ದುರ್ಗೆರಮಣನೆ ದೈತ್ಯರೊಳು ತೋರಿಕೊಳ್ಳದಲೆ ನೀ ಮಾಡಿ | ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸುತ ಘೋರದು:ಖಗಳನುಣಿಸುವಿ || 324 ||

ಹರಿಯೆ ನೀನೊಳಗಿದ್ದು ಪರದಾರಧನಗಳಲಿ
ಎರಗಿಸುವೆ ಮನವ ಮರುಗಿಸಿ | ಮರುಗಿಸಿ ಮೋಹಿಸುವೆ
ಕರುಣಿ ನಿನಗಿದು ಉಚಿತವೆ || 325 ||

ಎಲ್ಲಿ ಹರಿರೂಪ ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಗುಣಕ್ರಿಯೆಗಳು
ಅಲ್ಲೆ ಗುಣರೂಪಕ್ರಿಯೆಗಳು |  ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಗುಣರೂಪ
ಬಲ್ಲವನೆ ಜ್ಞಾನಿ ಜಗದೊಳು || 326 ||

ನಿನ್ನಧೀನನು ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸರ ದಾಸ ಎನ್ನದೇನಯ್ಯ ಅಪರಾಧ | ಅಪರಾಧಗಳ ನೋಡಿ
ಬನ್ನಬಡಿಸೋದು ಉಚಿತವೆ || 327 ||

ಒಳಹೊರಗೆ ನೀನಿದ್ದು ತಿಳಿಯಗೊಡದಲೆ ಜಗದಿ
ಹಲವು ಕರ್ಮಗಳ ನೀ ಮಾಡಿ | ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸುತ
ಫಲಗಳನ್ನೀವೆ ಜನರಿಗೆ || 328 ||

ದೇವಗಂಗೆಯ ತಡಿಯ ಭಾವಿತೋಡುವನಂತೆ ದೇವೇಶನಿರಲು ತಿರಿದುಂಬ | ತಿರಿದುಂಬ ರಕ್ಕಸರ ದೇವರೆಂತೆಂದು ಕೆಡದಿರು || 329 ||

ನಿರ್ದೋಷ ಗುಣಪೂರ್ಣ ಸ್ವರ್ಧುನೀಜನಕ ಗೋ-
ವರ್ಧನೋದ್ಧಾರ ಗಂಭೀರ |  ಗಂಭೀರ ಖಳರ ಕುಲ-
ಮರ್ದನನೆ ನೀನೆನಗೆ ದಯವಾಗೋ || 330 ||

ನಾರಾಯಣನಿರುದ್ಧ ಈರೈದುಕರಣದಿ ವಿ-
ಹಾರಗೊಳುತಿರ್ಪ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ | ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಸಂಕರ್ಷಣನೆ ನೀ-
ವಿರಾಜಿಸುವಿ ಜಗದೊಳು || 331 ||

ವಾಸುದೇವನೆ ಜೀವರಾಶಿಯೊಳಗಿದ್ದು ಅವ- ಕಾಶಕೊಡುತಿರ್ಪೆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ |  ವಿಷಯಗಳನುಂಡು ಸಂ- ತೋಷಪಡಿಸುವಿ ಭಕತರ || 332 ||

ಅಣುವಿಗಣುತರನಾಗಿ ಘನಕೆ ಘನತರನಾಗಿ ಅಣುಮಹತ್ತುಗಳ ದೆಶೆಯಿಂದ | ದೆಶೆಯಿಂದ ನೀ ವಿಲ- ಕ್ಷಣನೆನಿಸಿಕೊಂಬೆ ಶ್ರುತಿಯೊಳು || 333 ||

ವಿಹಿತಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಹಿಕಪಾರತ್ರಿಕಗ-
ಳಹವು ಜೀವರಿಗೆ ಸರ್ವತ್ರ | ಸರ್ವತ್ರ ಸಜ್ಜನರ
ಸಹವಾಸವೆಂತು ದೊರೆವುದೋ || 334 ||

ಎನ್ನಪ್ಪ ಎನ್ನಮ್ಮ ಎನ್ನಯ್ಯ ಎನ್ನಣ್ಣ
ಎನ್ನರಸ ಎನ್ನ ಕುಲದೈವ | ಕುಲದೈವ ಇಹಪರದಿ ಎನ್ನ ಬಿಟ್ಟಗಲದೇ ಇರುಕಂಡ್ಯ || 335 ||

ಎನ್ನ ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಸ್ವಾಮಿ
ಮನ್ನಿಸು ಕಂಡ್ಯ ಮಹರಾಯ |  ಮಹರಾಯ ನೀ ಮರೆದ- ರಿನ್ನಾರು ಸಾಕಲರಿಯರು || 336 ||

ಸರ್ವಾಂತರಾತ್ಮಕನೆ ದುರ್ವಿಷಯತೈಲದೊಳು
ದರ್ವಿಯಂದದಲಿ ಚರಿಸುವ |  ಚರಿಸುವ ಮನದಲ್ಲಿ
ಸರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳೋ || 337 ||

ಏನಬೇಡಲಿ ನಿನ್ನ ಧೀನವೀಜಗವು ಸ್ವಾ-
ಧೀನವಸ್ತುಗಳ ನಾ ಕಾಣೆ | ನಾ ಕಾಣೆ ಭಕ್ತಿ ವಿ- ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯವನೆ ಕರುಣಿಸೋ || 338 ||

ಆಶೆಯೊಂದುಂಟು ಸರ್ವೇಶ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸುವೆ
ವಿಶ್ವಂಭರಾಭಾಗ್ಯಸತಿಮೋಹ | ಸತಿಮೋಹ ತಪ್ಪಿಸಿ
ನೀ ಸಲಹಬೇಕೋ ದಯದಿಂದ || 339 ||

ಏನು ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ ಮಾನಾದಿಸಂಪತ್ತು
ನಾನೊಲ್ಲೆ ಸ್ವಪ್ನದಲಿ ತವ ನಾಮ | ತವ ನಾಮ ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕೆ
ತಾನೊದಗಲೆನ್ನ ವದನಕ್ಕೆ || 340 ||

ಸಿರಿ ನಿನ್ನ ಚರಣದ ಕಿರುಬೆರಳ ನಖದ ಗುಣ
ಅರಿಸಿನೋಡುತಲಿ ಅನುಗಾಲ | ಅನುಗಾಲ ಕಾಣದಿರೆ
ಬೆರಗುಬೀಳುವಳೋ ಮರುಳಾಗಿ || 341 ||

ಕರ್ಮಜ್ಞ ಕರ್ಮೇಶ ಕರ್ಮಪ್ರವರ್ತಕನೆ ಕರ್ಮಫಲದಾತ ಕರ್ಮಸ್ಥ | ಕರ್ಮಸ್ಥ ಎನ್ನ ದು-
ಷ್ಕರ್ಮ ಕಳೆದು ನೀ ಸಲಹಯ್ಯ || 342 ||

ಸ್ವಾನಂದಪರಿಪೂರ್ಣ ನಾನಾವಿಷಯಗಳಲಿ
ನೀ ನಿಂದು ಮಮತೆಯ ಕಲ್ಪಿಸಿ | ಕಲ್ಪಿಸಿ ಹೀನನೆಂ- ದೆನ್ನನೇತಕ್ಕೆ ದಣಿಸುವಿ || 343 ||

ವಿಜಿತಾತ್ಮ ನೀ ಭೂಭುಜರೊಳಿದ್ದು ಅನವರತ ಯಜಮಾನನೆಂದು ಕರೆಸುವಿ |  ಕರೆಸಿ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ
ಪ್ರಜರ ಸಂತೈಪೆ ಅನುಗಾಲ || 344 ||

ಎಲ್ಲರಂದದಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಲ್ಲನೆಂದೆನಬೇಡ
ಬಲ್ಲಿದನು ಕಂಡ್ಯ ಭಗವಂತ | ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ
ಬಲ್ಲವರು ಇಲ್ಲ ಜಗದೊಳು || 345 ||

ಗೋವಿಂದನೇ ಬಂದು ಆವಾವ ಕಾಲದಲಿ
ಕಾವನು ಎಂಬ ನುಡಿ ಸಿದ್ಧ |  ನುಡಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಲು ಆವ ಭಯಕಂಜೆ ಎಂದೆಂದು || 346 ||

ಕರಿವರದನೇ ನಿನ್ನ ಕರುಣವಿಲ್ಲದೆ ಭವ-
ಶರಧಿಯನೆ ದಾಟುವ ತೆರನ್ಹ್ಯಾಂಗೆ | ತೆರನ್ಹ್ಯಾಂಗೆ ಲೋಕದ-
ವರಿಂದಲಿ ಎಮಗೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ || 347 ||

ಅಪರಾಧಿ ನಾನಲ್ಲ ಅಪರಾಧವೆನಗಿಲ್ಲ
ಸ್ವಪರಗತನಾಗಿ ನೀ ಮಾಡಿ | ನೀ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿಸಿ
ಅಪರಿಚಿತನಂತೆ ಇರುತಿರ್ಪೆ || 348 ||

ಶರಣು ದೇವರ ದೇವ ಶರಣರಿಗೆ ಸುಖವೀವ
ಶರಧಿಜೆಯ ರಮಣ ಕರುಣಿಸೊ | ಕರುಣಿಸಿ ಸಲಹೊ ನಾ
ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಚರಣಕ್ಕೆ || 349 ||

ದೋಷದೂರನೆ ಕೇಳು ದ್ವೇಷಿ ನಿನಗಾನಲ್ಲ
ಈಷಣತ್ರಯದಿ ಮಮತೆಯ |  ಮಮತೆಯ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರ- ದ್ವೇಷಗೋಳಿಸುವುದು ಉಚಿತಲ್ಲ || 350 ||

ಪನ್ನಗಾಚಲವಾಸ ನಿನ್ನುಳಿದು ಸಂತೈಪ-
ರಿನ್ನೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆ ನಿನ್ನಾಣೆ | ನಿನ್ನಾಣೆ ಸುಗುಣ ಸಂ-
ಪನ್ನ ಸಜ್ಜನರ ಸಲಹೆಂಬೆ || 351 ||

ಭೂರಮಣ ಸರ್ವಪ್ರಕಾರದಲಿ ಒಲಿದೆಮ್ಮ
ದೂರದಲಿ ಬಪ್ಪ ದುರಿತೌಘ | ದುರಿತೌಘ ಸಂಹರಿಸಿ
ಕಾರುಣಿಕ ನೀನೇ ಸಂತೈಸೋ || 352 ||

ಅನಾಥಬಂಧುವೆ ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲ ಪ್ರ-
ಪನ್ನಪರಿಪಾಲ ಮಾಲೋಲ | ಮಾಲೋಲ ಅರಿಪಾಂಚ- ಜನ್ಯಧೃತಪಾಣಿ ಸಲಹೆಮ್ಮ || 353 ||

ಮಾಯಾವಾದಖಂಡನ

ಶಿವನು ನೀನಾದರೆ ಶಿವರಾಣಿ ನಿನಗೇನು ಅವಿವೇಕಿಮನುಜ ಈ ಮಾತು | ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದರೆ ಕವಿಜನರು ನಗರೇ ಕೈಹೊಡೆದು || 354 ||

ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಖುಲ್ಲಮಾನವ ನಿನ್ನ
ವಲ್ಲಭೆಯ ಬೆರೆದು ಸಂತಾನ | ಸಂತಾನ ಪಡೆವೇಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಜನನೀ ಭಗಿನೇರು || 355 ||

ಬಿಂಬ ಒಂದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಒಂದೆಂಬೆಲಾ
ಅಂಬರ ನೆಳಲು ಕುಪ್ಪಾಗೆ | ಕುಪ್ಪಾದಬಳಿಕ ನೀ
ನೆಂಬ ಈ ಮಾತು ಪುಸಿಯಲ್ಲೇ || 356 ||

ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಸೊಲ್ಲು ಖರೆಯೆಂತೆನಲು
ಸುಳ್ಳು ಎಂಬೋದು ಖರೆಯಾಗಿ | ಖರೆಯಂಬ ಮಾತುಗಳು
ಸುಳ್ಳೆನ್ನರೇನೋ ಸುಜನರು || 357 ||

ನಿನ್ನ ನಾ ಬೈದರೆ ಎನ್ನ ನೀ ಬೈಯಲು
ನಿರ್ಮೂಲವಾಯಿತು ಅದ್ವೈತ | ಅದ್ವೈತ ಉಳುಹಲಿಕೆ
ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೋ ಎಲೊ ಪ್ರಾಣಿ || 358 ||

ಶುದ್ಧಬ್ರಹ್ಮನ ಸುಗುಣ ಕದ್ದಪ್ರಯುಕ್ತ ಪ್ರ-
ಸಿದ್ಧಚೋರತ್ವ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ | ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪೆÇದ್ದಿತೋ ಉದ್ಧಾರವೆಲ್ಲಿ ಭವದಿಂದ || 359 ||

ಸುಳ್ಳಿಗಿಂದಧಿಕ ಮತ್ತಿಲ್ಲವೋ ಮಹಪಾಪ
ಸುಳ್ಳು ಕಳ್ಳತನವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ | ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಯಿ- ತಲ್ಲೊ ಜಾರತ್ವ ಇದರಂತೆ || 360 ||

ಮಾಯಾವಾದಿಮತವು ಹೇಯವೆಂಬುದು ಸಿದ್ಧ
ತಾಯಿತಂದೆಗಳು ಸತಿಪುತ್ರ | ಸತಿಪುತ್ರರಗಳಿದರೆ
ಬಾಯಿಬಿಟ್ಯಾಕೆ ಅಳುತಿದ್ದಿ || 361 ||

ಮೇ ಮಾತೆ ವಂಧ್ಯೆಂಬ ಈ ಮಾತಿನಂತೆಲೆ
ಈ ಮೂರ್ತಮೂಜಗವು ಪುಸಿಯೆಂಬ | ಪುಸಿಯೆಂಬ ಮಾತುಗಳು
ಭ್ರಾಮಕವೊ ಖರೆಯೋ ನಿಜವೆಲ್ಲಿ || 362 ||

ಶಶವಿಷಾಣಗಳೆಂದರೊಪ್ಪುವರೆ ಬಲ್ಲವರು
ಬಸವಗುಂಟೇನೋ ಮೊಲೆಹಾಲು | ಮೊಹೆಹಾಲು ಉಂಟೆ ತೋ- ರಿಸು ಮಿಥ್ಯೆ ಸತ್ಯವಹುದೇನೋ | 363 ||

ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಖರೆಯು ಮಿಥ್ಯೆ ವೆಂದರೆ ಸುಳ್ಳು
ಸತ್ಯಮಿಥ್ಯೆಗಳು ಏಕತ್ರ | ಏಕತ್ರ ಇಹುದೆ ಉ-
ನ್ಮತ್ತ ಈ ಮಾತು ನಿಜವೆಲ್ಲಿ || 364 ||

ಭೀತಿ ನಿರ್ಭೀತಿ ಶೀತಾತಪಗಳೊತ್ತಟ್ಟು
ನೀತವಾಗಿಹವೆ ಜಗದೊಳು |  ಜಗದೊಳಿದ್ದರೆ ತೋರು
ಜಾತಿಭೇದಗಳು ಇರಲಾಗಿ || 365 ||

ದ್ವಾಸುಪರ್ಣಾ ಎಂಬ ಈ ಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿ-
ಶ್ವಾಸಮಾಡದಲೆ ಜೀವೇಶ | ಜೀವೇಶರೈಕ್ಯೋಪ- ದೇಶಮಾಡಿದವ ಚಂಡಾಲ || 366 ||

ಜೀವೇಶರೊಂದೆಂಬ ಈ ವಾಕು ಕೇಳ್ವರಿಗೆ ಕೇವಲಾಶ್ರಾವ್ಯವೆಂದೆಂದು | ಎಂದೆಂದು ಬುಧರು ಪಶು- ಗಾವಿ ನೀನೆಂದು ಕರೆಯರೆ || 367 ||

ಗುಣವಂತನೆಂಬ ಮಾತನು ಕೇಳಿ ಸುಖಿಸದವ
ಮನುಜಪಶು ಸಿದ್ಧ ಪುಸಿಯಲ್ಲ | ಪುಸಿಯಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮತ ಗಣನೆಮಾಡದಲೆ ಬೈಯ್ವೋರೋ || 368 ||

ಮಲಗರ್ತಕೆ ಶುದ್ಧಜಲಧಿಸಮವೆಂತೆಂಬಿ
ಕಲುಷವರ್ಜಿತಗೆ ತೃಣಜೀವ |  ತೃಣಜೀವ ಸರಿಯೆ ಸಿಂ-
ಬಳಕೆ ಗೋಘೃತವು ಸಮವೇನೋ || 369 ||

ಐರಾವತಕೆ ಸರಿಯೆ ಕೂರೆಹೇನಿನ ಮರಿಯು
ಮೇರುಪರ್ವತಕೆ ಕಸಕುಪ್ಪೆ |  ಕಸಕುಪ್ಪೆ ಸರಿಬಹುದೆ
ತೋರಿಸೋ ನಿನ್ನ ಅಜ್ಞಾನ || 370 ||

ಅಜರಾಮರಣ ಬ್ರಹ್ಮಭುಜಗಭೂಷಣಪೂಜ್ಯ ತ್ರಿಜಗದೇವೇಶ ಹರಿಯೆತ್ತ | ಹರಿಯೆತ್ತ ನೀನೆತ್ತ ಅಜಗಜನ್ಯಾಯ ಪುಸಿಯಲ್ಲ || 371 ||

ಪಾಲಗಡಲೊಳಗಿರುವ ಶ್ರೀಲೋಲ ಹರಿಯೆಲ್ಲಿ
ಹೇಲುಚ್ಚೆಯೊಳಗೆ ಹೊರಳುವ | ಹೊರಳುವ ಬಳಲುವ ಖೂಲಮಾನವನೆ ನೀನೆಲ್ಲಿ || 372 ||

ಕ್ಷೀರಾಂಬುಧಿಗೆ ಸರಿಯೆ ಕಾರಿಕೆಯು ಶ್ಲೇಷ್ಮ ಭಾ- ಗೀರಥಿಗೆ ಸರಿಯೆ ಖರಮೂತ್ರ | ಖರಮೂತ್ರ ಜೀವ ಲ- ಕ್ಷ್ಮೀರಮಣಗೆಣೆಯೆ ಜಗದೊಳು || 373 ||

ಗುಣಪೂರ್ಣ ಸರ್ವಜ್ಞ ಅಣುಮಹದ್ಗತನ ನಿ-
ರ್ಗುಣ ಅಜ್ಞ ಅಲ್ಪನೆನುತಿದ್ದೀ | ಅನುತಿದ್ದಿ ಹರಿಗೆ ದೂ-
ಷಣೆಯು ಬೇರುಂಟೆ ಇದಕಿಂತ || 374 ||

ಈಶ ನಾನೆನಲು ಕೀನಾಶನಿಂದಲಿ ದಣಿಪ
ದಾಸನೆಂಬುವಗೆ ದಯದಿಂದ |  ದಯದಿಂದ ತನ್ನಯಾ-
ವಾಸದೊಳಗಿಟ್ಟು ಸಲಹುವ || 375 ||

ಈಶತ್ವವೆಂಬುದು ಶ್ರೀಶಗಲ್ಲದೆ ಜೀವ- ರಾಶಿಗಳಿಗುಂಟೆ ಈ ಶಕ್ತಿ | ಈ ಶಕ್ತಿ ಸತ್ವಗುಣ ಈಶ ಬಿಟ್ಟಿಹನೆ ಜಗದೊಳು || 376 ||

ಉದ್ಗೀಥ ಶ್ರೀಪ್ರಾಣಹೃದ್ಗತನು ಜಗದೇಕ-
ಸದ್ಗುರುವರೇಣ್ಯನೆನುತಿಪ್ಪ | ಎನುತಿಪ್ಪವಗೆ ಯಮ ಗದ್ಗದ ನಡುಗಿ ನಮಿಸುವ || 377 ||

ಸ್ವಾಮಿಭೃತ್ಯನ್ಯಾಯ ಈ ಮಾತಿನೊಳು ಬಂತು ಗ್ರಾಮಧಾಮಗಳು ಇದರಂತೆ |  ಇದರಂತೆ ನೋಡಿಕೋ
ನೀಮಾತ್ರ ನುಡಿಯೆ ಸಾಕೆಂಬೆ || 378 ||

ಈಶ ನಾನೆಂದವನ ಶ್ವಾಸಬಿಡಗೊಡದೆ ಯಮ
ಪಾಶಗಳ ಕಟ್ಟಿ ಸೆಳೆದೊಯ್ದು |  ಸೆಳೆದೊಯ್ದು ನರಕದಿ
ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುವನೋ ಬಹುಕಾಲ || 379 ||

ಮಾತೃಪಿತೃದ್ರೋಹಿ ಭ್ರಾತೃಸಖಗುರುಬಂಧು- ಘಾತಕನು ನೀನು ಪುಸಿಯಲ್ಲ |  ಪುಸಿಯಲ್ಲ ಶ್ರೀ ಜಗ-
ನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನೇ ನಾನೆಂಬಿ || 380 ||

ಶ್ರೀ ಅಗ್ನಿದೇವರ ಸ್ತೋತ್ರ ದೇವಮುಖ ಎನ್ನಯ ಕರಾವಲಂಬನವಿತ್ತು
ಪಾವಕರಿಗೊಲಿದು ಭವತಾಪ | ಭವತಾಪ ಪರಿಹರಿಸು
ಪಾವಕನ ಜನಕ ಪ್ರತಿದಿನ || 381 ||

ಹುತವಹನ ಎನ್ನ ದುರ್ಮತಿಯ ಪರಿಹರಿಸಿ ಸ-
ದ್ಗತಿಯ ಪಥ ತೋರೋ ದಯದಿಂದ | ದಯದಿಂದ ನಿತ್ಯ ನಾ
ನುತಿಸುವೆನು ನಿನ್ನ ಕರುಣಾಳೋ || 382 ||

ಕೃಷ್ಣವರ್ತ್ಮನೆ ಎನ್ನ ದುಷ್ಟಕರ್ಮವ ನೋಡಿ
ಭ್ರಷ್ಟನೆನ್ನದಲೆ ಸಂತೈಸು | ಸಂತೈಸು ಭಾರ್ಗವಗ-
ಧಿಷ್ಠಾನನೆಂದು ಮೊರೆಹೊಕ್ಕೆ || 383 ||

ರುದ್ರಾಕ್ಷಗನೆ ಮಹೋಪದ್ರವವ ಪರಿಹರಿಸು
ಭದ್ರಪ್ರಕಾಶ ಮಹಭದ್ರ | ಮಹಭದ್ರ ವಿಖ್ಯಾತಕರುಣಾಸ-
ಮುದ್ರ ಶರಣೆಂಬೆ || 384 ||

ಕಡಲ ಒಡಲೊಳಗಿದ್ದು ಬಡಬಾಗ್ನಿ ಎನಿಸುವಿ ಅಡವಿಯೊಳಗಿದ್ದು ದಾವಾಗ್ನಿ |  ದಾವಾಗ್ನಿಯೆನಿಸುವಿ
ಪೆÇಡವಿಯೊಳು ಭೌಮ ಎನಿಸುವಿ || 385 ||

ಶುಚಿನಾಮಕನೆ ಮನೋವಚನಾದಿಗಳ ದೋಷ-
ನಿಚಯಗಳನೆಣಿಸಿ ದಣಿಸದೆ |  ದಣಿಸದೆ ಮಚ್ಚಿತ್ತ ಖಚಿತವನು ಮಾಡೋ ಹರಿಯಲ್ಲಿ || 386 ||

ವೀತಿಹೋತ್ರನೆ ಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲನ ಸಂ-
ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕದಿ ತುತಿಸುವ | ತುತಿಸಿ ಹಿಗ್ಗುವ ಭಾಗ್ಯ
ಜಿತವಾಗಿ ಇರಲಿ ಎಮೆದೆಂದು || 387 ||

ಮಂಗಳಂ

ಸುವ್ವಿಪದ

ರಾಗ ಆನಂದಭೈರವಿ    ಆದಿತಾಳ

ಸುವ್ವಿ ಶ್ರೀದೇವಿರಮಣ ಸುವ್ವಿ ಸರ್ವರಾಜಶಯನ
ಸುವ್ವಿ ದೈತ್ಯನಿಕರಹರಣ ಸುವ್ವಿ ನಾರಯ್ಣ |

ಭವ್ಯಚರಿತ ದುರಿತವಿಪಿನಹವ್ಯವಹನ ಭವೇಂದ್ರಾದಿ-
ಸೇವ್ಯಮಾನ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸುಲಭಮೂರುತೇ ಅವ್ಯಯಾತ್ಮನೇ ಸುಖಾತ್ಮ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆ ತುತಿಪ
ಸುವ್ವಿವೇಕಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವುದಮಿತಮೋದವ || 388 ||

ವಾಸವಾದ್ಯಮರವಾತಾಶಿಶಾರದೆಂದುಮಧ್ವ- ದೇಶಿಕಾರ್ಯಚಿತ್ತಸಿಂಹಪೀಠಮಧ್ಯಗ ದೇಶಕಾಲವ್ಯಾಪ್ತ ಸರ್ವೇಶ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಶ್ರೀಮ-
ಹೀಸಮೇತಕೃಷ್ಣ ಕೊಡಲಿ ನಮಗೆ ಮೋದವ || 389 ||

ಕಮಲಸಂಬವನ ವೇದ ತಮನು ಒಯ್ಯುತಿರಲು ಲಕ್ಷ್ಮಿ- ರಮಣ ಮತ್ಸ್ಯನಾಗಿ ತಂದ ಶರಧಿ ಮಥನದಿ ಕಮಠರೂಪದಿಂದ ಸುರರಿಗಮೃತವಿತ್ತು ಕಾಯ್ದ ಅಖಿಳ-
ಸುಮನಸೇಂದ್ರಸ್ವಾಮಿ ಕೊಡಲಿ ಎಮಗೆ ಮಂಗಳ || 390 ||

ಕನಕಲೋಚನನ್ನ ಸದದು ಮನುಜಸಿಂಗವೇಷನಾದ ದ್ಯುನದಿಪಡೆದ ಜನನಿ ಕಡಿದು ವನವ ಚರಿಸಿದ ಜನಪಕಂಸನೊದದು ತ್ರಿಪುರವನಿತೆಸುವ್ರತವನಳಿದ
ವಿನುತ ಕಲ್ಕಿ ದೇವರಾಜ ಎಮ್ಮ ಸಲಹಲಿ || 391 ||

ಪಾಹಿ ಪಾವನ್ನಚರಿತ ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಪದ್ಮನೇತ್ರ
ಪಾಹಿ ನಿಗಮನಿಕರಸ್ತ್ರೋತ್ರ ಲಲಿತಗಾತ್ರ ಮಾಂ
ಪಾಹಿ ಸುಜನಸ್ತೋಮಮಿತ್ರ ದೋಷದೂರ ಸುಗುಣ ಸಂ-
ದೋಹ ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಠ್ಠಲ ಜಯ ತ್ರಿಧಾಮಗ || 392 ||

|| ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು ||

Devaranama todala nudi seve

ಹರಿವಾಯುಗುರುಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹಾಗು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಭಗವನ್ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯ ತೊದಲುನುಡಿ ಸೇವೆ

ಶ್ರೀರಾಮನಾಮ ಜಪಿಸಿದವಗೆ ಉಂಟೇ ಭವದ ಬಂಧನ?

ಪವಿತ್ರವಾದ ವಿಪ್ರ ಜನ್ಮದಿ ಬಂದು, ವಾವ್ವಂಶನ ಮತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದ ನಾನು, ಸದಾ ನನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನೇ ಕೋರಿದ ತಾಯಿಯ ಕನಸನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿ ಇವತ್ತಿನ ದಿನ ಶ್ರೀಹರಿವಾಯುಗುರುಗಳ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಜೀವನದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಆ ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದವೇ ಕಾರಣ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೇ ಇದ್ದು, ಹೀಗೇ ಬಾಳಿ, ಸದಾ ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಬೇಕೆಂದು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಒಳಿತನ್ನೇ ಬಯಸಿ, ಶ್ರಮಿಸಿ, ಎಂದೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡದೆ, ಐಟಿಐ ರಾಯರ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮರೆಯಾದ ಆ ದೇವತೆಗೆ ನಾನೇನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಕಡಿಮೆ. ಇವತ್ತು, ಆ ದೇವತೆ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಔನತ್ಯ ಕಂಡಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳೋ! ಆಕೆಯ ಸುಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಆಕೆಯ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಲು ಅಹರ್ನಿಶಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾನು, ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಹರಿವಾಯುಗುರುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಪದ-ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಆ ಪುಣ್ಯವತಿಯ ಖುಣವನ್ನು ತೀರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದು.  ಈ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ  ಸಂಗೀತದ ಗಂಧವರಿಯದ ನಾನು ಪಾಮರನಾದ್ದರಿಂದ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಈ ಭಗವನ್ನಾಮ ರಚಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಂಗೀತದಲಿ ಪುರಂದರದಾಸರಾಗದಿದ್ದರೂ, ವಿರಕ್ತಿಯಲಿ ಕನಕದಾಸರಾಗದಿದ್ದರೂ, ತಾಳ್ಮೆಯಲಿ ವಿಜಯರಾಯರಾಗದಿದ್ದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಭಾಗಣ್ಣರಾಗದಿದ್ದರೂ, ಜಾಣ್ಮೆಯಲಿ ಜಗನ್ನಾಥದಾಸರಾಗದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸಾಧನ ಮಾರ್ಗದಲಿ ಇಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೆಜ್ಜೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ, ಈ ದಾಸಶ್ರೇಷ್ಟರ ಪಾದರಜಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಸಾಕು. ನನ್ನ ಹೆತ್ತ ಆ ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಅದು ಖಂಡಿತ ಆಗುವುದೆಂಬ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ ನನ್ನಲಿ. ಒಪ್ಪೆಲ್ಲಾ ಸೀನಪ್ಪನದು, ತಪ್ಪೇಲಾ ನನ್ನದೇ! ಇದೇ ರೀತಿ, ಸಂಗೀತ ಶಾರದೆ ಒಲಿದು ನನ್ನಿಂದ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ದೇವರನಾವನ್ನು ಅಂಕಿತ-ಸಹಿತ ರಚಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸೆಂದು ಆ ನನ್ನ ಪೆತ್ತ ತಾಯಿಗೆ ಶಿರಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ…

ವಂದಿಸುವುದಾದಿಯಲಿ ಗಣನಾಥನ

ಲಂಬೋದರನೆ ನಮಿಪೆನು ನಾ ಶಿರಬಾಗಿ ಎಮ್ಮ ದುರಿತಗಳ ಕಳೆದು  ಮೋದಸೂಧನನ ಧ್ಯಾನದಿ ನಿಲಿಸೋ ||೧|| ಪ್ರಥಮ ಪೂಜೆಯು ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನವು ಮಾಡುವೆನು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಸುವಿಧ್ಯೆಯನು ಕೊಟ್ಟು ಲಕ್ಷ್ಮಿವಲ್ಲಭನ ನಾಮವ ನಾಲಿಗೆಲಿ ನಿಲಿಸೋ ||೨|| ಗೌರಿಸುತನೆ ಪಾಶಾಂಕುಶ ಧಾರನೆ ಕಮಲನಯನನೆ ಸುಂದರವದನನೆ ಸೇವಕನು ನಾ ನಿನ್ನ, ಶಿವತನಯನೆ ಮಾಧವನಲಿ ಮನವ ನಿಲಿಸೋ ||೩|| ಮೂಷಿಕವಾಹನವಂತೆ ಮೋದಕ ಹಸ್ತವಂತೆ ಉದರದಿ ಸರ್ಪವಂತೆ ಅನುದಿನವೂ ಎಮ್ಮನು ಪೊರೆದು ಉಪೇಂದ್ರಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯ ನಿಲಿಸೋ ||೪||

______________________________________________

ರಾಮನಾಮ ಭಜಿಸಿದವಗೆ ಉಂಟೆ ಭವದ ಬಂಧನ

ರಾಮ ನಿನ್ನ ನಾಮದ ಬಲ ಒಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಅದುವೆ ಕಲ್ಪತರು-ಕಾಮಧೇನು, ಆನಂದಪ್ರದಾಯಕ ರಾಮ ರಾಮ ನಮ ಒಂದೇ ಸಾಕು ||೧|| ದಶರಥನಂದನ ರಘು ರಾಮ ಕೌಸಲ್ಯ ಸುಪ್ರಜ ಸುಂದರ ರಾಮ ||೨|| ರಘುಕುಲಸೋಮ ರಾಜೀವಲೋಚನ ಕಲ್ಯಾಣರಾಮ ಜಾನಕಿವಲ್ಲಭ ಶೇಷಶಯನ ಪಟ್ಟಾಭಿರಾಮ ||೩|| ಸುಮಿತ್ರಪುತ್ರ ಸೇವಿತ, ಪರತ್ಪರ ಕೋದಂಡರಾಮ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಪ್ರಿಯ ದಾನವಾಂತಕ ವಶಿಷ್ಟರಾಮ ||೪|| ಅಂಜನಸುತಸ್ವಾಮಿ, ಧನುರ್ಧರ ಜಿತೇಂದ್ರರಾಮ ಸುಗ್ರೀವ ಮಿತ್ರ ಸುಜಗತ್ಚರಿತ್ರ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ರಾಮ ||೫|| ವಾಲಿಪ್ರಮತನ ವಿಭೀಷಣಸಕ ಶೂರ ರಾಮ ಕುಂಭಕರ್ಣ ರಾವಣಾಂತಕ ತ್ರಿಲೋಕರಕ್ಷಕ ರಾಮ ||೬|| ಎಂದೆಂದೂ ನಿನ್ನ ನಾಮವೆ ಗತಿಯೆನಗೆ ನಾ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವ ಕಳೆದು ಉಪೇಂದ್ರನ ಲೋಕವ ತೋರೋ ಚೆಲುವ ರಾಮ ||೭|| ___________________________________________________________________

ನೋಡಿದೆನು ಗುರುರಾಘವೇಂದ್ರರ ಮಾಡಿದೆನು ಭಕುತಿಯಲಿ ವಂದನೆಗಳು

ಕಂಡೆ ನಾ ಗುರುರಾಯ ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಕಂಡೆ ನಾ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕೆನು ರಾಯರೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕಮಲಕೆ ||೧|| ನರಹರಿಯ ನೆನೆಯುತ ಹಯವದನ ಕೊಂಡಾಡುವ ಕಾಶಾಯಧಾರಿ ಯೋಗಿ ವರೇಂದ್ರ ಮುದ್ದು ವೄಂದಾವನದಿ ಜಪವ ಮಾಡುವ ||೨|| ನಾಮ ಮುದ್ರೆಯೊಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ ಕೊರಳೊಳು ತುಳಸಿಮಣಿಯು ಕೈಯಲಿ ಕಮಂಡಲವು ಹಿಡಿದು ಸದಾ ಮೂಲ ರಾಮನ ನೆನೆಯುವ ||೩|| ಕರುಣಾಸಾಗರನೆ ನಿನ್ನ ಮಗುವೆಂದು ಎನಿಸಿ ನಿನ್ನ ಕರಕಮಲವ ಸದಾ ಎನ್ನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ಉಪೇಂದ್ರನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಡಿಸುತಾ ಪೊರೆಯೋ ||೪|| _________________________________________________________________________

ನಂಬಿದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದ, ಗುರುಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣ ನಂಬಿದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದ

ಎಂದೆಂದೂ ನಿನ್ನ ಪಾದವೆ ಗತಿಯೆಂದೂ ನಂಬಿದೆನೂ ಮೂರವತಾರದ ಮಧ್ವರಾಯ ಎರಡು ದಿನದ ಸಂಸಾರದಲಿ ನಾನು ನನ್ನದು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದಲಿ ಮೆರೆದು ಬಲುವಿಧ ಆಸೆಯ ಪಟ್ಟು ನೀರಜಾಕ್ಷನ ಮರೆತು ಗರ್ವದಿ ಬಾಳಿದೆನೈಯ್ಯ ||೧|| ಎನ್ನ ಅಹಂಕಾರವ ಅಳಿಸುವ ಅನ್ಯರೊಬ್ಬರು ಇಲ್ಲ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ಪರಿಪಾಲಿಸು ಎನ್ನ ತ್ರಿಕೋನಮಂಡಲದಲಿ ನಳಿನನಾಭನ ಬರಿಸೋ ವೃಕೋದರ||೨|| ಬಾರಿಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಕೆರಗುವೆ ಎನ್ನ ಪಾಪಾಂಗಳ ನೀಗಿಸಿ, ಖಗಪತಿ ಒಡೆಯ ಉಪೇಂದ್ರನ ಮನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸೋ, ಮಧ್ವೇಶನ ದೂತ ಹನುಮಂತರಾಯ ||೩|| _______________________________________________________________________

ದಾಸನ ಮಾಡಿಕೋ ಎನ್ನ, ಸ್ವಾಮಿ ಸಾಸಿರನಾಮದ ವೆಂಕಟರಮಣ

ವಂದೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮ್ ಶ್ರೀಪತಿಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಂ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಂ ಜಗತ್ಗುರೂಮ್ ವಾಸುದೇವಮ್ ವಂದೇ ||ಪ|| ಶ್ರೀಲಕುಮಿ ಕರಕಮಲ ಪೂಜಿತ ವಿಮಲ ವಿಕ್ಯಾತನೆ ಬ್ರಹ್ಮಸಮೀರ ನುತ ಗಂಗಜನಕನೆ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಕೆ ವಂದನೆ, ಅಭಿವಂದನೆ ||೧|| ಶಂಕಚಕ್ರಗದಪದ್ಮಾಧರನೆ ಜ್ಞಾನಭಕ್ತಿವೈರಾಗ್ಯಮೋಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸು ಅನಂತನೆ, ಜಗದುದರನೆ ಜಗದಂಬರಮಣನೆ ಜಗದ್ಗುರು ಸನ್ಮತಿಯ ನಿಲ್ಲಿಸೋ ಮಧ್ವದನ ಸದನದಲಿ||೨|| ನಿನ್ನ ಮುಖಾರವಿಂದವ ತೋರೋ, ಭವಪಾಪಂಗಳ ಕಳೆಯೋ ಪಂಕಜಾಕ್ಷನೆ, ಸುಂದರವದನನೆ ಸದಾ ನಿನ್ನಂಘ್ರಿಕಮಲದ ಸ್ಮರಣೆಯ ಕೊಟ್ಟು ಮುಕ್ತಿಪಥವ ತೊರೋ ಸ್ತುತಿರಮಣ ಉಪೇಂದ್ರನೇ||೩|| _________________________________________________________________________

ಗುರುಮಧ್ವರಾಯರಿಗೆ ನಮೋ ಗುರುಮಧ್ವಸಂತತಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ

ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ, ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞರಿಗೆ, ಹಂಸರಾಟರಿಗೆ, ಮಧ್ವಾರಾಯರಿಗೆ, ನಮೋ ನಮೋ ತತ್ವವಾದವ ಸಾರಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕುಭಾಷ್ಯಯಗಳ ತರಿದ ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ ||ಪ|| ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮನು ಪರತರನು ಎಂದು ಸಾರಿದ ಗುರು ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ ಜಗತ್ ಸತ್ಯ ಎಂದು ಪೇಳಿ ಮಾಯವಾದವ ಓಡಿಸಿದ ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ ||೧|| ತತ್ವತಹ ಜಿವೇಶ್ವರ, ಜಡೈಶ್ವರ , ಜೀವ-ಜೀವ, ಜೀವ-ಜಡ, ಜಡ-ಜಡ ಎಂಬ ಪಂಚಭೇಧ ಜಗದೊಳು ಸತ್ಯವು ಎಂದು ಬಾರಿಬಾರಿ ಪೇಳಿದ ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ ||೨|| ಜೀವ ಅಸ್ವತಂತ್ರರರು, ನಿತ್ಯ ಹರಿಯ ಅನುಚರರು ಜಗದೊಳು ತಾರತಮ್ಯದಿ ಜೀವಗಣ ಗುಣಕನುಗುಣವಾಗಿ  ನಿಜಸುಖ ಅನುಭವಿಸುವರು ಎಂದು ಸಾರಿದ ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ||೩|| ಉಪೇಂದ್ರನನು ವೇದಗಳು ಸದಾ ಸಾರಿದಂತೆ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೇ ಪ್ರಮಾಣ ಎಂದು ಅರಿತು ನಿತ್ಯಾನಂದನಲಿ ಅಮಲವಾದ ಭಕ್ತಿಯು ಸ್ವರೂಪದ ಅರಿವನು ಕೊಡುವುದು ಎಂದು ಸಾರಿದ ಆನಂದತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಮೋ ನಮೋ||೪|| ___________________________________________________________________________

ಕೂಗಿದರೂ ಧ್ವನಿಕೇಳದೆ, ಶಿರಬಾಗಿದರೂ ದಯೆ ಬಾರದೆ?

ಶೇಷಷಾಯಿ ಕಾವೇರಿರಂಗ ಎಂದು ನಿನ್ನ ದರುಶನವ ಕೊಡುವೆಯೋ ಕಾದಿಹೇ ನಾನು ಬಲು ಹೀನನಾಗಿ, ರಂಗ ನಿನ್ನ ದರುಶನಕಾಗಿ ||೧|| ಅಂದು ಭೃಗು ಋಷಿಗಳು ವೈಕುಂಠ ಬಾಗಿಲತೆರದು ನಿನ್ನ ದರುಶನ ಪಡೆದರು ಕರಿಮಕರಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಕರೆದೊಡನೆ ನಿನ್ನ ದರುಶನ ಕೊಟ್ಟೆ ||೨|| ಅಂದು ಬಾಲಕ ಧೃವರಾಜ ನಿನ್ನ ತಪವಗಯ್ಯೆ ಅಮರ ಧೃವ ಪದವಿಯ ಕೊಟ್ಟೆ ಅಂದು ಕನಕದಾಸರು ಪಾಡಿ ಪೊಗಳಿ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ದರುಶನ ಪಡೆದರು ||೩|| ಸಂಸಾರದಲಿ ನೊಂದು, ಎಂದೆಂದಿಗು ನಿನ್ನ ಪಾದವೇಗತಿಯೆಂದೂ ಎರಿಗಿರುವೆ ಬಂಧ ಕಳೆದು, ನಿನ್ನ ದರುಶನ ಕೊಟ್ಟು, ನಿತ್ಯಸುಖವನಿಯೋ  ಉಪೇಂದ್ರನೇ ||೪|| ___________________________________________________________________________

ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆಮನವೆ, ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆಮನವೆ

ಕೇಶವ ನಾರಾಯಣ ಮಾಧವ ಎನು ಮನವೆ ಸರ್ವಗುಣ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||1|| ಗೋವಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಮಧುಸೂಧನ ಎನು ಮನವೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ರೂಪ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||2|| ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ವಾಮನ ಶ್ರೀಧರ ಎನು ಮನವೆ ಸರ್ವಶಬ್ಧ ವಾಚ್ಯ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||3|| ಹೃಷೀಕೇಷ ಪದ್ಮನಾಭ ದಾಮೋದರ ಎನು ಮನವೆ ವಿಶ್ವೋದಯಸ್ತಿತಿಲಯ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||4|| ಸಂಕರ್ಷಣ ವಾಸುದೇವ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಎನು ಮನವೆ ಸರ್ವಯತ್ರಸಮರ್ಥ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||5|| ಅನಿರುದ್ಧ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಅಧೋಕ್ಷಜ ಎನು ಮನವೆ ಜ್ಞಾನಪ್ರದಾಯಕ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||6|| ನರಸಿಂಹ ಅಚ್ಯುತ ಜನಾರ್ಧನ ಎನು ಮನವೆ ಸೌಖ್ಯ ಸತ್ಕಾರಣಾಯ ನಾರಾಯಣನ ನೆನೆ ||7|| ಉಪೇಂದ್ರ ಹರಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಎನು ಮನವೆ ಬ್ರಹ್ಮ-ಸಮೀರಾದಿ ವಂದಿತ ಎನು ಮನವೆ ಸಾರ್ವಕಾಲದೇಶವೇಶದೊಳು ಉಪೇಂದ್ರನ ನೆನೆ ||8|| ___________________________________________________________________________

ಸತ್ಯವಂತರ ಸಂಗವಿರಲು ತೀರ್ಥವೇತಕೆ, ನಿತ್ಯ ಅನ್ನದಾನವಿರಲು ಭಯವು ಏತಕೆ?

ಸಪ್ತನದಿಗಳಲಿ ತನುವ ಮಿಂದರೇನು ಫಲವೋ | ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳ ತ್ಯಜಿಸಿದರೇನು ಫಲವೋ | ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಗ್ರಹಿಸಿದರೇನು ಫಲವೋ |  ಹೀನ ಪಾಪಂಗಳ ಬಿಟ್ಟರೇನು ಫಲವೋ | ದಾನಧರ್ಮ ಮಾಡಿದರೇನು ಫಲವೋ | ಜ್ಞಾನತತ್ವಂಗಳರಿತು ಏನು ಫಲವೋ | ಗುರುಹಿರಿಯರ ಪಾದಕೆರಗಿ ಏನು ಫಲವೋ |  ಶಿಷ್ಟರ ಸಂಗ ಮಾಡಿ ಏನು ಫಲವೋ | ನರಹರಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮನು ಎಂದು ಅರಿತು | ನವವಿಧ ಭಕುತಿಯಿಂದ ಮಾಧವನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ | ಪುಲ್ಲನಾಭನ ಹೆಸರನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಕೊಂಡಾಡಿ ನಲಿದರೆ | ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಉಪೇಂದ್ರನು ನಿಜ ಭಕುತರಿಗೆ ವಿರಜಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವನೋ ತಪ್ಪದೆ || ___________________________________________________________________________

ರಾಘವೇಂದ್ರಗುರುರಾಯರ ಸೇವಿಸಿರೋ, ಸೌಖ್ಯದಿ ಜೀವಿಸಿರೋ

ಶ್ರೀ ಗುರು ರಾಘವೇಂದ್ರರಾಯರ ಸದಾ ಭಜಿಸಿರೋ | ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಕೊಡುವ ಕಾಮಧೇನು ಪಾದಕೆರಗಿರೋ || ತುಂಗಾತೀರನಿವಾಸ ಸುಧೀಂದ್ರ ವರಪುತ್ರರ ಸ್ಮರಿಸಿರೋ | ನರಹರಿಯ ಬಿಡದೆ ಭಜಿಪ ಮುನಿಕುಲೋತ್ತುಂಗನಾ ನೆನಿಯಿರೋ || ಪ್ರಹ್ಲಾದನಾಗಿ ನವವಿಧ ಭಕುತಿಯ ಭೋಧಿಸಿದವರ ಒಲಿಸಿರೋ | ಮಧ್ವಮತವ ಸಾರಿ ಚಂದ್ರಿಕೆಯನು ಕೊಟ್ಟವರ ಹಾಡಿರೋ || ಮೂಲರಾಮರ ಇಚ್ಚೆಯಂತೆ ಭಕ್ತರ ಅಘನಾಶ ಮಾಡುವರ ನೋಡಿರೋ | ಸತ್ಯಧರ್ಮಸಿಂಧು ನಿತ್ಯ ಉಪೇಂದ್ರನ ಪೂಜಿಪರಾ ಸೇವಿಸಿರೋ || ___________________________________________________________________________

ರಾಮನಾಮ ಪಾಯಸಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನಾಮ ಸಕ್ಕರೆ

ರಾಮ ನಾಮ ಅತಿ ಸುಂದರ, ಕೃಷ್ಣ ನಾಮ ಅತಿ ಸುಮಧುರ | ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಎಂದು ಎನ್ನ ಮನ ನೆನಯಲಿ ಹೇ ನಾರಾಯಣನೇ |ಪ| ಎನ್ನ ಜಿಹ್ವೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮನಾಮ ನಲಿಯುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಜಾಹ್ನವಿಜನಕ| ಎನ್ನ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಾಮ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಕಂದರ್ಪಜನಕ ||೧|| ಎನ್ನ ಕೈಗಳು ರಾಮನಾಮಕೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಮುಕುಂದನೆ| ಎನ್ನ ಕಾಲ್ಗಳೂ ಕೃಷ್ಣನಾಮಕೆ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿ ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಗೋವಿಂದನೆ ||೨|| ಎನ್ನ ನಾಸಿಕವು ರಾಮನಾಮದ ಸುಗಂಧ ಸವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಅನಿರುದ್ಧನೆ| ಎನ್ನ ನಯನವು ಕೃಷ್ಣನಾಮದ ಸುರೂಪ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡೋ ಉಪೇಂದ್ರನೇ ||೩|| ___________________________________________________________________________

ಆವ ರೂಪದಿಂದ ನೀನೆನ್ನ ಸಲಹುವಿ ಶ್ರೀವಿಭು ಹಯವದನ

ಚಂದವ ನೋಡಿರೇ ಕಡಗೋಲಪಿಡಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮೂರುತಿಯ ವಿಶ್ವೇಶತೀರ್ಥರು ಅರ್ಚಿಸಿದ ಗೋಕುಲನಂದನ ಮೂರುತಿಯ ||ಪ|| ಮತ್ಸ್ಯ ರೂಪ ತಾಳಿ ಮನುಕುಲವ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದ  ಮೂರುತಿಯ ತೇಜಿ ರೂಪ ತಾಳಿ ಹಯಗ್ರೀವಾಸುರನಾ ಛೇದಿಸಿದ ಮೂರುತಿಯ ||೧| ಕೂರ್ಮ ರೂಪ ತಾಳಿ ಮಂಧರಹೊತ್ತು ಸಲಹಿದ ಮೂರುತಿಯ ಧನ್ವಂತ್ರಿ ರೂಪ ತಾಳಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿ ಅಮೃತತಂದ ಮೂರುತಿಯ ||೨|| ಮೋಹಿನಿ ರೂಪ ತಾಳಿ ದಾನವರಿಗೆ ಕಪಟಮಾಡಿದ ಮೂರುತಿಯ ವರಾಹ ರೂಪ ತಾಳಿ ಹಿರಣ್ಯನ ವಧಿಸಿ ಭೂಕಕ್ಷೆಯಲಿಟ್ಟ ಮೂರ್ತಿಯ ||೩|| ನರಮೃಗ ರೂಪ ತಾಳಿ ಕಂಬದಿ ಬಂದು ಪ್ರಹ್ಲಾದಗೆ ಒಲಿದ ಮೂರುತಿಯ ವಟು ರೂಪ ತಾಳಿ ತ್ರಿಭುವನ ಅಳೆದು ಇಂದ್ರಪದವಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೂರುತಿಯ ||೪|| ಭಾರ್ಗವ ರೂಪ ತಾಳಿ ಕಾರ್ತಿವೀರ್ಯಾರ್ಜುನನ ಕೊಂದ ಮೂರುತಿಯ ರಾಮ ರೂಪ ತಾಳಿ ಹನುಮನ ಸಲಹಿ ದಶಕಂಠನ ಸದೆಬಡಿದ ಮೂರುತಿಯ ||೫|| ಕೃಷ್ಣ ರೂಪ ತಾಳಿ ಪುರುವಂಶವ ಉದ್ಧರಿಸಿ ಗೀತೆಯ ಕೊಟ್ಟ ಮೂರುತಿಯ ಬುದ್ಧ ರೂಪ ತಾಳಿ ಅಸುರಜನರ ಮೋಹಿಸಿ ಶೂನ್ಯತ್ವ ಬೋಧಿಸಿದ ಮೂರುತಿಯ ||೬|| ಕಲ್ಕಿ ರೂಪ ತಾಳಿ ಶ್ವೇತಾಶ್ವ ಏರಿ ದುರ್ಜನರ ಸಂಹರಿಸಿದಾ ಮೂರುತಿಯ ಉಪೇಂದ್ರ ರೂಪ ತಾಳಿ ಭಕ್ತರ ಅಘಕಳೆದು ಆನಂದ ಕೊಡುವ ಮೂರುತಿಯ ||೭||

ಇತಿ ಉಪೇಂದ್ರನೆಂಬ ನನ್ನಿಂದ ಹರಿವಾಯುಗುರುಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಭಗವನ್ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದುದು

ಶ್ರೀಸೀತಾಸಮೇತಾಮೂಲರಾಮಾರ್ಪಣಮಸ್ತು

I would like to thank my dear friend Sheshadri Rao for providing edit and proof support.

Shri Padaraja Guru Ashtottara Shatanamavali

²æà ²æÃ¥ÁzÀgÁd CµÉÆÖÃvÀÛgÀ ±ÀvÀ£ÁªÀĪÀ°

Sripadaraja-Ashtottara in PDF

  1. ²æà ²æÃ¥ÁzÀgÁdUÀÄgÀĪÉà £ÀªÀÄB
  2. ²æà ®Që÷äãÁgÁAiÀÄuÁªÀÄĤAiÉÄà £ÀªÀÄB
  3. ²æà ¸ÀétðªÀwÃðxÀð¦æAiÀÄ ²µÁåAiÀÄ £ÀªÀÄB
  4. ¥ÀzÀªÁPÀå¥ÀæªÀiÁuÁ¢Ý «QæÃqÀ£À«±ÁgÀzÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  5. YÕ£ÀªÉÊgÁUÀå¨sÀPÁÛ¢PÀ¯ÁåtUÀÄt±Á° £ÀªÀÄB
  6. §æAºÀätåwÃxÀðªÀÄĤ¦æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  7. ²æÃgÀAUÀ«oÀ®¥ÁzÁ§ÓªÀÄPÀgÀAzÀ«Ä°AzÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  8. ±ÁAvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  9. zÁAvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  10. AiÉÆÃV£Éà £ÀªÀÄB
  11. vÀ¥À¹é£Éà £ÀªÀÄB
  12. ªÁUÀéeÁæRåUÀæAxÀPÀÈvÉà £ÀªÀÄB
  13. ²æà ªÁå¸ÀgÁdwÃxÀðUÀÄgÀĪÉà £ÀªÀÄB
  14. £ÀȹAºÀwÃxÀðwÃgÀ¤ªÁ¹£Éà £ÀªÀÄB
  15. ªÀÈAzÁªÀ£ÀªÁ¹£Éà £ÀªÀÄB
  16. fvÉÃA¢æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  17. ²æêÁå¸ÀgÁd¥sÀt§AzsÀ¤ªÁgÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  18. ¸ÀªÀð¨sÁµÀAiÀiÁ¥sÀtÂgÁd¸ÀÄvÉÆõÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  19. §æºÀäºÀvÁ太ÀvÀðPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  20. zÀĪÁð¢ªÁgÀt«zÁgÀtzÀPÀë¢ÃPÁëAiÀÄ £ÀªÀÄB
  21. PÀ¸ÀÆÛjPÁ¢¸ÀªÀÄ®APÀÈvÀ¢ªÀåzÉúÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  22. ²æÃUÀAzsÀ°¥ÀÛ¨sÀÄeÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  23. ²æÃUÉÆæãÁxÀ¥ÀzÁ§Ó¸ÀPÀÛ¸ÀĪÀÄ£À¸Éà £ÀªÀÄB
  24. ¸ÁégÁªÀĸÀgÉÆäªÀiÁðvÉæà £ÀªÀÄB
  25. ¤zÀÆðvÁ±ÉõÀºÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  26. §ºÀÄUÀÄt¤®AiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  27. ªÁ¢¸ÀAWÉÊgÀeÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  28. ¤µÀÖ¥ÀÛ¸ÀétðPÁAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  29. ¤d d£À¸ÀzÀAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  30. RArvÁ±ÉõÀªÀiÁAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  31. gÀÄavÀªÀĺÀÈzÀAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  32. ¥ÀÇfvÀ²æøÀºÁAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀiÁB
  33. ¤¨sÀÈvÀ±ÀĨsÀZÀAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  34. ¨sÀÆ«ÄzÉêÁ©üUÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  35. K¥ÉæèsÉÆåÃzÀvÀÛzÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  36. PËëªÀĪÁ¸ÉÆé¨sÁæuÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  37. PÀgÀzsÀÈvÀªÀ®AiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  38. µÀ¶Ö±ÁPÀ¨sÉÆÃPÉÛà £ÀªÀÄB
  39. wæ¨sÀĪÀ£À«¢vÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  40. ºÀAiÀÄUÀd²©PÁ£ÀWÀåð±ÀAiÀiÁågÀxÁqÁåAiÀÄ £ÀªÀÄB
  41. WÉÆÃgÀzÁjzÀæ÷å±ÀªÀĬÄvÉæà £ÀªÀÄB
  42. ²æêÁå¸ÀgÁlÆàfvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  43. ²æãÀȹAºÀZÀgÀtzsÁåvÉæà £ÀªÀÄB
  44. ¥ÀÅtå¨sÀÆ«ÄäªÁ¸ÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  45. UÀįÁ䢪Áå¢üºÀvÉæð £ÀªÀÄB
  46. UÀÄgÀÄUÀÄt¤®AiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  47. ¨sÀÆvÀªÉÃvÁ¼À¨sÉâ£Éà £ÀªÀÄB
  48. ¤T®±ÀĨsÀvÀw¥Áæ¥ÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  49. ¥ÁzÀvÁætAiÀÄÄUÀ§zÀÞzÀÄB±Á¸ÁÛçAiÀÄ £ÀªÀÄB
  50. ªÉÊgÁUÀå¨sÁUÁåAiÀÄ £ÀªÀÄB
  51. ¯ÉÆÃPÁ£ÀAzÀPÀgÉÆÃgÀÄ gÀªÀÄåªÀÄ»ªÉÄßà £ÀªÀÄB
  52. PÀëAiÀiÁ¥À¸ÁägÁ¢ügÉÆÃUÀ¤ªÁgÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  53. ¥ÀAPÀd£Á¨sÀwÃxÀð PÀÈ¥Á¥ÁvÁæAiÀÄ £ÀªÀÄB
  54. ²æÃ¥ÀÇtð¨sÉÆÃzsÀPÀÄ®ªÁ¢üð¸ÀÄzsÁPÀgÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  55. ¸ÀA¥ÀÇjvÁT®d£ÉÆÃgÀĪÀÄ£ÉÆÃgÀxÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  56. ²æêÀÄvÀÄìgÀvÀßRavÉÆÃdé®PÀÄAqÀ¯ÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  57. ²æÃgÀWÀÄ£ÁxÀwÃxÀðªÀÄƤ¦æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  58. ²æë§ÄzsÉÃAzÀæwÃxÀð¦æAiÀIJµÁåAiÀÄ £ÀªÀÄB
  59. ²æêÀÄzÀæªÉÄñÀZÀgÀuÁ§ÓUÀĺÁ±ÀæAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  60. ªÁåSÁ夣ÁzÀgÀÄagÉÆÃgÀĪÀÄÈUÁ¢ü¥ÁAiÀiÁ £ÀªÀÄB
  61. ¥ÀgÀvÀvÀéªÀtð£À§zÀÞ¢ÃPÁëAiÀÄ £ÀªÀÄB
  62. ¥ÁævÀB¸ÀägÀuÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  63. ¸ÀvÀÌöÈ¥Á®ªÉà £ÀªÀÄB
  64. ¨sÀPÁÛ£ÀÄPÀA¦£Éà £ÀªÀÄB
  65. CªÀįÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  66. ²æùÃvÁ¥Àw¥ÀÇdPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  67. £ÀÈ¥À¸ÀåzÀĵÀÖAiÉÆÃUÀ¤ªÁgÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  68. UÁ£À¦æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  69. ²æîQë÷äãÁgÁAiÀÄ¥ÀÇdPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  70. UÀd¸ÀªÀĦðvÀPÀĸÀĪÀĺÁgÀPÀAoÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  71. fvÁ«ÄvÁæAiÀÄ £ÀªÀÄB
  72. ¸ÀÄRwÃxÀðwÃxÀð¥ÀæªÀZÀ£ÀgÀvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  73. ²æêÀÄvÀÄìzsÁzÀÄãvÁA¨sÉÆ©ü«QæÃqÀ£À«±ÁgÀzÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  74. ²æÃdAiÀĪÀÄĤ¦æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  75. ¸ÀÄR¥Áæ¨ÁÞAiÀÄ £ÀªÀÄB
  76. ¸ÀªÀįÉÆõÁÖ±ÀäPÁAZÀ£ÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  77. «ÃvÀgÁUÀ¨sÀAiÀÄPÉÆæÃzsÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  78. ¥Àæ¸À£ÀßPÀÈvÀUÀAUÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  79. P˦ãÀzsÁjtÂà £ÀªÀÄB
  80. PÀn¸ÀÆvÀæzsÁjuÉà £ÀªÀÄB
  81. zÀAqÀPÀªÀÄAqÀ®ÄzsÁjuÉà £ÀªÀÄB
  82. vÀÄ®¹Ã¨sÁ¹vÀPÀuÁðAiÀÄ £ÀªÀÄB
  83. ±ÁAvÁå¢UÀÄtªÀÄArvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  84. PÁµÁAiÀiÁA§gÀ¨sÀƵÀuÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  85. C¢üªÁå¢ü«£Á±ÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  86. D²ævÀPÀ®àvÀªÀgÉà £ÀªÀÄB
  87. ¨sÀPÀÛaAvÁªÀÄtÂAiÉÄà £ÀªÀÄB
  88. ±ÀgÀuÁUÀvÀPÁªÀÄzsÉãÀªÉà £ÀªÀÄB
  89. ªÉÄâ¤Ã¸ÀÄgÀªÀAzÁåAiÀÄ £ÀªÀÄB
  90. ¸Áé²ævÁ£ÁA¸ÀZÀÒ¸Àæ±ÁæªÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  91. ¸ÀPÀ®§ÄzsÀªÀÄtAiÉÄà £ÀªÀÄB
  92. ¥ÀǪÀðPÀªÁl ¥ÀÅgÀªÁ¹£Éà £ÀªÀÄB
  93. ¸ÀªÉÃðµÀÖ¹¢Ý¥ÀæzÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  94. ¨sÀªÀgÉÆÃUÀPÀÄAdPÉøÀjuÉà £ÀªÀÄB
  95. ²æúÀAiÀÄVæêÁgÁzsÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  96. AiÀÄw±ÉÃRgÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  97. ¥ÀAZÀªÀtðªÀ¸À£ÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  98. ±ÀASÉÆÃzÀPÉãÀ¥sÀ°ÃPÀÈvÀ¦wvÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  99. ©üêÀÄgÀyÃvÀmÉÃPÀÈvÀvÀ¥À¸Éà £ÀªÀÄB
  100. ²æÃgÀWÀÄ£ÁxÀwÃxÀð®§Ý²æÃ¥ÁzÀgÁd¸ÀÄ£ÁªÀÄzsÉÃAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  101. ²æêÀÄÄRå¥Áæt¦æAiÀiÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  102. C±ÉõÀwÃxÀðPÉëÃvÀæ¸ÀAZÁjuÉà £ÀªÀÄB
  103. vÀÄ®¹ÃzsÁwæÃ¥ÀzÁäPÀëªÀiÁ¯Á±ÉÆéüvÀPÀAoÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  104. ¸ÀªÀðzÁ²æëµÉÆÚÃB ¸ÀªÉÇÃðvÀÛªÀÄvÀé¥Àæw¥ÁzÀPÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  105. £ÀÈ¥Àw¹AºÁ¸À£ÁgÀÆqsÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  106. ªÀiÁ¬ÄªÀÄvÉÛèsÀPÀApÃgÀªÁAiÀÄ £ÀªÀÄB
  107. ¢UÀAvÀ«vÀvÀAiÀıÀ¸Éà £ÀªÀÄB

²æÃ¥ÁzÀgÁd UÀÄgÀéAvÀUÀðvÀ ¨sÁgÀwgÀªÀÄt ªÀÄÄRå¥ÁætAvÀUÀðvÀ ²æà ¹ÃvÀ¥Àw ²æÃgÁªÀÄZÀAzÀæAiÀÄ £ÀªÀÄB

Chaturvimshadhi Roopa – 24 Keshavaadi Roopas of Lord Sriman Narayana – Part 3

Compiled the content from various sources: Pravachanas, Books, Mailing Lists, and Monthly Magazines.

I would like to thank all the sources for enlightening.

Trivikrama – ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ

ನಿತ್ಯಂ ಪದ್ಮಗದಾಶಂಖಸಹಿತಶ್ಚಿತ್ತೇ ಮಮ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೋ

Nityam PadmagadhAshaMkhasahitaschitE mama trivikramO

  Trivikrama the name has several meaning, and few of them are:

  • The lord who measured all the three worlds (with his single step)
  • God of three strides
  • Upholder of law and giver of boons
  • In the three lokas (bur, buvar, and suvar)
  • One who has conquered (stands above) the three gunas (qualities – sattva, rajas, and tamas), or one who does not have any dosha of trigunas.
  • For Devas, Manushyas, and Dhanavas, he provides sristi, stiti, and laya and he is above this.
  • Since the Lord pervades the three worlds- Vaikunta, Anantaasana, Svetadvipa – and is specially immanent (therein), He is named Trivikrama
  • In all the three worlds, has over powered the three states: a. AdhyAtma- Concerning the SELF (soul); b.  Adhibhuta- Concerning five elements (panchabootha) pR^ithvi (Earth), appu (Water), tEjas (Fire), AkAsha (Sky) & vAyu (Air); c.   Adhidaiva:  Concerning divine deities.
  • Though remaining in the body of the person, He has no change of form, is not encompassed by the elements and has special powers to annihilate the enemies.

 

Vamana – ವಾಮನ

ಯುಕ್ತಸ್ತಿಷ್ಠತು ಶಂಖಚಕ್ರಗದಯಾ ಪದ್ಮೀ ಸದಾ ವಾಮನ

YuktastiShtatu shankachakragadayA padmI sadA vAmana:

  The name Vamana has several meaning, and few of them are:

  • Vamana means sundara,  dwarf, handsome among all those beautiful
  • Supplier of things born out of His desire
  • He is the one who pushed Bali to patala loka
  • Vamana teaches us that arrogance and pride should be abandoned if any advancement in life is to be made, and that wealth should never be taken for granted since it can so easily be taken away
  • Motivator of all desires

 

Sridhara – ಶ್ರೀಧರ

ವಂದೇ ಶ್ರೀಧರಮಬ್ಜಚಕ್ರಗದಯಾ ಶಂಖೇನ ಚಾಲಂಕೃತೋ

vandE sridharamubjachakragadayA shankHEna chAlankruthO

  The name Sridhara has several meaning, and few of them are:

  • One who has SriLakshmi in his heart (ಶ್ರೀಯಮ್ ಧರತೀ ಯಃ ಸಃ) – He who supports Lakshmi
  • Possessor of vigour & energy
  • ‘Dhah’ denotes bearing; ‘Rah’ stands for giving blissful joy.  Since the Lord by bearing (on His chest) SriH [Lakshmi] gives her pleasure.

Note:  The Lord has no need for deriving joy from any external being or source, since he is ‘svaramana’ and ‘ApatakAma';  it is SriH instead who derives joy by being seated on His chest, without ever becoming a ’cause’ or ‘source’ for the Lord to experience joy.

24 Roopas associated with different waterbodies of karmabhoomi (India), Except for the Vasudevadi four roopas.

Keshava Pinakani Sankarshna
Narayan Godavari Vasudeva
Madhava Ganga Pradyumna
Govinda Vapi Aniruddha
Vishnu Narmada Purushottama Pushkarani
Madhusudan Manasa Adokshaja Swami Pushkarani
Trivikram Kumudavati Narasimha BhavaNashani
Vaman Chandrapushkarani Achuta Tataka
Shridhar Bhimarathi Janardhana Malahari
Hrishikesh Sarovara Upendra Devakatha
Padmanabha Saraswati Hari Kalindi
Damodar Saritha Krishna Krishnaveni

Harapanahalli Bheemavva’s Keshavanama lali pada (ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಭೀಮವ್ವನವರ ಕೇಶವನಾಮ ಲಾಲಿ ಪದ)

ಹಿಡಿ ಕೇಶವ ಕೃಷ್ಣ ನಾರಾಯಣನ

ಕೊಡು ಮಾಧವ ಗೋವಿಂದ ವಿಷ್ಣುನ್ನ

ಕಡಲಶಯನನಾದ ತಕ್ಕೋ ಮಧುಸೂದನನ

ಕಡುಬ್ಯಾಗದಲಿ ತಾರೆ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನ ಜೋ ಜೋ ||೧||

ವಾಮನ ಶ್ರೀಧರ ಹೃಷಿಕೇಶನ

ಕಾಮಿಸಿ ನೀ ಕೊಳ್ಳೆ ಪದ್ಮನಾಭನ್ನ

ದಾಮೋದರ ಶ್ರೀ ಸಂಕರುಷಣನ

ಕೋಮಲಾಂಗಿ ತಾರೆ ವಾಸುದೇವನ್ನ ಜೋ ಜೋ ||೨||

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಅನಿರುಧ್ಧ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ

ಮುದ್ದು ಆದೊಕ್ಷಜ ನಾರಸಿಂಹಾಚ್ಯುತನ

ಸದ್ಯೋ ಜನಾರ್ಧನ್ನ ಕೊಂಡು ಉಪೇಂದ್ರನ್ನ

ಸದ್ಯತಾರಹರಿ ಭೀಮೆಶಕೃಷ್ಣನ ಜೋ ಜೋ ||೩||

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 402 other followers

%d bloggers like this: